“En als we nu eens vergiffenis zouden schenken…”

Zijn Vangheluwe en Danneels de uitzondering of de norm?

Met de publicatie van de “Danneels-tapes” (een vertrouwelijk gesprek tussen gepensioneerd aartsbisschop Godfried Danneels, de Brugse ex-bisschop Roger Vangheluwe die zijn neef jarenlang sexueel misbruikte, en het slachtoffer zelf, aangeduid als S, die alles in het geheim opnam en naar De Standaard doorspeelde), is de Vlaams-katholieke pedofiliekwestie in een nieuwe fase getreden. De kardinaal blijkt namelijk te liegen, ook vandaag nog, en bevindt zich in staat van zonde. De vraag of de prelaat juridisch iets kan ten laste gelegd worden (waar hij met een batterij goede advocaten sowieso uitgeraakt), moet voor een gelovige toch veruit overstegen worden door de moreel-religieuze anomalie van een aartsbisschop die de tien geboden feestelijk aan zijn laars lapt. Of is dat toch niet zo abnormaal? Zijn Danneels en Vangheluwe rotte appels, of is heel de mand rot?

Ego te absolvo

Tot een jaar geleden gold kardinaal Godfried Danneels (en kranten als De Standaard hebben daar volop aan meegewerkt) als een model van deugdzaamheid, een haast onmenselijk prototype van modern pastoraat: minzaam, begrijpend, tolerant, relativerend, bereid tot een kwinkslag, maar toch vroom, rechtuit, principieel. Dit professioneel opgebouwd imago (want dat is het) was sowieso een opgetrokken façade, kaderend in het PR-verhaal van een leeglopende kerk die terrein tracht terug te winnen. Heel de Danneels-iconografie van de ideale dorpspastoor blijkt een maskerade geweest te zijn, een theatrale pose, ineengezet met behulp van professionele communicatiespecialisten. Onvermijdelijk roept dit reminiscenties op aan die andere periode waarin de katholieke kerk in het verweer was, en tot een uitzonderlijke face-lift-campagne overging: de 16de eeuwse contrareformatie en de propaganda fidei. De Lutheraanse dissidentie tegen de aflatenhandel en tegen de hypocrisie van de toenmalige clerus gaf namelijk aanleiding tot een nog veel grotere zwendel die onrechtstreeks tot onze moderne beeldcultuur, de “communicatiewetenschap” en de logica van de massamedia zou leiden: een barokke explosie van (beeld)verhalen waarin het effect primeerde. Niet de bezinning, bewustwording en de persoonlijke piëtiteit waren hoofdzaak, wel fascinatie en manipulatie vanuit het onmiddellijke en zichtbare icoon. De propaganda (van oorsprong dus een Jezuïtische term) hanteert de leugen als weg naar de waarheid en huldigt een Machiavellistische strategie van het doel dat de middelen heiligt. Deze ontdubbeling van de moraal is de ruggengraat van het machtsinstituut “Kerk”. Niet alleen de leugen is gepermitteerd voor het goede doel: alle 10 geboden krijgen kleine lettertjes met uitzonderingsregels. Het adagium “Gij zult niet doden” kon zo probleemloos omzeild worden in massaslachtingen als de kruisvaarten en in het verbranden van ketters en zogenaamde heksen.

In dat perspectief is een wereldlijke macht, die met harde hand dogmatisch regeert en de aardse tuin permanent uitwiedt, evident, tot en met het instellen van de staatsgodsdienst. De scheiding van kerk en staat is niet verenigbaar met combattieve religiositeit,- de verwantschap tussen christelijk fundamentalisme en de islam valt hier op (waar eveneens de leugen getolereerd wordt, indien nuttig voor de verbreiding van het Ware Geloof). Het persoonlijk geloof op zich is dus voor het katholicisme ontoereikend: het moet zich institutionaliseren, het moet begeleid, geïndoctrineerd en desnoods met dwang opgelegd worden, want Satan loert (Danneels, in een vroeger Humo-interview: “Satan, Diabolus, ik heb nooit aan hem getwijfeld…”). Van daaruit tenslotte is de Machiavellistische praxis van een sluwe en retorisch behendige clerus onvermijdelijk. Ook de leugen kan een middel zijn om de waarheid te verspreiden, zoals het geweld een middel is om de Vrede Gods te verwezenlijken: Satan moet als het ware met zijn eigen middelen bestreden worden.

Uiteraard opent dit de deur voor een Christendom van de haat, de dubbelzinnigheid, het geheim, de doofpot. Ooit las ik in diezelfde Standaard een vooraanstaand cultuurjournalist opperen dat heel de inquisitie en de heksenvervolging toch maar “spijtige” randfenomenen waren van het Westerse Christianisme. Natuurlijk is dat niet zo, anders zou men evengoed kunnen stellen dat de concentratiekampen maar een jammerlijke ontaarding van het originele nazisme betekenen. De Malleus Maleficarum (“Heksenhamer”, het middeleeuwse handboek voor de heksenjacht waarin de vrouw als instrument van Satan wordt beschreven, en waar zeer nauwgezet de folterprocedures worden aangegeven) is geen accident maar behoort tot de normale ontwikkeling van een neo-Platonische religie die het lichaam veracht en de natuur opvat als de voortuin van Satan (met de bijbelse appelscène als absoluut model).

Als De Da Vinci Code (Dan Brown, 2003) één onbetwistbaar historisch gegeven naar voor brengt, dan is het wel het vermogen van het Christelijk kerkinstituut, doorheen de eeuwen, om de waarheid naar zijn hand te zetten. Ergo: binnen zijn personage valt Godfried Danneels niets te verwijten. Hij doet wat zijn voorgangers al eeuwen lang deden.

“Laat de kleinen tot mij komen…”

Dat brengt ons tot een tweede bedenking rond de tapes: de virtuoze, rekkelijke omgang met begrippen als schuld, berouw en vergiffenis.  Andermaal is hier het onderscheid tussen de leer van Luther en het katholicisme van belang. Voor de eerste is schuld niet afkoopbaar, noch uitwisbaar door het sacrament van de biecht, door Luther terecht gebrandmerkt als retorische flauwekul. Het is al te gemakkelijk om eerst vijf moorden te plegen en dan even te biechten te gaan. Voor het protestantisme en het calvinisme moet de schuldvraag daarentegen steeds hernieuwd worden, in plaats van de witwassing tot dagelijks ritueel te banaliseren. Weliswaar kan een proces van diep berouw tot een loutering leiden, maar van een excuusformalisme is geen sprake. Complete genocides worden immers op die manier uit het collectief geheugen gewist, zoals de Australische regering zich op 13 februari 2008 “verontschuldigde” tegenover de aboriginals omwille van de begane moordpartijen door Britse kolonisten in de 18de en de 19de eeuw.

