Kan men “een beetje onafhankelijk” zijn?

Doorbraak februari 2009

De valstrikken van het confederale denken

 “Where then is our republicanism to be found? Not in our constitution certainly, but merely in the spirit of our people. That would oblige even a despot to govern us republicanly.” (Thomas Jefferson)

In Knack van 7 januari j.l. vallen enkele uitspraken van N-VA-boegbeeld Geert Bourgeois te lezen die ons, pleitbezorgers van Vlaamse onafhankelijkheid, wenkbrauwen doen fronsen. Zo pleit hij onomwonden voor een confederaal België, en verbant termen als “separatisme” en “autonomisme” naar de categorie van het onfatsoenlijk woordgebruik. Daarbij maakt de politicus de stigmatiserende associatie tussen Vlaamse autonomie en “het-op-zich-zelf-terugplooien” van een mentaal achterlijke negorij,- een beeldspraak die normaal vooral gebezigd wordt door B+ adepten.

De terugkeer naar de confederale optie, die eigenlijk een neo-Belgicistische restauratie betekent, staat in alle opzichten haaks op het idee van een republikeins réveil, waar tien Vlaamse intellectuelen en opiniemakers zich voor uitgesproken hebben in het onlangs verschenen boek “De Vlaamse Republiek: van utopie tot project” .

Dit pleidooi voor volwaardige staatsvorming beroept zich op een publieke opinie die voorlopig in geen enkele peiling echt uit de verf komt, omdat ook de juiste vragen niet worden gesteld. De Vlamingen zijn allang republikein, ze weten het alleen nog niet. De meerderheid -zeker de jonge generatie- hunkert wel degelijk naar iets “totaal anders”.

Niet alleen om het verschil te maken met de Belgische monarchie en de daaraan verbonden coulissepolitiek. Maar vooral uit de groeiende behoefte aan een nieuw samenlevingscontract, een andere bestuurscultuur, een hogere vorm van democratie, en een intense vorm van burgerparticipatie, zoals de jonge publicist Brecht Arnaert terecht stelt. Aan België kleeft een democratisch deficit dat door geen enkele staatshervorming nog te repareren valt, constateerden ook al eerder filosoof Peter De Graeve en politicoloog Bart Maddens.

Dit gaat inderdaad over directe democratie. Het republikeins réveil moet de Vlaming vooreerst betrekken in een echte clash-der-ideeën, rond de hamvraag: waar willen we met het Vlaanderen van morgen naar toe? Een breed, geestverruimend debat rond waarden, identiteit en maatschappelijke streefdoelen op lange termijn. Niet alleen in de universiteitsaula’s of op TV, maar ook thuis, op straat, in de scholen, op café.

Vroeg of laat moet dit bevragingsproces, eventueel beklonken met een reeks referenda, dan uitmonden in een nieuw grondwettelijk kader. Geen “Europese grondwet” vol kleine lettertjes en uitzonderingen. Geen technologisch hoogstandje van topjuristen. Maar een ethisch charter, beknopt, essentieel en universeel begrijpbaar. Een tekst die probleemloos op één velletje papier kan en 200 jaar meegaat, zoals de Amerikaanse grondwet uit het gezegende jaar 1789: zeven artikels en 23 amendementen, voor een bevolking van 300 miljoen. Meer moet dat niet zijn.

De vraag die dan in mij opkomt: kan men “een beetje ononafhankelijk” zijn? Hebben sommige politici misschien schrik van de mondige burger en zijn participatie-eis, dat ze opteren voor een “uitgekleed België” in plaats van een onafhankelijk Vlaanderen waarin de grote maatschappelijke discussies, inclusief het constitutioneel debat, aan bod komen? Verkiezen ze een wat zure maatschappelijke onderlaag boven een echte politieke omwoeling? Is de republiek hen wat te hoog gegrepen en een te riskant politiek avontuur, dat ze verkiezen om in stilte de meubels te verslepen naar het deelstaatniveau? Overigens: als Europa de confederale bovenbouw zal uitmaken, waartoe dient dan nog die Belgische tussenverdieping?

De republiek is niet zomaar een technisch begrip. Ze is emotie, inzet, geloof. Ze is misschien wel ons meest belangrijke cultureel erfgoed. Ze kleurt ons Europees verleden, maar voor Vlaanderen is ze, daar ben ik absoluut zeker van, de beste optie voor de toekomst. Een onafhankelijkheidsverklaring is daarin een noodzakelijke caesuur, een essentieel breekpunt.

“Wat we zelf doen, doen we zelf”, stelt Peter De Roover terecht. Het is zo simpel als dat.

In hetzelfde interview pleit Geert Bourgeois ook voor een imagocampagne om ons Europees blazoen wat op te poetsen, nadat de Raad van Europa ons, “xenofobe” Vlamingen, weeral op de vingers had getikt. Ja sorry, hier komt weer de beruchte Vlaamse underdog-attitude naar boven, het eeuwige excuusgedrag. Er scheelt niets met ons imago. Wel met dat van België. Ook Europa zelf heeft vandaag een levensgroot probleem. De historische logica is namelijk dat Vlaanderen in de 21ste eeuw wellicht de spits zal afbijten in een Europees herverkavelingsproces, dat de 19de eeuwse natiestaten naar de geschiedenisboeken zal verwijzen.

 Johan Sanctorum

Advertenties

41 Reacties op “Kan men “een beetje onafhankelijk” zijn?

  1. Ik ben zelf al lang onafhankelijk en zelfstandig. Men hoeft niet te wachten op “staatshervormingen”, “afsplitschingen” en “scheuringen” op politiek vlak te zitten wachten om zich zelfstandig en onafhankelijk te kunnen bewegen in het leven.
    Ik ben zelfs niet afhankelijk van de Vlaamse cultuur om autonoom te leven. Ik vraag me ook altijd af, wie zijn dat dé Vlamingen? Zij die verknocht zijn aan het verleden? Zij die bloemkolen in witte saus maken? Zij die “een vorm van nederlands spreken….dialect…van een bepaalde streek?
    Ik weet dus echt nog steeds niet wat dat Vlaming zijn nu precies is? Wat voel je dan? met welke objecten, gerechten, drank, boeken,……moet je jezelf identificeren om dat Vlaming gevoel te hebben? en dan je drang naar zelfstandigheid te exporteren naar een staatsvorm die hervormd zou moet worden opdat jij je zelfstandig, vrij en autonoom zou kunnen voelen? Ik ben echt niet mee. Ik voel me al jaren vrij en onafhankelijk. Los van of Yougoslavië ooit uit elkaar viel, de USSR in brokken en stukken uit elkaar viel, los van de staatshervormingen die België al gekend heeft. Het heeft allemaal geen invloed op mijn eigen mogelijkheden. Ook als er al zoiets komt als een onafhankelijk Vlaanderen, zal het mij niet onafhankelijker maken dan ik al ben.
    Let op, ik heb dat net zo goed met andere identiteiten hoor. Wie zijn dat “Dé Moslims”, of “Dé Christenen” of “Dé Hollanders”…etc.

  2. Het pleidooi van Moeras wordt voornamelijk gevoerd door handlangers van de stinkend rijke Francofonie van Waals-Brabant, Bruxelles en de Carrefourrand van Brussel. Die handlangers lopen voor belangen van mensen die zich superieur voelen ten opzichte van Vlamingen en zich wel een identiteit aanmeten. Zij voelen zich wél iets en wel iets dat met meer middelen minder de pretentie heeft zich onafhankelijk te wanen dan u die hebt. Die lieden achten zich beter te zijn dan u, Moeras. Zij zien ú overigens wel degelijk als een Vlaming, ook al ziet u zichzelf niet als een Vlaming maar als een wereldburger, wat dat ook moge zijn (volgens sommigen zijn wereldburgers gewoon die groep van mensen die rijk genoeg zijn om een paar keer per maand met een vliegtuig heen en weer te reizen; dat is dan hun cultuur).

    De sneer van de heer Sanctorum naar B+ is een beetje perfide naar klank, maar goed bedoeld. Ik kan er wat van maken en weet ook dat nogal wat A’tjes in deze taal spreken; hoe meer je het hoofd naar links wendt, hoe meer je er tegenkomt van dat type.

    Er zijn een heleboel mensen die nog altijd niet beseffen dat indien zij geen bekrompen racisten zijn, anderen dat wel zijn. Er zijn nogal wat Joodsche mensen in vernietigingskampen terecht gekomen ondanks dat ZIJ niet het gevoel hadden Joods te zijn.

    Ik zal de heer Moeras daar te zijner tijd aan herinneren.

  3. naam, adres en maat van schoenen zeer goed bekend bij de politie

    “naam en adres bekend bij de redactie” heeft een punt wanneer hij de opmerking van JS aangaande het taalgebrek van B+adepten een beetje verdacht vindt: de Vlaamse – nu seculaire ervaring – is dat ‘Môssieur le Juge’ en andere fatsoenlijke mensen van zijn stand, zich hoog van ‘den’ toren blazend neerbuigend mogen uitlaten over het weinig geëlaboreerde taalgebruik van ‘Piers the Plowman’ – oftewel en in casu ‘de Ploegman’ (want ’t is een Vlaming). Die drukt zich in verhakkeld ‘Vloms’ uit en niet in het Schone Juge’n-Frans van Môssieur Alexandre-Aron Cahen-Flageleot.

    De opvattingen van JS over wie recht van spreken heeft, zijn gegroeid uit precies die cultuur die hij elders zo aan de kaak stelt op zijn webstek; die cultuur die het Nieuwe Kapitaal en zijn intellectuele slippendragers geërfd hebben van het Ancien Régime en zijn Franse Newspeak (de taal van de Liaisons Dangéreuses en het huichelachtig hof van Versailles).

    Diep in zijn hart blijft JS niet allen de Anja-Hermansen van deze wereld om haar onbeholpen taalgebruik minachten… : oh, de minzame blik van de logerechter die vóór zich een Vrouw uit de lagere klassen krijgt …

  4. Beste naam en aders bekend bij de redactie

    Ik voer hogerop geen pleidooi. Ik stelde een paar oprechte vragen. Nu in uw reactie heb ik niet echt een duidelijk antwoord gevonden op mijn vragen.
    Uw atnwoord rond wat “jezelf Vlaming voelen” nu precies is, blijft vaag.
    U spreekt wel vlotjes over een groep mensen die u omschrijft met de volgende benaming “de stinkend rijke Francofonie van Waals-Brabant, Bruxelles en de Carrefourrand van Brussel” omschrijft en hoe zij zich voelen…en u zegt dat zij zichzelf superieur voelen en ze zouden zich wel iets voelen wat dat ook mag betekenen. Nu dat is niet echt een antwoord op wat maakt dat iemand zich Vlaming voelt.

    U spreekt ook vlotjes over de hogergenoemde groep hun handlangers.

    Verder weet u met zekerheid hoe “die lieden” mij zouden zien.
    Terwijl “die lieden” mij nooit ontmoet hebben en ik hen ook niet. Hoe zouden zij dan ûberhaupt weten hoe ze mij zien als ze mij nog nooit gezien hebben?
    En als ze al een idee over me zouden hebben, dat verandert niks aan hoe ik leef.

