Fata Morgana: niet zeuren ,maar doen. En af en toe eens slikken.

De VRT werkt aan de positieve, sociale Vlaming

Met het bekronen van de ‘Grootste Belg’ is er een einde gekomen aan een maandenlange hype rond een volkomen onbenullig en viverhofstadt.jpgrtueel gegeven dat onder de categorie ‘entertainment’ zou kunnen gerangschikt worden, ware het niet dat het concept kadert in een bredere strategie om ronduit naieve, positieve

groepsemoties uit te lokken rond belegen volkshelden. De uitslag deed eigenlijk niet terzake, de context was hoofdzaak: het zoeken van een vlag voor een volkje zonder identiteit. Mijn indruk groeide gestaag dat ‘de Grootste Belg’ vooral een publieke oefening in optimisme was,- of iets brutaler gesteld: een poging om het collectief bewustzijn te herleiden tot trots, bewondering, het apologetisch discours, de identificatie met grote nationale persoonlijkheden, gaande van een gewiekst pillendraaier tot een Gallisch stamhoofd.

Het probleem van dit soort spelletjes is het maskerend, kosmetisch effect; er ontstaat een saturatie voor geluiden uit de samenleving die minder harmonieus klinken, men groepeert zich rond een ludieke consensus van het non-event: het Romeinse ‘Brood en Spelen’, getransponeerd naar de moderne massamedia. In het verlengde daarvan pakte de VRT recent uit met formats die expliciet gericht waren op het accentueren van de ‘sociale cohesie’, een daadgericht, solidaristisch groepsgevoel in een populistische toonaard. Sergio was met Fata Morgana de trendsetter, terwijl momenteel het nog kleffere ‘Allemaal SAM!’ de Vlamingen een rose bril wil aanpassen. De Koning Boudewijn Stichting die het concept bedacht, verwoordt het zo: ‘SAM wil tonen hoe hip sociaal kan zijn, hoe leuk sommige mensen het kunnen maken met weinig, hoe lekker het loopt als je na een half uurtje mopperen de handen uit de mouwen steekt.’   Lees het artikel

Advertenties

Reacties zijn gesloten.