Het hedendaagse excuuscynisme, zeer verbreid in de politiek, volgt uit de katholieke opvatting van het biechtsacrament. Het ogenschijnlijk perverse voorstel van Godfried Danneels om “vergiffenis te schenken” is dus theologisch én politiek nog zo slecht niet bekeken. Want wat zegt het evangelie van Johannes? “Wier zonden gij vergeeft, hun zijn ze vergeven, wier zonden gij niet vergeeft, hun zijn ze niet vergeven.” (Joh. 20, 23). Als er dus iemand gevonden wordt die de absolutie wil geven, dan is er de facto ook geen zonde meer. Het slachtoffer hoeft daar zelfs niet bij betrokken te worden. Nu gij.

Naadloos glijdt deze schuldflexibiliteit over in een broeierige sexuele moraal. Men kan heel zijn leven jongetjes verkrachten, zolang men maar op zijn sterfbed alles opbiecht. Kinderen verzinnebeelden daarenboven de onschuld van de engel, ze ontplooien dus een eigen attractiviteit, zoals het Evangelie volgens Markus 10, 13 – 16 aangeeft:

“Eens brachten de mensen hun kinderen bij Jezus, met de bedoeling dat hij ze aan zou raken. Maar de leerlingen stuurden ze terug. Toen Jezus  dat zag, zei Hij verontwaardigd: ‘Laat die kinderen toch bij Mij komen en houd ze niet tegen. Want het Rijk van God behoort aan hen die zijn zoals deze kinderen. Voorwaar, ik zeg u: Wie het Rijk van God niet aanneemt als een kind zal er zeker niet binnengaan.’ Toen omhelsde Hij hen en zegende hen en hij legde hun de handen op.”

Wat leert ons deze veel geciteerde passage? Dat het omhelzen van kinderen in se niet zondig is, en ons zelfs in de hemel brengt. Zij manifesteren zich als cherubijnen, en maken onszelf terug tot kind. Het aanraken van de kinderlijke onschuld doet ons delen in die onschuld. Maar dat is buiten Freud, de zwakte van het vlees en het celibaat gerekend (ingesteld in volle contrareformatie, op het Concilie van Trente in 1563). Want de sexuele opwinding die hiermee gepaard gaat, maakt de priester tot weerloze slaaf van zijn onderdrukte driften. Wie kan hier soelaas brengen? Inderdaad: de cherubijn zelf, die zich in de fantasie van de dader vrijwillig aanbiedt, tot en met fellatio en anale penetratie. Eén enkele keer levert het genietbare poëzie op, zoals “Dien Avond en die Rooze”, een liefdesdicht van priester-leraar Guido Gezelle aan zijn leerling Eugène Van Oye:

Noch nooit een blom zo schoon, van u
gezocht, geplukt, gelezen,
als die dien avond blonk op u,
en mocht de mijne wezen!

De Rooze moet dus gezocht, geplukt en gelezen worden; en gezien de duivelse status van de vrouw gaat het meestal om piemeltjes. Zo wordt de homo-erotische, rituele vereniging met de engel een apart, geheim en apocrief sacrament op zich, voorbehouden aan de clerus. Het kind en de jongeling moeten onschuld brengen maar creëren tegelijk nieuwe schuld. Veel sterker dan de biecht is de recidive dan een verslavende vorm van zelfterapie: het rijke Roomse leven is complex en gecompliceerd, niet toevallig was het celibaat een mikpunt van Lutheraans protest.

Ik vermoed dat psychiaters als Peter Adriaenssens nauwelijks beseffen hoe verwrongen de sexualiteit van katholieke geestelijken in elkaar steekt. Wie het zeker wél weet is Godfried Danneels, die zich in de tapes tegenover Roger Vangheluwe zeer begrijpend opstelt. De Cherubijnen zijn overigens welwillender dan velen van ons aannemen. Direct na de bekentenissen van bisschop Van Gheluwe vertrok een cohort Vlaamse misdienaars vrolijk op bedevaart naar Rome, om op de knie van de paus te gaan zitten.

Rond den Heerd

Tenslotte wil ik nog iets kwijt over de typisch Vlaamse context  van deze semi-religieuze zeepopera. De generatie die het in Vlaanderen nu voor het zeggen heeft –veertigers en vijftigers- is nog altijd door Jezuïeten gekneed, ik ken er haast geen andere. Dat weegt op onze intellectuele groeikansen, als volk, als gemeenschap. Het is veelzeggend dat slachtoffer “S” van de tapes tot in den treure heeft geprobeerd om de zaak te regelen met de clerus die hem dit gelapt heeft. De religieuze autoriteit blijft dus voor een hele hoop mensen het intellectuele referentiepunt, ook in de lekenstaat. Ze verklaart de schandaalsfeer die nu heerst, rond iets wat normaal gezien een gerechtelijke afwikkeling moet krijgen.

Het fenomeen van de kerkelijke macht die zich naast en boven de wereldlijke macht plaatst, was al het voorwerp van de middeleeuwse investituurstrijd, maar heeft in het Vlaanderen van de 19de en eerste helft 20ste eeuw een heel eigen, anti-emancipatorische rol gespeeld. Heel de Vlaamse beweging is van origine een pastoorsideologie, gecentreerd rond de kerktoren. Ik citeerde Gezelle, we kunnen er nog honderd anderen aanhalen, “priester-dichters” zoals Hugo Verriest, fanatieke ultramontanen zoals Albrecht Rodenbach, tot en met Cyriel Verschaeve, de man die vanop de kansel de katholieke plattelandsjeugd naar het oostfront joeg. Allen hebben ze geprobeerd om, rond de parochiekerk heen, een dam te leggen tegen het goddeloze verlichtingsdenken uit het Zuiden én tegen het protestantse criticisme uit het Noorden. De macht van deze dorpspotentaten in het verpauperde Vlaanderen van de 19de eeuw was vrijwel absoluut op politiek, sociaal en religieus vlak. Ik zeg niet dat er onder de soutane altijd wat bewoog. Het gaat, veel erger nog, om het conserveren van intellectuele duisternis, een geborneerd obscurantisme dat sinds 1830 door een deel van de lagere clerus werd beoefend. De Vlaming moest gelovig blijven, naar de aarde en het platteland gericht, en onderontwikkeld, “Rond den Heerd”, zoals het door G. Gezelle gestichte tijdschrift heette. Dat kwam het Belgische regime en het oer-katholieke Hof goed uit, daarom werden de flamingante pastoors gedoogd.

Godfried Danneels, niet toevallig in Laken zeer geliefd,  is een verre uitloper van dat verstikkend paternalisme, getuige daarvan de onvergetelijke openingszin op de tapes “Zeg ne keer…”. Auteurs zoals Hugo Claus hebben al in de late jaren ’50 van vorige eeuw deze tirannie van de dorpspastoor, met zijn leugenachtige retoriek, briljant geschilderd (“Omtrent Deedee”, “Het Sacrament”), maar voor de rest bleef heel de Mei ’68-beweging, die zogezegd komaf ging maken met de kerktorenmentaliteit, een tamelijk puberale opstand van misdienaars, met ex-seminarist en salonrebel Paul Goossens als absoluut prototype.