    U hebt ook een idee over mij. En dat mag hoor. Maar hoe kan u daarvan zeker zijn of uw idee klopt als u mij niet eens kent?
    Gewoon af te leiden uit mijn oprechte vragen?

    En neen met de term “wereldburger” heb ik ook niets. De wereld is niet van mij . Ik vertoef nu tijdelijk op aarde, maar de aarde is niet van mij.

    Kijk het is niet omdat ik het “Vlaming gevoel” niet ken, dat ik niet nieuwsgierig kan zijn naar wat dat dan precies is. Feit dat er toch wel veel mensen “het vlaming zijn en een onafhankelijk vlaanderen” belangrijk vinden, vindt ik het van mezelf niet zo vreemd dat ik hen dan ook eens vraag wat dat precies inhoudt.

    Misschien kan ik de vraag aan u anders stellen.
    Voelt u zich Vlaming? Zo ja hoe voelt dat dan? Wat voelt u, waarmee identificeert u zich. Welke voordelen zou u in uw persoonlijk leven ervaren die zonder een onafhankelijk vlaanderen niet te ervaren vallen?
    Wat mist er dus nu in uw leven en is volgens u uitsluitend te wijten aan het feit dat er niet zoiets bestaat als een onafhankelijk Vlaanderen.
    Misschien is de vraagstelling op deze manier duidelijker.
    En misschien kan het dan niet verward worden met een pleidooi.

    Maar toch bedankt voor de inspanning die u geleverd hebt om toch te proberen te antwoorden op mijn vragen.

  5. @ Moeras : Eigenlijk is het simpel. Als jij je niks kan inbeelden bij het Vlaming zijn, dan zal je ook wel niks kunnen inbeelden bij het Belg zijn.

    Voor de mensen die rond zich kijken, en behept zijn met een maatschappelijke structuur die efficiënt geordend is en een beleid dat de rechten van alle burgers wil respecteren, stel je in België enkel vast dat het niet kan, dat het niet mogelijk is, dat het absurd is.

    Het probleem met de Belgische structuur is dat je in een land woont met twee grote, redelijk verschillende gemeenschappen. Enerzijds de Franstaligen die zich als Franstalige met België identificeren, en zich geen zorgen maken om de minder bedeling van de Vlamingen (Nederlandstaligen). Die vinden dat alles opperbest verloopt, die niet begrijpen waarom er echt mensen zijn die niet tevreden zijn. Die de transfers de expressie vinden van de essentie van het Belgisch bestaan, de solidariteit.

    Maar die mensen willen wel altijd eerst in de rij staan. Eerst bediend worden. Hun rechten voor 200% voldaan krijgen. Niet aangesproken moeten worden of zij wel hun plichten vervullen.

    Het zich Vlaming voelen staat gelijk met dat juk van je kunnen afleggen. Eindelijk een oplossing vinden voor dat eeuwige communautaire debat, waaraan er geen einde lijkt te komen. Een positieve benadering van de veelheid aan problemen waarmee we geconfronteerd worden, het niet verzinken in het moeras.

    De burger de kans bieden om te kiezen in een transparant beleid, waar er uitgevoerd wordt wat de kiezer wil. Dat het beleid uitgestippeld wordt overeenkomstig de wens van de kiezer. Dat de politici verkozen of gewipt worden door de burgers, dat de politici geen andere optie hebben dan uitvoeren wat de burger wil, en gevraagd heeft.

    Uit de manier waarop je je vraag formuleert kan ik enkel opmaken dat je niet kritisch staat ten overstaan van ons staatsbestel, ten overstaan van het beleid, de vele mistoestanden die je in de maatschappij kunt zien.

    Indien je al eens nagedacht zou hebben waar de oorzaak ligt van zoveel energieverlies, zoveel frustratie, zoveel ongemak, indien je bewust gezocht zou hebben naar een methode om het systeem bij te sturen en in de goede richting te duwen, indien je zou vastgesteld hebben dat er jaren tegengestelde krachten werken die de rechtstreekse oorzaak zijn van het ondermaatse van de staatkundige organisatie, waarbij jaar na jaar, compromis na compromis moet bedongen worden, of waar een belangrijk deel van het volk (de kiezers) in de feiten moet uitgesloten worden uit het politieke gebeuren, een organisatie waar uiteindelijk de meerderheid van de Belgische bevolking ontevreden mee is, dan zou je misschien beseffen dat het Belgisch gevoel enkel bestaat in de geesten van de mensen die zich onderwerpen aan het systeem en zich geen vragen stellen.

    Of hoe verklaar je dat er nu in België een federale regering aan de macht is die in Vlaanderen niet meer gesteund is door de meerderheid van de burgers ? Is dat niet het beste bewijs dat het fout loopt ? Dat de meerderheid van de Vlaamse burgers de federale regering, de Belgische regering niet steunt, maar er toch door bestuurd wordt ?

    Het zich Vlaming voelen, is niets anders dan het zich bewust worden dat een andere (betere) staatkundige structuur waarbij je meer dezelfde taal spreekt, en meer gemeenschappelijke noden hebt, de oplossing kan vormen voor het absurde niet werkende België. Dat meer eenheid van mensen die dezelfde taal spreken, zou kunnen leiden tot een beter beleid. Dat de energie die nu in de oeverloze debatten gestoken wordt beter aangewend zou kunnen worden. Dat we ondanks die talloze verkiezingen en bestuurlijke niveaus toch de kans niet krijgen om een beleid uit te stippelen in functie van de wensen van de burgers.

    En natuurlijk er zijn duizenden Vlamingen in alle geuren en kleuren, maar die hebben uiteindelijk meer gemeenschappelijk dan de Belgen. Dus is het aannemelijk dat de problemen binnen een homogenere gemeenschap gemakkelijker te overbruggen zouden zijn dan in een staatsbestel met twee totaal verschillenden volkeren, waarvan die ene bevolkingsgroep (zelfs al is het een minderheid) zich toch over alles en nog wat beslissingsbevoegdheid toeëigent, zonder zich te kommeren over de democratische rechten van de rest van het land.

    Of ben je vergeten dat de Franstaligen de formateur Leterme en de Vlaamse winnaars van de federale verkiezingen gedurende achttien maanden gegijzeld hebben ? Dat het bestuur stil gelegd werd omdat de Vlaamse wensen niet voldeden aan hun behoeften. Maar dat ze hun behoeften niet zelf wilden vervullen ? Dat ze daarom de solidariteit opleggen !

    Sta mij toe het anders te benaderen. Als je je geen Vlaming kunt voelen, waarom kan je je dan (wel?) Belg voelen ? De democratie (de verkiezingen en het vertegenwoordigen van de burger door de politici in het parlement) is daarop gesteund, het feit dat je je thuis voelt in een gemeenschap en dat je rechten en plichten hebt en die wil claimen of opnemen en vervullen. Wil je je onafhankelijk voelen en voel je jezelf niet verbonden met een land, of volk, dan meen ik dat je akkoord bent dat men de stemplicht afschaft en dat jij er je geen zorgen over hoeft te maken en verder niet gestoord wil worden.

    In het Belgische bestel is het eigenlijk eender : men kan gerust de stemplicht afschaffen want finaal doet het er niet aan toe of je nu wel of niet gaat stemmen. De democratie zoals ze in België georganiseerd is, is eigenlijk een schijndemocratie. Want het bewijs is geleverd, de meerderheid van de bevolking heeft opgeroepen of zich uitgesproken voor verandering, maar de minderheid heeft het eenvoudig tegengehouden en drukt haar eigen wensen door en houdt het op de impasse.

  6. @ Johan : de gebeurtenissen van de laatste vijf jaar hebben toch aangetoond dat met het klassieke politieke discours je onmogelijk tot een compromis kunt komen. De Franstalige pers doet aan lippendienst van de Belgische machtsstructuren. Het vertolken van je eigen mening, zoals je het werkelijk ziet, leidt enkel tot politieke uitsluiting.

    Dus kan je niet anders dan het discours in een andere vorm gieten, zodat je niet op “woorden” kunt gepakt worden. De essentie van het probleem is dat je de verkiezingen in Vlaanderen wel kunt winnen maar dat je daarmee eenvoudig afgeblokt wordt in het federale systeem. De Waalse (Brusselse) politici hebben zoveel vat op het journalistieke milieu dat je als Vlaming onmogelijk je motivatie kunt vertolken op een degelijke manier. Als er een grondige staatshervorming komt zal dat maar kunnen als men de Waalse burger overtuigt dat hij er ook beter van wordt. En dat zal hij ! Maar daarom moet je de kans krijgen om je mening te verkondigen zonder dat de persmuskieten erin slagen de aandacht te verleggen op niet relevante details.

    Na vijf jaar heeft Geert het eindelijk begrepen.

    Trouwens waarom zouden we het debat voeren over een Onafhankelijk Vlaanderen en het verweven in het discours van de verkiezingen als je er helemaal geen aanspraak op kunt maken ? Als je geen medestanders hebt die dezelfde strekking voor 100% zullen vorm geven in een regering.

    Want als je het wel doet sta je uiteindelijk even snel aan de zijlijn zoals die andere partij die al jaren de grote strijd voert maar nog altijd tevreden moet zijn met belletje-trek, zonder nog maar mee aan de koffietafel te mogen zitten. Of word je uitgespuwd door die partij waarmee je jaren in een kartel zat en je tot de vaststelling komt dat je enkel die medestander aan de macht gebracht hebt zonder zelf de kleinste politieke tegenprestatie te krijgen.

    Van die andere partijen zullen we maar zwijgen, want die verkondigen luidop dat ze het liberalisme of de solidariteit belangrijker vinden en liever in de machtscenakels vertoeven.

  7. Beste Vlaams Web

    In mijn aller eerste post staat inderdaad dat ik dat net zo goed met andere “identiteiten” heb. Wie is dat “de Belg”? Ook daar weet ik geen antwoord op. Maar aangezien dit onderwerp gaat over Vlaanderen en zich Vlaming voelen gaat, stel ik de vraag aan zij die zich Vlaming voelen en een onafhankelijk Vlaanderen willen. Hoe voelt dat Vlaming zijn? Waar identificeert u zich mee?
    Maar ook u antwoordt eigenlijk niet echt heel duidelijk op die vragen.
    U spreekt wel over wantoestanden in een staatsstructuur, maar dat staat toch los van zich “Vlaming voelen”.
    Ik bedoel maar dat er overal wantoestanden bestaan in staatsstructuren.
    Verder schrijft u ook dat “Vlamingen” meer gemeenschappelijk hebben omdat ze de Nederlandse taal gebruiken.

    Heeft het zich Vlaming voelen dan te maken met: Het opmerken van wantoestanden in beleid in een land en het spreken van een gemeenschappelijke taal het Nederlands?
    In dat opzicht zouden zij die Noordelijker wonen zich dus ook “Vlaming” kunnen voelen? Ik bedoel maar dat er mensen zijn die meer in het Noorden wonen ook in staat zijn om wantoestanden in beleid en staatsstructuur te zien en eveneens een vorm van het Nederlands handteren.
    Als dat dus het criterium is “om zich Vlaming” te voelen, hoe komt het dan dat een deel van die mensen zich “Nederlander” voelt?
    Of hoe komt het dat wie zich “Vlaming voelt” zich niet tegelijkertijd “Nederlander voelt? Afgaande op de door u genoemde factoren die aanleiding zijn om zich Vlaams te noemen en een onafhankelijk Vlaanderen te willen.
    Verder zijn er nog regio’s in de wereld waar een vorm van het Nederlands gehanteerd wordt en waar ook weer tevens mensen zijn die wantoestanden in het beleid opmerken en staatsstructuren die hen storen. En toch hoor ik uit die hoeken van de wereld niet zoiets als “wij voelen ons Vlaming”.
    Dus de dingen die u aanhaalt zijn ook nog niet echt helder en sluitend om “de Vlaming” te definiëren.

