Over kindercharades en nimfenparades in het post-Dutroux-tijdperk

Zondag 18 September, VRT-1. Lindsay Daenen, een 11-jarige prepuber uit Wezembeek, wordt met haar liedje “Mes rêves” uitlindsay.jpggeroepen tot winnares van ‘Eurokids’, de selectiewedstrijd voor ‘Junior Song’, een soort pamperversie van het Eurovisie Songfestival met aftreksels van dezelfde muzikaal-commerciële blubber. Ze ziet er spichtig uit, met minuscuul uitpiepende borstjes, kortgerokt en heupwiegend. Euforische kreten alom in een stomende zaal. Onder het hilarisch gekwebbel van de RTBF-presentator stort ze na de proclamatie zowat ineen, maar Jean-Louis Lahaye blijft doorbrullen met de micro haast in haar keel: ‘Tu es heureuse, Lindsay, dis, tu es heureuse…?!’,– tot ze zwijmelend zucht ‘Oui, oh oui, merci, c’est super,… super….’ Zieke geesten die de bedenking maakten dat dit soort vertoningen toch wel iets losmaakt bij onze pedofiele medemens, zitten er misschien niet ver naast: dit ruikt naar tamelijk goor kindermisbruik. Lees het artikel

Advertenties

2 Reacties op “Over kindercharades en nimfenparades in het post-Dutroux-tijdperk

  1. Soms heeft een HALF VERSTAANDER aan een GOED WOORD ook genoeg.
    Vroeger dacht ik : “Cultuurfilosofie, kunt ge daar ook uw boterham mee verdienen ?”
    Van een boterham gesproken dit is er een die er mag zijn !
    Een raad aan andere “halfverstaanders” : de vroegere “stukjes” van Johan Sanctorum eens HERLEZEN, desnoods, zoals ik, met het woordenboek in de aanslag, kan uw geestelijke gezondheid zéér ten goede komen !

  2. Ik begrijp niet waarom mediageile so called psychologen als Klaar Hammenecker erbij worden betrokken. Blijkbaar ergeren er zich nog mensen aan haar. Ik vind haar zeer onprofessioneel, ze geeft fout advies, komt niet over op TV en heeft een bekrompen mening.
    Mensen die met oogkleppen leven, co-ouderschap op TV als de norm verdedigen en niet verder dan hun eigen wereld kunnen kijken, zijn een gevaar voor de maatschappij. Van dat scherm aub !!