De Vlaamse kerktorenmentaliteit leeft en bloeit, samen met zijn schaduw, de links-vrijzinnige tegenkerk waarin het gros van de culturele sector is verzameld. Dat is veel verontrustender dan de Danneels-tapes op zich. We gaan mentaal niet vooruit, daarom mislukken we ook politiek, zoals vandaag overduidelijk blijkt.  Wat we nodig hebben is een verlicht heidendom, of desnoods een zelfbewust protestantisme, maar geen postmoderne kwezelarij à la Rik Torfs en evenmin een modieus-links laicisme dat elke zingevingsdiscussie uit de weg gaat.

Ondertussen doet Roger Van Gheluwe boete in de abdij van Westvleteren, of all places. Weer een straf die eindigt als genot. Als dat geen engelen doet zingen…

Johan Sanctorum

Advertenties

55 Reacties op ““En als we nu eens vergiffenis zouden schenken…”

  1. dat is dus waar de uitdrukking “alsof een engeltje op je tong pist” vandaan komt…

  2. Johan Sanctorum gaat, om zijn punt te maken scherp door de bocht, soms wat te kort, maar met het punt dat hij wil maken, kan ik het wel eens zijn. Primo, het Lutheranisme gaf in de films van Bergmans een zeer getourmenteerde seksuele beleving te zien en wie wel eens op de Nederlandse televisie een dominee van hardleerse Calvinistische strekking hoort, krijgt het ook vlug Haags benauwd. Het tweede punt, de bijbeltekst over de kleinen die Jezus tot zich laat komen zal wel in geperverteerde vorm als excuus voor eigen gedrag gebruikt zijn, maar de vrouw mocht dan in neoplatoonse zin het vat des duivels zijn, vele voelden en zich tot hen aangetrokken. En wie is de hele troep schandknapen van hoge heren als Gilles de Ray vergeten of Denis Diderots La réligieuse, waarin nonnen elkaar hun genegenheid laten blijken, met perverse machtsspelletjes als gevolg en als decor.

    Dat de kerk zich van haar eigen, enkel voor ingewijden toegankelijke kennis bediende, om mensen te kneden en dat daar niet gehakt werd zonder dat er vele spaanders vielen is intussen alom bekend. Reeds in 1215 kwam in Lateranen IV een canon tot stand die het celibaat verplicht stelde en priesters die het overtraden, dienden vervolgd door de officiaal. De priester die in Oudenaarde, anno 1648, na de feestelijkheden voor de Vrede van Westfalen aan het foefelen ging, deed dat met een aantrekkelijke dame, zoals Ludo Milis beschreef in zijn onderzoek naar het geval.
    Het pleidooi voor een heidense ontvoodging, Johan, zal echter maar moeilijk gaan zonder kennis te nemen van de hele traditie, wil men niet ook de hoogtepunten en de enorm dikke humuslaag van onze cultuur moeten heropbouwen. Ook denk ik dat het niet helemaal klopt dat de kerk alleen maar lijdzaamheid heeft bijgebracht, wel heeft het instituut velen geleerd hoe ze macht over anderen kunnen uitoefenen. Vlaanderen kende inderdaad figuren als Verschaeve, maar Gezelle las ook Engelse literatuur, was wellicht als (jonge) leraar geneigd tot homosexuele banden, maar mocht daar niet te openlijk voor uitkomen, want hij werd verbannen naar een damesklooster, het Engels Klooster in Brugge, toch? Over de macht en machtslogica van het instituut kerk ben ik geneigd mijn oordeel nog scherper te stellen dan u het doet, maar over de uitwerking, ben ik zo vrij van mening te verschillen, omdat er nu eenmaal altijd tegenmacht wordt opgeroepen. Alleen, die van ’68 kwsmen laat met hun kritiek, want al een eeuw of meer hadden schrijvers en denkers het pad geëffend, zoals ook Schiller dat gedaan had, maar die in een toneelstuk, Mary Stuart een heilige mis liet lezen, omdat dit paste in de tragedie, wat zelfs protestantse vorsten, tolerante vorsten niet zagen zitten.
    Een pleidooi voor een boeiend heidendom vandaag zal dus doorheen de doornen en loopgraven van kerksen en antikerksen heen moeten breken, wil ze een zinvol eigen karakter krijgen. Maar, zal men dan ook niet uitkomen bij leidersfiguren die garen weten te spinnen bij de overtuiging van hun volgelingen. Geeft u mij dan maar iemand als Erasmus of Michel de Montaigne, die zo dachten dat volgzaamheid geen optie kon zijn of is. Bij deze

  3. Noch de benauwdheid van Calvijn zoals Bart Haers het stelt, noch een heidens noch welk ander geloof waarin de mens wordt herleidt tot een gedweeë dienaar van staat en goden,heb je nodig om tot zingeving te komen. En zeker geen ‘Extra Ecclisiam nulla salus’. Ontluizen die boel.

    • Marcel Van Lysebetten

      Dat kan best.
      Heeft u ook een aantal (grote) namen die ons daarin “voorgaan” (sorry dat dit woord voor u wellicht te katholiek klinkt) ?
      Dacht u misschien aan een zekere Patrick De Witte of ziet u iets in de ruime keuze van de recent ge-oute (hoe schrijf je dat nou weer) a-theisten ?

      • Bertrand Russell ‘Why I am not a Christian’,
        Clinton Richard Dawkins ‘The God Delusion’
        Stephan Fry:zie link http://www.youtube.com/watch?v=NL5WVecNdhk
        Ik wens me met de mens bezig te houden, kaarjes branden is verloren tijd.

      • PDW vormt voor mij allerminst een voorbeeld, maar er zijn anderen, zoals Stephen Toulmin, Ludo Milis en Ludwig Heyde, naast vele andere die op een doordachte wijze met mens- en wereld omgaan. Ook Philip van Loocke zou in dit rijte niet mogen ontbreken. Verder zijn er natuurlijk Goethe en Schiller, Voltaire en de encyclopedisten, maar die zijn al lang dood. Maar dit zijn inspirerende figuren, die mensen hebben boeiende inzichten aangeleverd, maar zijn voorgangers, zoals priesters dat moeten zijn. In die zin kan men de rol van de rebbe, de Rabijn ook best interessant vinden, of in de protestantse wereld zeer interessante figuren vinden, de wereld is rijk aan boeiende geschriften, zelfs al noemt men iemand als Johan Huizinga of Thomas oude zageventen…

  4. Een goed geschreven en spittante analyse, met vele haken en oogjes zoals gewoonlijk. Hard voor links, scherp voor rechts, ongenadig voor katholiek Vlaanderen. Vooral de laatste paragraaf over Gezelle en C° zal vele ouderwetse cultuurflaminganten ergeren.
    Maar kijk, dat vind ik nu net zo interessant: Sanctorum spaart niemand, zelfs de engeltjes niet…

  5. Karel Jansens

    Toch een paar puntjes:

    – Het negende gebod verbiedt niet expliciet de leugen, enkel het afleggen van een “valse getuigenis over een ander” (niet dat het in dit geval veel verschil uitmaakt, maar er dient toch op gewezen dat de JHWH van het Oude Testament verstandig genoeg bleek om niet van de mens te eisen dat hij altijd en overal de absolute waarheid sprak),

    – de Malleus Maleficarum (spelling gecorrigeerd) is nooit een officieel kerkelijk boek geweest. De auteur ervan, ene Kramer, was een geflipte pastoor/heksenjager die zelfs door zijn katholieke tijdgenoten als een “basket case” werd omschreven (en door de Inquisitie zelf uitgestoten!). Ironisch genoeg zijn het vooral de Amerikaanse protestanten geweest die met de Heksenhamer hebben gedweept (Salem, natuurlijk).

