In mijn boekenkast staat Darwin naast de Bijbel

clip_image012.jpgclip_image012.jpgSuggesties voor een open biologieles  (1/10/07)

Het zitclip_image012.jpg er zoals bekend bovenarms op tussen de creationisten en de Darwinisten,- nu ook in Vlaanderen. De evolutieleer, een ijzersterke 19de eeuwse doctrine die de menselijke soort als het product ziet van een lang biologisclip_image012.jpgclip_image012.jpgchontwikkelingsproces, krijgt zowaar opnieuw concurrentie van het aloude Adam-en-Eva-verhaal, dat zijn rechten opeist in de biologieles. Dat Darwin zijn illuminatie kreeg op de Galapagoseilanden, september 1835, is algemeen bekend. Maar waar komt dat idee vandaan van een almachtige pancreator die de klus in zeven dag klaart? En is de evolutieleer wetenschappelijk echt superieur, of missen de hedendaagse doorsnee-wetenschappers de bescheidenheid die de grote vernieuwers net siert?

Lees het artikel  
Dit artikel openen in PDF-formaat

Advertenties

48 Reacties op “In mijn boekenkast staat Darwin naast de Bijbel

  1. Als een wetenschapshogepriester en atheïst zoals Richard Dawkins, onmiddelij ngepraat door de Etiennen Vermeerschen alhier, het niet verder brengt in zijn The God Desulusion dan de ideed at het Godsbegreip in onze genen zit “omda

  2. Als een wetenschapshogepriester en atheïst zoals Richard Dawkins, onmiddelij ngepraat door de Etiennen Vermeerschen alhier, het niet verder brengt in zijn The God Desillsion” dan de idee dat het Godsbegrip in onze genen zit “omdat het volgen van een fysiek groter mens ons beschermde en dus evolutionair vooroordel bood”, een gen uit de prehistorie waarmee we he tnog altijd zouden moeten doen, tja, dan begrijp je wel wel waarom die creationisten en Intelligente Designersin de USA zoveel succes hebben. Die ultradarwinistische atheïstische biologen (Dawkins is zelf eerder klein). Van waar de Amerikaanse eigen 10% atheïsten komen, verklaart Dawkins niet: een atavisme van de apen zelf toen de mens er no gniet was. En waarom in de laatste 10 jaar in de USA het % mensen dat een atheïstische president zou aanvarden gezakt is van 56% tot 46 al evenmin. Dat soort biologen willen immers niet begrijpen dat de mens naast een dier-dier ook een dier is dat taal gebruikt, een soort taal die anders is dan de signaammedia die dieren gebruiken.

    Johan, voor een consequent en wetensschappelijk verhaal over het ontstaan van de monotheistisch eGod en socrates’ daimon, zie mijn “Gedwongen Copulatie: Natuur en Cultuur in de Evolutioanire Psychologie” WWAOW, 2007 (BOOM A’dam wou het niet uitgeven “omdat het teveel literatuur was om wetenschap te zijn en teveel wetenschap om literatuur te zijn”. Tja! (Ik stuur het je op).

  3. soory Johan, “elohim” is meervoud en verwijst eigenlijk naar het vroegere plytheisme.
    m.i. i shet monotheisme de pendant van de vermenging van diverse volkeren (dat was zo rond 10.000 tot 0 v. Chr in de regio van het Midden-Oosten en het Middell. Zee-gebied). Zo ontstond een dusdanig verwarrend poytheisme waarbij iemand in Jeruzalem Jahwe en in Damascus Saddam Hoessein aansprak voor dezelfde zaken, terwijl in het vorige polytheïsme van één stam de éne geod de andere niet in de voeten liep. Vandaar dat de invoering vnahet monotheisme samenvalt met de contacten tussen volkeren (via oorlog plus de eraan gekoppeld eonderwerping, bv. de versmeltin g van Noord- en Zuid- of Midden-Egypte, met inderdaad één god, die soms een Janus van de oppergoden van de twee stammen was; of via min of meer vreedzame handel, zoal sin Athene). Op de duur kreeg elk individu wat men in Egypte noemde zijn persoonlijke god, ka, die adviezen gaf die alleen voor jou golden en niet voor de anderen van de gemeenschap, zoals in het katholicisme “de bewaarengel” of in Rome ‘de genius’. Dit was Socrates’ persoonlijke “daimon” (ziel, vrije wil, geweten). Freuds Ego.

  4. en dat alles hangt af van de Taal waarover we met anderen én in onsezelf over mensen en dingen én onszelf (of waarvoor moet doorgaan) SPREKEN

  5. “De evolutieleer, een ijzersterke 19de eeuwse doctrine die de menselijke soort als het product ziet van een lang biologisch ontwikkelingsproces, krijgt zowaar opnieuw concurrentie van het aloude Adam-en-Eva-verhaal, dat zijn rechten opeist in de biologieles”.

    => Iedere geïnformeerde discussie begint met het onderscheid tussen de evolutiegedachte in het algemeen (die reeds voor de 19de eeuw voorhanden was), en het specifieke evolutiemechanisme dat Darwin voorstelt (spontane variatie + natuurlijke selectie). In dit artikel is hiervan geen spoor te bemerken. De discussie met het creationisme nep. Darwinisten doen het graag voorkomen alsof evolutietheorie = darwinisme, en alsof het enige alternatief voor darwinisme het creationisme is. Waar het om gaat is het evolutiemechanisme.

    “Dat Darwin zijn illuminatie kreeg op de Galapagoseilanden, september 1835, is algemeen bekend”.

    => Mij is dat niet bekend. Ik dacht dat algemeen bekend was dat Darwin zijn kernidee pas enkele jaren later kreeg.

  6. Die foto van de RENNER VDB?

    Moet ik dat zien als eens ludieke verwijzing zoals u de Kama Sutra naast de Bijbel zet of heeft de zetter te vlug in zijn fotokast gegrabbeld?

  7. staf de wilde

    de waarheid benader je het dichtst door je te houden aan controleerbare feiten
    godsdiensten steunen op een geloof niet op wetenschappelijk onderzoek
    om die reden heeft Karel De Gucht gelijk: je kan een wetenschap onmogelijk gelijk stellen met een geloofsovertuiging of een ‘goddelijke openbaring’
    iets totaal anders is van een wetenschappelijke theorie een godsdienst maken met de bekende eigenschappen van dogmatisme en onverdraagzaamheid

    alweer schiet u lukraak in alle richtingen en houdt uiteindelijk niets over: ‘we weten dat we niets weten’.
    Ik hoop dat u nog weet wanneer u naar het toilet moet gaan

  8. (vertel onderstaande gebeurtenis verder aan creationisten, positivisten en andere tisten en gij zult een ultiem relativerende (glim)lach ontlokken…)

    God werd onlangs op het matje werd geroepen bij zijn Mama. Zij weet dat het niet goed gaat met dit planeetje sedert de homo sapiens er zijn stempel op wil drukken. En omdat God van zijn Mams dit zonnestelsel onder zijn hoede kreeg, werd het dus tijd dat hij een bilan opmaakte en dat presenteerde.

    En hun gesprek (ja, woordtaal) ging als volgt:

    Mama: Wat heb je daar onder je arm, zoon?
    God: Eén van mijn ballen, mams.
    Mama: Een blauwe bal. Mooi. Heb je daar mee geoefend?
    God: Een beetje. Ik heb er een komeetje op losgelaten en er is één en ander beginnen leven.
    Mama: Leven schenken is geen spel. Je hebt toch alles onder controle?
    God: Ja ja.
    Mama: Kun je de dampkring stabiel houden?
    God: Ca va.
    Mama: Beseffen ze al iets over zichzelf?
    God: Ja, er zijn van die rechtoplopende dingetjes die in staat zijn met mekaar te communiceren en ze beseffen dat ze aan het communiceren zijn.
    Mama: Uit welke materie zijn die dingen opgebouwd?
    God: Net als wij uit cellen en aminozuren.
    Mama: Maar God, dat is door je broers en zussen ook al uitgeprobeerd in hun galaxies. En dat is zo dikwijls mislukt.
    God: Ma, bij mij is het wel gelukt. En trouwens, ik vond niks anders om ze mee te bouwen.
    Mama: En zijn ze in evenwicht?
    God: Ja, daar heb ik ze de liefde voor laten ontdekken.
    Mama: En hormonen?
    God: Heu… ja, die hebben ze ook.
    Mama: Dat gaat niet lukken, hé. Als je ze testosteron geeft, dan gaan ze competitief worden. Je weet wat er met uw jongste broer gebeurd is…
    God: Ma, ik heb ze liefde gegeven.
    Mama: En verliefdheid?
    God: Ja.
    Mama: Dat gaat niet samen, jongen. Testosteron en verliefdheid dat leidt tot heel veel verdriet.
    God: Ze erg is dat ook weer niet. Dan hebben ze iets om over te communiceren.
    Mama: Luister God, ik heb uw oudste broer gevraagd om ook eens naar uw planeet te kijken… hij wist me te zeggen dat hij niet welkom was. Volgens die rechtoplopende dingen bestaat uw broer niet eens!
    God: Maar dat is toch veel te ingewikkeld voor hen… een wereld met zoveel goden.
    Mama: Jij hebt hen dus doen geloven in dat verhaaltje van 1 God die iemand stuurt om alles uit te leggen.
    God: Wat had ik anders kunnen doen? Ze begonnen in zowat alles wat ze zagen een God te zien. Mijn zussen en broers brachten hen in de war, ma. Dus heb ik tegen een groep gezegd dat ik een kerel met een lange baard heb gestuurd die zogezegd aan een kruis is opgehangen en aan een ander groep heb ik verteld dat ik een kerel heb gestuurd die elke dag vijf keer op zijn knieën gaat zitten om te bidden.
    Mama: En is het nu beter? Vroeger konden ze elk hun goden hebben, nu vechten ze om te zgegen dat alleen hun god de juiste is.
    God: Ze zijn van mij, hé.
    Mama: Ze vernietigen mekaar!
    God: Ik heb hen een moraal gegeven en hen laten denken in goed en kwaad.
    Mama: Ze zijn niet dom, hé. Ze zeggen gewoon dat zij het goede zijn, en de andere het slechte. En ze gaan verder met mekaar te beduvelen.
    God: Bah, ze zijn toch met genoeg.
    Mama: Erger, ze zijn met teveel! Ze weten niet van ophouden met zich te verplaatsen en te produceren. Ze pompen alles uit de bodem om toch maar zo comfortabel mogelijk te leven. Wat ga je daar aan doen?
    God: Weet niet. Als het slecht afloopt, dan begin ik wel ergens anders opnieuw. Ik heb nog veel ballen over.
    Mama: Nee, je gaat niet ergens anders opnieuw beginnen. Dit was de laatste bal die ik door jullie laat verknoeien.
    God: Maar er zijn er toch genoeg…
    Mama: Ja, maar ik ben te oud geworden om steeds maar weer van nul opnieuw te beginnen. Dus zorg ervoor dat je schepping zichzelf onder controle houdt. Anders…
    God: Laat maar, ma. Ik weet wat me anders te wachten staat…

    Met zijn blauwe bal onder de arm verliet God de loft van zijn mams. Zijn speelgoedje ging hem afgenomen worden. Tenzij hij met een sluwe zet het tij nog kon keren…

    Hij vroeg zich af wat het zou geven moest hij plots de maan met een vingertik uit haar baan duwen en rakelings langs de aarde laten passeren. Net wanneer het Amerikaanse continent ontwaakt.
    Of hij kon met een rietje de resterende oliebronnen opzuigen. En her en der wat meer wind zetten.

    Molenwiekend zette God zijn weg verder. En stak een nicotinekauwgum in zijn mond. Ja, hij had de homo sapiens ook dit geheime wapen meegegeven. Nicotine heeft immers een positieve invloed op de hersentransmissie. Het doet de axonen optimaler werken waardoor dementie afgeremd wordt.

    God slikt zo’n zeven pakjes per dag.

    En dat alles doet hij in afwachting van de clash tussen onze galaxie en de Andromedanevel.

  9. Ik beveel de lectuur aan van Richard Dawkins: “The Ancestor’s Tale. A pilgrimage to the Dawn of Life”, waardoor je beter het onderscheid kunt maken tussen de bijbelse dogmatische leerstellingen en de evolutionischische realiteit.

  10. Beste Duplo
    De afbeelding bovenaan het artikel betreft uiteraard Frank VDB, de man in eeuwige come-back, dat hebt U goed gezien,- ik kon aan de grap niet weerstaan.
    En hij is trouwens een levend argument TEGEN het ‘survival of the fittest’-principe: ook losers maken het in deze wereld, als ze daar een merk van kunnen maken.