    En ja ik voel me ook geen Belg. Dat hebt u dus goed gezien.
    En ik heb er helemaal geen probleem mee mocht men de stemplicht afschaffen. Als de stemplicht blijft maakt voor mij ook weinig verschil.

    En nog even voor alle duidelijkheid. Ik ben noch voor, noch tegen het verder bestaan van België, Ik ben noch voor noch tegen het ontstaan van een onafhankelijk Vlaanderen.

    Zoals ik reeds gezegd heb ben ik nieuwsgierig naar wat het “vlaming gevoel is” en welke meerwaarde een onafhankelijk vlaanderen zal hebben voor het individuele persoonlijke leven van één-ieder die zichzelf Vlaming noemt of voelt.
    En uiteraard zou het leuk zijn om gewoon rechtstreeks te horen van iemand….
    Ik voel me Vlaming omdat ik …..( in te vullen door wie zich Vlaming voelt)
    Ik acht een onafhankelijk Vlaanderen van belang omdat ik anders in mijn leven niet in staat ben om…….( in te vullen door wie zich Vlaming voelt)
    Als Vlaming kan ik binnen de structuur van België niet het leven leiden dat ik wil omdat …….(in te vullen door wie zich Vlaming voelt)

    Ontransparante staatsvormen en wantoestanden in beleid die zie ik wel degelijk, overal ter wereld.
    Maar het bestaan van die wantoestanden leidt bij mij niet tot het mezelf labelen tot “Vlaming”, “Belg, “Chinees”,……
    Ook de taal die ik vaak gebruik leidt niet tot het mezelf labelen met tot “Vlaming”, “Nederlander”, “Zuid Africaan”, “Surinamer”.

    Ik begrijp eigenlijk dat het voor wie zich Vlaming voelt het precies nogal moeilijk ligt om iets over zichzelf te zeggen, zichzelf te definïeren.
    Men praat telkens over “de staat” en over “de groep die zich niet Vlaming voelt”. En het is precies makkelijker om over de groep te praten die zichzelf niet vlaming noemt.
    Ik vind dat vreemd.
    Kennen zij die zichezelf “Vlaming” noemen zichzelf dan niet goed? Kunnen zij zich enkel identificeren door te benoemen wie ze niet zijn?
    En hoe kan het nu dat men een ander beter kent en beter kan omschrijven dan zichzelf?

    Nu goed, ik zie wel of er hier nog wat gepost wordt waarin “de Vlaming” zichzelf heel concreet kan definiëren. Zou wel mooi zijn. Want als “zich vlaming voelen” niet te definiëren valt, kan die dan wel een “heldere staatsvorm definieren”….als het nog niet mogelijk is om de eigen persoonlijkheid te definiëren?
    ALs je je alleen maar zegt wat het allemaal niet is, dan duurt het doorgaans heel lang eer men vindt wat het dan wel is.
    In dat opzicht is dat misschien dan toch niet zo onbelangrijk voor wie hunkert naar een onafhankelijk Vlaanderen eerst inzicht te verwerven in wie men zelf is en hoe men wil leven.

  8. Johan Boeremans

    @ moeras

    Wie zich in Vlaanderen geen Vlaming voelt, heeft te veel geld waardoor hij meer in vliegtuigen zit dan in de mini-supermarket op de hoek.

  9. Beste Johan Boeremans

    Ook u definieert weer wie/wat/hoe iemand is die zich niet Vlaming voelt.
    Echt vreemd hoe mensen steeds antwoorden op vragen die niet gesteld werden.
    Moet ik uit dat karig antwoord dan via een omweg een interpretatie maken naar wat iemand voelt die zich Vlaming voelt of hoe die te definiëren valt?

    Ok ik zal proberen. Maar corrigeer maar als ik er naast zit.
    Johan Boermans voelt zich in Vlaanderen een Vlaming, omdat hij te weinig geld heeft om vaker op een vliegtuig te zitten dan in de minisupermarkt op de hoek. Klopt dat?
    Kan ik dan ook stellen dat mocht u morgen genoeg geld hebben om meer op een vliegtuig te zitten dan in de minisupermarkt op de hoek, dat u zich dan geen Vlaming meer zult voelen?
    Hangt het Vlaming gevoel dan in hoofdzaak samen met het gevoel een gebrek aan geld te hebben?

  10. Moeras, Vlaams Web heeft u een goede uitleg gegeven over wat het Vlamingzijn kan inhouden of waarom men maar beter Vlaming kan zijn als men niet als slaaf wil eindigen. Ik druk het wat kort door de bocht maar wel ‘visionair’ uit. Nog anderen zijn daar ook toe in staat. Bart de Wever bijvoorbeeld, van wie ik geen persoonlijke fan ben omdat ik liever dunne mensen van achteren neem. Moeten wij nog meer woorden aan u vuil maken? U wil enkel scoren met jarejarejare.

  11. Samenvatter

    Dus: Vroeger was het Vlaming zijn, om Europeër te worden! Nu is het Vlaming zijn om niet als slaaf in een globalistische slavenplantage te eindigen?

    Denkt u echt, Johan Boeremans, dat Moeras dat ook maar WIL begrepen hebben?

  12. Beste Johan Boeremans

    Neen u hoeft geen woorden aan mij vuil te maken. U bent een vrij mens. Zelfs zonder onafhankelijk Vlaanderen heeft niemand de plicht om mij een antwoord te geven op mijn vragen.

    In ieder geval heb ik geen angst voor “de globalisering”. Die is al langer bezig dan vandaag en ik ben nog steeds een vrij mens. Er ook even aan toevoegen dat “de globalisatie” niet het resultaat is van de inzet van Franstalige politici in België. De Belgische staat heeft “de globalisering” niet uitgevonden, ingezet en als grondlegger ontketent in de wereld. In dat opzicht zal het niet meer bestaan van België en het ontstaan van een onafhankelijk Vlaanderen, de eventuele gevolgen van “de globalisatie” niet kunnen tegen houden.
    Globalisatie….verwijst naar “de wereld de globe”. En een onafhankelijk Vlaanderen zou zich nog altijd op de wereld bevinden. Of heb ik iets gemist? Is een onafhankelijk Vlaanderen ergens anders in de ruimte gelegen?

    Dus als ik vervolledig zou uw persoonlijke beleving van Vlaming zijn als volgt kunnen klinken:

    Ik Johan Boeremans voel me Vlaming of kies er voor om me Vlaming te noemen of te voelen, omdat ik bang ben dat ik anders zal eindigen als een slaaf in een globalistische slavenplantage + omdat ik te weinig geld heb om vaker op een vliegtuig te zitten dan in de minisupermarkt op de hoek.

    Beste Samenvatter

    Ik doe echt mijn best om te begrijpen wat “zich vlaming voelen” precies wil zeggen. Indien het mij niet zou interresseren dan zou ik de vragen die ik gesteld heb die heel concreet en heel duidelijk zijn totaal niet gesteld hebben. Als ik op een concrete vraag, geen concreet antwoord krijg, dan blijft het voor mij min of meer gissen….Ik hou niemand tegen om het duidelijker te schetsen vanuit zichzelf, maar ik kan ook niemand verplichten heee. En zelfs al kon ik het, ik deed het niet. Want iemand iets verplichten ligt niet in mijn aard.

    En achter uw samenvatting staat er toch ook een vraagteken, geeft dat aan dat u het ook niet voor 100% vat?
    Of staat uw vraagteken er bij als bij een “retorische vraag”?

    Maar toch bedankt.

  13. Moeras, gelijk heb je. We zijn toch allemaal gelijk en tof en plezant en we bleiten als er kleine kindekenes sterven in Gaza. En we hebben toch allemaal gaten in ons lichaam op dezelfde plaats en dus zijn wel allemaal dezelfden? Ah ja toch? En al die dat denken zoals wij zijn toch verplicht en goed en ze denken constant alleen maar aan andermans belang en nooit aan hun eigenbelang. En ons landje is al zo klein en jarejarejare.

  14. Adolf Schiklgruber-von Roodschild

    Moeras en Ravijn: gelijk hebben jullie. Zijn we niet alleen retorische kinderen van één God ? Wat hebben Joden nu dat wij niet hebben ? Méér hersenen ? Betere genen ? Kom, als we dat geloven zijn we racisten. Als zij niet anders zijn dan wij, hebben ze geen nood aan een eigen Joodse staat en hoeft twee procent van hen niet tachtig procent van de macht te hebben in de een of andere staat. Natuurlijk mogen we dat niet zeggen, maar diegenen die het het hardst tegenspreken zijn er het meest van overtuigd.

    Zoiets gaat ook op voor de Walen. Indien we allemaal gelijk zijn, hoeven Walen geen preferentiële behandeling te hebben in België. Vlaming is dan diegene, zwart of wit, katholiek of moslim, die in dit land 0,15 stemmen heeft in het kapittel en de Waal diegene die 1,15 stemmen heeft, aangezien de verdeling van zetels in het federale parlement niet rechtvaardig is. Vlaming is dus diegenen die democratie wil en géén voorrechten voor al dan niet Joodse Baronnen in Brussel of de Rand.

    En nu gij.

  15. Rots in de branding

    Walen en Franstaligen hebben meestal een negatief tot stand gekomen identiteit opgebouwd: de anderen zijn de dommen, de achterlijken, het uitschot en omdat ze dat zijn mag je ze – zoals alle debielen – leeplukken. Hun identiteit is dus die van gewetenloze struikrovers die als gemeenschappelijke noemer daarnaast ook de taal hebben. Zij hebben ook een definitie van ‘de Vlaming’ uitgewerkt die voor hen zeer werkzaam is: diegene die geen Frans spreekt maar Nederlands in België en die je kunt leegroven terwijl je er terzelfder tijd nog van kunt eisen dat hij ‘dank u’ tegen je zegt, is de Vlaming. Er bestaat dus een negatieve definitie van Vlaming waarin Moeras en Ravijn zich misschien niet herkennen. Anderen hebben voor echter voor Moeras, Ravijn, mij en anderen beslist dat zij Vlaming moeten en zullen zijn, ook al willen wij het natuurlijk niet geloven.

    Samengevat, zelfs al zie je jezelf niet als Vlaming en al kun je dat ‘begot’ niet definiëren, weet dan dat een ander het voor u gedaan heeft. Hou daar terdege rekening mee en trek er uw conclusies uit ook al gelooft u dat het schoentje u niet past en dat u niet minder waard bent dan iemand van een uitverkoren ras of taalgroep.

    Ik heb gezegd.

  16. @ ravijn.