    • De inquisitie gebruikte de “malleus maleficarum” ongestoord en intensief.
      De Amerikaanse protestanten zijn van een latere totaal andere periode tijdens dewelke het werk al zo goed als een antiquiteit was.
      Dat het geschreven werd door religieuzen die tijdens hun leven zeer ernstig genomen werden door de clerus lijkt er op te wijzen dat uw bronnen tendentieus of zelfs onbetrouwbaar zijn.
      Met voorname achting.

  6. Of zoals mijn vader zaliger placht te zeggen “De burgemeester zei tegen de pastoor:houdt gij ze onnozel
    ik zal ze arm houden!”Gelukkig zijn we die tijden ontgroeid en denken vele mensen realistischer na over wat ze horen en zien.Dat de kerk met de dag meer en meer
    gelovigen verliest is een goede zaak maar tegenover de Islam daarentegen…

  7. Aanbevolen literatuur, te vinden op http://www.deschner.info:
    – Kriminalgeschichte des Christentums, vrij vertaald als “geschiedenis van de kriminele vereniging die ook als christelijke/katholieke Kerk bekend staat”.
    Negen van de tien delen reeds verschenen, ca. 5000 blz.
    – Das Kreuz mit der Kirche, vrij vertaald als “neukgeschiedenis van de Kerk”, met als motto:
    si non caste caute, vrij vertaald: “neuk erop los, maar zorg dat niemand erachter komt”.

  8. Voor mij is dit een zaak voor het Internationaal Strafhof in Den Haag. De Christelijke Kerk is een mondiale criminele organisatie met aan het hoofd de Capo di Tutti Capi : de Paus. Die Paus moet levenslang de gevangenis in, en heel zijn Bisschoppen- en Kardinalenkermis erbij. Levenslange dwangarbeid voor al die monsterlijke criminelen. De mondiale stinkende stal van de Kerk moet onmiddellijk, eens en voor altijd uitgemest worden, tot er niets meer van over schiet. Alle kerken dicht, de religieuze symbolen eruit, musea van maken of verbouwen tot appartementen voor daklozen. Gedaan met die Pedofiele Kerk, en gedaan met die Pedofiele God ! Gedaan !
    JB

    • Misschien maar meteen allemaal neerschieten, zoals na de Russische revolutie, of onder de guillotine. Hoe erg de wantoestanden in de kerk ook, ik krijg pas echt de koude rillingen als ik bepaalde reacties lees.

      • Beste Paul,

        Excuseer, maar dat zijn uw eigen woorden. Ik spreek niet van schieten of guillotines. Ik vind het alleen onbegrijpelijk dat dit grootschalige, gruwelijke seksuele misbruik van kinderen in de pers en elders zo belachelijk zacht en omfloerst, semantiserend en ongelooflijk minimaliserend wordt becommentarieerd, alsof het zou gaan om de laatste nieuwe soapserie, terwijl het in werkelijkheid wel degelijk ongelooflijk pervers, walgelijk en monsterlijk is. Onder al die superzachte en gesemantiseerde commentaren schuilt volgens mij een hevige angst voor het machtige instituut Kerk, en haar vele tentakels en tabernakels, over de hele wereld. Ik ben niet bang om man en paard te noemen. Kom maar op, Kerk.

        Waar ik koude rillingen van krijg is van mensen die uit angst meedoen aan doofpotoperaties, rechtstreeks of onrechtstreeks. Die zijn pas levensgevaarlijk.

        JB

  9. De kerktorenmentaliteit is de Vlamingen ingebakken. Ook als ze de RK-religie terzijde schuiven, voegt een deel zich direct bij wat zij “de vrijdenkers” noemen : de nieuwe kliek linkse bekeerlingen, aangevoerd door bv de ex-jezuiët Vermeersch of de kapitalistische socialist Goossens. En hun nieuwe bijbel is de Morgen. Ach, ach, ach.

    De behoefte om ergens toe te behoren, blijft ons echter allen hanteren. Ook de atheïst, die zonder religie is opgevoed, probeert overeind te blijven bij het vrije onderzoek. Tegen zijn wil wordt hij ook door de anderen gelabeld met de etiketten van vele vooroordelen.

    Ik herken me volledig in de analyse van Johan Sanctorum, alleen kan ik het niet zo handig uitschrijven. Dank je.

  10. marc tiefenthal

    Kijk, ik probeer het steeds zo te zien dat de Jezuïeten kampioenen zijn in dialectiek. Als ze A zeggen, bedoelen ze -A. En dus op naar de vrede met een repeteergeweer in de hand en het moet opschieten of ik schiet erop. En dus op naar de staatshervorming met die Noord-Belgische beweging in de achtergrond.
    Wat nu echter met de kerk? Laten we die niet beter uit zichzelf verkruimelen dan dat we er een zaak voor het internationaal strafhof van maken? Soms doen we beter niets dan iets opdat iets zou gebeuren.
    En a propos, mijnheer de Vos, de mens wordt herleid zonder t.

    • Beste Marc,

      Ik apprecieer uw reactie. Ik denk echter dat de meeste mensen nog niet goed beseffen waar het hier om gaat. Het gaat hier om een massaal en nog steeds voortdurend seksueel misbruik van kinderen over de hele wereld, door tienduizenden, honderddduizenden en wie weet zelfs miljoenen leden van een mondiale religieuze organisatie genaamd “de Christelijke Kerk”, die nu uit alle macht hulpeloze pogingen onderneemt om alles opnieuw in de doofpot te stoppen, voor de zoveelste keer. Het gaat hier niet om enkele geïsoleerde gevallen van misbruik die ‘nogal meevallen’ zoals sommige geestelijken het proberen voor te stellen. Het gaat om een internationaal en mondiaal misbruik, dat alleen op internationale en mondiale schaal kan aangepakt worden. Datgene wat nu in België boven water komt is peanuts in vergelijking met de reusachtige schaal waarop dit misbruik in het verleden heeft plaatsgevonden, en vandaag nog steeds plaatsvindt. Dit overstijgt België, het Belgisch Recht en het Belgische Gerecht, en dit overstijgt ook de bekrompen gedachtenwereld van diegenen die dit in hun manier van voorstellen eventueel lekker Belgisch willen houden, of lekker Europees.

