Berichten uit la Flandre profonde

clip_image002.jpgclip_image002.jpgNadat Yves Leterme met 800.000 voorkeurstemmen (haast zoveel als heel het VB-electoraat) door de kiezer naar de Wetstraat werd gekatapulteerd, was het tijdens de formatieonder-handelingen van augustus weer bon ton in de Franstalige pers om te schamperen op de domme, boertige Vlaming. ‘La Flandre profonde’, het benepen, in zichzelf gekeerd nest rond de kerktoren,- het is een dankbaar cliché om onze numerieke meerderheid te beladen met een stigma van culturele achterlijkheid. Vreemd genoeg nam onze eigen zogenaamd ‘progressieve’ pers volop deel aan deze moddercampagne.
Maar is Vlaanderen wel zo ‘rechts’ en ‘conservatief’ als deze verlichte bobo’s het voorhouden? Of ging het op 10 juni nu juist om een algemeen gevoel van ‘genoeg-is-genoeg’, en vormen die commentaren het achterhoedegevecht van een elite die zelf niet meer op de polsslag van de tijd zit?

Lees het artikel  
Dit artikel openen in PDF-formaat

Advertenties

20 Reacties op “Berichten uit la Flandre profonde

  1. Anarcho-Kosmisch Syndicaat (AKS)

    De kern van de zaak is democratisering van de samenleving. Laat dat links en rechts gelul/mistspuiterij dus (inderdaad) maar achterwege. Als we dus iets willen meten, laat het dan onze democratiseringswil, -activiteit en -gehalte zijn.

    Dus geen autoritair communisme of dictatoriaal liberalisme, maar de dialoog en samenwerking onder/van gelijken. Het is niet omdat we gelijk zijn, dat we onszelf niet meer kunnen of mogen zijn… Integendeel, pas onder gelijken kunnen we echt onze menselijke individualiteit uitdrukken, beleven en belichamen.

    The struggle goes on!

    PS: Discussie over de nieuwe wind in de sp.a: http://ovl.indymedia.org/news/2007/09/19615_comment.php

  2. JS schrijft op het einde: In het septembernr. van Doorbraak deed Jan Van de Casteele eens de oefening om heel dit amalgaam van patriottistische lobby’s in kaart te brengen.

    dit werk(je) werd al vooraf gegaan door het interessante boek “Vlamingen, volk zonder bovenlaag” van Joost Ballegeer (uitgeverij Groenighe, Kortrijk). dat boek MOET je gelezen hebben. het is een wie-is-wie van het belgicisme.

  3. “Maar anderzijds verdedigt rechts (meestal) ook een traditionalistisch wereldbeeld, een autoritair optreden tegen afwijkend gedrag, een doortastend criminaliteitsbeleid en dus méér staat”

    Het liberale individualisme is een filosofie die het beste van 2 werelden van links en rechts combineert, en is nog veel meer dan links en rechts een instinctieve biologische drang van de mens om zich ten volle te kunnen ontplooien. Elke tegengestelde ideologie (internationaal-socialisme, nationaal-socialisme, fascisme, niet-humanistisch ecologisme) zijn dan ook fundamenteel anti-humaan.

    Wanneer liberalen voor geweld en ordehandhaving zijn, is dit dan ook strikt gelimiteerd tot het criterium of dit het individu beschermt. Daarin verschilt het dan misschien van de rechterzijde, die bv. ingrepen in familiale structuren zal goedkeuren ook al gaat dit in tegen de voorkeuren van het individu. Geen tweestromenland dus. Voor mij zijn links en rechts elk “vervuild” door antiliberale, onmenselijke aspecten van het anti-liberalisme.

  4. Belgiië pleegt zelfmoord
    Website……Kliekeboe en Bellechique

  5. Het probleem in dit land is dat iedereen reclameert en dan als wij een gouden kans krijgen om onafhankelijk te worden wordt plotseling iedereen “Belg” en de status quo gaat verder…

  6. Geert van Istendael

    Geachte,

    De heer Sanctorum vermeldt mijn naam in een artikel. De heer Sanctorum wordt niet gehinderd door enige kennis van zaken. Vandaar volgende opmerkingen:

    1. Ik ben zeer zeker een bourgeois, maar even zeker géén bohémien. Een bohémien bezit geen huis. Ik wel. Een bohémien draagt nooit een behoorlijk pak. Ik wel. Een bohémien begint ’s morgens niet op tijd te werken. Dat doe ik wel. Ik kan de reeks makkelijk uitbreiden. Ik, bohémien? Nee, daar ben ik werkelijk te oud voor geworden.

