Over politieke marketing en de gebakken-lucht-industrie
Het is opm
erkelijk hoe, sinds de jaren ’90, in ons land het aantal ‘echte problemen’ is afgenomen door de komst van spin-doctors, woordvoerders en communicatiestrategen. U dacht dat het ging om een flagrante politieke leugen, het vluchtmisdrijf van een multinational, wantoestanden in een overheidsinstelling, of het slecht functioneren van openbare dienstverlening- maar dat is fout. Het gaat namelijk slechts om ‘communicatiestoornissen’ die door Public Relations-specialisten kunnen opgelost worden. In sé is alles OK en vrij simpel, maar U hebt een foute bril, een slecht gehoor of U bent gewoon dom of verzuurd. De perceptie moet dan ‘bijgestuurd worden’: dit gaat uiteraard over pure beeldvorming en verpakking, nooit over de kern van de zaak. Wat scheelt er toch met die ‘communicatiewetenschap’? En welk soort logica hanteren ‘communicatiestrategen’ à la Noël Slangen?

27 april 2007 at 13:56 |
Propaganda is van alle tijden… Het is aan de toehoorder om het kaf van het koren te scheiden en de échte boodschap te onderscheiden van het mooie inpakpapier.
Of het ethisch is zoals Sanctorum terecht stelt is inderdaad maar de vraag, maar om de macht te verkrijgen of te behouden zijn die middelen niet verboden tot nader order…
Op middelbare school zou daar een cursus in gegeven moeten worden maar met gezond verstand komt men natuurlijk ook al een heel eind.
Men zou bv een wet kunnen maken in de trant van het negationisme dat nu reeds het recht op vrije mening en de persvrijheid serieus aantast: men mag hieromtrent niet ontkennen, liegen, een andere mening of een valse voorstelling van zaken geven op straffe van boete of opsluiting.
Waarom dan ook niet een soortgelijke wet maken (politici ‘werken’ immers zo graag) in dit verklikkers- en onvrij landje waar men veel van de nazi’s en jezuïeten geleerd heeft en nadoet maar de politiek dit liever niet alzo gepercipieerd wil hebben…
27 april 2007 at 20:30 |
Hebt ge hard moeten liegen om bij Slangen binnen te geraken?
27 april 2007 at 20:42 |
Beste supersimpele
Voor U wil ik wel even vanachter het gordijn komen en het woord nemen op deze weblog. Neen, ik heb niet moeten liegen. Het was poepsimpel om bij Slangen binnen te komen, iedereen is het er namelijk al na één maand beu. Ik ben er gaan werken om twee redenen, ten eerste uit nieuwsgierigheid als filosoof, en ten tweede omdat ik dringend een job nodig had na een mislukt artistiek avontuur.
Leerzaam was het alleszins, terwijl ik dacht dat ik al alles wist en alles gezien had. C’est la vie. En nu gij weer.
JS
8 juli 2008 at 14:20 |
het artikel over Groep C met grote belangstelling gelezen; het heeft aan actualiteit alleen maar gewonnen sinds het geschreven werd. De communicatie van BAM noem ik allang de “systematische verkleutering van de publieke en politieke opinie”. Dit zou verplichtte lectuur moeten zijn voor alle politici én hun woordvoerders. Maar misschien te gevaarlijk?