      Verder kan de wens om dit te laten ‘verkruimelen’ voor mij alleszins een deel zijn van de vernoemde doofpotoperatie. (Voor de goede orde is dit geen beschuldiging). Criminele organisaties verkruimelen niet vanzelf. In tegendeel. Criminele organisaties groeien als men ze niet aanpakt, en als men ze niet met wortel en tak uitroeit zullen ze na het aanpakken opnieuw groeien, altijd opnieuw. De Maffia heeft dat al decennia lang bewezen. Niet toevallig zit de Paus met al zijn Kardinale Capi in Italië, de bakermat van de Maffia. Ik hoop dat men nu eindelijk het verband tussen deze twee criminele organisaties begint te zien.

      Het is echter niet zo dat men met het ontmantelen van de Christelijke Kerk dit misbruik kan oplossen. Het probleem zit dieper. Het probleem is spiritualiteit : ons gebrek aan een gezonde, ecologische gerichte, menselijke spiritualiteit waarin menselijke liefde en menselijke vriendschap de richting van de menselijke beschaving aangeven, in plaats van bijeengefantaseerde Pedofiele Goden en Pedofiele Afgoden. De vernoemde Kerk vulde 2000 jaar geleden alleen een leegte op met hun Pedofiele God. Als we die leegte nu niet zelf opvullen met onze menselijke spiritualiteit, zullen er weer andere waanzinnigen opstaan die de massa met weer nieuwe fantasietjes inpakken, en weer nieuwe Pedofiele Kerken oprichten. Want de massa blijft spiritueel leeg.

      JB

      • Geachte Jan, ik denk dat u echt wel buitensporig bent in uw oordeel. De kerk, die veel meer is dan het instituut, maar mee de drager van het menselijke en een menselijke cultuur, was nooit en zal nooit vrij zijn van perverse machtsuitoefening en dito omgang met mensen die zich aan hun zorg en toewijding toevertrouwd hebben. Maar het is en blijft zo dat de goede het nooit met de kwaden kunnen bekopen. Voor onszelf zijn de problemen die de RKK oproepen in verband met mens- en wereldbeelden, in verband met grondige reflectie over de ethische waarden ook, belet ons niet naar het heidense, zo men wil humanistische te zoeken, waarin we we het waardevolle trachten vorm te geven. De RKK is emblematisch voor het menselijke avontuur en verdient daarom onze aandacht. Of we het credo moeten blijven aanheffen? Als het in de toonzetting van Mozart of Fauré klinkt, kan ik er best van genieten.

    • Dank mijnheer Janssen(s) voor uw dieptalig oog en die kleine d hoeft niet. Het is teveel eer. Laat me maar de hoofdletter behouden. Verder is het à propos.Die accenten toch.

  11. Het is juist de moeite waard om zonder voorgangers door het leven te gaan, maar zoals Dante zich laat gidsen door Vergilius in het inferno, door Beatrice de hemel, maar in wezen voert hij zijn tocht natuurlijk op eigen gezag uit. Het is de positie van de moderne mens, hoe middeleeuws het verhaal ook klinkt. De afkeer voor de kerk in deze tijd wordt vaak gelinkt aan excessen, van de kruisvaarten tot de inquisitie en andere kwalijke trekken, zoals het benadrukken van een seksuele moraal.
    Een ontwikkeld humanisme heeft daar geen belang bij, maar dient zich op eigen gezag te ontwikkelen door onderzoek. Daarbij kan men maar moeilijk taboes respecteren, maar ergens onderweg zal men wel onderkennen dat de waarden die in onder andere de Bijbel, maar ook in andere denk- en wereldbeelden ontwikkeld werden het heroverwegen waard zijn. De erdienst aan een persoonlijke God, schepper van hemel en aarde, mag dan wat uit de tijd zijn, pleeg ik met de nodige indulgentie te respecteren, als de persoon zelf voor alles een goed mens blijkt te zijn, wie die normen als lex, dura lex, sed lex hanteert en er mensen mee afmaakt, kan op geen genade rekenen. Deze tijd, met problemen rond een passend levenseinde, rond een onmogelijk beroep op solidariteit naar mensen die slachtoffer worden van rampen in landen waar de regimes hun burgers negeren en dienstbaar maken, ligt al moeilijker, maar ook daar is meer onderzoek en reflectie nodig, die vandaag ten enen male ontbreekt.

  12. Dag Bart,

    Zoals steeds apprecieer ik uw genuanceerd oordeel ten zeerste. Ik vind echter dat men in deze zaak van seksueel misbruik niet krachtig genoeg kan reageren. Indien ik nu een speurder zou zijn in de gerechtelijke onderzoeken tegen de RKK die momenteel over de hele wereld lopen, – lees zeker het laatste nummer van P-Magazine in verband hiermee -, zou mijn maag omkeren als ik sommige commentaren hier en elders in de media zou lezen. Geen woorden zijn sterk genoeg om de internationale doofpotoperatie van die RKK nu aan te klagen, en geen woorden zijn sterk genoeg om de criminele organisatie met criminele activiteiten die de RKK al 2000 jaar is vandaag specifiek en accuraat te beschrijven. Men hoeft nu niet meer rond de pot te draaien en al die schijnheilige geestelijken in hun misdadige organisatie met de semantische mantel van de liefde te bedekken. Dat is geen liefde noch de taal van de waarheid, maar crimineel bedrog. Ofwel ontstaan er nu enkele miljarden medeplichtigen in dit misbruik, in woord, beeld of daad, ofwel komt de waarheid volledig boven en verandert er werkelijk iets. Ik wil het laatste, en ik wil ook dat dat duidelijk is.