    2. Wil ik Vlaanderen van de barbarij redden? Nee, want Vlaanderen is niet barbaars. Wel heb ik soms ongenadige kritiek op Vlaanderen neergeschreven, maar dat is mijn plicht als schrijver. Overigens heb ik ook herhaaldelijk allesbehalve milde kritiek geuit op België, op het vorstenhuis en vooral op de francofone bourgeoisie van België. De heer Sanctorum heeft duidelijk mijn boeken niet gelezen, bv. Alle uitbarstingen, pp. 146-150 en 157-170,Nieuwe uitbarstingen, pp. 39-46 en 205-214 of Anders is niet beter, p. 87-93. Ik wijs ook op de eerste zin van Mijn Nederland: ‘Ik betreur het dat in 1830 België is ontstaan.’ Nog iets. Ik heb nooit één onvertogen woord gezegd of geschreven over de Vlaamse emancipatie. Ik heb voor de Vlaamse emancipatie de grootste eerbied, wegens haar vredelievende en democratische karakter en ook wegens haar resultaten. Ik zie slechts twee grote uitzonderingen: de collaboratie tijdens de twee wereldoorlogen. Wie het goed meent met Vlaanderen, moet de collaboratie ondubbelzinnig veroordelen.

    3. Zou ik graag een eretitel van het Hof krijgen, zoals de heer Sanctorum beslist (zijn eigen woord) stelt? Ik heb daar nog nooit over nagedacht, omdat ik tot op heden nooit zo’n voorstel of zelfs maar een vage suggestie in die richting heb gekregen. Kreeg ik wel zo’n voorstel, dan zou ik onmiddellijk de passages uit mijn boeken waarin ik leden van het koningshuis bekritiseer opsturen naar het paleis. Dat lijkt me een daad van elementaire intellectuele eerlijkheid.

    4. Ik vind de monarchie niet incontournable (alweer een woord van de heer Sanctorum). Ik vind alleen dat de constitutionele monarchie voor deze lap grond aan de Noordzee het meest praktische systeem is. Ik stel vast dat in de Europese staten met een dergelijke monarchie de democratie goed, soms zelfs voorbeeldig, functioneert. Ik ben nogal gehecht aan die burgerlijke democratie, ik ben namelijk een bourgeois. Misschien moet onze monarchie wat meer in de richting van het Zweedse stelsel opschuiven, maar dat is dan het onderwerp van een breed maatschappelijk debat.

    5. Gedraag ik mij als een parvenu onder een koloniaal regime? Die aantijging is te belachelijk voor woorden. België is mijn land, ik kán dus niet eens met een koloniserende macht heulen die België zou heten. En wie beweert dat België Vlaanderen koloniseert, moet de betekenis van het woord koloniseren vervaarlijk oprekken. In mijn opvatting heeft koloniseren veel te maken met leegroven. Vlaanderen ziet er niet meteen leeggeroofd uit. Ook hebben de meeste Vlamingen, anders dan vele Congolezen vroeger, nog altijd hun twee handen. In vredesnaam, speel niet met het gruwelijke leed van Afrikanen en Indianen.

    6. Het stemgedrag op 10 juni was volgens mij niet zozeer rechts, het was vooral gericht op het centrum. De uitzondering werd gevormd door de nieuwe Lijst Dedecker. Het Vlaams Belang verloor zelfs een zetel. Je kunt moeilijk volhouden dat de Vlaamse christen-democraten, met hun machtige vakbondsvleugel, onversneden rechts zijn. Dat het stemgedrag daarbij ook nog eens beslist (alweer gebruikt de heer Sanctorum dat woord) een anti-intellectualistische buikreflex tegen de zogezegd progressieve bourgeois-bohémiens in Vlaanderen was, mijn hemeltje, dat is werkelijk te veel eer. Indien die bobo’s al zouden bestaan, dan hebben ze 1) veel te weinig maatschappelijk gewicht om ook maar enige invloed uit te oefenen op verkiezingen en 2) worden ze derhalve niet eens waargenomen door de Vlaamse kiezer. Maar naar mijn mening is het begrip bobo een bedenkelijk bedenksel, een fantasmagorie, ontstaan in uiterst beperkte, welgestelde, conservatieve cenakels, en uitgedragen door de intellectuele huurlingen van die cenakels.

