De week van de wansmaak

 

Verschenen in Achter Het Nieuws op 21/11/08

De Vlaamse overheid communiceert op haar niveau,- in kleutertaal

the_sequence

Niets dan goed nieuws de voorbije week, ook genoemd de Week van de Smaak,– het idee is ooit ontsproten uit het brein van Steve Stevaert, en heeft in emo-politicus Bert Anciaux een enthousiaste promotor gevonden. Eigenlijk is het een van de vele anti-verzuringspillen, ten voordele van de sociale cohesie maar eigenlijk vooral tegen tendensen en partijen die een en ander fundamenteel in vraag stellen, waarbij ook de jobs van de politici zelf op de helling zouden kunnen staan. Eten en drinken dus, in dienst van de Gestelde Lichamen en de verkleutering.

Toevallig greep in dat weekend ook het Festival van de Politiek plaats, een ‘laagdrempelig’ open-deur-gebeuren, waarbij de modale Vlaming eens kon voelen hoe zacht de kussens van het parlementair gestoelte wel zijn die doorgaans onbezet blijven. Hoe slaapverwekkend het Vlaamse Parlement zich het ganse jaar voordoet, des te feestelijker kwam het dat weekend voor de dag. Ook weer tegen de verzuring en de antipolitiek dus. Geen zinnig mens kan de ironie ontgaan zijn.

Een of ander communicatiegenie kreeg vervolgens het idee om van twee één te maken. En zo konden wij in het VP en elders te lande politici bewonderen in kokstenue, terwijl ze normaal, naar eigen zeggen, thuis nog geen ei koken. Als hun politiek talent zo groot is als hun culinair vermogen, dan ziet het er belabberd uit voor Vlaanderland.

Maar Marleen Vanderpoorten en haar blitse promotieteam bakten het nog bruiner. Ter gelegenheid van deze laagdrempelige ontmoetingsdagen werd een absoluut hoogdrempelige (letterlijk en figuurlijk dan) sculptuur van de Vlaamse concept-kunstenaar Arne Quinze ingehuldigd, 80 meter lang en 15 meter hoog, dwars over de Leuvense Weg gemonteerd. The Sequence, zo heet het ding, bestaat uit een stapel in fluo-oranje beschilderde, tamelijk chaotisch aan elkaar genagelde planken, iets waar normaal gezien alleen een blinde, aan beide armen geamputeerde schrijnwerker in een toestand van delirium tremens toe in staat is. Het geheel oogt dan ook als een mikado waarop een pot lijm gevallen is. Kostprijs: 387.000 euro. Heel de pers, de politieke wereld én uiteraard het cultureel universum was in de wolken. Alleen die eeuwige zuurpieten van het Vlaams Belang hadden het lef om te zeggen dat de keizer geen kleren aan had.

Nu hoor ik U zeggen: “Hmm, een hoop planken…. zo kan je de Mona Lisa ook analyseren,- als een doek met wat verfstrepen op”. Dat is juist. Maar bij de Mona Lisa gaat er vanalles door me heen, zelfs als ik er maar een onnozel fotootje van bekijk. Mysterie, aantrekking, afstand, ironie. Bij Arne Quinze voel ik helemaal niks, behalve nattigheid als het regent.

“Het is een brug”, “een teken van verbondenheid”, aldus de kunstenaar. Jamaar, een brug tussen wie of wat? Tussen het Vlaams parlement en zichzelf? Dat is dan hét symbool van zelfgenoegzaamheid waar deze instelling allicht niet voor wil staan. Of wacht eens, ik loop effe onder de constructie heen, langsheen die Leuvense Weg, die het Vlaams Parlement met… het federale huis verbindt. Is dat de boodschap: Vlaanderen kan en mag niet los van België? Dan zitten we natuurlijk in het welbekende Belgicistische restauratieverhaal waarin andere hofnarren zoals Jan Fabre en Luc Tuymans zich al onderscheiden hebben. Quod non, het VP kan dat echt niet maken: zich vastklinken aan de verdampende Belgische constructie. Moeilijk dus,- een conceptueel kunstwerk dat, als je erop doordenkt, geen sluitend concept blijkt te bevatten.

Of… is het toch al bij al maar een dure hoop planken? Dan is dit een gedroomde kans voor mensen die deze winter zonder stookolie zitten. Of voor Murat Kaplan, de goede gangster de enkele jaren geleden op heterdaad aan de A12 betrapt werd toen hij wat hout stal voor zijn kiekenkot. Contractueel heeft de maker van The Sequence overigens bedongen dat zijn sculptuur binnen de 5 jaar moet vernietigd worden (dat bevordert dan weer het plaatsen van nieuwe bestellingen, pientere lui, die hedendaagse artiesten). Zover komt het, hopelijk niet, als het van Murat afhangt. Tenzij die 15m tussen de begane grond en het kunstwerk ook voor hem te hoog gegrepen zijn.