    JB

    • Wel, wel, wel, u waardering klinkt me wat bedenkelijk in de oren, moet u weten. Als student geschiedenis had ik de gelegenheid me met teksten in te laten, ook literaire, zoals die teksten over Gilles de Ray en anderen die schandknaapkens om zich heen verzamelden, wat op een avond, na een lange studiesessie over polution nocturna, de nachtelijke zaadlozing leidde tot een nogal verwarrend en boeiend gesprek met een medestudente, die de oefening zelf niet bijwoonde, maar er wel interesse voor had. De grond van het gesprek ging over de hoe de schandknaap en de verheven meester zich tot elkaar verhielden. Nu was het tijd dat er nog geen internet was en ook sexfilms waren niet zomaar toegankelijk, tenzij via video’s in gruwelijke zaken. Omdat jongeren niet eenmaal behagen scheppen in de ervaring en de jonge dame een goede video had, haalde ik zo een ding en bekeken we dat samen. Haar en mijn reactie was er een van afgrijzen, maar we begrepen de reden ervoor niet zo heel goed. Anders dan ik had gedacht was zij niet boos op mij omdat ik die smerigheid had gehaald, maar bleef ze zitten met de vraag hoe mensen dit konden zien en erbij zaad lozen. Toen ik haar vertelde dat mannen wel eens boekskes kochten met hetzelfde doel, vond zij dat bijzonder bevreemdend. Uiteindelijk, in de volgende dagen gingen we op zoek naar wetenschappelijke informatie over deze en andere kwesties, dus ook wat mannen tot pedofiel gedrag kan brengen. Avond na avond, gedurende twee weken maakten we na ons studiewerk zoek met gesprekken en onderzoek van de kwestie, want we wilden, zoals het jongeren betaamt, weten waarover het ging. Op een maandag was er in het Vrije Woord een man aan het woord die de seksuele omgang tussen mannen als een normale zaak voorstelde, wat toen nog vrij gedurfd was. Haar lach klinkt mij nog in de oren, want zij vond de gepolijste taal van deze woordvoerder van de homobeweging niet sporen met wat er tussen twee mannen, tussen twee vrouwen, maar ook tussen een man en een vrouw gebeurt niet vatbaar voor zo een gekunsteld taalgebruik. Onvermijdelijk vond zij dat ergens in het gebeuren de remmen los gaan en dat er alleen nog overgave is, al was het aan het eigen drift, maar ook voor de drift van de ander. Zo een gesprekken gingen natuurlijk ook niet zonder de gebruikelijke gymnastische oefeningen voorbij, maar van belang was dat we naderhand, voor ons zelf en de ander probeerden aan te geven wanneer we de controle verloren. Geachte heer JB, ik kan u verzekeren, dat valt bijzonder moeilijk vast te stellen en zovele jaren later weet ik nog steeds hoe prettig die woeste wildheid over ons kwam. Maar tegelijk kwamen we geen meter dichter bij de vraag naar de aantrekkelijkheid van de omgang met schandknapen. Ik had het natuurlijk kunnen proberen en haar verslag uitbrengen, maar zover ging onze experimenteerdrift niet, mocht ik niet gaan, wilde ik niet gaan. En eerlijk, ik zie er nog steeds niet het aantrekkelijke van in. Maar dat mensen, mannen dit doen, ligt denk ik in de aard van de mens en sommigen zijn er vatbaar voor. U mag er van overtuigd zijn dat vooral de kerk dit met de mantel der liefde toedekken wil, dat de kerk daarom een criminele organisatie zou zijn, we vinden dat dit niet gestaafd kan worden. Er zijn mensen gekraakt in scholen en internaten, maar of dat alleen met seksuele perversie te maken had, ik denk dat machtsgeil gedrag des mensen is, het komt erop aan of men daaraan weerstand wil bieden, kan bieden, wat dus lang niet altijd het geval is. Daarvan zijn er genoeg voorbeelden, maar het instituut was en is net zo machteloos om die misbruiken tegen te gaan. Dat ze de goede naam wil hooghouden, ook dat is des mensen. Daarom vind ik deze hele vervolging van de reeds machteloze kerk – in Europa – een oefening van wraak, wat mij niet zint.

      • Machteloos instituut Bart ? Machteloos ? Ik weet niet hoe u die woorden in de mond durft te nemen. Ieder ander mens die zoiets zou schrijven, zou voor mij gehersenspoeld zijn door gekleurde lectuur. Ik mag toch hopen dat ook u niet medeplichtig wil worden aan de doofpot ? Ik zal mij er maar a

  13. (vervolg) aan gewennen om medeplichtige lectuur te lezen denk ik nu, want iedereen doet mee. Dat zie ik nu al. Ongelooflijk !

    JB

  14. @ Jan, ik denk echt niet dat hersenspoeling zou helpen, maar dat u en velen anderen doen alsof de kerk nog steeds die triomfantelijke kerk zou zijn die ik heb sinds de jaren zeventig heb zien sterven, begrijp ik niet. Vrouwen gebruiken de pil, met recht en rede, mensen trouwen en scheiden zonder zich om het oordeel van de kerk te bekommeren en wie verdieping zoekt, die gaat naar Indië of leest oefenboeken over hoe het eigen geluk vorm te geven. Waarmee de pastoors van vandaag zo eindeloos druk zijn, weet ik niet, maar soms gaat er weinig meer van uit dan van moegestreden pedagogen, men kan hen hoogstens toewensen dat ze niet helemaal aan hun marginalisering ten onder gaan. Die marginalisering heeft de kerk zelf in de hand gewerkt, door de tekenen des tijds niet te onderkennen en wie het wel deed aan de deur te zetten. Mensen hebben er recht op met respect behandeld te worden. Of Van Gheluwe zich nog onder de mensen kan begeven, is echt mijn zaak niet. Of hij alsnog voor zijn daden verantwoording moet of wil afleggen – dat laatste zou wenselijk zijn, maar zou zozeer op voyeurisme onthaald worden dat het ook zijn doel zou voorbij schieten. Eerlijk, De verantwoordelijken van de kerk moeten dit naar best vermogen oplossen, door te zwijgen of door eerlijk het boetekleed aan te trekken, voor mijn mens- en wereldbeeld, voor mijn levenswandel maakt het niets uit. Wat me wel bezig houdt is hoe we de kwesties van deze tijd aanpakken en hoe jongeren nog voorbij hun puberaal cynisme zullen geraken zonder boeiende verhalen, houdt me meer bezig. De wereld die we erfden zullen we eens doorgeven, ongeschonden zal dat niet gebeuren, maar zoals die wereld was, zijn zal, hangt ook een beetje van ons af. Daarom heeft Johan Sanctorum gelijk als hij meent dat er veel mensen met oogkleppen oplopen en dat de ene moralist de andere met hemel en hel, dan wel met obscurantisme om de oren slaat, we zijn het moe, dood moe. Dan ben ik liever nog even bezig met Slooterdijk, Erich Fromm, Peter Gay en Susan Neiman… of kijk ik aandachtig om me heen als ik mijn geliefde medemensen, net als ikzelf zie dwalen, zelfs als zij in het midden van hun levensweg zijn gekomen,

    • Sorry Bart, maar dit vind ik zowel morele, ethische als intellectuele onverschilligheid van u.

      Vermoeidheid betreft ook het durven doorprikken van zeer vermoeiende hersenspoeling bij zichzelf (zie ook bij mij niet te vergeten), omdat die hersenspoeling grote gevolgen heeft voor het oordeelsvermogen – vooral bij ethische kwesties. Ik zie het al aankomen dat niemand de zijde zal kiezen van die honderden of duizenden slachtoffers van Christelijke pedofilie, waarvan velen met hun verhaal nog niet eens durven naar buiten komen – zelfs in dit redelijk open land als België. Waar gaat dat naar toe ? De leegloop in Belgische kerken mag dan al tamelijk manifest zijn Bart : dat wil nog niet zeggen dat het Katholieke geloof en haar duizenden verenigingen, clubjes en belangengroepjes per definitie zo massaal achteruit gaan, of dat zij geen invloed meer hebben. Wereldwijd telt dat geloof nog altijd meer dan 1 miljard aanhangers, georganiseerd in miljoenen groepen en groepjes, dus ik zou toch niet te veel van machteloosheid spreken als ik u was. Dat vind ik niet realistisch.

      Verder is er voor een geloof geen Kerk nodig om kinderen te misbruiken, dat weet u ook. Het Christendom heeft nog heel wat andere plaatsen en methoden uitgedacht om seksualiteit te verzieken, en dat was ook niet altijd bewust. Maar daarom de Kerk maar weer vrij spel geven en nu de zaken op hun beloop laten zou toch niet echt in het voordeel van de slachtoffers zijn, denk je ook niet ?