    En tenslotte: ik voel mij meer solidair met een Waalse armoedzaaier dan met een Vlaamse bedrijfsleider. Ik voel mij ook meer solidair met een Vlaamse armoedzaaier dan met een Waalse bedrijfsleider. Het probleem van armoede in ons héle land (Vlaanderen én Wallonië én Brussel) en daarna in heel Europa en daarna in de hele wereld vind ik oneindig veel belangrijker dan al dat gestook van Walen tegen Vlamingen en Vlamingen tegen Walen. Zo zit ik in elkaar.

    Geert van Istendael.

  7. Jan Vanhaelen

    “Historisch is het een uitgemaakte zaak dat de Brusselse bourgeoisie, met actieve steun van Franse agitatoren, het volk in 1830 het vuile werk liet opknappen, in ruil voor gratis jenever en met een vage belofte dat de levensomstandigheden zouden verbeteren.”

    Inderdaad: de grootvader van mijn grootvader langs vaders kant, een ‘Vanhaelen’ die in Beersel woonde en bij de stadsdiensten (vuilnisdiensten?)in Brussel stad werkte, moest mee de ‘Hollanders’ gaan verjagen, die zich in het Park verschanst hadden… (zo heeft mijn grootvader het me altijd verteld…)

    Groetjes,
    Jan Vanhaelen

  8. Op dit moment kan ik niet echt een coherente reactie geven, behalve het volgende. Ik vrees dat België, mocht het verdwijnen, bij mij soortgelijke gevoelens gaat oproepen als het veer Vlissingen-Breskens. Het was onlogisch, onpraktisch, werkte vaak niet, voer niet bij mist, haalde danig de vaart uit je reis. Nu hebben we een tunnel, maar ik mis de boot wel. Gewoon, omdat hij er altijd was. Zo zie ik België ook, ook al geef ik de voorkeur aan Vlaanderen. Ik kom graag in België en dat het op bepaald moment Franstalig wordt, daar kun je je druk over maken of verbazen, maar het is nu eenmaal zo. Voor iemand met buitengewone interesse voor de Zuidelijke Nederlanden is er altijd wel iets boeiends te beleven.
    Anderzijds denk ik dat de hautaine houding van de Francofone burgerij en Brusselaars niet eerder zal veranderen eer de wal het schip keert, om maar bij de scheepvaart te blijven.
    Rest mij nog een ding: Vlaams bier of Waals bier, dat klinkt toch niet als Belgisch bier. En daar ga ik nu aan beginnen. Proost!

  9. Citaat uit uw tekst
    : “de domme Vlaing”
    + het dialect van het Noorden”

    Anecdote:
    In dejaren 70-90 deed voigende ‘mop’ de ronde in Bruxelles

    “La Belgique est bornée au Sud par la France, à l’Est par l’Allemagne, à l’Ouest par la mer
    Au Nord, la Belgique est ‘bornée'”.

  10. “de liberale laisser-faire-economie […] dat kapitalistisch uitbuitingssysteem”

    Beste Johan Sanctorum, ik waardeer uw teksten als cultuurfilosoof ten zeerste, maar ik denk, met alle respect, dat u uw economische kennis toch wel enigszins zou mogen bijschaven. De klassieker “ik ben een schoenmaker, en ik blijf bij mijn leest” gaat hier niet op; “It is no crime to be ignorant of economics, which is, after all, a specialized discipline and one that most people consider to be a ‘dismal science.’ But it is totally irresponsible to have a loud and vociferous opinion on economic subjects while remaining in this state of ignorance.” (Murray Rothbard)

    U toont zich bijzonder kritisch tegenover de belgicistische status-quo wens van de links-progressieve ‘intelligentsia’, waarvoor dank en bewondering, maar een minstens even kritische houding tov het kapitalisme-bashen van zowat àlle politieke families (het gaat steeds om graduele verschillen; de ‘derde weg’ is de de facto standaard) lijkt me zeker welkom. Een tip: http://www.mises.org

