‘Kunst,- ze weten niet wat erachter zit’:

Over politieke peptalk en artistieke zwendel

jan-hoet.jpgZowat vier jaar geleden streek de flamboyante kunstpaus met veel bombarie neer in dit Noordduitse provincienest, vergelijkbaar met Poperinge of Eeklo. Herford vond dat het dringend toe was aan een drastische vorm van city-marketing,- de moderne variant van de middeleeuwse rivaliteit tussen steden en stadjes. Hoe kunnen we die van Kassel of Dingsda een hak zetten? Met welke bezienswaardigheid lokken we heel de planeet naar onze stek, zodat, wie-weet, de vastgoedprijzen de hemel induiken? Een clubje van toplui uit de Westfaalse meubelindustrie (waaronder riante luxemerken als Poggenpohl en Interlübke) had de vroede vaderen weten te overtuigen om zwaar te investeren in een kunsttempel met ‘internationale uitstraling’, inclusief een congresruimte waar veel stoelen en tafels aan te pas komen. Iets tussen een museum en een showroom dus. Het komisch aandoende letterwoord ‘Marta’ (Möbel-Art-Ambiance) drukt deze deal tussen commerce en kunst (met de overheid als geldschieter…) helemaal uit: Hoet moest, met zijn moderne kunst in de vitrine, meubelen en keukens verkopen en liet zich daarvoor vorstelijk betalen.  

Lees het artikel        Dit artikel openen in PDF-formaat

Advertenties

5 Reacties op “‘Kunst,- ze weten niet wat erachter zit’:

  1. Jean-Paul Deckers

    Ik heb die Jan Hoet nooit gemogen. Niet zozeer zijn big-spending-profiel (nog altijd beter geld uitgeven aan kunst dan aan wapens bv.), dan wel zijn netwerkjes waarin altijd weer dezelfde vrienden aan bod komen. Jouw terminologie is in dat opzicht adekwaat: ‘artistieke jet-set’.

    Jean-Paul D.
    (Een netwerk-vrije kunstenaar)

  2. René Schaerlaeken

    De komende geschiedenis zal zware tol eisen aan de samenleving voor de steriele ‘strapatsen’ van een ‘clown-keizer zonder kleren’.

  3. ‘ de recent ontdekte doofpotliteratuur’: dat hebt ge mooi gezegd.
    Dat van die ‘grote architectuur’ doet me denken aan de hedendaagse bibliotheken waar de architectuur ook belangrijker is dan het boekenbestand.
    Vijfentwintig jaar geleden, juist voor hij intendant werd heb ik Gerard Mortier een uiteenzetting horen geven over de politieke rol van opera. Ik dacht toen, met die man gaat het veranderen. De enige verandering die deze gatlikker van de franstalige bourgoisie heeft teweeggebracht is zijn eigen carrière.
    En uw opmerkingen over Sleeckx en Annemans zijn in het licht van de recentste verkiezingen in Nederland welhaast profetisch.
    Voilà, dit is het derde artikel van deze webstek dat ik heb doorgenomen en ik voel mij al een beter mens. Ik stop ermee voor vandaag want ik word er sentimenteel van.

  4. hoe goed ook in andere artikels maar dit is echt nonsens
    wovon man nichts weis soll man nicht sprechen
    karel martel

  5. en dat laat onverlet of Hoet deugt of niet