      Beseft iemand op dit forum trouwens wat het betekent om als kind seksueel misbruikt te worden (door een priester) ? Ik hoop dat er iemand hier haar of zijn verhaal doet, dan kunnen we eindelijk werkelijk voelen waar het om gaat. Want anders zou het wel eens allemaal pure onzin kunnen zijn wat we daarover schrijven.

      JB

      Ben jij trouwens gelovig Bart ? U geeft die indruk ?

      • Het gaat niet om morele onverschilligheid, want die kan een mens zich niet echt veroorloven, al doen we nog zo hard ons best daartoe. Geachte, u vraagt dat iemand zijn verhaal zou doen, op dit forum, maar eerlijk gezegd, die persoon kan dat doen, als hij of zij dat wil, maar vergeet niet dat wat soms schoon begint, plots kan omslaan in een nachtmerrie veranderen. Ook het Stokholmsyndroom kan toeslaan. Men wordt gegijzeld en gaat en van de gijzelaar houden, vraag het maar eens aan al die vrouwen die jarenlang in relaties gevangen zaten. De kerk telt, zegt u, nog altijd meer dan een miljard mensen, maar als u naar Brzilië kijkt of de Filipijnen, dan zal u merken hoeveel metissage, vermenging van opvattingen die kerksheid heeft beleefd. Ik ben inderdaad kerks opgevoed, maar heb de geloofspraktijk al lang gedag gezegd om velerlei redenen, onder meer omdat de kerk ten prooi viel aan een banalisering die weinig hoop op een boeiend avontuur liet, omdat de kerk bedienaars kreeg die er met de klak naar gooiden en vooral omdat de werkelijke vragen van de tijd, ook als het over ontwikkelingssamenwerking of sociale rechtvaardigheid ging of gaat, er niet in slaagt zinvolle antwoorden te bedenken, uitzonderingen niet te na gesproken. Oh, maar ik geloof wel dat deze wereld meer is dan het kwade dat u meent te moeten zien, ik zie mensen die de zorg voor hun oudere buren ter harte nemen, die in het rusthuis ouderen wat steun gaan geven en soms praktische hulp bieden… En zoals Umberto Eco betoogt, zou het jammer zijn de hele verhalenschat van de bijbel gewoon maar te vergeten. Wat het betekent, wat Paulus schrijft in zijn brief aan de Corinthiërs hoofdstuk 13 blijft behartigenswaardig. Maar eenduidige antwoorden levert dat vanzelfsprekend niet op. Ben ik gelovig? In de mogelijkheden van de mens jazeker en dat loopt niet altijd goed af.

  15. Beste Johan,

    Bij het lezen van jouw tekst schiet me onwillekeurig het gezegde te binnen van “God is goed maar zijn grondpersoneel is een ramp”. Dat is echter nog geen reden om door te schieten en het kind met het badwater weg te gooien. Ik proef te veel haat en te weinig objektiviteit in de bewering dat Godfried Danneels de tien geboden aan zijn laars gelapt zou hebben. Het feit dat de Brugse bisschop één van die tien aan zijn laars gelapt heeft betekent niet “ipso facto” dat de aartsbisschop ze alle tien aan zijn laars lapt. Laten we eerlijk blijven, ja?

    De zogenaamde “linkse kerk” gaat trouwens ook helemaal niet vrijuit. Op 6 juli jongstleden deed Eric Bracke daar in Knack een boekje over open:

    Quote:

    Hoewel de homobeweging zich vandaag terecht verzet tegen de associatie van homofilie met pedofilie, voerde een homogroep toen in Vlaanderen de militantste acties voor de aanvaarding van pedofilie. De linkse, radicale groepering de Rooie Vlinder haalde in 1979 de Nederlandse ‘pedomusical’ Snoepjes naar Gent. De voorstelling in de zaal van het stedelijk onderwijs werd door de bevoegde schepen, Piet van Eeckhaut, verboden, maar kreeg asiel in een auditorium van de universiteit op de Blandijnberg. De organisatoren moesten door de politie beschermd worden tegen rechtse betogers. De meeste Rooie Vlinders wilden vooral de discriminerende leeftijdsgrens voor homoseksuele contacten (artikel 372bis) verlagen tot zestien jaar, maar seks met jonge kinderen moest ook kunnen.

    Uit de Rooie Vlinders ontstond in 1981 de actiegroep Stiekum die zich tot doel stelde pedofilie uit de taboesfeer te halen via info-avonden en nieuwsbrieven. In het boek Vlaanderen vrijt!, 50 jaar seks in Vlaanderen, schrijft Wim Trommelmans: “ze veroordeelden scherp de bezitsdrang van ouders ten aanzien van kinderen en hekelden het onbegrip voor pedofiele relaties waarin het kind een actieve (seksuele) rol speelde”.

    Rond dezelfde tijd namen protestanten het initiatief voor de Oecumenische Werkgroep Pedofilie. In Franstalig België zag het Centre de Recherche et d’Information sur l’Enfant et le Sexualité (CRIES) het licht. Deze laatste instantie hield het langst stand, tot de Brusselse politie in 1987 binnenviel en een aantal medewerkers arresteerde.

    Unquote.

    Ik denk dan maar aan een liedje uit mijn jeugd dat luidde (wie me kan zeggen wie dat destijds zong zal ik eeuwig en veertien dagen dankbaar blijven):

    “…want met die grote kluiten boter op je hoofd
    moet je zelf niet in het zonnertje gaan staan…”

    Begrijp me niet verkeerd. Ik heb enorm veel moeite met een instituut dat zich in een ver verleden bezondigd heeft aan wat de Islam vandaag doet, met name de gewelddadige missionering en het machtsmisbruik, en zeker aan een instituut dat haar bedienaars in een tegennatuurlijke seksueel keurslijf dwingt. Dat zo een instelling enige aantrekkingskracht uitoefent op mensen met homofiele ingesteldheid, daar kan ik me nog wel iets bij voorstellen, maar op pedofielen? Wat voor een baarlijke nonsens is dat. Terecht dat homofielen zich daarvan afkeren.

    Ik ga niet heel jouw “hatespeech” verder behandelen, ik beperk me tot twee voor eerlijk ingestelde mensen schandalige ontsporingen:

    1. “Het is al te gemakkelijk om eerst vijf moorden te plegen en dan even te biechten te gaan”. Weet jij wel wat biecht en vergeving zijn? Ik zie dat niet in jouw tekst dus zwijg er dan liever over. De enige voorwaarde om vergeving te bekomen is berouw en dat is geen lachertje. Dat betekent dat je innerlijk kapot gaat aan wat je misdaan hebt en dat je er alles voor over hebt om het weer goed te maken, zo goed en zo kwaad als het gaat. O, ja, je kan berouw veinzen voor de priester bij wie je te biechten gaat maar als gelovige kan je dat niet voor je God. Je hoeft zelfs niet eens gelovig te zijn. Een op sociaal gebied normaal funktionerende mens heeft die behoefte ook: niet zomaar “sorry zeggen en dan is het wel in orde maar wel diep eerlijk spijt betuigen in de hoop dat wie je banadeeld hebt zonder dat je er ook maar enig recht op kan laten gelden bereid is er de spons over te vegen: vergeven ja, vergeten niet.