    Heb ik ergens gezegd dat iedereen hetzelfde is?
    Mij is het wel over duidelijk dat niet iedereen hetzelfde is.
    Ik merk dat er mensen zijn die zich Vlaming voelen maar niet in staat zijn om me te vertellen hoe die persoonlijke ervaring dan is. In dat opzicht ben ik alvast niet hetzelfde als die mensen. Dat is toch wel super duidelijk.
    Ook heb ik nergens beweerd dat iedereen tof en plezant is. Waar hebt u dat zien staan?
    En wie denkt aan wiens belang, en wie goed of wie slecht is daar heb ik het al helemaal niet over gehad.
    En de termen “ons landje” heb ik ook al niet gebruikt. Dus ik zie niet echt waarom u de woorden “gelijk heb je” schrijft. Er staat in uw stuk niks dat ik geschreven heb.
    Maar goed alsnog bedankt voor uw reactie.

    Beste Adolf Schiklgruber-von Roodschild

    Kunt u mij verduidelijken wat het verband is tussen Joden en Vlamingen? Of dus wat dat in dit topic komt doen?
    Als er een verband is dan hoor ik dat graag.
    Dan kan ik misschien aan de Joden vragen wat het zich Vlaming voelen precies is.

    De zetelverdeling in het parlement behoort tot de staatsstructuur die Vlaams Web al besprak.
    In dat opzicht bent u de tweede die het Vlaams gevoel toeschrijft aan het zien van een staatstructuur en wanbeleid.
    Maar wat zal er dan behalve die staatsstructuur, die zich tenslotte niet in uw woonkamer bevind dan zo drastisch veranderen in uw leven wanneer u in een onafhankelijk Vlaanderen zou leven?

    En ja toch een nieuw accent voegt u toe.
    Vlaming zijn is voor democratie zijn. Dit is zo wat de eerste rechtstreeks geformuleerde uitspraak over Vlaming zijn.
    Nu goed, als Vlaming zijn alleen maar inhoud voorstander te zijn van democratie. Dan zijn er vele vele Vlamingen op aarde.
    En ik moet eerlijk zeggen dat ik niet op de hoogte ben van wat de al dan niet Joodse Baronnen in Brussel of de Rand zoal aan voorrechten hebben, die andere individuen belemmmeren het leven te leven dat ze willen leven.
    U kan dat altijd nader verklaren als u daar zin in hebt.
    Bedankt voor uw reactie.

    Beste Rots in de branding

    Ook u begint met te zeggen wie “de anderen zijn”.
    Zij zijn negatief etc….(ga het niet helemaal herhalen)
    Maar wat zegt dat over u als Vlaming? Dat u vooral een mening hebt over een ander.
    Dat u dus eigenlijk hetzelfde doet in wat u een beetje later aanklaagt…namelijk: “weet dan dat een ander het voor u gedaan heeft.”..

    Er zijn misschien wel degelijk franstaligen die niet aan het beeld voldoen dat u van hen ophangt.
    Maar als die franstalige zegt “ik voel me geen waal”…dan is uw antwoord “weet dan dat ik rots in de branding het voor u gedaan heb”.

    Nu goed welk waarde oordeel andere mensen over mij uitspreken verandert niks aan wie ik ben.
    Misschien dat morgen op straat iemand een “tovenaar” in me ziet. Maakt dat mij een tovenaar….was het maar waar hahaha;
    Neen serieus het waarde oordeel van een ander verandert niks aan mijn eigenwaarde.
    Ik moet met mezelf leven. Die ander moet dat niet. Dus diens waarde-oordeel is van weinig belang voor mijn algemeen welbevinden. Mijn gevoel voor strikt persoonlijke eigenwaarde daarentegen is daarin heel belangrijk.

    Maar kom ik dwaal wat af.
    Aangezien een antwoord op de vraag hoe ziet u uzelf als Vlaming, hoe voelt dat? En wat voor enorm verschil zal een Vlaamse Onafhankelijke staat maken in uw persoonlijk leven….aangezien een duidelijk antwoord daarop nog niet in zicht is.

    Ik mag toch van de veronderstelling uit gaan dat al wie hier al gereageerd heeft zich ook daadwerkelijk Vlaming voelt…he?
    Corrigeer maar als het niet zo is.

    Om af te sluiten voor vandaag.
    Als ik een vraag stel, is het omdat ik iets niet weet.
    Niet omdat ik “een gelijk” wil halen.
    Hoe komt het dat als iemand jullie vragen stelt jullie er van uit gaan dat die iemand ergens gelijk wil in hebben.
    Ik stel die vragen niet om te oordelen maar om te leren wie u bent, wie die vlaming is die hier al eens schrijft.
    Maar ben er nog niet wijzer geworden.

  17. Het vorige bericht heb ik enkel gestuurd omdat ik op elk zinnig argument een boel onzin als antwoord wil bedenken. Dat is dan mijn vrijetijdbesteding: de draak steken met de goedbedoelde idiotie van sommige posters. Ik verkoop dan wat schijnintelligente fletse argumenten die absoluut nergens op slaan en die al evenmin een repliek zijn op wat eerder als argumenten is aangevoerd. Enfin, een postmodernist als ik weet op elk argument wel een valabel tegenargument te bedenken. Mijn tactiek bestaat erin na verloop van tijd in zo’n kringloopdiscussie alle argumentatie nog een keer te herhalen, alsof alles wat mij als uitleg voordien is gegeven, niet tot mij is doorgedrongen. Ik geniet dan van de wanhoop van de goedbedoelende posters die alsnog met mij een eerlijke discussie proberen aan te gaan – terwijl zoiets zielig geenszins mijn bedoeling is – en zich genoodzaakt zien alle argumentatie nog een keer boven te halen en op een rij te zetten.

    Voor mij is het fun, man. Big fun. Ik ben een postmodernistische psychopaat die geen overtuiging heeft maar wel te veel tijd.

    Delamordant, Mark Kain Broermans (de ingenieur), Pascal Smet, Frank Vandenbroucke, … Ik ben dus als een godje met zovele namen, die goed argumenterende tegenstanders bevecht met het onfeilbare wapen van de postmodernistische intimidatie, met de geest van intwijfeltrekken en relativeren of gewoonweg en met diepe minachting door wawawawa te schreeuwen, waarbij ik ook elk oor afsluit met één vinger.

    En al mijn persoonlijkheden zijn ook verbonden aan de vrijmetselarij, behalve waar ze verbonden zijn aan de intellectuele vleugel van de mafia. De intellectuele vleugel van de mafia is dan die welke persoonlijkheden telt die ook in staat zijn gebleken dat woord te spellen (met dank aan mijn vriend Gerard Poolman). Veel meer valt over ons helaas ook niet te vertellen. Naast schaamteloze zelfverrijking is fun the game …

  18. Rots in de branding

    Moeras, mijn bijdrage hier was geen repliek op iets wat u geschreven hebt.

  19. Na de posting van 23:59 van Moeras, begin ik het al een beetje te begrijpen.

  20. Beste Moeras die op 5 februari 2009 at 23:59
    Een post schreef onder dezelfde nick.

    U bent wel erg origineel in het kiezen van uw nick. Origineel in die zin dat het een goede manier is om chaos te stichten op een plaats waar het eigenlijk relatief rustig aan toe ging.

    En aan de anderen. Als het je werkelijk gelooft dat de post van
    5 februari 2009 at 23:59 geschreven werd door mij, degene die vragen stelde, en al een tijdje onder de naam Moeras hier verscheen…..dan kan gelijk wie in de wereld u gelijk wat wijs maken.

    @ Rots in de branding
    Sorry misverstand van mijnen twege.

    @Ravijn.
    Ik heb het ook wel begrepen na die post van 5 februari 2009 at 23:59 die niet van mijn hand is.
    Iemand wil hier verwarring zaaien.
    Nu goed in het vakje waar je je naam kan invullen kan iedereen zetten wat die wil. Maar zelf zou ik nooit een naam nemen die al in gebruik was.
    Nu het was in ieder geval toch de moeite om kennis te hebben gemaakt met dit forum en platform. Weer een ervaring rijker.

    Het gaat u allen goed. Wens u allen toe wat u zichzelf toewenst.

    Vriendelijke groeten.

    @ Johan Sanctorum.
    Zal zeker wel uw blog blijven lezen. Maar posten op dit forum en hier aan mensen oprecht vragen stellen is duidelijk geen goed idee geweest. Want het werkt hier niet met een vaste registratieprocedure waarbij een “nick” aan slechts één e-mail adres gekoppeld kan worden. Iedereen kan hier met gelijk welke naam verschijnen.Heb toch weer iets bij geleerd. Al was het niet wat ik zocht. Maar zo werd antibioticca ook ontdekt he. 🙂
    Heb nooit gedacht dat ik zo bedreigend over kwam dat mensen plots met dezelfde nick van alles zouden gaan posten om me van het forum te houden.

  21. Beste Moeraskikker

    Het is technisch niet mogelijk om schuilnamen uit elkaar te houden. Ik pleit ervoor dat iedereen gewoon zijn eigen echte naam gebruikt, wat hebben we te verbergen?
    Alleszins hopende u op dit forum nog te mogen begroeten

    Johan Sanctorum

  22. @ Moeras:

    Op elk web heb je mensen die verwarring willen zaaien. Je moet kiezen tussen openbaar publiceren of met een alias. De ene omdat ze niets te verliezen hebben de andere om andere redenen.

    Uiteindelijk bewijst dat juist dat er ook kwaadwillige mensen zijn die het recht op een eigen mening willen fnuiken, en demonstreert dat juist de problematiek van het openbaar spreken : men kan u persoonlijk treffen omdat men uw mening niet wil horen.

    Wil je voorkomen dat je alias misbruikt wordt dan is dat wel eenvoudig : je maakt een blog aan via een email-adres. Als je dat email-adres niet publiek maakt kan iedere webbeheerder je altijd contacteren als hij daar nood zou aan hebben en uw comments wil modereren (of wil achterhalen of jij dat wel gepost hebt of iemand anders uw alias misbruikt).

    Over het Vlaming zijn :

    Natuurlijk is het een subjectief gevoel. We zijn allemaal mensen met één hoofd, één lichaam, twee armen en twee benen. Maar we zijn ook genetisch verschillend, verschillend opgevoegd, in meerdere of mindere mate succesrijk. We hebben allemaal kinderen die we naar ons eigen evenbeeld willen opvoeden en die we het beste toewensen en de beste kansen gunnen. Dus zijn we allemaal even fundamenteel verschillend want we hebben verschillende capaciteiten en behoeften.

    Als je vraagt wat zijn “Vlamingen” kan je daar een tegenvraag bij stellen : wat zijn dan de “Walen”.

    Wel en dat is een detail waaraan veelal voorbij gegaan wordt. Het discours van die ene grote partij heeft zich altijd geprofileerd tegen die “Walen”. Maar op de keper beschouwd bestaan ze nauwelijks of eigenlijk niet echt. De Franstaligen noemen zich geen Walen, maar Francofonen. Het Waals zijn beschouwen zij eigenlijk een beetje als minderwaardig. Daarom ook dat ze lacherig doen over het “Vlaams zijn”.

    België is Franstalig, de Brusselaars (de politieke machthebbers) zijn Franstalig, de Walen zijn eigenlijk “de Franstaligen”.

    Eigenlijk kan je dus enkel spreken over Vlamingen en Franstalige Belgen. Het Waal zijn is in de Belgische context een verwaarloosbaar gegeven.