    Johan Sanctorum

    PS Stuur me bij gelegenheid eens je echt mailadres door, dat communiceert zoveel leuker…

  11. eric rosseel

    beste jef turf,

    sinds ik Richard Dawkuns in 1980 met zijn Selfisch Genes gelezen heb en dat dit heerschap voor het summum van atheisme en vrijzinnigheid dorrgaat, sndsdien heb ik mij nooit meer vrijzinnig genoemd. Dat soort in wezen reactionaire vrijzinnigen zouden beter Steven Rose eens lezen: de hersenonderzoeker en neurobioloog die al sinds met Lewontin, een andere échte wetenschapper, 1972 ijvert tegen de genetica-interpretatie van deze sociobiologen en neosociobiologen en de ‘verborgen agenda’ van deze McCarthyisten bloot legt. Maar ja u bent een fan van Vermeersch, die man die toen, hij geen carrière zag als priester, van strope rboswachter werd, en van di ekliek rond Johan Braeckamn, die in De Morgen verklaarde dat ze met een soort eletroshock-toestel (TMS Transcranial Magnetic Stimulation waarmee o.a.gexperimenteerd wordt aande VUb en het UZA) de mensen die VlaamsBelagn stemden positieve gevoels tov allochton,en zoudne bezorgen. Dat soort “wetenschappers” vormt momenteel de intellectuele ruggegraat van “links” Vlaanderen. Zielig. Hebt u Dawkins The God Delusion wel gelezen? En heeft Dawkins wel een schrift of orale traditie van iets anders dan de Bijbel gelezen? Heeft hij Feuerbach en Marx, laten we over Nietzsche maar zwijgen, over God begrepen? Geen iota ervan. Dat die man aan de VUB een eredoctoraat gekregen heeft, kan ook alleen nadat een neparts daar bij gebrek aan beter rector is geworden en het op basis van zijn Selfisch Genes zo goed oet dat ze hem niet meer vanuit dat rectorsbureau krijgen.

  12. eric rosseel

    sorry voor de tikfouten, ik ben pas wakker.

  13. Jan Vanhaelen

    Schitterend! Ik voel me zeer dicht in de buurt van deze overwegingen…

    Jan Vanhaelen

    woordvoerder Sarah Beweging

  14. Een heerlijk boeiend stuk Johan; vooral volgende passage vind ik zeer raak.

    “Dat inzicht zou ons tot een Socratische bescheidenheid moeten aanzetten: in feite weten we helemaal niets,- we denken dat we iets weten, en klampen er ons aan vast.”

    Nu nog je oogjes openen voor de Vlaamse cirque.

    Brabantse groeten, Jan-Pieter

  15. Boeiend stukje dubbele afrekening: eerst met God, dan met Darwin.
    De essentie van dit nieuw Sanctorum-enigma zit, denk ik, toch daar waar hij de kwantumfysica aanhaalt: een subversief gegeven in de huidige wetenschappelijke dogmatiek. Deze is inderdaad verontrustend en ergerlijk, en wordt ingegeven door de almacht van het technologische rekenmodel, verbonden met de consumptiemaatschappij.

    In de kwantumfysica wordt onzekerheid de enige zekerheid, brave mijnheer Turf, dat zou U toch moeten weten met Uw diploma’s. In een breder perspectief raakt dit echter een nieuwe vorm van (atheïstische) religiositeit, die misschien nog het dichtst bij het Boeddhisme staat. Dit rekent ook compleet af met het individualistische of rasgebonden survival-principe.
    Er is namelijk een symbiotische Gaea-relatie van de mens met zijn omgeving. We beelden ons in dat de overlevingséénheid het afgescheiden individu of de afgescheiden soort is, terwijl het in de realiteit doorheen de geschiedenis van evolutie, het individu plus de omgeving, de soort plus de omgeving is, omdat ze in wezen symbiotisch zijn. Evolutie kan dus nooit individu-of soortgebonden zijn: het is alles of niets. Binnen deze werkelijkheid is niets zeker en alles mogelijk.
    Ik ga voor het alles. Daarom wijs ik ook in principe niets af, al moet men er wel voor betalen.
    Tot Sofist zou ik zeggen: ga maar in de rij staan, jongen.

    Anastasia

  16. Raoul De Smet

    Bedankt, Johan. ’t Is weer onbetaalbaar helder. Bijzonder leuk dat je brombeer Vermeersch met zijn kliek even op zijn plaats zet! Toevallig had ik nog geen week geleden met enkele artsen op reis een gesprek over nagenoeg hetzelfde onderwerp. Verwonderlijk hoe zij zich vastklampen aan hun “wetenschap”. Zij “geloven” nog altijd fundamenteel aan hetgeen in hun cursus stond. Boven kritische vragen verheven, vinden zij.
    Ik wacht met intellectuele spanning op je volgend verlichtend betoog. Raoul De Smet.

  17. Vernaeve Jozef

    Nog maar eens de waarheid volgens Sanctorius maar dat hij gelijk heeft dat de monotheistische geloofsleer uit het brein van een machtswellustige farao kwam en dat onze arrogante loge priester nu denken dat zij en hun evolutieleer voor het zeggen hebben

    Wanneer gaat de mens nu eindelijk eens beseffen dat hij het niet alleen voor het zeggen heeft en zeker niet die arrogante pseudo tolerante kaviaarsocialisten van de loge !

    Progogyne zit er volgens mij niet ver naast en laat ons inderdaad heel beheerst en vooral bescheiden denken dat er in de chaos wel een zekere orde kan zijn als de fusieactoren aanwezig zijn.

    De vraag is wanneer gaat deze trieste wereld terug eens in een fusie fase komen in plaats zich te vernietigen door allerlei pedante arrogante dwaze kl……. te moeten volgen die denken dat ze het licht hebben heruitgevonden of willen ze juist dat macht en geld bestendigt blijven en de armen blijven slaafs geboren worden

    WANNEER GAAN WE NU EINDELIJK EENS ONTWAKEN EN POGEN om deze aarde leefbaar te maken voor iedereen – ook met de struggle for life maar dat iedereen toch een faire kans zou krijgen in plaats van alleen de happy few !

  18. Briljant artikel. Dit is bijzonder inspirerend.

    Na enige reflectie wil ik dit zeggen.
    Laat iedereen die dit grondig en fatsoenlijk leest – we moeten nog maar eens het woord “acribisch” uit de kast halen, want is het nodig ? –, en terecht ingaat op details, zelf eens proberen dit te schrijven. Dat is onmogelijk. Dit stuk getuigt van een fenomenaal geheugen voor de moeilijkste informatie die er bestaat – de filosofische, de religieushistorische, de evolutionaire en vooral de taalkundige -, en van een kolossale selectie- en verwerkingssnelheid van hele bergketens van existentieel-kritische kennis, gekoppeld aan buitengewoon treffende illustratieve foto’s. In de radicale, vernietigende reductie van een artikel is dat een ongelooflijke prestatie.
    Bijgevolg kan ik hier alleen maar met verbijstering in lezen en verschrikkelijk jaloers zijn op zulk een intellect, waarna een nieuwe “analyse” het enige antwoord kan zijn.

    Wat de inhoud betreft kan ik na de eerste en tweede lezing niets antwoorden dat eventueel de dubieuze stempel “van belang” zou kunnen dragen. Ik kan alleen voor 99% akkoord gaan. Ik treed Eric Rosseel bij, hoop ik, als ik zeg dat onze huidige Darwiniaanse evolutieleer, die grotendeels de enige is die “algemeen” bekend is, nu heel snel en heel eenvoudig van de tafel moet worden geveegd omdat zij gewoon niet klopt. Onze overleden vriend Stephen Jay Gould heeft in zijn studie “Wonderlijk Leven” voldoende aangetoond dacht ik dat deze evo-leer voor simpele zielen van alle kanten rammelt. Wie heeft dat boek van Gould fatsoenlijke bestudeerd ? Ik durf zeggen van wel. Darwin wordt daar van de kaart geblazen. Datgene wat 150 jaar geleden nog zeer ingewikkeld was, is vandaag simplistisch voor diegenen die toen niet zijn blijven hangen.

    Ik denk dat die stokoude Darwinleer voor moderne evolutionisten en insiders nu al een heel aantal jaren is vervangen, en dat het tijd wordt dat die mensen zich laten horen. Men moet ze dan natuurlijk ook het woord geven in de media, en hen dan onmiddellijk 24h/24h bescherming geven met een team van 100 bodyguards. Want de moordpogingen van tienduizenden fanatici die zich op hen zullen willen storten, gelovigen zowel als wetenschappers, zullen dan niet te tellen zijn. Had Darwin trouwens zijn ideeën niet gestolen van een collega ?

    Het is dus inderdaad volkomen logisch dat onze lieve, obsessieve, zieke Darwin met zijn leer te weinig tegengewicht kan bieden aan dat absurde, surrealistische, kinderlijke en achterlijke bijgeloof van het Creationisme, omdat het even simplistisch is. Mijn excuses voor de echte surrealisten (dat zijn sublieme mensen), en ik kon niet genoeg pejoratieve bijvoeglijke naamwoorden vinden om die Crea de grond in te boren.

    Het debiele principe “Survival of the Fittest” was ook bijgeloof, wetenschappelijk bijgeloof, en dat is het voor heel veel wetenschappers van naam vandaag nog altijd. Het financieel in de praktijk brengen van zulk een bijgelovig, simplistisch survivalprincipe in de wereld van vandaag staat gelijk aan mondiale zelfmoord. Zo zie ik dat. Die financiële praktijk uit zich nu desalniettemin, in het systematisch en industrieel uitroeien van alle mogelijke diersoorten, inclusief de mens, louter omwille van één ongelooflijk waanidee : individueel geldgewin. Kan het nog simpeler ? Dat is niet “Survival of the Fittest”, dat is “Global Suicide of the Insane”. Zoals ik al geschreven heb op de discussiegroep Google Epistemology is de gemiddelde “succesvolle” bedrijfsleider van vandaag niet Fit maar Fat – vandaag geldt dus “Survival of the Fattest” –, en is hij geen survivor maar een Prozac-slikkende leugenaar en een pillenverslaafde zelfbedrieger, die ten koste van alles de schijn wil ophouden dat hij nog een mens is. Zelfs ten koste van zijn eigen gezondheid. En hij is daar nog fier op ook, en lacht met zijn eigen domheid en luiheid. Volkomen logisch dat hij chronisch ziek is.

    Ziekenhuizen zijn vandaag maar al te graag “hulpvaardig” om de schijn van het “Fit” zijn van de “Fat” mee te helpen ophouden, door ze na weer de volgende peperdure, al dan niet plastisch-chirurgische operatie of “behandeling” weer “Fit” te verklaren. Onze Fattest zijn wandelende ziekenhuizen, en ze moeten alles uit de Plasto-kast halen om dat voor iedereen die hun ballonnen kan doorprikken verborgen te houden. Uiteraard verklaren die Sanatoria deze “Fattest” pas “Fit” nadat ze betaald hebben. Zelfs een verklaring van “The Fittest” behoort tot de mogelijkheden, maar alleen als ze nog meer betalen. Dat is voor de Fattest vanzelfsprekend geen probleem. Zie je hoe die “survival” van dat concept “survival” zelf vandaag samenhangt met corrupte, leugenachtige, kapitalistische geneeskunde ?

    Mij verbaast het niets dat de Nobelprijs Geneeskunde 2007 naar twee volslagen krankzinnigen is gegaan, die genetische experimenten op zelfgekweekte ratten uitvoerden om diezelfde geneeskunde nog clandestiener, nog lucratiever en nog afhankelijker van laboratoria te maken. Ik heb de gruwelijke beelden gezien van die labo’s waar die gekken werkten. De manier waarop ze die arme dieren daar behandelen maakte mij misselijk. Totaal emotieloos. Ze namen die ratten met grote pincetten op om ze in hokjes te stoppen, alsof het besmette voorwerpen waren. Dat noem ik GRENZELOZE WAANZIN. Het totale gebrek aan respect voor levende wezens dat ik daar zag deed mij terugdenken aan de concentratiekampen en hun crematoria. Er is nog niets veranderd. Nu worden dieren gruwelijk gefolterd en gecremeerd in plaats van mensen, en iedereen doet weer alsof er niets aan de hand is. Het totalitarisme van 1945 is gewoon verder gezet. Het enige verschil is dat nu geen mensen maar proefdieren de slachtoffers zijn. Hopelijk volgt er ooit nog eens een nieuw monsterproces van Nuremberg, waar ditmaal al die Farmaceutische “Fattest” en al hun medewerkers veroordeeld worden.

    Ik herhaal niet meer dat onze eeuwig heilige “Fattest” ook te vinden zijn in de miljarden opbrengende farmaceutische industrie, en dat zij zoals alle Fattest meer tijd doorbrengen in peperdure restaurants, luxe vakantieparadijzen en hotel- of andere bedden met prostituees dan wat anders ? Wie droomt nog dat ze werken ? Zu…., vr…. en ne…. is wat ze doen mijnheer, of om het fatsoenlijk te zeggen, drinken, eten en copuleren. Wie denk nu nog altijd dat zij fitte heiligen zijn ? Diegenen die van reclame weer de volgende nieuwe religie maken ?

    Het regent tegenwoordig nieuwe religies en nieuwe goden in alle domeinen van ons bestaan, alsof we er nog niet genoeg hebben en alsof nu alle plekken religieus moeten worden : de RomanGod, de FilmGod, De Wetenschappelijke God, de WerkGod, de GeldGod, de EmotieGod, …

    Diegenen die nog in het fabeltje van een individuele “Survival Through Money” geloven zijn ofwel krankzinnig, ofwel zijn het blinde en dove narcisten die geen benul hebben van wat er rond hen allemaal gebeurt. In dat laatste geval zijn het gewoonlijk geesteszieke Relativisten die in een later stadium krankzinnige Nihilisten worden (u gelieve Nietzsche hiermee niet te associëren, want dat was een genie), waarbij ze onbewust slechts totalitaire waanzinnigen als Hitler en Stalin proberen na te apen. Men noemt dat ook machtsziek zijn. In al hun Darwiniaanse eenzaamheid beseffen ze niet meer hoezeer ze anderen nodig hebben, en dat ze het met geld nooit zullen redden omdat al hun relaties er aan kapot gaan. Gelukkig en bizar genoeg zijn ze daar nog altijd hypergevoelig aan.