  11. Het valt me op dat bovenstaande reacties eigenlijk niet ingaan op de kern van de zaak in Sanctorum’s vertoog, nl de historische roots van het ‘salonintellectualisme’ in Vlaanderen en België. En de fatale klik tussen burgerlijk-liberaal vooruitgangsdenken en de verlichtingsfilosofie. Dit is een van de meest zinnige analyses die ik de laatste tijd over dit onderwerp gelezen heb.
    De brief van G. Van Istendael beperkt zich hoofdzakelijk tot een pro domo vertoog van iemand die zich misbegrepen voelt. OK Geert, je bent een bourgois maar geen bohemien, want je hebt een vast adres en een inkomen, veronderstel ik. Maar daar was het Sanctorum natuurlijk niet om te doen. Het flamingantisme mankeert een stevige linkse, maatschappijkritische poot. En dat is niet de schuld van het activisme of de collaboratie, maar van het stigmatiserend discours zelf, dat flamingantisme gelijkstelt met etreem-rechts, fascisme, enz.
    Dat discours komt zonder twijfel uit de middens die met de Belgische constructie, maar ook met de monarchie enz. sympathiseren. Dàt is de contradictie waarin Vlaams-links zich momenteel bevindt.

    Anastasia

  12. Ik vind het vooral moedig van Johan Sanctorum dat hij de rechtsliberalen in onze contreien met de neus op de historische feiten duwt: de Vlaamse ontvoogdingsstrijd wortelt in een sociale strijd. Het door de francofone overheersing beladen België biedt geen enkel perspectief meer. Laten we RAP uiteengaan, en op een beschaafde manier. Niks hutis en toetsis. Zoals een koppel dat op elkaar uitgekeken is. En ja, ik wil die arme dutsen van Walen graag steunen. Maar dan als ontwikkelinshulp, niet als institutionele diefstal.

  13. Aan de Ere-Voorzitter van de “Behoorlijke-Pak-Dragers” (Geert Van Istendael)
    Wat heeft eenVlaamse/Waalse armoedzaaier aan de bourgeois-solidariteit van een schrijver die ’s morgens op tijd begint te werken ?

    “Sympathie is geen Liefde”, zong hij (zij?) ooit.

    Mijn sympathie gaat eerder naar Anastasia.

    Sedert mijn H.-Plechtige-Communie nog geen behoorlijk pak kunnen/willen (u mag kiezen)
    dragen.

    Als “Zelfverklaard Wereldburger” hou ik het misschien toch nog liefst bij de schlemielige, surrealistiche, A(nti)-patriotistische identiteit van