    In Vlaanderen spreken we Nederlands (plaatselijk Vlaams of een variant met een dialectische inslag). Is dit niets meer dan het gebruik van andere woorden ? Neen er schuilt een fundamenteel verschil in het gebruik van een andere taal. Het denkpatroon dat er achter zit is fundamenteel verschillend. Hoe kan ik dat bewijzen ? Wel indien mijn zienswijze niet juist zou zijn zou er al lang een integratie gebeurd zijn van het Nederlands en het Frans. Dan zou men in België maar één taal hanteren (zo iets als het Canadees Frans).

    Wat wil dat nu concreet zeggen ? Wel als je overstapt van de Nederlandse taalrol naar de Franse dat je dan ook je eigenheid opgeeft. Dat verklaart ook waarom de Brusselaars die uitwijken naar de randgemeenten zoveel misbaar maken over de taalwetgeving en die in hun voordeel willen aanpassen. Ze willen het Belgisch kader uitbreiden en opleggen in Vlaanderen. Ze willen eenvoudig hun domein uitbreiden en de rechten van de andere miskennen. Ze willen hun eigenheid niet opgeven en niet integreren in een andere (nieuwe) omgeving. Ze willen niet veranderen van taalrol. En ze vinden dat normaal want vanuit hun standpunt zijn zij de echte Belgen, en dus geen Vlamingen. Ze willen hun nieuw territorium eenvoudig annexeren aan hun Belgisch gebied.

    Hiermee toon ik eenvoudig aan dat er een wezenlijk verschil is tussen het Belg zijn (Franstalige) of het Vlaming zijn.

    En dat verklaart ook in één klap waarom de Vlamingen die uitwijken zich aanpassen, want door het uitwijken hebben ze besloten hun eigenheid op te geven, voor betere commerciële of materiële condities.

    Dat de Vlamingen onderdrukt worden niettegenstaande ze de meerderheid vormen in het Belgische bestel kan verklaard worden door tal van historische oorzaken : we bevinden ons op het grensgebied tussen de germaanse en latijnse taalgebieden, en dit deeltje van Europa moest stabiel blijven om de spanningen tussen die beide taal- en machts-regio’s te voorkomen. Dus het België dat we nu kennen is eigenlijk een politieke oplossing van de grootmachten. Met dwang opgelegd. En de Vlamingen hadden pech dat ze bij het Franstalige deel ingedeeld werden na de splitsing van de Nederlanden.

    Ook de bezetting van Vlaanderen door Napoleon heeft haar sporen nagelaten. De economische macht van de industrie in Wallonië in het verleden heeft België opgezadeld met een Francofone machtspositie en dus van oudsher beleidsstructuren die opgesteld werden door de machtigen van het begin van het ontstaan van België.

    Tot +/- aan de tweede wereldoorlog was dit allemaal geen probleem omdat de overheid dan anders georganiseerd was. Maar met de uitbreiding van het kiesrecht, de algehele democratisering van ons beleid, kwam de demografische opbouw van België in conflict met de beleidsorganisatie. Enerzijds had men de mond vol van de democratie (dus de strijd tegen de monarchen, edelen en dergelijke en anderzijds de macht van de Kerk), maar toch wou men die macht niet afstaan in functie van het aantal kiezers. Dus hebben de machtshebbers telkens discours ontwikkeld die uitgemond zijn in compromissen waarbij de macht niet verdeeld werd in functie van de loutere kiesresultaten maar via een correctie van die resultaten. Zodanig dat er altijd een bestuurlijk evenwicht bleef, wat concreet eigenlijk betekende dat de Franstaligen die een minderheid uitmaakten van de Belgische bevolking toch over alle middelen beschikten om zich als een meerderheid te gedragen en zich dien overeenkomstig te manifesteren (en de voordelen daarvan permanent te consumeren).

    Het voorbije jaar heeft dat overduidelijk laten blijken : in Vlaanderen werd de partij die als slogan had “Eigen volk eerst” eenvoudig uit het debat uitgesloten, terwijl in de regeringsvorming de Franstaligen elk voorstel tot staatshervorming kelderden dat niet in overeenstemming was met het “Waals Belang”. En de Franstaligen stelden zich conform met die tactiek op als één hecht “Waals Blok”.

    Erg is het wel als je vaststelt dat die ene partij in Vlaanderen daar zelf geen problemen over maakt zo lang ze maar over postjes beschikt in alle parlementen. Zelfs als ze daar enkel hun mening mogen zeggen maar voor de rest van de macht uitgesloten blijven. Want keer op keer zie je dat al hun slogans in de praktijk door de beleidsmensen naast zich neer gelegd worden en dat er maatregel na maatregel opgelegd wordt, zelfs als een belangrijk deel van de Vlaamse bevolking er zich in de verkiezing negatief over uitspreekt.

    Eigenlijk wil dat dus zeggen dat ons democratisch systeem niet werkt om de burger te laten deelnemen aan het beleid maar om de machtspositie van de beleidsvoerders veilig te stellen.

    Dus wat is nu het zich Vlaming voelen ? Wel de machtsleiders (de echte) hebben er alle belang bij dat iedereen zich gelukkig zou voelen. Maar wat is dat dan concreet ? Wel dat je geen elementen zou hebben om je ongelukkig te voelen. En wanneer voel je je ongelukkig : als je benadeeld of gediscrimineerd wordt. Als je uitgesloten wordt van de rechten waar elke andere mens wel de voordelen kan uit putten.

    Dus : eigenlijk hanteert men dezelfde retoriek als een de verkopers op de markt, hun product is smakelijker, gezonder, groener, ecologischer, eerlijker, socialer, christelijker, performanter, gelijker, enz.

    Wat wil ik daarmee zeggen ? Wel dat men zoveel wetten maakt om de burger te beschermen zodat deze nooit zou kunnen achterhalen dat hij objectief gesproken wel gediscrimineerd wordt.

    We worden overspoeld door verkiezingen, en beleidsniveaus, alleen beschikken we nooit over de macht om iets aan het echte beleid te veranderen.

    Dus is het ook evident dat de Vlaamse beweging geen rechtse beweging is. Ze is fundamenteel een linkse beweging die opkomt voor de rechten van de minstbedeelde. Die de strijd aan knoopt met de macht.

    De daaruit volgende vraag is dan natuurlijk waarom links niet moet hebben van de Vlaamse beweging ? Wel dat is nogal evident, het overgrote deel van de linkse mensen heeft zich via de politieke strijd (de socialisten) geïntegreerd in de Belgische machtsposities. Dus is het evident dat als je het beleid wil veranderen je ook die machtspositie aanvalt. Dus kan de linkse goegemeente die zich wentelt in de “voordelen van het beleid” zich niet identificeren met de Vlaamse beweging. Een tweede uitleg is dat de economische macht die tot ontwikkeling gekomen is in Vlaanderen vanaf +/- 1945 ook politieke macht geconcretiseerd heeft. En economische macht is per definitie eerder individueel en dus niet solidair. Dus loopt ze niet in de zelfde pas als de linkse machthebbers in Vlaanderen, dus definiëren zij daarom elke Vlaamse ontwikkeling eerder als rechts (om haar eigen positie veilig te stellen).

    Wanneer zou je je dus Vlaming kunnen voelen ? Wel als je echt ervaren hebt dat je op basis van je taal of eigenheid of uiterlijke kenmerken gediscrimineerd wordt. Als je zou vaststellen dat de lasten die het beleid oplegt (elke Belg is gelijk voor de wet) helemaal niet gelijk verdeeld worden.

    Dus moet men daarom mist spuien. Of verwarring zaaien. Of moet men zinloze en overloze debatten voeren over de eigenheid van de Vlaming, de superioriteit van de Vlaamse of Franse taal, de anti-democratische houding van de Vlamingen, hun gebrek aan solidariteit. Of zelfs op blogs stel je vast dat er mensen (te goeder trouw of te kwader trouw) een alias misbruiken om het debat niet transparant te maken maar om het te verwarren.

    Dus het zich Vlaming voelen heeft een zeer nauw verband met het democratisch zijn en het zich democratisch gedragen. Op het eerste gezicht een rare benadering, maar wat is democratie in zijn essentie ? Wel dat is een methode om op een eenvoudige manier, elke burger zijn mening te laten vertellen en het beleid uit te laten voeren in functie van die burger zijn wensen. Hij krijgt daarvoor de kans om zich te laten vertegenwoordigen in het parlement. Hij kiest dus zijn parlementslid, die in zijn naam hem zal vertegenwoordigen in het beleid.

    Maar wat als je vaststelt dat het Vlaamse Parlement afhankelijk is voor haar werking, van de financiering die door het unitaire federale parlement beslist wordt ? Wel dan kan je enkel tot de conclusie komen dat het Vlaams parlement onder die voorwaarden maar een schijnparlement is. Een doekje voor het bloeden. Een spreekstoel waar de bevolking de kans geboden wordt om te vechten voor haar parlementaire vertegenwoordiging. Maar op het einde van het spel heeft dat parlement geen echte macht, want ze mag maar maatregeltjes in de marge uitwerken, na de goedkeuring van het federale parlement, en als de federale ministers (de Franstaligen) zich daaraan niet storen. En als er daarvoor financiële middelen ter beschikking gesteld worden, als de federale staatskas het toelaat.

    Een mooi voorbeeld is de rol van de CD&V : Leterme werd Vlaams regeringsleider, en daarna opgeduwd tot het federale niveau tot premier, alleen moest hij daarvoor zijn Vlaamse eigenheid opgeven. Een beter voorbeeld kan de Vlaamse beweging zich niet inbeelden. Het toont overduidelijk aan waar het systeem wringt, en wat de essentie van de problematiek is. Een politicus kan enkel in Vlaanderen opklimmen als hij zich identificeert met het Vlaamse gevoel en zo de kiezers op zijn hand krijgt, maar eens hij verder wil gaan moet hij zch gedragen als een kameleon en zich aanpassen.

    Dus als jij niet begrijpt wat het betekent om zich Vlaming te voelen, is dat eenvoudig te verklaren doordat je persoonlijk nog nooit ondervonden hebt dat je in die positie permanent gediscrimineerd wordt. Dat het Belgische democratische systeem niet bestaat om uw rechten te waarborgen, maar enkel om u tevreden te houden en u van uw politieke macht te beroven.

    En dat verklaart ineens waarom tal van Franse, Duitsers en Nederlanders zich Fransman, Duitser, of Nederlander voelen. Eenvoudig omdat ze dagdagelijks zich kunnen identificeren met een beleidsmatig systeem waar ze echt deel van uit maken. Of waarom “de Walen” zich Belgen voelen. Zij hebben een land naar hun evenbeeld.

    De Vlamingen kan je best beschrijven als die mensen die gedurende een eeuw (van 1830 tot 1930) onderdrukt werden door het systeem en van hun democratische rechten beroofd werden, en enkel konden overleven door zich te manifesteren als een underdog, door hun eigenheid en de daaraan gekoppelde rechten te verzaken.

