De “Maddens-doctrine” bekt goed, dat wel…

(Vrije Tribune, verschenen in De Tijd van 25/9/09)

Tijd voor Vlaamse frontvorming

Na de riante verkiezingsoverwinning van juni gooide de N-VA het over een andere strategische boeg. De partij stapte af van het idee van een grote onderhandelingsronde met de Franstaligen. De Wever koos resoluut voor Vlaanderen en probeert vanuit de Vlaamse regering goed en degelijk bestuur na te streven. Dat staat in schril contrast met de federale overheid die in eigen schulden dreigt te verzuipen en de komende jaren budgettaire ‘hongerwinters’ tegemoet gaat. De N-VA speculeerde terecht dat het niet zo lang zal duren vooraleer de federale regering Vlaanderen zal vragen om de schulden te helpen delgen. Vlaanderen betaalt geen eurocent zonder dat het een flink pakket bevoegdheden krijgt toegeschoven, klonk het toen. De N-VA maakte van die zgn. ‘Maddens-doctrine’ haar belangrijkste campagnethema.

Intussen heeft het overlegcomité van regeringen ingestemd met het voorstel van premier Van Rompuy voor de verdeling van de begrotingsinspanningen tot 2012. Vlaams minister Muyters stelt terecht dat Vlaanderen in 2010 meer dan negentig procent van de besparingsdoelstellingen van heel België voor zijn rekening neemt. Andere regeringen doen amper een inspanning. Kris Peeters beweert dat het akkoord voor Vlaanderen geen probleem is, wat diametraal tegen de uitlatingen van de N-VA ingaat.

De Maddens-doctrine faalt, nog voor de Vlaamse regering goed en wel van start is gegaan. Vlaanderen depanneert andermaal de rest van België, dat zich, blijkens de uitlatingen van PS-voozitter Elio Di Rupo, opmaakt voor een nieuw rondje potverteren. Vlaanderen mag andermaal federaal budgettair puin ruimen, maar de communautaire grendels blijven op hun plaats.

Na de verkiezingsoverwinning van 8 juni riep De Wever luid: “De federale uier is leeg en toch blijven de Franstaligen eraan trekken. Wat ons betreft is het genoeg: geen druppel meer… Het is tijd voor een assertief Vlaanderen. Dan zullen we zien wie vragende partij is voor een hervorming van ons land”. Dat is nu wel even anders.

Van de assertieve Vlaamse politiek blijft niet veel over. De indruk ontstaat dat Bart De Wever zich als handpop van Kris Peeters heeft laten gebruiken om de Vlaamse regering op de rails te krijgen. De Wever werd de sterkhouder van de regeringsvorming en de assertieve Vlaamse strategie. Alleen stond daarvan weinig tot niets te lezen in het Vlaams Regeerakkoord (‘Een daadkrachtig Vlaanderen in beslissende tijden’), op wat maatregelen in Brussel en de Vlaamse Rand niet te na gesproken. “Een kwestie van ons niet vast te pinnen op een strakke agenda,” heette het. Blijkbaar is niet iedereen binnen de Vlaamse Regering doordrongen van die assertieve Vlaamse strategie.

Het wordt stilaan duidelijk dat het met de Maddens-doctrine ‘wachten op Godot’ wordt. Dit is gewoon het B-luik van het participationisme dat ons ooit het onzalige Egmontpact opleverde. Kris Peeters is vast niet van plan om het federale niveau – waar zijn eigen partijgenoot de scepter zwaait – zwaar onder druk te zetten. De CD&V is nog minder van plan om de Wetstraat 16 op te geven. Wanneer het op communautaire onderhandelingen aankomt, is de kans klein dat aan Vlaamse kant het spel hard zal worden gespeeld.

Nochtans insinueerde Bart Maddens na de verkiezingen van 8 juni dat er misschien wel nog een ander scenario is: “De Vlaams-nationalistische partijen behalen een monsterscore. Vlaams Belang en N-VA halen samen 28,4 procent. Als we de stemmen voor SLP en LDD meetellen, komen we aan een nooit geziene score van 37,1 procent voor uitgesproken Vlaamse partijen. Nog nooit waren er zoveel Vlaamsgezinde stemmen.” Dat zal wel zijn, maar ondertussen wordt dat Vlaams Belang vrolijk verder gedemoniseerd door de politieke concurrentie, speciaal juist door de N-VA in haar recente electorale retoriek.