 

 

Advertenties

5 Reacties op “De week van de wansmaak

  1. Die man die dat timmerwerk daar neergepoot heeft is wellicht lid van de Uchronia secte.
    Zij noemen zich kunstenaars en worden geleid door enen Belg die zichzelf onder dezelfde titlel als u door het leven beweegt….filosoof.
    Het enige dat ik jammer vind, is dat hij de traditie om de boel in de fik te steken nadat het klaar is, niet in ere heeft gehouden.
    Dat zou nog eens spectakel geweest zijn.
    Kan natuurlijk ook dat de uitvoerder van het werkje waarover u het heeft gewoon een copycat is maar dan zonder last te hebben van pyromanie.

    http://nl.youtube.com/watch?v=AfolquAYRfY
    http://www.uchronians.org/

    Toch ook weer gieren en lachen hoor…met wat mensen zoals bezig houdt.

  2. Johan,
    het kunstwerk verbindt niet “het Vlaams Parlement met… het federale huis. ”
    wel het parlementsgebouw met het ‘huis van de parlementsleden’ aan de overkant van de staat, waar de Vlaamse parlementsleden hun kantoor hebben. De ‘verbinding’ heeft misschien artistieke kwaliteiten (daar spreek ik mij niet over uit), maar als ‘brug’ is ze niet echt geslaagd. Ze gaat van de ingang van het huis van de parlementsleden naar de achteringang van het parlement, waar de bezoekers zich melden. De inkom voor de parlementsleden ligt aan de andere kant van het gebouw (waar bezoekers niet binnen geraken). En de parlementsleden die van het ‘het huis’ naar ‘het parlement’ gaan en terug, gebruiken een onderaardse verbinding.. Een brug die wat met wat, of wie met wie verbindt??

    Over het Festival van de Politiek’ schreef Pierke ook iets dat wellicht ‘in je smaak’ zal vallen..
    http://www.nieuwpierke.be/forum_voor_democratie/nl/node/361

  3. Waarom werd mijn eerdere reactie die ik hier neergezet had weggehaald?

  4. Oeps ik haal mijn woorden terug. Blijkbaar is er iets mis met de technische kant. De berichten zijn niet altijd zichtbaar;
    Wilde even vragen Johan…hebt u die filmpjes gezien?
    Ja “Burning man” één van de activiteiten waaraan die mensen van Uchronia mee doen…is toch iets waar u zou kunnen achter staan?
    Kijk het is het “internationaliseren van vlaamsche cultuur”. Als u goed ziet, ziet u dat die mensen op hun evenmenten zich verkleden, flink drinken, dansen, feesten etc….En aan het einde van hun feestperiode de boel in de fik steken.

    En vanwaar komt dat idee? Jawel oer Vlaamsch. Het heeft alles weg van Olsjt Carnaval. Echt met een “poepverbranding” en alles.
    U kan toch niks tegen hebben dat een organisatie die de tradities van Aalst Carnaval een echt Vlaamsch gebeuren exporteerd? En dat zij daarvoor ook flink gesteund worden door een smak geld te krijgen van de Vlaamsche overheid?
    Het maakt dat uw cultuur waar u zo voor vecht zo voor pleit nooit zal verdwijnen maar zelfs beleefd kan worden buiten Vlaanderen.
    Dus de Vlaamsche eigenheid krijgt hierdoor internationale allures en navolging. Dat is toch een droom die in vervulling gaat niet?
    Of is Aalst Carnaval niet Vlaamsch genoeg? Of is dat nu weer net een stuk cultuur dat u niet goed genoeg vindt om het te steunen?
    In ieder geval is Aalst Carnaval geen Islamitisch gebeuren, dus wat kan u er op tegen hebben dat het geïnternationaliseerd wordt?

  5. Johan Sanctorum

    Interessante vragen, waarop een eenvoudig antwoord van toepassing is, LL.
    1) Echte tradities hoeven niet gesubsidieerd te worden. Dat is pure recuperatie vanuit het establishment. Carnaval bedruipt zichzelf, en daarmee basta.
    2) Echte tradities mogen niet geïnternationaliseerd/geëxporteerd worden. Dan krijgen we een McDonalds-verhaal. Aalst is Aalst, en daarmee basta.

    Zie ook:
    http://www.visionair-belgie.be/Artikels/Bamford.htm

    JS