    Men heeft overigens ook zuivere lucht nodig om geld te verdienen, en die lucht zal nooit meer met datzelfde geld kunnen gezuiverd worden, dat staat vast. Het kost teveel. Het is niet toevallig dat geld dode materie is, of op zijn best virtuele. Om lucht te zuiveren is leven nodig, en wel dat van de mens zelf. Er is nog geen onderhoudsvrij Perpetuum Mobile uitgevonden om lucht te zuiveren. Het zijn technici en ingenieurs die het zullen moeten doen en blijven doen, met gesofisticeerde filters op alles waar voorlopig nog vuile rook uit komt. Men kan dus maar beter onmiddellijk beseffen dat geld dood is en dat het ongeschikt is voor het leven, alvorens zelf dood te worden.

    Het heeft ons driehonderd jaar en wereldwijd enkele honderden miljoenen mensenlevens gekost om het wetenschappelijke determinisme van Newton en Darwin met de kwantumfysica te doorbreken. Het indeterminisme met haar meest recente ontwikkeling van de Super String Theory mag voor mij niet opnieuw uitmonden in Relativisme en Nihilisme zoals in 1945. “Trees do not fall silently when unobserved by man …” (Neil). Mocht dat zo zijn, dan maken we opnieuw dezelfde fout als Hitler maakte, en zal ons lot hetzelfde zijn als dat van hem : zelfmoord. Daarom zou het levensbelang van het omgekeerde van Nihilisme nu toch wel stilaan duidelijk mogen worden, omdat het de logica volgt en omdat het een echte existentiële voorwaarde schijnt te zijn voor het overleven van de mensheid. Ik zou dat omgekeerde een omnidimensionele, oneindige diversiteit willen noemen, getypeerd door een oneindige toevoeging van steeds nieuwe details, als complementair-antagonistische balancering van onze alom aanwezige (wetenschappelijke) reductie van vandaag. Het summum van eindige reductie is immers het Nihilisme.

    Ik hoop dat ik hier niet teveel onzin heb geschreven.

    Bedankt Johan Sanctorum.

    Jan

    Ik heb ook al de reacties hierboven stuk voor stuk gelezen, en die van de heer Rosseel en mevrouw Anastasia vond ik uitstekend. Mijnheer Coomans lijkt mij gevaarlijk snel naar het type Relativist te neigen dat ik hierboven aanhaalde, en mijnheer Verhulst kan nog net een lichtjes betweterige muggenzift ontwijken, die in haar eenvormige mazen de onderscheiden concepten “iedere”, “geïnformeerde” en “discussie” teveel generaliseert. Maar dat oordeel is slechts een geweldige reductie van hun gehele persoon. Ik ken die mensen niet. Wie ben ik trouwens. Het wordt altijd maar moeilijker.

  19. Beste commentatoren,

    Ik was in mijn vorig antwoord nog mijnheer De wilde en mijnheen Turf vergeten. Ik zie in jullie iets gemeenschappelijks, maar vergeet u . Uw onwillekeurige klemtoon en hang naar zekerheid zou een “onafhankelijk waarnemer” die jullie tegen jullie zin zouden moeten onderschrijven

  20. Mijn excuses voor mijn laatste reactie, maar zij werd ineens automatisch en buiten mijn wil om geplaatst alvorens ik ze kon voltooien. (Ik heb de indruk dat de heer Rosseel hierboven ook iets dergelijks heeft ondervonden. Wat deed ik verkeerd ?).
    Ik begin opnieuw.

    Zoals ik al zei was ik in mijn eerste reactie de heer De Wilde en de heer Turf vergeten. Ik zag in jullie beiden iets gemeenschappelijks, maar vergeet u alstublief niet dat het slechts “iets” is. Nogmaals, dit betreft niet uw gehele persoon, en jullie zijn totaal verschillende mensen.
    Ik meende in jullie beider reactie een onwillekeurige, onweerstaanbare en volledig geblokkeerde hang naar zekerheid te zien, die u tot mijn spijt tot Deterministen par excellence zou maken. Zie ik dat juist ? Mocht dat zo zijn, dan zou een ‘onafhankelijk waarnemer’ beslagen in de semiotiek, die jullie tegen jullie zin per definitie zouden moeten onderschrijven, jullie commentaren localiseren in een hermeneutische cirkel waar geen ontsnappen meer uit mogelijk is. Persoonlijk denk ik dat jullie mening op dit artikel de gevangenis van de taal nog niet heeft verlaten. Wat gelijk welke van de duizenden andere percepties betreft die jullie beiden dagelijks hebben, zoals ieder van ons, ben ik een volslagen onwetende, hetgeen veelbetekenend wil zeggen dat in mijn oordeel over jullie een bijna volledige samenhang met uw persoon ontbreekt. Ik beoordeel enkel uw zeer korte bovenstaande reactie.

    Nog steeds met dank aan Johan Sanctorum. Te zien aan de vele reacties zet de heer Sanctorum hier iets zeer belangrijks in gang.

    Jan

  21. eric rosseel

    aan Jan: jeslaat hier nagels op de kop. De ultradarwinisten hebben uit Daewin een meest “onmenselijke” gehaald. Mensen als Gould, Steven Rose, de chileense biologen Maturana en Varela (nu overleden) die écht wetenschappelijk onderzoek deden ipv zoals Dawkins alleen maar wat te lullen op kansels van “vrijzinnigen” die zich eeuwig en altijd willen vastbijten in de vraag “Bestaat Hij , bestaat Hij niet” (wat kan het mij schelen of God bestaat? als ik hem nodig heb, zal ikhen wel in mijn fantasmen intrdocueren zoals Shaekespeare Hamlet creëerde), die echte wetenschappers willen met dit soort ultradarwinisten NIETS van doen hebben, ze beanwtoorden zelfs Dawkins’ mailtjes niet. Het is nu bv. algemeen geweten dat leven niet gedefinineerd wordt in termenvan ‘groei’, ‘voortplanting’ of ‘evolutie’, dat dit maar secundaire aspecten zijn, van wat het leven biologisch essentieel is. Dawkins en zijn goeroefilsoof Dennett verwijten creationisten dat ze Middeleeuws zijn,maar zelf hebben ze nog niet eens het atheïsme van een Lucretus (1ste eeuw v. Chr) bereikt. Het ultrarwinisme staat in de USA helemaal niet voor “progressief” maar bv. voor programma’s omalle kinderen tussen 5 en 7 met psychologsiche tests, die voorspellende waarde zouden hebben (laat me nie t lachen), te screenen op zgn. antisocilae persoonlijkheid (vroeger psychoapthie genaamd), omdat men ervan uitgaat dat dit erfelijk zou zijn. Op basis van die screening zouden die kinderen die dus niets mispeuterd hebben, zouden de “gedtecteerde” kinderen (uiteraard vooral zwarten en andere niet-blanken en niet-WASP’s) dan naar een soort kampen afgevoerd worden om zo staat het in de tekst van het programma aan “special treatments” onderworpen te worden.
    Als het ultrdarwinisme en de evolutieleer zic laten herleiden tot dit soort maatschappelijke oplossingen voor maatschappelijk eproblemen, an moet men niet verwonderd zijn dat de evolutieleer zichzelf in discrediet brengt. Dit is geen wetenschap meer maar pure ideologie. En dat een Vrije Universiteit Brussel een Dawkins niet kan doorprikken en zich gewoon laat misleiden doordat hij God een delusie noemt terwijl hij van Darwin zelf een delusie maakt, is bedroevend. IN 1986 bezorgde ik Humberto Maturana, eenchileens bioloog en non-darwints, zeker non-ultradarwinst, zelf een dr. honirs causa aan de VUB, hij heeft er een speech gehouden waar die verzamelde vrijzinnigen rillingen van kregen en ikherinner me zijn woorden: een totalitaire samenlevin gheeft drie kenmerken: 1) je mag nie tmet jezelf alleen zijn; 2) het is verboden lief te hebben en 3° er is een verbod op reizen. Al wie Orwell’s 1984 gelezenheeft, zal dit onmiddellijk herkennne. Nu in 2005 heeft Dawkins alleen geglimlacht en is ie met de rector zich vol gaan vreetten, een rector die hoewel geneesheer geen enkel boek van Darwin gelezenheeft. Dawkins trouwens ook niet volgens mij: want Darwin is veel meer dannatuurlijke selectie, in de helft van zijn boeken, geschreven na zijn Galapagos avonutren en The Origin of Species, zijn louter Lamarckiaans. Idd: men heeft van darwin een Christu sgemaakt, in de hoop daarmee Christus te doen vergeten.
    Kortom: de evolutieleer is tegenwoordig een discussie op typisch Amerikaans niveau, een bende cultuurbarbaren dus. Niet vor neit stammen Amerikanen af van geboefte en mensen die niet wisten van wat hout pijlenn maken in Europa en het dan mar hebben gemaakt door in Noord-Amerika de biodiversiteit in zijn gheel uit te roeien.
    En idd, Jan: van die proefdieren, grootg gelijk. Ik heb ooit Janssen Pharmaceutica bezocht, in 1982, en ik heb gezegd: zo’n wrede mensen die zich psychologen nomen en pillen tegen psychosen testen door apen,katten en honden op de meest sadistische wijze gek en zot maken op te zien of een chemsiche molecule hen kalmeert, nee! En dan wordt Paul Janssen de Groote Belg ooit. Het is om te huilen.
    Gelukkig de zon schijnt. Leve de Zoonegod di ein haar wagen door de hemel rijdt!

  22. Wilfried Pauwels

    Proficiat Johan!

    Vrijimoedig, strijdvaardig, leuk, goed gedocumenteerdt! Sterk contrast met ideologen, die de waarheid in pacht hebben. Wat mij meest boeit is uw bescheidenheid.Wij moeten veel weten en toch durven relativeren. Het weten van “een” God is voor mij als, gelovige niet beolangrijk, maar het doen, het kennen van je naaste, het houden van…, het dienen..Al de rest is Schweigen, Wilfried.

  23. De Aborigine vader die zijn zoon berispt omdat deze met een stok het strandzand open rijt en daardoor een harmonische biotoop respectloos en voor de lol stukmaakt. Niet enkel dieren maar ook materie als zand en water en rotsen zijn voor hem bezield.
    De tienerjongen die bij het passeren van een heester enkele twijgjes afknakt en vervolgens door de psycholoog als sadistisch van aard wordt omschreven.
    Het zijn beide situaties gelieerd aan wat een aantal schrijvers “respect” noemen, respect voor de natuur.
    Maar de natuur heeft geen ethiek, enkel een functionele logica als basis. Gehandicapten worden geofferd; alleen wie zich het best aanpast kan zich voortplanten en dit type van specimen zal dan ook domineren totdat een volgende biotopische verandering anderen aangepaster maken.
    Toevallig was de ontwikkeling van een derde hersenlaag het meest aangewezen overlevingswapen in een post-dinosaurus biotoop. En omdat het gras nogal hoog stond in de savanne, ging een soort rechtop lopen en kon daardoor de handen ontwikkelen om daardoor geraffineerder met tools om te gaan. Al heeft dat ook voor velen een hernia tot gevolg.
    Intussen zitten wij opgezadeld met twee andere hersenlagen die alles behalve harmonisch accorderen met tolerant logisch inzicht. Zie Hans Van Temsche.

    Respect voor de natuur? Why should we. De natuur is een probeersel. Wij zijn een boeiende toevalligheid. Boeiender dan waterstof. Maar we zijn met zo velen dat er wel altijd een massa mensjes zullen rondhuppelen die behoefte hebben aan een godsbeeld. Of die behoefte hebben aan Newtoniaanse wetmatige zekerheden (Einstein was er ook zo eentje). Alle moderne wetenschappelijke inzichten brengen ons dieper in het wezen van het chaotische. Maar tegelijk verklaren we steeds complexere (bv. dissipatieve) structuren en leggen we ingewikkeldere netwerken en relaties bloot.
    Waarom vervangen sommigen onder de discussiërenden in dit forum het absolute van het creationisme door respect voor alles wat bestaat? Ik heb geen respect voor een kosmische logica gebaseerd op “eat or be eaten”. Ik hoef ook geen respect te hebben voor waterlopen die geen ziel hebben (tenzij je die erin wil leggen, maar dan doe je net hetzelfde als de creationist, je verfabelt de wereld). Ik kan de poëzie ervaren van een waterloop, maar als die rivier mijn huis binnenstroomt, valt er weinig schoons te beleven. Als we ecologisch moeten zijn, is dat wel in de eerste plaats uit egoïsme, n.l. het behoud van zuiver drinkbaar water. Maar als morgen de aardas opnieuw schommelt, zullen de klimaatswijzigingen fataal zijn voor quasi alle zoogdieren, ons incluis. Onze poging om vandaag het klimaat niet te laten wijzigen, geeft enkel respijt aan ons bestaan. Dit soort vaststellingen volstaan om creationisme uit de schoolbanken (en de hoofden van psychologisch onzekeren) te houden.
    En het is géén nihilistisch gerelativeer. Mij geeft het in ieder geval een warm spiritueel gevoel want het doet me drinken met diepe teugen van dit complexe bestaan.
    Het is evenmin een pleidooi voor een consumptiecultuur (die overigens ook door Marx werd gepropageerd; voor hem was de aarde niets anders dan een leverancier van grondstoffen) en een egocentrisch uitgebouwde samenleving.
    En het is evenmin een pleidooi om ons DNA de kosmos in te schieten.