Een doorgedreven staatshervorming zal er pas komen als er langs Vlaamse kant een uitgesproken frontvorming is. De N-VA moet haar koudwatervrees overwinnen en resoluut kiezen voor een brede Vlaamse alliantie. Alleen vermag ze niets. In Vlaanderen wordt dit front ‘incontournable’ en is het onmiddellijk aan zet. Vlaanderen kan dan vragen om België onder curatele te plaatsen om zo in het budgetair en staatkundig huishouden orde op zaken te stellen. Lukt dat niet, dan ligt de weg open naar een eigen republikeins project, losgeweekt uit de Belgische chaos, en op zoek naar een eigen plaats in het Europa van de 21ste eeuw. Ongetwijfeld een brug te ver voor de traditionele partijen, maar de starre tradities, het institutioneel conservatisme en de partijlogica’s, daar baalt een ruime meerderheid van de Vlamingen van, zeker weten.

De Maddens-doctrine ligt lekker in de mond, maar winnen doe je met daden nooit met woorden.

Ludo Abicht, Julien Borremans, Frans Crols, Koenraad Elst, Johan Sanctorum, Matthias Storme en Jef Turf

De ondertekenaars zijn kernleden van de Vlaams-republikeinse denkgroep Res Publica

Advertenties

9 Reacties op “De “Maddens-doctrine” bekt goed, dat wel…

  1. RES Publica…? Moet men dat als Vlaming zien als “1 rooie leeuw op een geel veld” of als “1 gele leeuw op een rood veld”…of na de nieuwe mars richting in het Vlaamse politiek denkend kamp..zoals;..Individuele vrijheid boven burgerlijke samenlevings-zin (Laura go!)of na gelijkwaardigheid meer gelijkheid werdt..en blijkbaar 1 Ier of Schot Cultuur gebonden zijn terwijl 1 Vlaming enkel nog als taal sprekende persoon wordt ingevult…waarom dan ook géén “één Blauwe leeuw op een rood Veld”…in de Media-wereld wordt ook alles ingevult in de “Vrijzinnige kleuren” als “rood & Blauw”…maar zal weer te kort denkend zijn als doorsnee Vlaming zeker?

  2. De tekst houdt één waarheid in zich waar je nooit omheen kan: het compromis. Voor de N-VA stond een niet-deelname aan de Vlaamse regering gelijk aan de deelname van VLD, die op communautair vlak gerust in de Gentse Glazen straat mag gan postvatten. Het is evenwel niet mogelijk om binnen de vorming van die Vlaamse regering alle Vlaamse eisen te gaan afdwingen. Dus de afweging dient gemaakt te worden tussen Hetgeen men kan verkrijgen als N_VA en hetgeen men verliest wanneer VLD ipv N-VA meeregeert. Met een score van 13% als enige Vlaamse partij in een regering kan je bijgevolg helaas te weinig potten breken. Nog minder kan dat wanneer de Minister-President en zijn gelijkgestemden niet het lef hebben om daadwerkelijk die federale regering op droog zaad te zetten. Het is al een opsteker dat N-VA er in geslaagd is om een mini Vlaamse sociale zekerheid te organiseren.

    Jo CLaus

    Jo Claus is Bestuurlid van N-VA Gent, doch schrijft deze reactie in persoonlijke naam.

  3. Ach, 2011 is niet meer veraf. BDW weet ook wel dat de ‘onderhandelde oplossing’ van de CVP zal uitdraaien op een koehandel in het nadeel van Vlaanderen, en dat de Maddens-doctrine een doodgeboren kind is omdat de tsjeven te graag de premier van België leveren (daar liet MT geen twijfel over bestaan). Hij hoopt alleen het truukje van de vorige keer te kunnen herhalen. Zich net op tijd uit de Vlaamse regering terugtrekken en zich laten vervangen door de PVV, en de CVP en hun liberale kompanen de volledige last van “het verraad” laten dragen. Ondertussen natuurlijk ook nog wat de clown uithangen in een paar populaire TV programma’s.

  4. Volledig eens met deze tekst: het is tijd voor actie. N-VA verliest zijn geloofwaardigheid als er niets uit deze regeringsdeelname wordt gehaald. @Jo Claus: ik ben geen lid maar wel een stille N-VA stemmer uit overtuiging en vind uw reactie ondermaats.