  23. LS,

    Ik vrees dat de reaktie van Bourgeois te maken heeft met drie zaken :
    1. Brussel : je kan er niet onderuit ; zonder Bxl was België allang gesplitst zoals Tsjechië en Slowakijke.
    Brussel is belangrijk voor Vlaanderen, en zal gezien har sociologisch profiel niet voor Vlaanderen kiezen mocht dit zich onafhankelijk verklaren.
    Daarenboven vrees ik dat het taalprobleem in de zuidelijke Brusselse rand door Vlaamse onafhankelijkheid niet wordt opgelost : de franstaligen zullen hun minderheidsstatuut bij Europa opeisen én verkrijgen, en zeer waarschijnlijk krijgt de jonge Vlaamse republiek vanaf dag 1 af te rekenen met Franstalig separatisme in de Brusselse rand. Als bij referendum blijkt dat 80% van de bevolking in een aantal gemeenten frans wil praten en bij Brussel of Wallonië wil horen, dan hou je dat niet tegen als je zelf eenzijdig de onafhankelijkheid uitroept en het Belgisch model liquideert.
    Een confederaal model geeft Vlaanderen de mogelijkheid een voet in huis te houden in Brussel, en ik denk met Bourgeois dat dat voor Vlaanderen heel belangrijk is. Brussel bij ons willen houden wijst op inzicht in een belangrijke dimensie : het internationaal economisch aspect van de Vlaamse onafhankelijkheid.

    2. Bourgeois’ oproep tot verbetering van ons impago is méér dan terecht. Al teveel hebben de Vlaamse Bewegers dat verwaarloosd, en heel de problematiek verengd tot een taalkundig-cultureel probleem (de traditionele Vlaamse beweging met kaakslagflamingantisme, waar geen mens iets van snapt) of laten ontaarden in een zeer negatieve benadering van het probleem : België barst, de bokshandschoen…De laatste folder van het VB met de leeuw van Vlaanderen Jean Pierre coopman is het zoveelste bewijs dat een deel van de Vlaamsnationalisten, en met name de Vendelzwaaiers, de landsknechttrommelaars en de harde kern van het VB er qua communicatie met de buitenwereld niks maar dan ook niks van begrepen hebben.

    3. Bourgeois ziet tenminste in wat veel Vlaamsbewegers niet inzien : dat de Vlaamse onafhankelijkheid geen individuele beslissing van Vlaanderen zal zijn. Mocht Vlaanderen zich eenzijdig uitroepen tot onafhankelijke republiek vandaag, zal dit overal op weerstand stuiten bij talloze stakeholders(Europa, navo, handelspartners, investeerders, buurlanden, de VSA…. die hiervan niks begrijpen en met onbegrip zullen reageren. Gevolg : perceptie van destabilisatie met alle rampzalige gevolgen van dien op vlak van investeringen, vertrouwen in stabiliteit, rechtszekerheid…want daar kijken financiers en investeerders naar. Bourgeois ziet tenminste in dat je heel langzaam maar zeker met adequate communicatie die stakeholders ervan zal moeten overtuigen dat een verzelfstandigd vlaanderen een gecontroleerde en positieve evolutie is die alle stakeholders tot voordeel strekt, en geen semi-revolutionair gedoe over een taalprobleem waar de rest van de wereld niks van snapt en ook niet wakker van ligt. OOk Sanctorum en companen blijven steken bij filosofische analyses, maar hebben geen antwoord op de economische, financiële en praktische dimensie van die Vlaamse onafhandelijkheid en haar economische gevolgen op termijn. It’s the economy, stupid. En een langzaam op te bouwen proces van internationale lobbying en imago-building, van fundamenteel belang in een gemediatiseerde en geglobaliseerde wereld, waar perceptie alles betekent, ook al vinden we dat niet leuk.

    Of anders gesteld : zolang een paar TAK’ers of VB jongeren met bottines, zwarte Tshirt en geel frakske de banier in de vuist D’Aspremont linden een toek op zijn bakkes zullen geven omdat ie geen Nederlands praat in de gemeenteraad zullen we er nooit komen.

  24. Charles Rogier, Belgische minister van Binnenlandse Zaken, zei het al in 1832: „la destruction de la langue flamande, pour préparer la fusion avec notre grande patrie la France […] On détruira peu à peu l’élement germanique en Belgique.” “La Belgique sera latine ou elle ne sera pas”. Een Franse filosoof stelde een keer vast: “C’est le plus fort, qui ne veut pas négocier.” Dat is inderdaad sinds de laatste federale verkiezingen gebleken en uw reactie ligt in de lijn van die van elke te verwende malloot uit verkavelingsvlaanderen. Het aardige vendelgezwaai van de Vlamingen – dat nog altijd meer kunde vereist dan uw schrijvelarij – of het zich huppeldepup laten veroordelen voor collaboratie waar men in werkelijkheid niet meer kan worden verweten dan bijvoorbeeld als componist een liedje op muziek te hebben gezet waarvan de tekstdichter ergens het woord Diets heeft gebruikt, is wel héél wat anders dan het plechtige en nog steeds gehuldigde voornemen van Francofonia zoals uitgedrukt in de Marseillaise en waarvan men een Duitse versie tot naziliteratuur zou hebben bestempeld als die nog ergens zou worden gezongen: “Aux armes, citoyens! Formez vos bataillons! Marchons! Marchons! Qu’un sang impur abreuve nos sillons!” Ik geloof niet dat de moraalridders en -ridderinnekens Ludo de Witte, Tom Lanoye, Dieter Lesage, Freya Piryns of Yves Desmet in deze Radio-Mille-Collinesgewijze oproep tot volkerenmoord op racistische gronden enige graten zien.

    De band met Brussel behouden als uithangbord voor Vlaanderen, terwijl de laatste Vlamingen letterlijk Brussel worden uitgepest! Hoe komt u erbij ? De Vlamingen zullen zoals Philippe van Parijs het uitdrukt, ‘verdampen’, iets wat ook de mensen deden die in Hiroshima te dicht bij de atoombom zaten toen die viel. Dat wil concreet en in weerwil van alle prietpraat zeggen dat alles wat tot nog toe ondernomen is om een demografische rechttrekking te verkrijgen in Brussel (naturalisaties, legalisaties, massale immigratie uit francofoon-bevriende landen, incluis de verplichting politieke vluchtelingen op te nemen die hier zelfs bij wijze van typische Chutzpah – zeg nog een keer dat er geen aanleiding toe is om het te hebben over kaakslagflamingantisme – aanbelanden met een aanbevelingsbrief van de presidentsvrouwe van het land waar ze uit ‘ontvlucht’ zouden zijn), tot doel heeft de Vlamingen uit Brussel, de Rand en geleidelijk uit heel België te doen verdwijnen; fysiek of cultureel of beide. Het betreft een oud project van een zonder meer racistische francofonie. Dat weet iedereen die zijn oren open, zijn ogen open en zijn neus gesloten houdt. In welke wereldvreemde verkavelingswijk van “la Flandre profonde’ woont u, waar u slechts uitkomt om van garage tot garage gereden van de wereld om u heen niets te hebben gezien dan wat u in gemanipuleerde krantenartikels en wetenschappelijke studies in uw comfortabele fauteuil kunt lezen; publicaties die alle geschreven worden door mensen met een politieke kleur, die andermans agenda dienen of die zonder politieke kleur ook wel onder de indruk kunnen komen te staan van ‘overtuigende’ (versta misdadige en mafieuze) argumenten.

    Wie niet aan het front stond in de periode 1914-1918 wou de oorlog graag zien voortduren. In het soort veroveringsoorlog dat de Francofonie echter voert, is het zo dat wie in Genoelseldere woont of in Zoetenaaie – zoals u (?) – niet wil dat de oorlog wordt voortgezet omdat zij tot op heden buiten de oorlogsgebieden te veel buiten schot hebben gezeten of omdat ze niet bereid zijn in te zien dat de tegenpartij géén vrede wil sluiten en ook nooit heeft gesloten. Als ze al inzien dat er een tegenpartij is. Want hoewel u niet iemand als vijand ziet, kan die ander wel een logegewijs aangewakkerd vijandbeeld over u koesteren; een vijandbeeld dat die om opportunistische en mercantiele redenen niet door zelfs uw meest uitgesproken blijken van goede bedoelingen en vriendschap veranderd zal willen zien worden (denk maar aan de knieval van héél intellectueel Vlaanderen voor vooral de meest arrogante en haatdragende onder de francofonen, zoals de Happarts of de Moureaux, die deze lieden ertoe aanzet nog onwelwillender uit de hoek te komen).

    Is het om de goede schijn dat een vrouw in een huwelijk zich de vernederingen van haar man moet laten welgevallen, want: “wat gaan de buren immers zeggen?”. Met paarsomrande ogen rondlopen en dat terwijl iedereen weet wat er werkelijk aan de hand is, heet op z’n Vlaams ‘van krommenaas gebaren’. Is dat niet veel schandelijker dan de wil uit te drukken in zulke omstandigheden voor scheiding te kiezen?

    Voor de Franstaligen die ‘gebackt’ worden door de internationale imperialistische solidariteit (waarbij Brusselse Engelstaligen de slippendragers worden van Franstalige belangen) – het soort solidariteit waarvan u blijk geeft die te kennen – is de verovering van Vlaanderen nog steeds een lopende zaak die koste wat het kost tot een goed einde moet worden gebracht. Ik zeg wel koste wat het kost. Zijn voor u, in het scenario waarbij België blijft voortbestaan en dus onafwendbaar en onherroepelijk in zijn geheel wordt verfranst waarna het met gemak kan komen tot de Anschluss bij ‘la grande patrie’ – het Franse imperium in haar opmars naar de Rijn -, Wallonië en Frankrijk na te streven voorbeelden van samenlevingsopbouw? Wallonië is het land waar de pedofiel en de mafioso thuis zijn en door het collaborerende bestel een hand boven het hoofd gehouden worden. Wallonië is ook het land dat op een toeristische brochure een hoogst selectief ingekleurde kaart van de collaboratie in België heeft opgenomen, teneinde het beeld te verspreiden van een collaborerend nazi-Vlaanderen en een Wallonië van verzetsstrijders. Ongetwijfeld zullen de brave Lamme Goedzakken van Vlamingen er als de dood voor zijn om ooit bij wijze van gepaste vergelding een toeristische brochure te verspreiden waarin de graad van collaboratie van Vlaanderen en Wallonië wordt aangetoond aan de hand van de terdoodveroordelingen bij de epuratie. Die cijfers zijn publicitair namelijk behoorlijk lastig voor het imago van het Franstalige landsgedeelte. Wordt er in Vlaanderen over een pastoor al schande geroepen als die nog maar zijn hand op de dij van een minderjarige jongeman zou hebben gelegd, dan krijgt men er in Wallonië bij de zoveelste kindermoord door een pedofiel geen grotere blijk van verontwaardiging uit dan een relativerend “hier kan wat meer” of “Et alors?”. Kijkt u op naar Frankrijk als het land waar de regionale minderheden in tegenstelling tot in Engeland of Spanje nog steeds niet aan emancipatie toe zijn of naar het Frankrijk waar allochtonen, zoals in Franstalig België, bewust aan hun lot worden overgelaten omdat dan het ‘eigen volk’ er wat langer van wordt gespaard de macht te moeten delen met ‘les macaques’, ‘les bougnouls’, ‘les beurs’, en waar het kwaliteitsonderwijs naar mijn goed geïnformeerde bronnen al evenzeer enkel voorbehouden is aan wie welgesteld genoeg is om zijn kinderen naar een privéschool te sturen, als het geval is in de anders door ‘les Belges’ zo vermaledijde Verenigde Staten (die staten waar niemand eigenlijk zo goed over gedesinformeerd is als over de Latijnse wereld)?