    Waarom fulmineren sommigen tegen het positivisme en het vrijzinnige denken? Zie dat als historische stromingen die de sluwe koppeling van monotheïsme en maatschappelijke macht doorprikt hebben en daarom historisch bijzonder nuttig waren om intolerante op religie gebaseerde samenlevingsvormen te ontmantelen; maar helaas een nieuw absoluut zekerheidsdenken wensten in te voeren (ingebed in eigen soms rigide instellingen). Is het de moeite om zich daar over op te winden?

    Misschien zit onze beschaving te wachten op nieuwe verhalen die niet allesomvattend zijn maar fragmentarisch inzicht brengen. Een houvast voor de een; een start om zelf verder te exploreren voor de ander. Deze verhalen zullen én objectieve informatie bevatten, én subjectieve impressies weergeven. Dat doen de meeste auteurs in dit forum ook en soms vergalopperen ze zich, gedreven door hun emoties (bv. wanneer ze willen afrekenen met instellingen die hen niet opgenomen hebben in hun contreien). Wie zijn dan die verhalenvertellers? Ze moeten de brede kijk van Da Vinci hebben, een mix van wetenschappelijk inzicht en artistieke outing. Dus geen Panamarenko’s of Fabres (zij zijn onbehouwen knutselaars en Aldifilosofen). Ook geen soapschrijvers of novellisten (hen ontbreekt de objectieve dimensie, voorbij het egocentrische).

    De nieuwe verhalen beginnen met de zin: elke filosofie en elke wetenschappelijke theorie is een probeersel. Net als… de natuur.

  24. Guido Vanherwegen

    Heerlijk om dit artikel te lezen. Het geeft me het gevoel niet alleen te staan in de overgeinstitutionnaliseerde westerse wereld. Bescheidenheid is volgens mij de boodschap. Alhoewel dat ten onrechte meteen geassocieerd wordt met ambitieloos, geeft bescheidenheid nieuwe inzichten omdat het denken niet meer zo fel gestuurd worden. Het is ook de hardste manier van denken omdat ze je veel illusies rijker en armer maakt met alle emotionele gevolgen vandien. Bescheidenheid geeft existentiele angsten en daar wringt natuurlijk het schoentje.Het denken(abstractie maken van zichzelf in de wereld) is het enige wat de mens onderscheidt van een dier. Als de bescheidenheid als waarde geen plaats krijgt in de denkwereld van de mens, zal hij zichzelf en zijn omgeving zo goed als volledig vernietigen. Het restje dat overblijft zal dan een tweede kans krijgen. Want de bescheidenheid vraagt ook het overlevingsvermogen van onze natuur niet te onderschatten.

  25. Sven Roovers

    Absoluut belangwekkend stukje.
    Men zegt vaak dat de tijd van de grote verhalen voorbij is.
    Niets is minder waar.
    Er wordt hier in het Westen één nieuw groot verhaal geconstrueerd.
    Na de tijd van poly-ideologie, de nieuwe universele en boven iedere discussie verheven mono-ideologie.
    Of je in een God gelooft, doet hier weinig ter zake.
    Vandaar dat we nu een tijd beleven van politiek zonder visie, wetenschap zonder discussie, psychologie zonder psyche,
    kortom de mens niet zozeer als subject van zijn eigen levensverhaal, maar als object van het Grote Verhaal.
    Neem nu het proces Hans Van Themsche.
    Los van de advocatenspelletjes, probeerde men ‘wetenschappelijk’ aan te tonen dat HVT een afwijking in zich had.
    Hij zou er eigenlijk niets aan kunnen doen, maar ook zijn omgeving kon er niets aan doen.
    Een spijtig ongelukje van de evolutie zullen we maar zeggen.
    Gelukkig, want dan moeten er geen lastige vragen meer gesteld worden aan HVT, ouders, leerkrachten, vrienden en aan de hele maatschappij.
    We hebben immers al onze zaligmakende, universele theorie.
    Of om het met meester Vermassen te zeggen. “Die jongen mankeert iets. Wat die mankeert, doet er niet toe.”

  26. SplendorSolisXIV

    Goed opgemerkt van JS dat het darwinisme als één van de wetenschappelijke visies die al te vaak worden uitgespeeld in de neoliberale ideologie. Wetenschap is niet vrij van ideologie en dient (diende) veelal hogere belangen (militair, ideologisch, politiek, sociaal,..). Niet alleen het neoliberalisme weet hiervan gebruik te maken, ook andere politieke regimes (communisme, socialisme,…) hebben de wetenschap al dan niet verdraaid voor hun kar gespannen. De universiteiten weten tegenwoordig wel wat te doen om de fundamenten aan te reiken en de andersdenkenden publiekelijk belachelijk te maken. Of hoe je de verveling zoal te lijf kan gaan vanop akademische kansels… lekker inkwisitietje spelen en toch doorgaan voor onberispelijk poltiek korrekt! Het spelen van inkwisitietje gaat dikwijls gepaard met een lustig spelletje oppositietje… maar in feite heeft men het ganse media- en machtsapparaat aan zijn voeten. Of wat de neoliberalen zoal van nonkel Stalin kunnen leren… en van Joepke Goebbels

    Nog niet zolang geleden was het echter de mode van allerhande onzin intellektueel en verbaal in te pakken en te verkondigen via het akademische spreekgestoelte. We kennen wel de talrijke goeroes uit Parijs en omstreken. Hiertoe is de studie van een Sokal en Bricmont weliswaar interessant, maar toch heb ik er een wrang bijsmaakje bij. Dit luidde geenszins een verandering in echte kritische zin in dan wel alleen een wisseling van het postmoderne relativisme en dito onverschilligheid naar het Amerikaans -Britse pragmatisme en utilitarisme, verwoord door de taalfilosofie en vooral door Popper. Jawohl, Optimismus muss sein!!!

  27. Geachte heer Rosseel,
    U kan niet weten hoe blij ik hier ben te zien hoezeer wij overeenstemmen. Die overeenstemming is extreem zeldzaam voor mij. Er zijn nog zo weinig mensen die hun stem durven laten horen tegen die absurde, krankzinnige gen-obsessie en hun gerelateerde eindigheidsobsessie die de wereld langzaam maar zeker verovert, en die blijkbaar niemand wil zien. Logischerwijze zijn beide reductionistische obsessies al in 1945 in de hoofden van een aantal waanzinnigen geëindigd in zelfdestructief Nihilsme. Indien men altijd maar verder blijft reduceren – ook Super Strings gaan die richting op – eindigt men natuurlijk in het Niets : Nihilsme. Maturana&Varela zijn al vijftien jaar mijn favorieten als het gaat om een vooral samenhangende verklaring van het geheel ‘lichaam, geest, gevoel en omgeving’, die in de omgekeerde richting van het niets gaan : het alles. In tegenstelling tot de miljarden reductionisten die momenteel op onze aarde rondlopen en niets liever doen dan alles vernietigen (reduceren) zijn het echte additionisten : eindeloze toevoegers en opbouwers. Eindige reductie beheerst nog altijd de wereld, in plaats van het omgekeerde, oneindige toevoeging. Additie, als omgekeerde van reductie, kan eindeloos kritisch tot nadenken en opbouwen stemmen.
    Gezien onze grote overeenstemming geachte heer Rosseel wou ik vragen : lijkt het u een goed idee om rechtstreeks te mailen ? Ik geef u hier mijn mailadres : jan_braeken@skynet.be
    U kan mij daar bereiken.

    Ik vond ook de reactie van de heer Splendor absoluut schitterend. Ik heb het boek ‘Intellectueel bedrog’ van Sokal en Jean Briquemont bestudeerd. Op literair vlak schitterde het in zijn satire en sarcasme – ik heb er echt van genoten -, maar het sloeg in haar opzet en doel de plank volledig mis omdat beide vrienden schijnbaar een hele berg andere aspecten van onze taal, onze fantastische, wonderbaarlijke taal onvoldoende schijnen te kennen, noch haar te respecteren in haar oneindige verscheidenheid. Dat komt er natuurlijk van als je de fundamenten van zowat alles vergeet te onderzoeken, taal, en als je brein door de extreem gereduceerde vorm van taal – wiskundige symbolen – via een opleiding fysica gewelddadig ‘in submission’ is gedwongen. Taal, geachte heer Sokal, vooral vaktaal, is geen exclusief bezit van specialismen of van vakspecialisten zoals u. Men moet vooral geen dictatuur van de vaktaal proberen te installeren, want dat zal niet pakken. Aan het hoofd van die vaktaaldictatuur zouden natuurlijk de ‘topwetenschapper’ van elk specialisme willen staan, zoals u bijvoorbeeld (stelt u Sokal, of Brique, zich misschien kandidaat ?). Ik zie u al komen. Neen heren. Ieder mens is vrij om gelijk welk woord, ook blijkbaar uiterst ‘kostbare’ en ‘onaantastbare’ woorden als ‘topologie’ (is dat woord misschien heiligverklaard ?), in gelijk welk ander domein te gebruiken met gelijk welk doel, en vooral in gelijk welke betekenis. Een aanval op specialisme-overschrijdende intellectuelen – ook pseudo-intellectuelen, daar had u wel gelijk – moet men dus niet inzetten vanuit een vaktaaldiktatuur. Dan maakt men zichzelf belachelijk. Zowel neologismen als betekenisveranderingen van woorden – semasiologie heet de discipline die zich met dit laatste bezig houdt – volgen niet alleen de natuurlijke evolutie van de taal net als onze biologische evolutie (dat kunnen we ‘eindeloze vernieuwing en toevoeging’ noemen), zij zijn essentieel voor de overleving van de taal. Zichzelf opsluiten in vaktaal en een ingebeeld ‘misbruik’ door andere vaktalen tegen iedereen willen verdedigen is precies hetzelfde als zichzelf opsluiten in een land en een ingebeeld misbruik door vreemdelingen tegen iedereen willen verdedigen. Dat is taalracisme en expressiezelfmoord.

    Met de heer Roovers kan ik eveneens akkoord gaan. Ik zou echter wel oppassen geachte heer dat men uw woorden niet te snel en letterlijk interpreteert zoals de meeste mensen dat vandaag doen, want dan denkt men dat u het omgekeerde onderschrijft. Dat zou zeer spijtig zijn. Het is inderdaad zo dat onze beklagenswaardige jongeman Hans Van Temse nu overladen wordt met alle zonden van Egypte zoals dat gewoonlijk gaat in dergelijke zaken, terwijl wij hem met niets ter wereld kunnen afsplitsen van onze gewelddadige samenleving. Hans is hier geboren, hier opgegroeid, in ons sociaal en politiek klimaat, en de oorzaken van zijn controleverlies liggen dus niet dichter bij maar in het bed van iedereen die hier woont. De lastige vragen zouden dus wel eens zeer lastig kunnen worden voor iedereen, tot en met onleefbaar. Maar gesteld moeten ze, en beantwoord, want andere jonge mannen staan al in rijen aan te schuiven om ook hun controle te verliezen. De muur van privacy die ieder van ons inmiddels rond zichzelf heeft opgebouwd beschermt ons wel, maar het beschermt ook de geheimhouding van de oorzaken van dergelijke controleverlies. Ooit zal daar een venster van de waarheid moeten in komen dat wijzelf kunnen open doen als dat nodig is. Want dat venster is nodig om nog maar een begin te kunnen maken van een inzicht in gelijk welke moord.

    Aan de heer Vanherwegen zou ik willen zeggen : wij kennen dieren niet. Wij dienen ons dus te onthouden van al te eenvoudige vergelijkingen tot we ze fatsoenlijk kennen. Onze soortgenoten zijn duizendmaal slimmer dan wij. Zij vernietigen hun Grote Huis niet ; ze laten het staan opdat andere soortgenoten er nog kunnen in wonen. (De Natuur). Het zijn dus wij die van hen moeten leren, en niet omgekeerd.
    Geachte heer Yilli, u zegt het zelf. U bent een probeersel. Blijf vooral proberen ? Ik zal proberen u niet te vergeten, want ik mis iets in uw commentaar. Is het medegevoel ? Is het een bekentenis die u voor uzelf weigert te maken of durft te maken, ondanks uw lange commentaar ? De bekentenis dat u toch een Relativist bent, op weg naar een Nihilist, maar dat de taal u uitgebreid tracht te helpen dat te verbergen ? Geachte heer Yilli, dit zijn maar vragen. Vat dit niet verkeerd op, want ik probeer ook maar te overleven. Het zou echter kunnen dat proberen daarvoor niet genoeg is.

    Met dank aan Johan Sanctorum.

    Jan

  28. —– Aan de heer Vanherwegen zou ik willen zeggen : wij kennen dieren niet. Wij dienen ons dus te onthouden van al te eenvoudige vergelijkingen tot we ze fatsoenlijk kennen. Onze soortgenoten zijn duizendmaal slimmer dan wij. Zij vernietigen hun Grote Huis niet ; ze laten het staan opdat andere soortgenoten er nog kunnen in wonen. (De Natuur). Het zijn dus wij die van hen moeten leren, en niet omgekeerd. —–

    Beste Jan, ik heb genoten van de tekst van Sanctorum en van de commentaren hier. Maar een specifiek iets dat u hierboven schrijft is me toch wat te simplistisch.