  5. Hier klopt iets niet in deze analyse.
    nl: de Vlaamse regering gaat er van uit dat ze tegen 2011 een begroting in evenwicht wil nastreven, dus véél vroeger dan de regering van het Waalse gewest en Brussel, dwz dat Vlaanderen onmiddellijk de nodige maatregelen neemt om zijn doel na te streven en dat de andere regeringen dat vertikken te doen. Zo komt Vlaanderen op een percentage van 90% uit tov de andere deelstaten, maar dat wil niet zeggen dat Vlaanderen de Federale kas gaat spijzen om hun tekorten weg te werken, maar gewoon hun eigen begroting op orde stellen.
    Conclusie, hier zal de Maddens-doctrine WEL zijn werk doen. Goed regeren in Vlaanderen om de rest van België wakker te krijgen om op termijn een grote staatshervorming op poten te krijgen.

  6. Volledig akkoord met Timilo. Wat N-va doet is overigens de enig mogelijke democratische weg, en eindelijk is de agressiviteit van het Blok vervangen door assertiviteit. Die stijlbreuk was hoognodig. De theoretici over de Vlaamse republiek vergeten overigens dat er daarvoor in Vlaanderen op verre na geen meerderheid is. Ik word ook moe van dat gelamenteer over het “demoniseren” van het Vlaams Belang. Dat heeft met die domme agressieve anti-vreemdelingenpraat zélf die tegenstanders een gedroomd wapen in de hand gegeven, waarbij Dewinter en Co terzelfdertijd zeer goed weten dat het cordon sanitaire hun politieke levensverzekering is. Van een hypocriet spagaat gespoken . Ben eens benieuwd wat het VB zal doen als ze ooit moeten onderhandelen. En hoeveel mensen stemmen er nu voor het VB omdat het voor de Vlaamse onafhankelijkheid is of omdat het tegen vreemdelingen is ?
    En wat die Vlaamse republiek betreft : ik vind dit een gebrek aan ambitie van de Vlamingen. Het is veel verstandiger je numerieke meerderheid en je financieel overwicht uit te spelen om de controle van de Vlamingen over heel België (en Brussel !) te versterken, dan te gaan lopen en je te verschansen in die republiek, aloude fetish van de Vlaamse beweging, maar totaal achterhaald. Dewever weet dat wel, maar hij durft het tegen zijn principiële Davidsfonds- achterban nog niet te zeggen.
    We winnen probleemloos als we het slim spelen, en als een deel van de Vlaamse beweging nu eindelijk eens ophoudt met dat hyperprincipieel gedoe : symbolen en anti-Belgische rancune winnen het altijd van de ratio en belemmeren de focus op de essentie. En het zal vrees ik niet lang duren vooraleer de klassieke “rechtlijnigen” in de Vlaamse beweging diegenen die daadwerkelijk het bad in durven als “verraders” zullen brandmerken. Waarbij we ons voor de zoveelste keer in onze eigen Vlaamse voet zullen schieten.
    Maar ja, wie niet waagt, blijft maagd.

  7. PhilipVanVlaanderen

    Tsja, sinds 2004 heeft N-VA nog niks bereikt, buiten wat schijnflamingantisme, en onnozel doen op tv. Denk je nu echt dat dat gaat blijven duren.

  8. PhilipVanVlaanderen

    Goedkope laatste zin trouwens, Hans. Dat verhaaltje kennen we wel en is al even afgezaagd als “jullie doen niks”. Vraag eens aan Kris Van Dijck waarom N-VA in het Vlaams parlement nooit samen met het VB stemt als het er op aan komt. Omdat de heer Dewever nog altijd gefrusteerd is over zijn niet gekregen plaats bij het VB en MRM?

  9. August Vermeylen waarschuwde ons in 1905 in zijn “Kritiek der Vlaamse Beweging” al voor de “Vlaamse frontvormers” en andere woordentrommelaars. Het project van een Vlaamse natie opsluiten in een rechts tot rechts-populitische “Forza Flandria”, waarin een Vlaamse partij veroordeeld voor het verspreiden van vreemdelingenhaat electoraal de grooste speler zal zijn, is teveel een doorslag van wat Staf Declercq poogde te doen met het VNV in de jaren 30. Dergelijke concentratie van radikaal Vlaams-nationalisme bevolkt door een aantal Vlaamse islamofobe tenoren kan zich alleen vastrijden in de modder van een sinistere geschiedenis die zich probeert te herhalen in Vlaanderen en in Europa. Een Vlaams en nationaal maatschappelijk project van Vlaamse natievorming kan alleen met alle 6 miljoen burges van onze ganse natie – inclusief de Vlaamse Mohameds – en niet als een soloproject van de rechterzijde van de Vlaamse Beweging. Vlaanderen behoort ons allen toe!