    BELG

  14. Geen enkel probleem met de historische analyse van de oorsprong van de Belgitude en de blijvende dubbelzinnigheid van de politiek correct denkende Vlaamse elite die ik zelf in mijn essay De herinnering is een vorm van hoop (1997) naar associatie met ons koloniale verleden “évolués” genoemd had (jij spreekt van “parvenus”). Een aantal onder hen zijn zelfs bereid, de behandeling van de Vlaming als neger in het verleden als een accurate beschrijving te aanvaarden, maar ze maken een onderscheid tussen het huidige Flandria triumphans en het Arm Vlaanderen van wijlen pater Stracke. Waar ze met mondjesmaat nog enig begrip kunnen opbrengen voor de doelstellingen en verworvenheden van de traditionele Vlaamse beweging, ook al zullen ze daarvan graag het reactionaire en middenklassegehalte benadrukken, herhalen ze nu dag na dag de Franstalige voorstelling van een arrogante Vlaamse economische en politieke elite die vooral haar geld voor zich wil houden en daarom bereid is, de “solidariteit” met de Waalse en Franstalige arbeiders op te geven. Dat zelfs onverdachte belgicisten als Fonteyne aangetoond hebben dat de vroegere solidariteit van de Franstaligen met de arme Vlaamse arbeiders een mythe is en dat de huidige vorm van “solidariteit” de Walen en Franstaligen niet bepaald helpt verzwijgen ze daarbij zedig. Uiteraard zijn er Vlaams-nationalisten die aan die karikaturale beschrijving beantwoorden en het is onze verdomde plicht, hen te bestrijden, maar dat raakt de kern van hun betoog niet.
    Ik ben het ook eens met je vaststelling, dat Vlaanderen op juni 2007 niet “rechts” gestemd heeft, maar eerder rebels en, uiteraard, dat de verdediging van het Belgische establishment door onze Vlaamse “progressieven” een nieuw Monsterverbond is, waarvan de correctheid als een mantra zolang en zoveel herhaald wordt dat ze er waarschijnlijk zelf in geloven.
    Ik stel enkel vragen bij je conclusies, tenminste in zover ze niet ironisch of tongue in cheek bedoeld zijn. Vanzelfsprekend hebben het cordon, dat inderdaad op de eerste plaats tegen de Vlaams-nationalistische standpunten van het Blok gericht waren, maar helaas dankbaar van hun ongenuanceerde behandeling van het vreemdelingenvraagstuk konden gebruik maken, uitgerekend dit Blok/Belang groot en rijk gemaakt, maar dat betekent nog niet dat wij nu “zwart” zouden geworden zijn. Ik gedraag me bijvoorbeeld taboeloos marxistisch links en internationaal solidair en blijf een overtuigd voorstander van de sociale zekerheid en de openbare diensten, wat me niet belet, een zo groot mogelijke Vlaamse autonomie voor te staan, overigens zonder ook maar één greintje empathie voor het Belgische feit. Binnen dit autonoom Vlaanderen, dat alleen maar een republiek of deelrepubliek kan zijn, zal ik die onverdund linkse standpunten blijven verdedigen, maar ik heb daar de Belgische context niet voor nodig. Zoals je het nu formuleert lijkt het een beetje of iedere tegenstander van “de 19de eeuwse elitemaatschappij die het Belgische regime zijn continuïteit gaf” onvermijdelijk tot het populistische kamp moet behoren. In een democratie hebben alle burgers vanzelfsprekend dat recht, maar ik voel meer voor een progressief dan voor een populistisch anti-establishment (over dit populisme schreef Marx trouwens al in De achttiende Brumaire van Louis Bonaparte, 1852, behartigenswaardige bladzijden). Ik weiger te kiezen tussen bobo’s en negers, dat wil zeggen dat we als filosoof altijd dialectisch moeten denken. Juist omdat mijn sympathie uitgaat naar de “negers” moet ik mijn kritische afstandelijkheid ook tegenover hen bewaren.
    Je stuk is trouwens bijzonder vlot geschreven, een waar leesplezier.

    Ludo Abicht

  15. Hubert van Lier

    Ik vind de analyse van Ludo Abicht correct. In 1950 waren er in het arrondissement Aalst meer werklozen dan in heel Wallonië samen. Ik heb de menselijke drama’s gekend van Vlamingen die in de mijnen moesten gaan werken. Hoorde men toen iets van solidariteit? Het is lang geleden en ik ben helemaal niet tegen solidariteit, maar dat men in Wallonië a.u.b. ophoudt de Vlamingen de vinger te wijzen. Bovendien een gemeenschap, die de grenzen van zijn buren niet respecteert, pleegt agressie. Deze pseudo-Belgen ondergraven daardoor de eenheid, die ze beweren na te streven. Zulke dingen zullen ‘Le Soir’ niet schrijven. Dus onze Franstalige landgenoten krijgen nooit een degelijke repliek. Ik vraag me echter af of een scheeftrekking van de feiten wel de goede methode is om een land samen te houden.

  16. Koning Kosmos

    Moet het nog gezegd worden? ‘De neger’ bestaat niet. ‘De neger’ is een pijnlijke, koloniale fantasie.

    Idem voor ‘de Vlaming’. ‘De Vlaming’ is een pijnlijke, koloniale fantasie, die sommige wezens (bij gebrek aan beter?) als zelfbeschrijving hebben overgenomen, en anderen proberen toe te bekeren.