    — Het zijn dus wij die van hen moeten leren — WAT moeten wij van hen leren?

    — en niet omgekeerd. — Omgekeerd KAN niet eens.

    En dus betwijfel ik het volgende dat u zegt: — Onze soortgenoten zijn duizendmaal slimmer dan wij. — Hoedat? OK, een hond kan kanker ruiken. Maar dat is omdat een hond 10000 maal meer geurreceptoren heeft dan de mens. (de receptoren zelf zijn niet gevoeliger.) Ik zou de sterkte van de zintuigen bijvoorbeeld dus niet als een teken van intelligentie zien.

    Waar wou u precies naartoe in uw comment aan de heer Vanherwegen?

  29. Geachte heer BC,

    Ik weet niet waar u het simplisme in mijn commentaren hebt gevonden. U vindt oneindige diversiteit simplistisch ? En u kan deze visie niet eenvoudig verbinden met mijn visie op dieren ? Excuseer geachte heer, maar ik denk dat u zich vergist heeft. U hebt het over één hond als voorbeeld van onze soortgenoten, terwijl we langzamerhand weten dat er op aarde miljoenen diersoorten zijn die wij nog niet eens kennen. Wat kunnen we dus zeggen over de intelligentie van die onbekende dieren ? Absoluut niets. We kennen volgens mij niet eens de helft van alle diersoorten als we insekten, bacterieën, virussen en nanobacterieën meerekent. De oceaan bijvoorbeeld is slechts relatief goed bekend wat haar bovenste laag van 150 kilometer betreft. Daaronder ontdekt men pas nu aan de lopenede band nieuwe soorten.

    Maar laat mij even uitwijden over honden, om u nog meer materiaal ter overdenking te geven. Kent u bijvoorbeeld 1500 honden ? Ik denk van niet. De intelligentie van ‘honden’ als soort kan u dus absoluut niet inschatten. Kent u 15.000 mensen ? De intelligentie van mensen kan u ook niet inschatten. De slimheid van één hond reduceren tot zijn geurreceptoren die u niet kan tellen lijkt mij zo eenvoudig dat het van weinig betekenis is in verhouding tot de duizenden dingen die honden buiten ruiken doen. Ze zien en horen ook, u weet dat, en ze voelen ook. ‘Wat’ ze allemaal percipiëren weet men gewoon niet.

    Wat uw uitspraak over ‘het omgekeerde’ betreft is het u ongetwijfeld bekend dat wij niet alleen honden maar zowat alle dieren op deze planeet altijd maar weer ‘kunstjes’ willen leren. Is dat simplistisch ? Iets simplistischer bestaat niet. U kent een circus ? Wat leren ze daar dieren ? Kent u de taalexperimenten met apen ? Leren ze hen de ontologie of de fenomenologie ? Ik hoop dat u beseft dat het meestal wij zijn die dieren iets willen leren, op een ongelooflijk simpele manier die onze eigen simpelheid weerspiegelt, en dat er bijzonder weinig mensen van dieren willen leren, buiten een paar echt geïnteresseerde biologen die hun gedrag uitgebreid bestuderen. De discipline heet etiologie.

    Wat de sterkte van zintuigen betreft denk ik eveneens dat u zich vergist. Het gaat inderdaad over ‘wat’ die dieren ruiken, ‘wat’ ze zien, en ook, ‘wat’ ze voelen. En het is inderdaad over dat ‘wat’ dat wij absoluut niets weten.

    Hebt u recente documentaires gezien over haaien ? Hebt u gezien hoeveel men de laatste tijd heeft ontdekt over hun gedrag, onder andere dat de mens hen in een trancetoestand kan brengen door over de beide zijkanten van hun neus te wrijven ? Ik heb die beelden gezien, en het was kolossaal te zien hoe die ‘gevaarlijke roofdieren’ plots heel wat anders werden dan datgene wat wij vroeger van hen ‘kenden’.

    Reduceren en reductie zijn een gevaarlijke drug waarvan niemand beseft dat zij er aan verslaafd zijn, omdat die onbewust, van in het begin van ieders opvoeding (in kleuterscholen), gratis werd en wordt toegediend. Dat is omdat onze leraars ze ook toegediend kregen. De kenproblemen beginnen bij de taal. Maar dat is voor de geïnteresseerden om uit te zoeken.

    Mijn commentaar betreft niet uw gehele persoon, dus ook niet mijn oordeel over u als mens. Die reductiedrug is grotendeels uit mijn systeem. Maar hij durft wel eens terugkomen. Als dat zo is, mijn excuses.

    Jan

  30. Excuseert u mij mijheer BC, ik heb te laat een fout ontdekt in mijn vorige reactie. De discilpline die het gedrag van dieren bestudeert is niet de etiologie maar de ethologie. U kan echter de etiologie daar aan toevoegen ; in de omnidimensionaliteit zijn beiden verbonden.

    Beste groeten,

    Jan

  31. — De kenproblemen beginnen bij de taal. —

    (schrijffout of niet? Kenproblemen? Kernproblemen? Beide lijken mij mogelijk.) Inderdaad. Maar verkijk u vooral niet op het woord “simplistisch”. Gekozen uit mijn beperkte vocabularium. Als onderdeel van een heel beperkt stukje commentaar op een heel beperkt stukje van uw schrijven.

    — Wat kunnen we dus zeggen over de intelligentie van die onbekende dieren ? Absoluut niets. —

    Nogal wiedes. I do not know that I cannot speak a language I do not know exists.

    — Onze soortgenoten zijn duizendmaal slimmer dan wij. —

    Om daar nog eens naar terug te keren… U bedoelt dat als u ALLE diersoorten samen (“onze soortgenoten”) beschouwt en kijkt naar wat die kunnen dat wij (morfologisch, sensorieel, behavioral etc) NIET kunnen/zijn, dat wij als mens er dan maar schabouwelijk vanaf komen? Ik vind het intellectueel niet eerlijk als men het zo zou bekijken. En zelfs dan nog: wat is het punt? Wat doe je met die visie? Wat doe je met het besef: “onze soortgenoten zijn duizendmaal slimmer dan wij.”? (als het al zou kloppen.)
    Ik weet niet hoe dat statement anders te benoemen dan “simplistisch”. Is “onwaar” beter? Definieer “slimmer”, definieer “intelligent”. Wélke soortgenoten? Allemaal? Een deel? Welk deel? Waarom? Wat is intelligentie bij dieren? Ik had al gesuggereerd sterke acute zintuigen niet te vereenzelvigen met intelligentie. (het is niet omdat een hond kanker kan ruiken, of drugs, of explosieven dat een hond intelligenter is dan de mens. (Honden aanleren dat te doen heeft natuurlijk wel iets van een circustruukje. Zo wordt het hen geleerd. Met positieve en negatieve feeddback). Hij is hooguit intelligenter op dat vlak. Horen idem. Sterker reukvermogen, sterker gehoor, sneller lopen… Wat brengt het de hond buiten kunnen overleven?) (voor de duidelijkheid: het is niet omdat ik dieren niet intelligent vind zoals mensen intelligent kunnen zijn, dat ik het goedpraat dieren pijn te berokkenen of wat dan ook.)

    Tuurlijk kunnen wij WEL veel van/over dieren leren. Al betreft het mijn inziens dan vooral kennis OVER de diversiteit aan morfologie, gedragingen etc. Die kennishoeveelheid is nagenoeg ongelimiteerd. Als ik mij afvraag wat wij VAN dieren moeten leren (als een circustruukje?) doel ik meer op hoe wij als mens eventueel ons gedrag en omgang met de wereld en wereldvisie moeten veranderen ten behoeve van alles en iedereen. Hoe complex “het leven” en de processen erachter ook mogen zijn, is leven (het werkwoord) voor ons niet redelijk “simpel”? Alle mensen in de wereld doen alles dat ze doen met een gelimiteerde hoeveelheid aan handelingen. En o.a. de volg-orde en context/omgeving waarin men handelingen doet, maakt voor een/de grote verscheidenheid qua aard van het moderne menselijke leven.
    Dus nog eens snel samengevat: wat kunnen we OVER dieren leren? (eindeloos veel. Eindeloze diversiteit. Doch: er zijn patronen. Maar aan de hand van alleen maar de patronen die je al hebt leren kennen, kun je veelal niet de PRECIEZE details voorspellen) wat kunnen wij VAN dieren leren? (betreffende en toepassing hebbend op hoe wij als mensen met andere mensen en dieren omgaan. DAT is al veel overzichtelijker. En al bij al beperkt. Dat wil zeggen: bevattelijk voor iedereen. Het gaat om een paar principes, en wat feiten die je moet kennen. Patronen zien. Die de handelingen die wij als mens KUNNEN uitvoeren wat kunnen bijsturen.)

    Als ik het over “intelligentie” heb, bedoel ik EN zelfbewustzijn (denk aan olifanten), EN de mogelijkheid om zoals de mens te begrijpen hoe de wereld in elkaar zit (het tweede omvat automatisch het eerste zeker? Gebrek aan het eerste sluit bij voorbaat het tweede uit?), het kosmische spel te begrijpen, “controle” over de omgeving en natuurlijke processen KUNNEN uitvoeren (kunnen is nog niet MOETEN!). Een hond kan nog geen simpel wiskundig vraagstukje oplossen. Ach, misschien kan je hem het wel leren, maar het zal niet veel te maken hebben met begrijpen. Het zal een reflex zijn, een kunstje.

    — De oceaan bijvoorbeeld is slechts relatief goed bekend wat haar bovenste laag van 150 kilometer betreft. Daaronder ontdekt men pas nu aan de lopende band nieuwe soorten. —

    Niet dat ik verwacht dat we daar leven van het type “mens” zullen tegenkomen. WETEN wat daar leeft en hoe is uiteraard interessant. Maar: MOETEN we het weten? Denken we dat wat we daar kunnen leren onze visie op velerlei terreinen fundamenteel gaat veranderen? DAAR heb ik mijn twijfels over. En kunnen we dat leven niet ook gewoon met rust laten? Daar draait het mij om: kunnen ≠ moeten. Sommige wetenschappelijke ontwikkelingen roepen sterke vragen op betreffende ethiek. Ik kan alleen maar met een gevoel van verbluffing kijken naar wat men al kan. Maar iets kunnen (kennis, mentaal en kunde, handvaardig) betekent nog niet dat we het MOETEN doen. Daar dient de ethiek voor. Soortgelijk vraag ik mij af wat daar op de diepste oceaanbodems zoal leeft. Maar niet dat het voor ons veel zal veranderen mochten we het nooit te weten komen. Dat is toch mijn voorspelling.

    — Maar laat mij even uitwijden over honden, om u nog meer materiaal ter overdenking te geven. Kent u bijvoorbeeld 1500 honden ? Ik denk van niet. De intelligentie van ‘honden’ als soort kan u dus absoluut niet inschatten. Kent u 15.000 mensen ? —

    Er zijn mensen die WEL 1500 honden kennen. En 15000 mensen. Zij moeten mij maar vertellen wat ik wel en niet kan en mag geloven over hondenintelligentie. (en ik zal ook kritisch zijn. Niet ZOMAAR aannemen.) Dat honden kanker kunnen ruiken heb ik net van mensen die dat onderzocht hebben. Zelf zou ik er niet opgekomen zijn hoor. Ik herinner me nog niet zo lang geleden het verhaal van een kat in een hospitaal die “wist” welke persoon binnen een paar uur zou sterven. Ze ging zich telkens op of bij het bed van de stervende gaan leggen. Het verschijnsel is “mogelijkheid” geworden. Nu nog het mechanisme ontsluieren.

    Kijkcijfers worden heel nauwkeurig bepaald, tot op 1000 kijkers, door het kijkgedrag van 750 huishoudens te registreren. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Kijkcijfer en http://www.cim.be/tele/nl/a.html). In Nederland: kijkcijfers tot op 1000 personen nauwkeurig door het kijkgedrag van 2900 personen (van de 16 miljoen. = 0,018%) te volgen.

    Ik moet blijkbaar persoonlijk ALLE soorten EN exemplaren van de soorten kennen? Dat vind ik eerlijk gezegd ook een beetje “reductionistisch”. Dat zou zijn als zeggen dat tenzij je ALLE honden gezien hebt, je niets kan en mag zeggen over “de hond”.
    Uiteraard moet je oppassen met veralgemeningen (reductionistisch? Het tegengestelde van reductionistisch?). Ik geef zonder enig probleem toe dat mijn feitenkennis van bijvoorbeeld biologie heel beperkt is. maar dat neemt niet weg dat velen die veel meer feitenkennis bezitten soms regelrechte onzin uitkramen. Mijn beperkte feitenkennis laat mij juist toe mij niet te verliezen in details. Ik wil gewoon the big picture proberen begrijpen.

    — Hebt u recente documentaires gezien over haaien ? Hebt u gezien hoeveel men de laatste tijd heeft ontdekt over hun gedrag, onder andere dat de mens hen in een trancetoestand kan brengen door over de beide zijkanten van hun neus te wrijven ? Ik heb die beelden gezien, en het was kolossaal te zien hoe die ‘gevaarlijke roofdieren’ plots heel wat anders werden dan datgene wat wij vroeger van hen ‘kenden’. —

    Niet gezien. maar wat is het punt? Als je een moorddadige crimineel “platspuit” met verdovende middelen is hij plots mak als een lammetje, dus moeten we onze mening over moorddadige criminelen maar bijschaven?
    Wat vertelt voorgenoemd feit precies over haaien? Wat vertelt dat feit precies over hoe wij met de haai moeten omgaan in het algemeen? Wat vertelt dat feit over hoe wij met haaien moeten omgaan in de specifieke situatie waar we op het punt staan verscheurd te worden? Wat vertelt dat over hoe wij met andere dieren dan “de haai” moeten omgaan, algemeen en in conrete situaties?

