Natascha, ou la nouvelle Justine

Het sadistisch universum van onderwijs en welzijnsindustrie

clip_image0031.gif Hoe zou het ondertussen met Natascha Kampusch zijn? Het is natuurlijk een schrale troost: een dikgespekte bankrekening overhouden aan een paar interviews, in ruil voor acht jaar eenzaamheid onder de garage van een gestoorde eenzaat. Al kan men zich afvragen of heel het sensatiecirkus, volgend op de ontsnapping, geen minstens even grote schande is. Of misschien wel meer schade veroorzaakt heeft, dan het ongewilde conclaaf met Wolfgang Priklopil zelf.
De public relations rond dit fenomeen waren alleszins ronduit ranzig. In het begin begreep ik niet waarom de jonge vrouw na acht jaar sekreet met een deken over haar hoofd moest rondlopen. Weldra werd dat duidelijk: voor de beeldrechten op het ‘begehrteste Gesicht Weltweit’ was een gigantisch opbod tussen de media aan de gang. 

Zeer snel werd communicatie een doel op zich. Iemand had haar een ‘woordvoerder’ aangepraat, een zekere Dietmar Ecker die een reclamebureau uitbaat en gespecialiseerd is in ‘Öffentlichkeitsarbeit’ (“overheidscommunicatie’,- gaat er bij de lezer ergens een lichtje branden?) en deze gratis service verzilverd zag met een enorme media-aandacht voor zijn business.
 Lees het artikel        Dit artikel openen in PDF-formaat

Advertenties

7 Reacties op “Natascha, ou la nouvelle Justine

  1. Hermes Sanctorum

    Opnieuw een zeer boeiend en helder artikel, dat je wakker schudt uit een maatschappelijke verdoving. Onder andere een pleidooi voor het stimuleren van autodidactisme in plaats van groepsopvoeding, waar ik ten zeerste achter sta.
    Je complottheorie komt in dit artikel opnieuw aan bod, daarover heb ik wel wat twijfels. Ik geloof wel in een menselijke neiging binnen machtskringen om greep te krijgen en vooral te houden, alleen zie ik het iets subtieler: volgens mij bestaat dat besef niet. Indien we spreken over een bewuste controlepolitiek, worden deze mensen demonisch. En ik geloof dat in het brede gamma van de macht, van een tegen “terrorisme” strijdende Bush tot een Vandenbroucke die “kwaliteitsbevorderende maatregelen voor het onderwijs” wil nemen, deze mensen overtuigd zijn van hun gelijk. Dus onbewust van hun controlezucht. Vrijspraak voor potentaten als Bush of Kim Jong Il? Allerminst. Onbewust staat niet gelijk aan onverantwoordelijk.

  2. Weer eens de nagel op de kop over de mediageile samenleving en sensatiebeluste machthebbers. Volgens mij heeft de mens inderdaad kracht en wijsheid in zichzelf, om zelf zijn problemen op te lossen, zoals Natascha dit zo mooi heeft getoont, zij getuigt van een grote integreteit en volwassenheid tegenover de nieusgierige en op sensatie uitzijnde media.
    leve de verscheidenheid en de rijkheid aan gedachten

  3. Schitterende analyse, het beste wat ik over deze zaak de afgelopen weken gelezen heb. Alleen die pedofiele randjes… Ik wil wel niet dat mijn dochter in de handen valt van zo’n Priklopil, ook al overleeft ze het en weet ze de schade te beperken. Kleinschalig onderwijs, akkoord. Intimiteit en vertrouwen, OK. Autodidactisme, zeker. Maar een relatie à la Rousseau-Julie? Mmmm. Je hebt zelf aangewezen wat voor een dubbele figuur die Rousseau wel was. Julie moest voor hem vooral… goed kunnen koken, borduren en… nu ja, de rest kunnen we zelf wel invullen. Sade staat er dan misschien nog niet zover van af…

  4. Het verhaal van Natascha dient als kapstok in een goed onderbouwde beschouwing over macht en onmacht van deskundigen. Deze worden ons door de media opgedrongen en moeten het gezond verstand van de gemiddelde kijker in de gewenste richting sturen. De blamage die zij in het geval Natascha opliepen duurt maar tot de volgende uitnodiging op het scherm. Liever dan wetenschap in een creatieve stilte te beoefenen, etaleren zij hun kennis tot meerdere glorie van hun ego. Ook het modale gezin als enige aanvaardbare omgeving in het opvoedingsproces komt er niet ongehavend uit. Wij weten toch allemaal (zelf meegemaakt) dat ouders in de seksuele ontwikkeling van kinderen en pubers maar een zeer bescheiden rol spelen. De vermogens die wij via onze genen meekregen zijn, misschien tot ontgoocheling van de aanhangers van de maakbare mens, van doorslaggevend belang. Onderwijs deelt eveneens in de klappen. Het strakke geüniformeerde systeem leidt tot verspilling van creatieve talenten. De diversiteit waar JS voor pleit wordt door bepaalde strekkingen niet aanvaard en zelfs als element gebruikt in een soort afgunstdiscussie. Dit knappe bericht is weer een voorbeeld van scherp-op-de-snee gebrachte stellingen, die de windstilte verdrijven waarin de media hun banaliteiten kwijt kunnen, een windstilte waarin eerst het kritische denken wegebt, en tenslotte het denken zelf.

  5. Heb ondertussen het artikel in Menzo gelezen: leest wel prettiger op papier dan op scherm. Nu pas viel me op dat Natascha’s uitspraken door het ‘team’ voortdurend vervormd en gemanipuleerd werden (Menzo neemt wel de Duitse citaten uit haar brief niet over, jammer, die zijn toch subtieler). Er is trouwens een nieuwe discussie aan de gang in Oostenrijk, rond het ‘voyeurisme’ van heel die psychiatrische kliek. En neen: De Standaard deugt echt niet, De Morgen had ik al langer opgegeven. Wanneer komt er een echte kwaliteitskrant in Vlaanderen? Fijn dat er nog iets als Menzo bestaat.

    PS Ook dat dubbelinterview Versteylen/Dewinter is echt wel ontluisterend voor het ‘cordon sanitaire’. Lezen!

  6. Ik heb ook een aantal maanden geprint klaar liggen.Ohh, wat een mooie kleuren!!!Heel veel plezier met borduren!!!