    We herinneren ons uit Willem Elsschots gedicht over August Borms: “[…] Gij dacht, O lijdzaam volk, dat ’t gruwelijk getij der oude tyrannie voor immer was voorbij. Weet nu dan dat uw stem door niemand wordt aanhoord zolang gij stamelend bidt of bedelt bij de poort.[…]”

  25. @ Kassandra

    U bent duidelijk een kaakslagflamingant, en ik zal U toch niet kunnen overtuigen.
    Wat Rogier zei was 1832, dit is 2008.

    We zullen als kleine natie toch almaar meer bevoegdheden moeten afstaan aan Europa, en andere intl instellingen. Dit is een onomkeerbaar proces. Dus w<aarom je doodvechten tegen belgië, alles schuift toch richting Europa. Laat maar lopen.

    Vervolgens denk ik dat we niet creatief zijn. In wallonië spreken ze over “l’état belgo-flamand”.
    Awel, we versterken die. We laten een paar verfranste gemeenten rond brussel bij brussel (o taboe), maar in ruil eisen we
    -nuttige bevoegdheden voor vlaanderen
    -we laten een paar zaken federaal : defensie, buitenlandse zaken en buitenlands handel
    -gegarandeerde tweetaligheid van het brussels gewest
    (en dan zijn we slim, en we eisen tweetaligheid van dienst, en niet van individuele ambtenaar, en we hebben ze allemaal zitten, want dan moeten ze Vlamingen aanwerven, maar zover hebben veel Vlaamse bewegers nog nooit nagedacht. Tweetaligheid van dienst in de ambtenarij is afdwingbaar en controleerbaar, tweetaligheid van het individu in de praktijk niet, maar die principeruiters van Vlaamsebewegers denken zover niet eens).
    We beperken de bevoegdheden van het Brussels Hoofdstedelijk gewest, en roepen het plechtig uit tot de hoofstad van Franstaligen en Nederlandstaligen. Wat kn ze daar tegenin brengen? Niks.
    In ruil organisern we een transparante financiering ervan.

    En tenslotte : afschaffing van faciliteiten, grendels, bevoegdheidsconflicten en al die zever, en definitieve grondwettelijke vastlegging van de taalgrens.
    Op die manier verwerven de Vlamingen de numerieke meerderheid en de financiële meerderheid in België, en houden we Bxl onder controle.

    Onze Belgische francofone vrienden die zo nodig belgie willen redden, wellan dan, de bal ligt in hun kamp.

    Eens benieuwd wat ze dan gaan doen. Slikken volgens mij, en dan hebben we gewonnen met een paar symbolische toegiften.

    Geven ze niet toe, dan op naar de Vlaaamse onafhankelijkheid, ze hebben het dan zelf verknoeid, wat een heel andere dimensie geeft aan de problematiek, en hen ook verantwoordelijk stelt voor de mislukking en het torpederen van België.

    Qua perceptie een heel ander verhaal.

    Maar ja, als je nooit loskomt uit je 19e eeuwse Vlaamse retoriek…

  26. Kassante Kassandra

    De idioten zijn duidelijk de wereld nog niet uit en de gemandsjoerijnde papegaaien de wereld in.

  27. De commentaren van de heer hans bEURO (ECU, c’est pour les Français d’abord) illustreren weer wat in onze familie allang geweten is: dat Vlaanderen functioneert als een vernietigingskamp.

    Er lopen in dit concentrationaire universum dus mensen rond met verschillend gekleurde driehoekjes. Voor elk wat wils. Er lopen ook doodseskaders rond zoals de mafia, de gelegaliseerde mafia oftwel politie, rechtse rechters, en spi(o)nnen in het web, linkse opgeheven vingertjes, rechtse rechters, intellectuelen en kunstenaars, … Die functioneren als het Sonderkommando in het vernietigingskamp nabij de Poolse stad Oświęcim. En voorts heb je de kapo’s, de kampoversten dus: de politici, vakbondsleiders, rectoren, hoogste ambtenaren, … De solidariteit die je in dit vernietigingskamp kunt vaststellen is enkel die van de SS’ers. In die positie, als SS’er, is het ook een stuk gemakkelijker solidair te zijn. Wanneer een Franstalige socialist, een Franstalige liberaal of een Franstalige CD&H’er een Vlaming zien, voelen ze zich zéér solidair in het beschimpen van de Idioot, zoals in de Opera Boris Godunov van Moessorgsky.

  28. Rudi Daniels

    Die Hans Becu lijkt hier wel de officiële NVA-megafoon van dienst. Natuurlijk moeten we af van het kaakslagflamingantisme en het middeleeuwse territoriumdenken, dat zegt Johan Sanctorum ook in zijn boek over de Vlaamse Republiek, die open moet zijn, democratisch en Europees.
    Wat Sanctorum echter ook zegt -en ook daarin kan ik hem volgen- is dat we niet moeten meegaan in het lobby- en spinningverhaal van de francofonen op Europees vlak. We moeten gewoon tonen wat we waard zijn, punt andere regel. “Imago” is een vals probleem, en verbergt eigenlijk een gebrek aan zelfbewustzijn, een laag zelfbeeld (“Wat gaat de andere van mij denken?”)
    Ook het argument van Sanctorum over de “geleidelijkheid” snijdt hout, en hier hang de loden schaduw van Bart Dewever over het discours van Hans Becu. Dewever die vandaag nog maar eens in De Standaard zijn neurotisch conservatisme belijdt, zijn schrik voor een groot nieuw project, en het idee dat alles in orde komt als we maar lang genoeg de kat uit de boom kijken.
    Niet dus. Dat brengt ons enkel in het Vlaanderen van Kris Peeters, de CD&V, en eigenlijk de oude CVP, waar de NVA al eens zijn tanden op heeft gebroken. We hebben wel degelijk behoefte aan een breekpunt. Niet om de messen te slijpen, maar om ons te bezinnen over de toekomst en de samenleving, buiten de Belgische context of “l’état belgo-flamand” met dezelfde ziektes als “l’état belgo-francofone”.

  29. Even nadenken: de Franstaligen willen geen staatshervorming en zeker geen separatisme. Er gebeurt niets in dit land zonder dat zij en hun machtige buitenlandse bondgenoot (of zijn het er meer?) dat willen. Alles wordt ondertussen door “bont en blauw” (versta rood & groen) ondernomen teneinde het de reconquistadores van Vlaanderen makkelijk te maken: regularisaties, nationalisaties, massale invoer van migranten uit landen waar de door Stevaert geroemde Menschen niet zeuren noch treuren over democratie en al manipuleerbaar blijken met de belofte niet van de roe te krijgen over institutionele vergrendeling, mafieuze praktijken met tot doel Vlamingen in Brussel en de Rand te intimideren en weg te pesten, steun zoeken bij ‘la grande patrie la France’ en de rest van Europa om de rechten van de Rijken verdedigd te zien tegen de aanspraken van de armen, omkoping, moorden, bedreigingen, schaamteloze plunderingen, openlijke steun aan mafieuze figuren en gangsters die opzettelijk door donkerblauwe of knalrode collaborateurs met het Belgische regime weer vrij worden gelaten, ei zo na vrijspreken van mensen die Vlamingen vermoorden en dan weer de doodstraf eisen voor Vlamingen bij wie de stoppen doorslaan zoals bij een hond na honderd keer te zijn geslagen, de eigen cultuur als onbetekenend voorstellen via de media en ridiculiseren of zelfs gewoon erop toezien dat over het eigen culturele verleden en de mogelijkheid van een culturele identiteit niet meer wordt geïnformeerd teneinde ‘ze’ – de Vlaamsche schapen die geen deel uitmaken van de Abteilung eliteschapen – geen ‘verkeerde’ gedachten bij te brengen, …

    Wat blijft er Vlamingen in deze omstandigheden eigenlijk anders over dan enerzijds de nakende volledige verfransing van België en de leegroof van Vlaanderen binnen dat win- of plundergewest van Frankrijk te aanvaarden alsook hun slavenstatus en de systematische mafieus georganiseerde plundering van hun goederen of anderzijds gewoon de wapens op te nemen?

    Mijns inziens is de kapitulatie van de Vlamingen allang een feit. Het had in 2007-2007 moeten gebeuren. Nu zal het nooit meer gebeuren. Over uiterlijk 30 jaar is Vlaanderen een onderdeel van Frankrijk waar de Vlamingen onder een toevloed van economische migranten waarvan er nog meer uit Frankrijk dan uit Afrika komen al even verdampt zullen geraken als nu in Brussel (om de termen van Philippe Vanparys te gebruiken). Ook zal elke Vlaming die nog maar tegen zijn buur zit te keuvelen in zijn moers taal aan de deurpost geïntimideerd, gebruskeerd, geprovoceerd en beledigd worden, zoals nu al in Brussel het geval is, door gladio-achtige geblondeerde figuren die ervoor moeten zorgen dat la Belgique vrij blijft van racisten en fascisten en dus … van Vlamingen. Fantasie ? Ach arme … Het is zelfs nu al nog erger !

  30. @Rudi Daniëls,

    Ik zie niet in wat er fout is met imago-building, en ik vind simpelweg dat wij Vlamingen dat communicatief niet altijd doordacht en professioneel aanpakken. Je imago en uitstraling verzorgen is fundamenteel belangrijk, en is helemaal geen bewijs van een gebrek aan zelfvertrouwen of een underdog mentaliteit, wel integendeel. Een bedrijf dat zijn imago verzorgt, zou dat dus doen uit gebrek aan zelfvertrouwen…??? Of dacht U dat Sarko “toevallig” met Carla Bruni scheep is gegaan, en dat Obama en Michelle al even toevallig zulk bevallig koppel zijn? Waarom heeft Leterme in godsnaam een geit en lopen alle Vlaamse politici achter koereurs aan, als ze al de clown niet uithangen bij Debby en Nancy ? Waarom heeft de Franstalige lobby-machine in de raad van Europa wél gewerkt en de Vlaamse niet (waar zaten overigens de goedbetaalde VB Europarlementsleden in dit dossier ?) Waarom is er in Nederland zo weinig kennis en begrip rond de communautaire problematiek ? Waarom slagen de Franstaligen er steeds weer in om de Vlamingen als aggressor af te schilden en zz als slachtoffer ?