    — Wat de sterkte van zintuigen betreft denk ik eveneens dat u zich vergist. Het gaat inderdaad over ‘wat’ die dieren ruiken, ‘wat’ ze zien, en ook, ‘wat’ ze voelen. En het is inderdaad over dat ‘wat’ dat wij absoluut niets weten. —

    Op dat vlak zullen we net zo blind zijn als de menselijke blinde die geen besef heeft van wat kleur is. En dan probeert men die blinde een kleur uit te leggen aan de hand van iets dat ie WEL kent. Bvb. Rood: de warmte van vuur of van intimiteit. Blauw: kilte. Ja, van de belevingswereld van dieren zullen we niet zoveel weten, maar met wat we weten over het brein en (dis)functie ervan staan we nu toch al verder dan vroeger. Hoe zien voor een vlieg aanvoelt, dat kunnen wij niet ervaren. We kunnen het ons hooguit proberen voorstellen. Maar we weten al veel meer dan voorheen.

    — Reduceren en reductie zijn een gevaarlijke drug waarvan niemand beseft dat zij er aan verslaafd zijn —

    Ik spreek u daar niet tegen. Dan denk ik vaak aan taalpuristen bijvoorbeeld: dat men zijn taal en uitspraak wat verzorgt, daar heb ik niets op tegen. Integendeel. Maar taalfouten worden door een bepaald soort mensen aangehaald om de aandacht af te leiden van de inhoud: is de vorm niet perfect, dan doet de inhoud er blijkbaar niet toe. En dan voelen die mensen zich nog superieur ook. Omdat ze superieur zijn OP HET VLAK VAN TAAL. (betreft ook uw afsluiter: “Mijn commentaar betreft niet uw gehele persoon, dus ook niet mijn oordeel over u als mens.” ’t Zou er nog aan mankeren, denk ik dan.)

    Over reductioneren: ik weet niet waar ik het ooit gehaald heb: over hoe we beter eens onze microscopen en telescopen aan de kant zouden leggen en eens in de SPIEGEL zouden kijken. Of ophouden met de ui laag per laag af te pellen hopend op een kern van waarheid te stuiten, en eens gewoon de hele groente te bekijken.
    Nog iets over reductionisme. Een voorbeeld dat ik ook onthou ivm “reductionisme” (ik denk van de Engelstalige wikipedia) is hoe je de val van een persoon uit een raam wel kan verklaren via de mechanica, maar niet met quantummechanica.

    Beste, mocht het u interesseren, dan verwijs ik u naar canvas.be. Bezoek het forum: het topic “cooking in the danger zone”. Dat is een programma waar men de culinaire gewoonten onderzoekt in andere werelddelen. Er is een discussie ontstaan naar aanleiding van het eten van hond en de slechte leefomstandigheden van de dieren daar. Waarom ik u ernaar verwijs? Het is die discussie die nog fris in mijn geheugen zit en uw schrijven die de aanleiding waren van mijn schrijven hier.

    Ik zou ook voorstellen dat we bij het becommentariëren elkaar duidelijk quoten. Kwestie dat we bij de zaak blijven. En minder kans hebben elkaar verkeerd te begrijpen. En taalspelletjes te spelen.

    Met vriendelijke groeten!

  32. Guido Joris

    Het Grootoosten heeft gezegd dat de verplichte discipline voor het onderwijs het Darwinisme is. Als Grootmeester Jacky Goris ex cathedra spreekt is hij onfeilbaar en dient er instemmend met de schortjes te worden gewapperd. En daarmee is voor de vrijzinnige zwartenkousenkerk de “kous” af.
    Hoef ik nog te zeggen dat ik van uw artikel genoten heb?
    Mvg
    Guido Joris

  33. SplendorSolisXIV

    Tussen creatie en evolutie….

    Eén van de kenmerken van de mens is dat hij zich van de hem omringende wereld tot op zekere hoogte kan losmaken. Dit resulteerde uiteindelijk in de mogelijkheid van het benoemen van de dingen. Dit betekende een enorme stap naar het beheersen van de wereld om zich heen toe. Maar eigenlijk ging het aanvankelijk om een zekere beheersing van de angsten die hem nagenoeg constant vergezelden. Waarschijnlijk geholpen door een specifieke structuur van de hersenen voelde de mens aan dat het behoren tot de wereld niet vanzelfsprekend was en begon zich vragen te stellen omtrent allerhande fenomenen, emoties en dergelijke meer. Uiteindelijk leidde dit vooreerst tot fellere angsten, zij het van andere aard. Er was, bijvoorbeeld, de angst dat de zon niet meer ging opkomen na midwinter. Door ervaring (uitgebreid vermogen tot onthouden en herinneren) wist men uiteindelijk dat dit niet zo was. Maar dit was nog niet genoeg om de angsten te overwinnen. Deze werden slechts overwonnen door het gebeuren te ritualiseren en te omkaderen met verhalen, mythen, sagen en dergelijke meer. Dit kwam er op neer dat men die specifieke hersenstructuur ging projecteren op de buitenwereld. Een mens leefde voortaan niet zomaar in zijn omgeving, maar via cultuur en taal. Ritueel, symbolen en talige aspecten zorgden er bijvoorbeeld voor dat de zon terug opkwam, dat het lover weer aan de bomen kwam, dat de beer werd gevangen, dat de oogst lukte, dat de veldslag werd gewonnen en zo verder. Maar de ellende was daarmee uiteraard de wereld niet uit… Geluk en tegenslag volgden elkaar op…

    Maar door die opeenvolging bouwde de mens een enorme ervaringswereld op, en deze stelde hem in staat vooruit te zien naar de toekomst toe. Technieken werden ontwikkelden om huizen te bouwen, voor de landbouw, voor medische zorg, tijdsrekening, scheepvaart, handel, koken van voedsel,… Door de interactie met de buitenwereld kwam de mens meer en meer terecht in een technische wereld, m.a.w. een wereld die deze begreep en waarop hij kon anticiperen. De mens begreep maar al te goed het belang van taal en communicatie en ontwikkelde het schrift, welke hem in staat stelde ervaring te boek te stellen en door te geven. Maar toch bleef dé verklaring van alles (geluk en ellende) nog een lange tijd het monopolie van mythen, verhalen en rituelen…

    Door deze gang van zaken ging de mens stelselmatig over van een stammencultuur naar een stamoverschrijdende cultuur : steden, stadsstaten,…, kortom ruimere gemeenschappen en maatschappijstructuren. Natuurlijk, dit zorgde niet alleen voor betere onderlinge communicatie en uitwisseling, maar ook voor talloze twisten en conflicten. Nu op grotere schaal. Andere belangrijke veranderingen waren onder andere de arbeidsverdeling (functies en standen), die weliswaar onvermijdelijk was in een complexere maatschappij, maar ook gepaard ging met onderlinge gevoelens van afgunst en ressentiment. Die werden dan gemanipuleerd of in goede banen geleid, en de politiek zag het levenslicht…

    We zitten voortaan in een situatie gekenmerkt door ten eerste een enorme voorraad aan ervaringen en technische kennis die alsmaar uitbreidde, maar die er ook toe bijdroeg dat men aan de hand van deze ervaringskennis die vragen ging proberen te beantwoorden die eertijds d.m.v. mythe en ritueel werden bedwongen. Verwondering, systematische beschouwing, theorie en vervolgens kritiek zorgden voor conflicten tussen het establishment en de (bepaalde) individuen. De filosofie zag het levenslicht…

    Maar de filosofie erfde natuurlijk enorm veel elementen van de politiek, van de wereld van de ervaring (landbouw, techniek,…) en van de religie. Doordat de mens zodanig in staat was zijn omgeving te abstraheren (religieus, politiek, technisch), voelde deze aan dat er een soort van leegte of afgrond was tussen zijn omringende en zijn innerlijke (psyche, geest) wereld. Zijn omringende wereld was hem dikwijls vijandig (dood, tegenslag, oorlogen,…) en zocht dan ook heil in een verinnerlijkte wereld, die de mens trachtte te projecteren op een totaal andere wereld, een ideale wereld. Religieus resulteerde dit in de dualistische en monotheïstische religies (schepping, goed en kwaad, hiernamaals,…), filosofisch in het zoeken naar een universele verklaringsgrond en naar de principes van de ideale wereld. We zien dan de talloze conflicten, maar ook de onderlinge beïnvloedingen tussen religie en filosofie, wat zal leiden tot een ongekende evolutie op vlak van kennis, wereldbeelden, technieken… Op religieus vlak moet men uiteindelijk inbinden en ontstaat er meer en meer vrijheid op dat vlak, althans bij perioden, onafgezien van inquisitie en vervolging. Het gevolg : moderne devotie, talloze sekten, bijgeloof,…, maar ook de filosofie die een religieus tintje krijgt om zijn salonfähigkeit te vergroten en uit te breiden… Aan de universiteiten heerste tot lang de autoriteit van de theologen…

    Op filosofisch vlak ging men dan op zoek naar de aard en de herkomst van de natuur en van het universum, maar moest men toch in eenklank blijven met de theologische dogma’s… We zien dan vanaf de 16de eeuw een ongekende vooruitgang op vlak van de natuurwetenschappen die de wereld blijvend hebben verandert. Het leek er op dat de filosofie (meerbepaald de natuurwetenschappen en de technowetenschappen) meer resultaat opleverden dan de theologie. Maar de filosofie moest de dienstmaagd van de theologie blijven. De filosofie mocht wel onderzoek doen en proberen van antwoorden te formuleren, toch moest het beperkt blijven tot enige technische en vastomlijnde kennisgebieden. Dé antwoorden moesten van de theologen komen : het ontstaan van de wereld en het heelal, de herkomst van de mens…

    Dat heeft er uiteindelijk toe geleid dat de filosofie op de duur de theologie is beginnen na-apen. In plaats van systematisch onderzoek, van het formuleren van vragen, van de verwondering en kritische kijk, is de filosofie zich beginnen concentreren op theologieachtige en taalkundige haarklieverij. In plaats van een wereld te creëren waarin men kon leven heeft ze een wereld afgebroken. Vandaar dat we aan het eind van de 19de eeuw zien dat de voorheen filosofische deeldisciplines zich emancipeerden als volwaardige takken van de wetenschap en hun successen afmaten aan hun specifieke objectieven. De filosofie bleef achter als een dor en doelloos aanhangwagentje van de theologie, of van een al te militante vrijzinnigheid, wat uiteindelijk niet veel beter was (en is). We zien dan de opkomst van de Exilphilosophen zoals een Nietzsche. Pogingen zijn aan het eind van de 19de eeuw en aan het begin van de 20ste eeuw ondernomen om van de filosofie terug een strenge wetenschap te maken (Husserl). Met succes, zij het dat de filosofie enerzijds herleid werd tot logica en ethiek, anderzijds diep in de overtuiging leefde dé principes van de wereld en de kosmos te kennen en als dogma op te leggen. Uiteindelijk konden ze hierbij niet voorbij aan de succesvolle natuurwetenschappen. Dit zorgde dan opnieuw voor spanningen. De filosofie zocht dan voortaan haar heil in het engagement in de politiek en in de sociale en de culturele sfeer.

    Twee wereldoorlogen hebben er dan op de koop toe voor gezorgd dat het vertrouwen in de filosofie en in de wetenschap werd geschaad. Inderdaad zijn de concentratiekampen en massamoorden (overal ter wereld) en de atoombom hoogtechnologische verworvenheden. Deze bepaalden voortaan hét filosofische en dus ook hét politieke thema van de tweede helft van de 20ste eeuw tot heden. Ook de enorme vooruitgang op vlak van mediatechnologie, communicatie- en informatietechnologie heeft het vertrouwen in de maatschappij niet kunnen herstellen. We zien dan dat er weliswaar kritiek ontstaat vanuit filosofische middens (Kritische Scholen,…) maar toch was die niet in staat een verandering te bewerkstelligen.

    De media werden machtiger en toonaangevender en tal van intellectuelen en filosofen zochten hierin een spreekbuis voor hun ideeën. Op de duur was het mediaoptreden belangrijker dan de inhoud, en werden filosofen begeleid door marketingstrategieën. Het is dus niet belangrijk meer iets terdege te bestuderen en te komen tot zinnige uitspraken en voorzichtige conclusies, maar een zwaarwegende indruk te maken in de media. Het is vooral de Parijse scène die hier een vooraanstaande rol speelde (Lacan, Deleuze, Sartre,…). Dit heeft onmiskenbare invloed gehad in de kunst, de literatuur, de maatschappelijke en psychologische opvattingen, en vooral in de massacultuur.