    Het ene politiek correcte denken (de democratische, beschaafde Belg) wordt ingeruild voor een ander (de democratische, beschaafde Vlaming – of in Johan Sanctorum’s omgekeerde wereld: de ‘neger-Vlaming’). Beiden zijn illusies die ons in een onbewust/repressief harnas persen, met alle gevolgen vandien. Als we dan toch radicaal durven zijn, waarom niet echt tot de wortel gaan? En de wortel zit veel dieper dan ‘Vlaanderen’, zelfs dan de ‘oude Belgen’…

    Wat is nu de kern van het probleem? Dat er een reus van een misverstand is geslopen in de betekenis van ‘het leven hier op aarde’. De manier waarop de term ‘autochthoon’ wordt gebruikt is op dit vlak uitermate verhelderend.

    In het Belgische/Vlaamse discours wordt autochthoon uitgelegd en gebruikt als ‘mensen van hier’, en gekoppeld aan ‘de democratische rechtstaat’ leidt dit tot allerlei machtsaanspraken zoals ‘wij zijn van hier en wij hebben het hier voor het zeggen’.

    Probleem: noch ‘de Belg’, noch ‘de Vlaming’ is autochthoon! Dikke pech dus voor degenen die dachten zich hiermee van die ‘onaangepaste buitenlanders’ (allochthonen) te onderscheiden (ter informatie: zelfs op de Engelse wikipedia is de ‘autochthone inquisitie’ doorgestoten).

    Autochthoon betekent immers veel meer dan ‘van hier’ of ‘van de aarde’, of voor de echte die hards ‘van de bodem hier’. Het Griekse chthon-/chthonius verwijst niet alleen naar de aarde, maar naar de onderwereld, en naar de goden van de onderwereld. Met andere woorden, een autochthoon (naar ik vermoed geen oorspronkelijk Grieks woord) is iemand met een zeer nauwe band met de onderwereld, en niet alleen met ‘de bodem/aarde van hier’, met het aardoppervlak. Voor ons gemak en hun sadistisch machtsmisbruik houden (post)katholieke/vrijzinnige Vlamingen/Belgen (en Nederlanders) het bij ‘mensen van hier’ in tegenstelling tot de allochthoon die uiteraard niet ‘van hier’ is.

    De term allochthoon krijgt dan iets autobiografisch: ‘allo’ betekent ‘anders’, of ‘tegengesteld aan’. Met andere woorden, in de grond lijkt het erop dat de hele Westerse (post)christelijke wereld allochtoon is.

    Het interessante en mooie aan de onderwereld is dat vrijwel elke cultuur haar kent (zelfs de wetenschap: Jung had het over het (collectieve) onbewuste) en er grote gelijkenissen zijn tussen de respectievelijke culturen. Naar mijn gevoel is het dan ook via/dankzij de (h/v)erkenning van de onderwereld dat we onze individuele/collectieve spanningen en vijandigheden zullen oplossen. En daarvoor is enige individuele en collectieve bevrijding en bewustzijnsverdieping onvermijdelijk.

    Maar ik ben er gerust in: alle wegen komen uit en leiden naar de onderwereld. Tot spijt van wie het benijt.

  17. Ik wilde reageren op ‘In mijn boekenkast staat Darwin naast de Bijbel’ en toen kwam ik hier bij La Flandre profonde terecht. Nu dat ik toch hier ben, ’t is niet dat ik iets tegen negers heb, maar negerinnen, dat is toch nog wat anders.

  18. Abicht, van Istendael, Alexandra Colen en tenslotte de Kosmos himself. De academie van Plato verzinkt er bij in het niets. Tijd om het niveau wat omlaag te halen. Hoe is’t Anna Stasi? Wat dacht ge van een lekker pijppartijtje? Of is uw tong te moe van al dat gepraat?

  19. SplendorSolisXIV

    Vandaag eens naar Zevende Dag gekeken. Martens en Decroo tegenover Lambeir Kikkermans. Gespreksonderwerp : Flipken… De VRT heeft zijn propagandastaffel weer eens goed laten werken… De vertegenwoordigers van den belziek de papa, met de nodige extreem seniel-pedante kakkerlakeipraat van die twee gerontosauriers… dat tegenover dat naieve goedmenende maar nietsbetekenend groen brilleken… ocharme toch… En dat die twee fossenielen in het zelfde vaarwater zwemmen als het gros van artistiekerig, atletiekerig en intellueel Vlaanderen… VRT, Bplus,… het klinkt als een lekgeslagen reddingssloepje…

  20. Koning Kosmos

    De tao zit in de shit. Is dat laag genoeg, sofist?