    Omdat we er niks aan ons imago doen, en niet efficiënt lobbyen en communiceren. Als ik de JP Coopman folder van het VB zie, zegt die alles over het zgn. Vlaamse zelfbewustzijn : de held JP, de leeuw van Vlaanderen, die ooit als een schooljongen slaag kreeg
    van Muhammed Ali, dat is de ware Vlaamse held, de loser tot Vlaams symbool verheven. Maar als ik Engelsman of Fransman ben, ken ik uiteraard die historie niet en de inhoud ontgaat me dus totaal. Ik zie in die folder dan nog enkel stijlloosheid en agressie.
    En lees de deze weblog maar, en vele andere : dan lees je dat de Vlaming kampioen is in lamenteren, zelfbeklag en defensief gedrag. En heel het separatisme is in feite vluchtgedrag en een gebrek aan ambitie : we slagen er niet in om België onder controle te krijgen, ook al zijn we de meerderheid en hebben we alle centen : toch gaan we lopen. Mochten de Vlamingen een zelfbewuste natie zijn, dan “kochten” ze met al die centen die ze hebben Brussel gewoon op, en gingen ze er wonen om het opnieuw te vernederlandsen. En we investeerden volop in Wallonië en lieten de meerwaarde van die investeringen naar Vlaanderen terugstromen, waarbij de tewerkstelling van Waalse weklozen het probleem van de transferts ineens oplost. Maar ja…
    Lees de toekomstdromen van “niet blind” op deze stek er maar op na : we hebben weeral gekapituleerd, en binnen 30 jaar is Vlaanderen een onderdeel van Frankrijk, verzopen in economische migranten etc etc. Doemdenken alom dus, en den Vlaming weer als slachtoffer van allerlei valsche machinaties. Als het zo zal zijn, zal het aan onszelf liggen, zoals helaas reeds al te vaak het geval was. De Franstaligen hebben ons niet verfranst, wij hebben ons làten verfransen.

  31. PhilipVanVlaanderen

    Het is triestig om te moeten vaststellen dat de heer Dewever nog altijd niet over zijn anti-VB complex heen is. Wie de redenen daarvoor kent zal dit nog véél triestiger vinden, maar daar ga ik hier niet op in.

    N-VA heeft in die jaren met CD&V NIKS bereikt en dat ze nu “keiharde ” oppositie voert is zo ongeloofwaardig als wat, zeker als je weet dat ze graag weer met die partij in bed zouden belanden. Overigens wordt Dewever meer opgevoerd dan DD, allemaal in de hoop het VB klein te krijgen. Armoe troef is het, het is dankzij zo’n mensen (en andere “verraders” zoals de Anciaux’s, Tommelein & Somers) dat dit apenland nog bestaat.

    Philip.

  32. Wat heeft het VB dan zoal voor vlaanderen gerealiseerd, behalve dat alles wat Vlaams is met agressieve stijlloosheid geassocieerd wordt.

  33. PhilipVanVlaanderen

    Beste Hans,

    Dat antwoord had ik verwacht. Wij hebben onze principes nooit verkocht aan een kartelpartner die nooit betrouwbaar was en zal zijn met zijn Vlaamse standpunten. Dewever komt nog meer in de media nu dan JMDD omdat die laatste al volledig door de mand gevallen is en ze hem moeiijk nog kunnen aanprijzen als een “aanvaardbaar doorslagje”. Ik ben er vrij gerust in dat dat met BDW ook zal gebeuren.

    Overigens, het palmares van het kartel, kunt u mij dat eens opsommen? BHV ging bijvoorbeeld al in 2004 gesplitst zijn…

  34. @Philip

    Het lukt niet, da’s duidelijk. De vraag is waarom niet, en het antwoord ligt hem voor een groot deel in de manier van communiceren rond dat dossier vanuit de Vlaamse beweging en vanuit het VB. Dat heb ik al in extenso proberen te beargumenteren hierboven.

    Alleen een grondig uitgewerkte en overtuigende termijnvisie voor die onafhankelijke Vlaamse staat, samen met intensief en professioneel lobbywerk en communicatie rond dit plan zal tastbare resultaten opleveren.

    Ik zie geen realistisch plan voor een onafhankelijk Vlaanderen, ik zie geen grondwet, ik hoor alleen veel geroep van trek de stekker eruit en we zijn ermee weg.

    En dan ? Zolang er niks concreet op tafel ligt zullen de voorstanders van een zelfstandige Vlaamse staat nooit een meerderheid verwerven in Vlaanderen om hun plannen te realiseren. Vlaamse ondernemers en kapitalisten, welgestelde burgers en gepensioneerden zijn wars van ongecontroleerde avonturen. Internationale instellingen,buitenlands investeerders en andere belangengroepen zijn dat ook.

    Zolang je de stakeholders van Vlaanderen niet met goeie argumenten overtuigt, en er niet voor zorgt dat je met de Franstaligen en de Brusselaars een win-win operatie organiseert, lukthet nooit.

    Het kartel heeft het een beetje op zijn VB’s gedaan : de beuk erin, met de fanfare voorop het bos in, luidkeels roepend dat het nu gedaan moet zijn met geven en toegeven. Het resultaat is inderdaad bekend : noppes.

    Nogmaals, alleen als de Vlaamse beweging die slechte taktische gewoonte afleert, zal het er misschien ooit nog van komen, maar een compromis zal het altijd zijn.
    Dat spoort al evenmin met de hardnekkige gewoonte van veel Vlaamse bewegers om zo “standvastig”, principieel en “rechtlijnig” te zijn, dat elk compromis bij voorbaat gedoemd is om gekapitteld te worden als “verraad”. Halstarrigheid leidt zelden tot enig tastbaar resultaat in ’t leven, en het VB heeft op 20 jaar tijd met 20% van de kiezers zo goed als niks van zijn programma gerealiseerd. Daarom is de neergang ervan ook onafwendbaar.

  35. PhilipVanVlaanderen

    Sta me toe om met die neergang en die beuk erin eens goed te lachen. Laat ik met die neergang beginnen. Op het europacongres van het VB in het ICC te Gent was er zoveel volk dat er een klein zaaltje moest geopend worden waar nog ongeveer 50 congreszangers in konden zitten, daarnaast stonden er nog verschillende mensen recht. Een partij die “op zijn retour is” heeft dat “probleem” niet me dunkt. Die beuk erin: zo geweldig stoer klonk dat allemaal niet, want op geen enkel moment werden de transfers in vraag gesteld en ook werd er nooit gesproken over een Vlaamse staatsvermoning. Daarbij, ik ben zelf 2,5 jaar lid (en één jaar bestuurslid in Dendermonde) van N-VA geweest, en die haat tegenover het VB zit er al van in het begin in. Dat BDW een bepaalde dame niet kon krijgen, is zijn probleem. En u weet toch dat hij ooit nog op de Madou is geweest? Wat die grondwet betreft: er zijn boekjes van VB waarin die staat, een ervan staat in “Vlaamse onafhankelijkheid-Hoe moet dat dan” van Karim Van Overmeire.

    Tot slot nog iets over de Vlaamse beweging: die is verschrikkelijk mak, en ik spreek dan vooral over de VVB. Sinds Defoort zijn er al veel leden opgestapt, hoe zou dat toch komen? En toen ik mijn lidgeld niet meer verlengde, dat was in februari 2007, was hun magazine Doorbraak al een overduidelijke partijkrant voor N-VA én LDD…Pluralisme is mooi op papier me dunkt.

  36. PhilipVanVlaanderen

    Sorry voor die enkele repetitieve woorden, maar heb zeer snel getypt 🙂 Mijn boodschap is echter zeer duidelijk.

  37. @philip

    U reageert gewoon naast de kwestie. ’t is niet omdat er volk naar een congres komt dat de verkiezingsuitslag goed is.

    Vervolgens verwijst U naar een boekeje van karim van overmeire. Toegegeven, ik heb het niet gelezen, maar denkt U nu echt dat dit zal volstaan ? Waar is het officiële VB scenario ? Ik herinner me Dewinter op een uitzending van de 7e dag zowat een jaar geleden schat ik, die naar aanleiding van de volledig vastgelopen communautaire onderhandelingen de Vlaamse parlementsleden opriep om “de koppen bijeen te steken voor het opstellen van een plan B om de Vlaamse onafhankelijkheid voor te bereiden”. Als je al 20 jaar politiek militeert voor de Vlaamse onafhankelijkheid, maak je je op die manier onsterfelijk belachtelijk met je plan B. Dat moest allang klaar zijn.

    Verder lanceert U wat geroddel over BDW en ik vermoed Marie rose Morel. So what ?

    En de VVB, die is mak. Da’s juist, want ze zijn niet mee met hun tijd, en ze zijn allemaal ouder dan 50.

    Verder gaat U nergens ten gronde in op wat ik poneer.

    En U

  38. PhilipVanVlaanderen

    Dat doe ik wel, u gaat niet in op het feit dat N-VA NIKS bereikt heeft met dat kartel en toch graag weer met CD&V in bed wil belanden. Dat plan B is: stoppen met die onnozele onderhandelingen voor een staatshervorming, want de Walen zeggen op alles toch NEE, zelfs op dat brave decreet ivm met de bouwvoorrang voor mensen die in eigen streek willen blijven wonen! Ik vraag me alleen af wie een onafhankelijk Wallonië kan besturen, maar dat is hun probleem zeker?

    En nog een laatste keer over dat geroddel: ik weet dat uit een zeer betrouwbare bron, net daarom dat geen hoge pet op heb met BDW, die trouwens helemaal niet “gevaarlijk” is. Of kent u VB-ers die mogen schrijven in De Standaard en De Morgen? Of meedoen aan De Laatste Show?

  39. PhilipVanVlaanderen

    De slimste mens moet dat natuurlijk zijn…

  40. @ philip
    Het is genoegzaam bekend dat BDW geprobeerd heeft morel binnen te halen. wivina demeester van de Cd&v heeft dat ook geprobeerd. Morel heeft dus een politeke shopping tour voor zichzelf georganiseerd en is blijkbaar tot de conclusie gekomen dat haar carrièrekansen het beste lagen bij het VB. En dan ?

    en dat Vb’ers in de laatste show of de slimste mens niet mogen : misschien zijn ze niet geestig of niet slim genoeg.

    Het plan B is dus de stekker eruit, en “stoppen met die onnozele onderhandelingen”, zoals U stelt. En wat gaat er dan eigenlijk gebeuren ? Ofwel niks, net zoals nu, want ik ontken helemaal niet dat het kartel tot op heden niks bereikt heeft, ofwel zetten we de boel op stelten midden van een nooit geziene economische en financiële crisis. Ik denk dat alleen onnozele zielen denken dat Vlaanderen zich zoiets op dit ogenblik kan permitteren. Ik ben vlaming, en bewust, maar ook nog vader, echtgenoot, zoon van, ik heb een bedrijf met werknemers en ik ben niet geînteresseerd in ongecontroleerde boyscout- avonturen van enkele heethoofden en vendelzwaaiende romantici. Die kunnen dat ongehinderd doen in Steenstrate aan de ijzer : 3000man op 6 miljoen vlamingen die hoofdzakelijk zichzelf aan het overtuigen zijn. Van een politiek draagvlak gesproken.

  41. PhilipVanVlaanderen

    Daarnaast moet ik nog vermelden dat het kartel lokaal en provinciaal nog bestaat. Opnieuw een bewijs van de pseudo-hardheid van N-VA. Weet u, hadden mensen als Tommelein, Anciaux, Dewever en Somers trouw gebleven aan hun overtuiging bestond belgië al lang niet meer.

    De economische en financiële crisis, die integenstelling tot de overdreven milieudonderpreken ons allen daadwerkelijk raakt, is een verschrikkelijk iets en ik zie het nog niet snel opgelost geraken. De Vlaamse regering heeft hierin met het dossier KBC goed werk geleverd, ondanks Milquetje haar stopwoord. Daarbij, men kan geld veel beter spenderen door te stoppen met die transfers…en het afschaffen van ons koningshuis.