    Wat zien we nu de laatste tijd? Enerzijds is er een revival van religieuze opvattingen. Het vertrouwen in de (post-)moderniteit heeft een zodanige dieptepunt bereikt dat men terug grijpt naar religieuze antwoorden. Anderzijds ziet men de hypertrofie van het neoliberale gedachtegoed, waarin, bij wijze van reactie, wordt teruggegrepen naar een soort “theologische” filosofie waarin men meent alles te verklaren aan de hand van evolutie en biowetenschappen, gekoppeld aan een mercantiele ideologie. Van de postmodernisten heeft men de verdachtmakingmentaliteit en de mediageilheid geërfd, van de theologen de pretentie te beschikken over de totale wetenschap en over de criteria om de andersdenkenden te berechten. Het totalitaire karakter van deze laatste wordt op zijn beurt versterkt door de samenhang van het neoliberalisme met allerlei machtsstructuren (media, loges, gerecht,…). Uiteindelijk dus niet veel beter dan de religieuze revival (creationisme, monotheïstische religies, sektes,…)…

    Volgens mij is filosofie in eerste instantie een levenswijze, een manier om in deze wereld te staan en kritisch met de dingen om te gaan. Of het nu gaat om ideeën en wetenschap, over rechtvaardigheid, of over kunst en literatuur, of over voeding en smaak,… Niets is vanzelfsprekend, maar de dingen eisen onze ernst en eerlijke aandacht op : zin voor kritiek, studie en openheid, vrijheid en zelfstandigheid, naast zin voor humor en waardig genieten… Samengaan van het Dionysische en het Apollinische…

    De pretentie uitspraken te kunnen doen over het alomvattende en hierbij in de waan verkeren over alles verklarende kennis te beschikken is niet meer dan verwerpelijk. De filosofie zou er, net als de wetenschap er moeten van uitgaan dat we op een dergelijk vlak niets weten, en er enkel het raden naar hebben. Er zijn enkel perspectieven, en een ding (fenomeen, object, persoon,…) bevindt zich in meerdere perspectiefvelden. De filosofie moet uitgaan van verwondering en trachten de dingen vanuit verscheidene kijkhoeken te aanschouwen. Hierbij mag de poëtische ziel aan het werk zijn, maar ook de artistieke en de wetenschappelijke,… Maar de dingen zijn de dingen, en we zullen ze nooit in hun totaliteit kunnen vatten. Daarvoor zijn we té klein in deze kosmos. Het enige wat dan overschiet is iets dat ons te boven gaat… Versta me niet verkeerd, ik bedoel hiermee niet een “iets” in een theologische of religieuze zin, wat neerkomt op een objectivering ervan, waar uiteindelijk de filosofie en de wetenschap, maar ook onze cultuur (politiek) mee is besmet geraakt. Het betreft hier perspectieven. Maar ik bedoel hiermee evenmin een soort van relativisme (everything goes). Eerder een meerdimensioneel virtualisme of een transdisciplinarisme.

    De media en de daarin werkende ideologieën (marketing met een links of een rechts laagje lak) hebben er uiteindelijk voor gezorgd dat alles op één niveau werd herleid. Eén niveau betekent ook de onmogelijkheid tot ernstige beschouwing, laat staan van intelligentie en echte creativiteit. Eén niveau betekent alleen geld en macht, plat en vulgair cynisme, en een vrijbrief aan extremisme van allerlei aard, en aan het welig tieren van onzin en leugens.

    Ik ben persoonlijk een kind van deze tijd (wie niet), ik hecht belang aan genieten, aan humor en dergelijke meer, ik ben individualist en op zekere hoogte libertair gezind, toch meen ik dat zelfs die mogelijkheden in het gedrang komen wanneer dat te prooi valt aan ééndimensioneel marktdenken en vulgair cynisme. Maar ik hecht evenveel belang aan de ernstige en eerlijke rationele belangstelling in de dingen die mij omringen. Hierin bewonder ik de wetenschap (in brede zin) en de technische mogelijkheden daartoe. Ook artistieke uitingen zijn hierin belangrijk, samen met een gezonde vorm van spiritualiteit en relativeringzin (met oa. bescheidenheid). Ook dat komt in het gedrag wanneer men alles herleid tot de éne verklaring, en tot het marktmonotheïsme. Kritisch zijn is nu al behoorlijk moeilijk. Beide aspecten zijn nodig om een evenwicht te bereiken. Ik zeg “beide”, maar in feite bedoel ik een complex van dimensies en perspectieven : een vat vol schijnbare tegenstellingen, die de mens sinds tijden in en met zich mee draagt…

    Om te besluiten zou ik zeggen dat zowel creationisme als evolutionisme keerzijden van éénzelfde medaille, gedragen door de machthebbers van deze tijd, zijnde politici, diplomaten, geestelijken en al hun mediatieke en intellectuele lakeien. Hoewel deze medaille over twee keerzijden beschikt symboliseert ze een uit het lood geslagen monomanie (één wereld, één werkelijkheid, één staat, één kosmos, één Europa,…).

  34. @Staf de Wilde
    U schreef ” De waarheid benader je het dichtst door je te houden aan controleerbare feiten” en ” Godsdiensten steunen op geloof en niet op wetenschappelijke feiten”.

    De waarheid vind ik al zo een niets zeggend woord.
    2 mensen zijn betrokken in een verkeersongeval. Ze komen er niet uit om de aangifte formulieren degelijk in te vullen en in overeenstemming met elkaar. Beiden wijzen ze elkaar aan als de veroorzaker van het ongeval. Er waren geen getuigen. Zelfs met wetenschappelijke instrumenten is het niet mogelijk omdat de schade beperkt is voor experts om te achterhalen hoe de situatie werkelijk was op wetenschappelijke manier. Een van de partijen spreekt de waarheid wel degelijk ook al kan het wetenschappelijk niet aangetoond worden….dus het wetenschappelijk kunnen aantonen van de ware gang van zaken is niet altijd noodzakelijk om te weten dat iemand wel degelijk de waarheid spreekt over de feiten die zich voor deden. Alleen wie spreekt de waarheid…en dat is wat het scheppingsverhaal betreft al even moeilijk te bepalen voor de doorsnee sterveling….als dat het parket kan uitmaken wie de veroorzaker van een ongeval was als er geen getuigen aanwezig waren….wij waren er immers niet bij toen het allemaal begon. En ieder gaat naar zijn vermogen om met wat de waarheid zou kunnen zijn….velen gaan daarbij vaak op hun gevoel af om te zien wat aannemelijk is of voor hen door hun hoofd kan verwerkt worden.
    Meer nog, heel wat mensen zijn niet echt dat soort doorgedreven wetenschappers dat ze bij alles wat “wetenschappelijk bewezen is” ook iets kunnen voorstellen.
    Wetenschap is in dat opzicht voor de meeste mensen al even abstract dan welke godsdienstige verklaring ook voor welk natuur fenomeen dan ook. Kortom de meeste mensen geloven ook enkel maar in heel wat wetenschappelijk bewezen zaken, zonder dat zij de bewijsvoering ook maar enigzinds begrijpen. Dus in dat opzicht blijven de meeste mensen gelovigen niets meer of niets minder.
    Zo lang iemand enkel gelooft wat een ander hem inlepelt of dat nu wetenschappelijk is of niet…zonder de bewijsvoering zelf te begrijpen, of zonder de spirituele gevoelens ooit zelf te ervaren….maakt volgens mij weinig verschil. Het blijft een mens die niet ver genoeg ontwikkeld is om zelf tot vaststellingen te komen wetenschappelijk of niet en dus een gemakkelijke prooi om aan een kudde toe te voegen die gemakkelijk te mennen is. Dus ja wetenschap en geloof leunen in dat opzicht streker tegen elkaar aan dan men zou vermoeden. Toch wat de meerderheid van de mensen op aarde betreft.

    Wetenschap en religie verschillen weinig van elkaar. Beiden proberen ze antwoorden te bieden op veel gestelde vragan van de meeste doorsnee mensen.
    Maar geen van beiden kon ooit een zo eenvoudige uitleg kunnen verschaffen op al die vragen dat het voor iedereen begrijpbaar of aannemelijk is. Vandaar dat mensen dan weer bekeren dan weer afkeren van religie en/of wetenschap.

    Zelf zie ik grote wetenschappers eigenlijk als mensen die met hun kennis zo veel mogelijk medemensen op fysiek vlak meer confort in het aardse leven wilden schenken. Alleen werden hun uitvindingen of ontdekkingen meestal in eerste instantie door de dan heerstende machtshebbers voor net het tegenovergestelde gebruikt, namelijk mensen onderdrukken, vernietigen etc….
    De belangrijke figuren in de religieuze werled en dan bedoel ik niet alleen in de monotheïstisceh godsdiensten…maar dus ook in het Budhisme, Hinduisme etc…waren er vooral op gericht om met hun spirituele ontdekkingen en uitvindingen mensen meer confort te verschaffen op mentaal vlak in dit aards bestaan. Maar wederom werden hun ontdekkingen en adviezen in eerste instantie gebruikt om mensen te manipuleren, te vernietigen etc….

    In ieder geval fascineert wetenschap mij minstens evenveel als religie of moet ik het nu omgekeerd zeggen.
    En het wil niet zeggen dat je omdat je met meerdere dingen kennis leert maken dat je dan op een dag verplicht bent er iets uit te kiezen en het andere af te zweren. Het is gewoon boeiend om te zien waar wetenschap en religie elkaar raken. En als je dat vooral voor jezelf doet, dan blijft het “scheppingsverhaal” heel je leven dynamisch. En dat is pas leuk.
    Toen ik elf was zag ik iets heel anders dan nu. En over elf jaar zal dat weer iets anders zijn.
    En wat onderwijs betreft ga ik er nog altijd van uit dat je best zo veel mogelijk kan mee geven aan jongeren. En ja ook zij hebben er recht op.
    In de middelbare school heb ik me elk jaar weer voor een andere godsdienst ingeschreven. Gewoon omdat ik wilde weten wat die daar allemaal te vertellen hadden. Voeg daarbij een aantal boeiende leerkrachten in wetenschappen en je nieuwsgierigheid tot het zelf in elkaar puzzelen van een eigen scheppingsverhaal naar eigen vermogen is daar…en zo kan niemand zijn visie in mijn strot geramd krijgen als de enige echt waarheid….ik heb geen tijd om altijd maar opnieuw een versie te horen. Eenmaal gehoord heb ik immers veel tijd nodig om te zien of ik iets van die bijkomende info kwijt kan in mijn eigen scheppingverhaal dat uiteraard mijn ganse leven strikt persoonlijk zal blijven, uniek en onafhankelijk en steeds zal blijven groeien. De wetenschap komt immers nog alle dagen met nieuwe dingen maar ook over religies heb ik lang niet alles gelezen.
    Volgens mij horen ze gewoon samen, maar spreken ze een andere taal, wetenschappers en spirituelen.
    En met wetenschappers bedoel ik dan niet “de hoeren van de pharmacie en andere instituten die vooral winst voor ogen hebben in vorm van kapitaal omdat dat macht geeft” en met spirituelen bedoel ik dan ook niet ” fanatieke volksmenners die steeds spreken in de naam van godheid en mensen trachten te bekeren omdat een zekere massa volk achter je hebben eveneens macht geeft”.

  35. Anakin Skywalker

    Beste,
    De twee naast mekaar zetten is het enige wat je vandaag kan doen. Als ingenieur bekijk je dat eigenlijk wat neutraal: het materiaal waar wij, en alles wat op aarde leeft, op “draaien” is DNA. Die sliertjes eiwitten in de kern van elke van onze cellen, vormen als het ware de software, of het programma dat onze cellen en dus ook ons doet leven en voortplanten. Dat het goedje voortdurend zichzelf aanpast, en dus zijn eigen software “herschrijft”, is ondertussen al gekend. Denk maar aan de vele virussen die soms uit het niets ontstaan. één-nul dus voor de evolutionisten. Maar…. als je zijn complexiteit vergelijkt met de relatieve eenvoud van alles op aarde wat niet-levend is, dan ziet een bijna blinde meteen dat dit spul, deze software, zelf niet “geëvolueerd” is uit aarde, water, vuur, lucht en alles wat anders bestaat.
    Wat we nu al over DNA en aanverwanten weten is bijna niet meer dan het in kaart brengen van het menselijk genoom. Maar deze elementaire basiskennis is niet meer dan bv op je computer een “.exe”-bestand openen met een tekstverwerker, en op de nullen en ééntjes zitten kijken. de eenvoudigste van deze .exe-computerprogramma’tjes, bv het rekenmachientje in windows, draaien op elke gewone computer, en kunnen gewoon gecopieerd worden, terwijl bijna niemand nog weet hoe ze ooit gemaakt werden. Daarom de volgende stelling: het leven op aarde zoals wij dat kennen is geevolueerd vertrekkende van een basis DNA-systeem dat zodanig reactief is dat het “van nature alle mogelijkheden uitprobeert”. Het is bijna duidelijk dat dit spul niet op aarde ontstaan is als een evolutie van de aardse materie. Gewoon omdat dit DNA te ingewikkeld is om in de korte tijd dat de aarde bestaat, te kunnen ontstaan uit de aanwezige materie.
    Is het iets wat ergens anders veel eerder ontstaan is, en overgewaaid is via het sterrenstof naar onze planeet? Of heeft een eerdere schepping de aarde gecoloniseerd, maar is die tot gruis herleid door een eerdere ramp? Of zijn wij een experiment van een Scheppende instantie die wat van dat DNA eens op aarde dumpte om te kijken wat er zou gebeuren?
    Mensen, we hebben echt niet genoeg kennis om hier een oordeel over te geven. we zijn 3-jarigen die de nulletjes en ééntjes op onze computer zien staan. Eerst moeten we leren hoe het echt werkt: waarom we ouder worden en sterven. Waarom er mannen en vrouwen zijn. en zo vele andere vragen. Dat wetenschap hieromtrent al altijd door politiek gebruikt en misbruikt wordt onder de vorm van vergelijkingen om het gelijk te bewijzen, is niet meer dan een hindernis op onze weg naar inzicht.Misschien dient politiek wel om op regelmatige tijdstippen de kennis te vernietigen om zo verder onheil te vermijden. Stel je maar eens voor dat de inca’s over gouden , dus duurzame , tabletten met tekeningen beschikten die ze daar gevonden hadden, maar niet echt wisten waarvoor ze dienden. Stel dat op die tabletten afgebeeld stond hoe je DNA kon wijzigen., zodat iemand met grote rijkdom, bv met gebruik van andermans lichaam, eindeloos kon blijven leven. Maar goed dat Cortez de boel platbrandde, en het goud in munten gesmolten werd. Anders zouden wij nu waarschijnlijk spaans spreken en slaven zijn van de Vorsten van Spanje of Portugal.

  36. Zou het niet goed zijn een onderscheid te maken tussen de ‘theorie van Darwin’ en het ‘darwinisme’ (alle kul die errond geschreven is, toegepast op de maatschappij) ?

    1) In de ‘origing of species’ vermeldt Darwin GEEN enkele keer dat evolutie een vooruitgang inhoudt, het is een blind toevalsproces. De notie vooruitgang is toegevoegd door latere commentatoren: Hackel, Spencer, T. Huxley… die de mens, en meer bepaald de meritocratische businessman bovenaan een hiërarchie wouden plaatsen. Ondanks het feit dat Darwin wel een Engelse aristocraat is en dit wel te merken is aan bepaalde vooroordelen, maakt hij toch niet de fout om de mens als een hoogtepunt in de evolutie te beschouwen, maar gewoon een van de vele zijtakken. Hij vermeldt zelfs expliciet voorbeelden waar een schijnbare ‘achteruitgang’ betere overlevingskansen heeft gecreëerd. (bepaalde larven)

    2) Darwin heeft het steeds over twee mogelijkheden om te overleven : concurrentie EN coöperatie. Het beste voorbeeld hiervan zijn mensen, in de theorie van Darwin heeft deze naakte aap die nauwelijks vooruit kon komen pas kunnen overleven in de evolutie door samen te werken. Zijn latere commentatoren hebben het coöperatieve steeds weggedrukt (om politieke redenen)

    3) Darwin maakt nooit de fout om de sprong van het ‘zijn’ naar het ‘moeten’ te maken. Hiermee bedoel ik het volgende: wetenschappen proberen de werkelijkheid te beschrijven (hoe die ‘is’) met bepaalde theorieën. Er is echter geen enkele logische noodzakelijkheid op van dit ‘zijn’ te springen naar het ‘moeten zo zijn’. Er is geen enkele reden om als blijkt dat een voorlopig niet gefalsifieerde natuurwet een bepaalde wetmatigheid in de natuur vaststelt, dit als een morele wet van de mens aan te nemen. Of nog met andere woorden, het is niet omdat blijkt dat er in de natuur een blind mechanisme aan de gang is, dit de mens (die dit proces (gedeeltelijk) inziet) verplicht om het zoveel mogelijk te helpen. –> De theorie van Darwin kan dus niet gebruikt worden om gelijk welke ethische of politieke stelling te verdedigen.

    *Bij mij staan ook de ‘origin of species’ en de bijbel op een prominente plaats in mijn boekenrek, twee erg interessante boeken… mijn tip : smijt al die ‘darwinistische’ boeken maar weg en lees het origineel*

  37. ‘Volgens een recente peiling gelooft 43% van de Amerikanen in het letterlijke scheppingsverhaal, en nog eens 38% in het Intelligent Design-concept.’

    En 5% gelooft in peilingen.

  38. dit is prachtig ik wist het he en met PROFFESOR JOHAN BRACKEMAN in de laatste schouw te horen spreken heb ik DARWIN direkt opgenomen in mijn FAVORIETEN,voor mij is er overal levend wezen elk volgens eigen vizie daar ben ik van overtuigd,tis aan onzelf om er over te oordelen,ik leef dus hier en nu en dat bevald me zeer aangenaam,als de ander me maar niets opdringd,dan pas word ik buitenaards……………DAN WORDT IK PAS AMBETAND AUB.BEDANKT PROFFESOR JOHAN

  39. Toen ik de volgende zin las: “Het is de wetenschappelijke travestie van het recht van de sterkste (‘the survival of the fittest’ ) in een universum waar de winnaar ook altijd gelijk heeft.” wist ik dat de schrijver de kern van de evolutieleer niet begrepen heeft.

    Waarom dan nog discussiëren?

  40. Kama Sutra acrobaat

    De afbeelding linksonder waar ik als onderste acrobaat op afgebeeld sta, werd zonder mijn expliciete instemming gepubliceerd. Sindsdien wordt ik overstelpt door mails van jonge en oude dames, schone en beerlelijke die zich als acrobatisch partner opgeven. Ik moet deze dames teleurstellen , ik ben al volgeboekt tot en met 31 februari 2099,
    uiteraard bij leven, welzijn en potentie.

  41. Charles "Lambik" Darwin

    Ik heb u allemaal een dikke pee gestoofd door het evolutieleerfabeltje uit mijn afgezabberde duim te zuigen en te publiceren, wat mij veel hilariteit bezorgde want alle maçonnieke (vrij)metsertjes , die nog geen mortelspecie van kinderkak kunnen onderscheiden , trapten erin kennelijk volgens oekaze van de Grootbakkesmeester
    der Grootvierwindstreken, die maçonieke verkleedpartijtjes T-dansants organiseert.
    Ik zit hier nu wel aan de BBQ in de hel omdat ik God’s schepping loochende door “intelligent design” te ontkennen. Ik heb één troost , alle PoCo-Loge fanaten
    zullen hier mee met mij aan de BBQ van de hel moeten aanzitten en Karel De Korte
    ministerKE uit Berlare (geen familie van Pepijn) krijgt een ereplaats. Duidelijkheidshalve , hier in de hel is alles juist andersom om de gestraften te kloten ; de wijnglazen zijn open langs onder en de vrouwen…dicht ; plezant is anders !

  42. Patrick Van Calenbergh

    Zijn er zo veel woorden nodig om bewezen te krijgen dat dé waarheid niet bestaat? Dat wisten de oude Grieken al!
    Of was het de auteur enkel te doen om eens af te rekenen met Karel De Gucht en Etienne Vermeersch?
    Na eventuele lezing zal het hun wel worst wezen. Net zoals mij…

  43. Basilius van Zeverkonten-de Pravda

    Dat van die wijnglazen en vrouwen maakt mij wel bang.

  44. De bron van het Sociaal Darwinisme en van alle socio-politieke prietpraat die ermee verband houdt is niet de evolutietheorie maar Herbert Spencer en de protestantse nonconformistische traditie voortbouwend op Hobbes en Malthus. De ideologische beschouwingen van J. Sanctorum mogen dan wel pertinent zijn, zij doen niets af aan het feit dat de evolutietheorie zelf staat als een huis. Zijn beweringen dat een klein kind kan aanvoelen dat er vanalles schort aan de evolutietheorie, dat de evolutietheorie op hetzelfde niveau staat als het scheppingsverhaal en dat Darwin op zijn retour is, zijn dan ook niet ernstig te nemen. Tjerk zegt het zeer juist in zijn post van 2/11/07 : er moet een onderscheid gemaakt worden tussen de theorie van Darwin en het Darwinisme. Sorry mijnheer Sanctorum, ik lees altijd heel graag je bijdragen en bewonder je schrijfstijl maar in dit stuk ga je toch flink de mist in. Een beetje te veel filosoof, veel te weinig wetenschapper, vrees ik. Gelukkig hebben we nog minister de Gucht om onverbloemd te zeggen waar het op staat. Dat in uw boekenkast Darwin naast de bijbel staat, who cares, zolang de bijbel maar uit de biologieklassen blijft.

  45. Luc Bonneux

    Leuk geschreven, maar het zou een forse exercitie zijn om alle denkfouten uit deze tekst te vissen, de vele karikaturen, de overdrijvingen, de strooen man argumenten, de non sequiturs en het fundamentele onbegrip over de evolutietheorie. Het is gemakkelijk intellectueel hooliganisme.

    Darwin wist goed dat de wereld bewoog – wie vandaag “favoured” is, is dat morgen niet meer. Dino’s zijn een goed voorbeeld. Als Darwin één ding deed, was het wel de mens van zijn voetstuk lichten, en temidden van de apen planten. Het antropocentrisme vormt nog altijd de kern van het religieuze verzet. Net de creationisten plaatsen de mens op een onaantastbaar voetstuk, in plaats van een taalvaardige chimpansee.

    Wetenschapsbeoefening is niet waardenvrij, wetenschap wel. Anders hoor ik graag de morele boodschap van de Zwarte Weduwe, die het mannetje opeet na paring (of die talloze andere gewelddadige levensverhalen uit de natuur).

    Survival of the fittest betekent niet het recht van de sterkste – fittest verwijst naar “to fit in”, aangpast zijn. Dat is stof van het eerste lesuur over biologische theorie. Goed aangepast zijn is vaak het tegendeel van de sterkste zijn: goede teamspelers worden bevoordeligd. Mierenkolonies zijn een goed voorbeeld, maar ook in chimpanseeclans heeft de handige “wheeler and dealer” meer kans op alfa status dan de brute machtswellusteling. De clan van de bruut zal aantoonbaar minder vruchtbaar zijn door voortdurende strijd dan die van de handige chimpansee politicus die strijd weet te vermijden. De mens is net zo succesvol omdat hij een redelijk zwak bewapende aap was maar zijn grote brein stelde hem tot meer samenwerking in staat. De zwak bewapende mens zocht en vond ‘safety in numbers’ op de savanne.

    Geen theorie is volmaakt, je moet steeds de concurrerende theorieen beschouwen. Als ik Sanctorum goed begrijp, vind hij God op een Wolk een even valide verklaring als evolutietheorie. Je mag, maar waarom dan niet de zonnetheorieen aanvallen? We moeten aanleren dat de zon ook een brandende wagen kan zijn. Alle theorieen zijn gelijkwaardig.

    De vrije markt heeft niets te zien met natuurlijke evolutie, buiten dat het een bottom up proces is dat zich aan de eigen bretellen optrekt. Mocht Sanctorum de laatste eeuw op een andere planeet hebben verbleven, ik zou hem de studie van de communistische economie als alternatief kunnen aanraden.
    De ongeregelde vrije markt bestond tot ongeveer de publicatie van “the origin og species” – het was net als natuurlijke evolutie een wreed en harteloos systeem. De natuur kon daar niet aan doen – het was waardenvrij. Wie uit de natuur de barmhartigheid van god moet afleiden, moet systematisch weigeren naar de natuur in actie te kijken.

    De kracht van de mensheid is net zijn sociale aard. Daarom bestaat er ook geen vrije, ongeregelde markt. Wij, mensen, kunnen net als apen slecht tegen oneerlijk gedrag: daarom moet de Staat “fairness” kunnen opleggen. Dat zou misschien een mooie titel kunnen zijn: the fair market in plaats van the free market. De huidige crisis was een voorbeeld van vrije markt zonder adequate controle op de waarde van de verhandelde producten.

  46. Sake Hachidan

    hansworst!

  47. Olivier Beys

    De inleiding van Luc Bonneux volg ik volledig. Het stuk is een intellectueel kromme denkoefening die mooi in de lijn ligt van het soort lofredes die ten tijde van Erasmus opgedragen werden aan de meest idiote onderwerpen.

    De cirkelredeneringen die Sanctorum zo hard afkeurt, maakt hij zich zelf eigen als hij het evolutiediscours omschrijft; je moet het maar kunnen.

    Het verwarren van paradigma’s met theorieën (in de betekenis van grondbeginselen zoals de evolutietheorie) is ronduit lachwekkend. Ik vrees dat het feit dat de auteur zijn stuk lardeert met allerhande filosofen en andere intellectuele verwijzingen gelardeerde uiteenzetting hier weinig zoden aan de dijk zet.

    Maar goed, het staat vanzelfsprekend iedereen vrij om lulkoek te verkopen; ik heb alleszins ‘ns goed kunnen lachen.

  48. Laten we dan maar vlug “astrologie, ufologie en handlezen, maar ook biologische landbouw, parapsychologie, acupunctuur, psycho-analyse, macro-biotiek, homeopathie, en… uiteraard het creationisme” onderwijzen naast de wetenschappelijke vakken.
    Want anders worden we beschuldigd van “een behoorlijke dosis pedanterige arrogantie: we weten eigenlijk alles al”

    Volledig akkoord met de reactie van Tjerk.

    “Er zijn namelijk steeds meer tekenen die erop wijzen dat the fittest op deze planeet misschien wel gewonnen heeft…” —> als je ZOIETS leest, heb je het wel gezien.
    Wanneer was die eindspurt van de evolutie wedstrijd ? Ik heb de finale gemist, de uitreiking van de medailles is me ook ontgaan. En geen idee wie 2de en 3de geworden is ?
    Alles is nu voorbij, wat gaat alles wat leeft nu doen in plaats van evolueren ?