    2. In een hinderlaag lokken en natrappen is allebei smerig. Van een wijsgeer had ik daar ook enige kommentaar over verwacht. Niet dus. Begrijp me “hier ook niet verkeerd: ik speel op de bal, niet op de man want ik weet ook dat een mens bij dit soort vergrijp niet meer alles onder kontrole heeft. En ook al kan je de schending van de vertrouwelijkheid van het bewuste verzoeningsgesprek om die reden nog vergeven, van een pers die wanhopig probeert kwaliteit te bieden is het verspreiden van deze indiskreties gewoon laag bij de grondse sensatiezucht. Ik hoor zonet dat ze daar uitvluchten (vergeving?) voor zoekt. Maar wat wil je van kranten die de prijs niet meer waard zijn van het papier waarop ze gedrukt worden?

    Beide ontsporingen doen me vermoeden dat niet het gepleegde onrecht de ruggengraat is van de tekst maar wel een mooi meegenomen gelegenheid tot “bashen”. Jammer…

    • Beste Leo,

      Ik vond dit een bijzonder interessante en gedurfde, ordelijke, uitstekend geformuleerde en dito gestructureerde reactie van u. Inhoudelijk heb ik heel wat meningsverschillen met u, maar u bent met uw commentaar duidelijk niet aan uw proefstuk toe, als ik dat mag zeggen.

      Met uw toestemming voelde ik persoonlijk absoluut geen haat in het artikel van Johan, maar juist stevige knoesten van objectiviteit en inzicht, in een buigzaam balsahout ;-). Kan u enkele voorbeelden van uw stelling rond haat geven ?

      De 9/10 wat de gebodenles betreft overtuigt mij in dat verband alleszins niet van de oprechtheid en betrouwbaarheid van onze Gevallen Engel Daneels, en van de hemel die stilaan donker wordt van de miljoenen vallende engelen, zo voorspel ik. Eén argument, dun of dik, twee, tien, of zelfs miljoenen, zijn nooit een bewijs van betrouwbaarheid. Because there is always the next day. Men zou voorwaar beginnen denken dat meester Daneels snel-snel in zijn pensioen is gevlucht, of nog sneller op pensioen is gebombardeerd door ‘schatplichtige’ en badplichtige hogere instanties, alvorens hij juridisch aansprakelijk kon worden gesteld voor medeplichtigheid aan kindermisbruik.

      Wat het biechten betreft meen ik dat u de begrijpelijke maar kapitale vergissing van idealisering begaat. Niet alleen is de biecht voor de meeste Christenen een oneindig veel grotere en oneindig veel valsere bagatel dan u haar hier zo erudiet voorstelt : kinderen moeten van hun gelovige ouders ook gaan biechten, ziet u. En O Wee als die kinderen tegen hun op dat moment O Zo Symbolische, zo onzichtbare, zo onaanraakbare en zo onvoorstelbaar onaantastbare pastoor (willen) opbiechten dat hij hen bij herhaling heeft verkracht, en dat diezelfde onzichtbare, onaanraakbare, onaantastbare God dat toch niet zo gewild kon hebben … O Wee als ze daardoor in verschrikkelijke dilemma’s belanden, die u of ik ons nauwelijks kunnen voorstellen … Wee O als zulke dilemma’s zowel kinderen als pastors tot de waanzin drijven, vooral als het gaat om geheime, onophoudelijke verkrachtingen, gedwongen verzwegen in de o zo gelovige gezinnen van pastors, en als ook die waanzin vervolgens wordt verzwegen … Als de farmaceutische industrie …

      Met respect, Leo, maar hebt u als kind reeds extreme dilemma’s gevoeld, om het woord trauma nog niet in de mond te nemen ? Hebt u al eens dagen, weken en jaren lang geworsteld met zulke dilemma’s ? Hebt u gevoeld hoe ze u dag na dag, week na week en jaar na jaar verteerden, oncontroleerbaar, onbeheersbaar, onweerstaanbaar, en oncommuniceerbaar ?

      Tot slot, Leo, and no offence : bent u op de hoogte van de omgekeerde emotionele en rationele, gedragsmatige en relationele wereld van getraumatiseerde mensen ? Weet u hoe vreemd, hoe verwrongen, hoe tegengesteld en tegenstrijdig getraumatiseerde mensen denken en voelen, en hoe groot de pijn is die daarmee gepaard gaat ? Weet u hoe lang ze onbeschrijflijk kunnen lijden ? Weet u precies wat een trauma is, hoe uniek en complex het is, en hoe extreem de nood is om over dat trauma zowel individueel als collectief, zowel vrij als gedwongen te spreken of te zwijgen, naargelang van de omstandigheden, of de context ? Wat niet weet, niet deert, maar verteert, en verkeerd ?
      Weet u precies wat een Posttraumatische Stressstoornis is, vooral bij kinderen die herhaaldelijk misbruikt zijn, kleine kinderen nog, of zelfs baby’s ? Hebt u reeds enkele jaren samengeleefd met getraumatiseerde kinderen, of hebt u hen zo lang reeds begeleid ?

      Indien u dat alles precies weet, geachte Leo, zou ik niet meer begrijpen wie u hier op welke wijze dan ook nog wenst te verdedigen, en wie u ondanks alles toch nog wenst vrij te pleiten. Tenzij u zelf een pastor bent, met een kennis van psychologie die het absolute minimum benadert, zou ik niet weten waarom u bepaalde onuitsprekelijke wreedheden rechtstreeks of onrechtstreeks zo sprookjesachtig wil blijven voorstellen, net zoals de media dat doen. U kan niet langer de onwetende massa volgen voor wie alles een sprookje moet zijn, op meerdere vlakken dan u wenst te vermijden, want u gaf zelf aan dat u geen massamens bent.

      No offence, I repeat, and I hope none taken.
      Infinity is now. Rome’s alone.

      Hebt u vooral geen bang van mij, want ik ben een mens zonder macht. In mijn eerdere reacties op dit forum kan u lezen waarom. Hopelijk is dat de grootste macht, die nooit misbruikt.

      JB

      • Beste Jan,

        Ik heb de luizenkam nog eens door mijn tekst gehaald en ik kan nergens iets vinden dat er op wijst dat ik iemand zou verdedigd of vrijgepleit hebben…

        Ik heb er alleen op gewezen dat je de fouten van individuen niet mag uitbreiden naar andere individuen, noch promoveren tot bijna een soort “mission statement” van een instituut; en dat je mistoestanden in een instituut niet mag uitsmeren over een levensbeschouwing.

        Ik heb de hypokriete manier aangeklaagd waarmee de “tolerantie” van de ene verguisd wordt door wie ooit openlijk in hetzelfde bedje ziek geweest zijn (was dat niet rond dezelfde tijd van de nu gewraakte feiten?)

        Je moet me geen motieven toeschrijven die ik niet heb, noch woorden in de mond leggen die ik niet heb geschreven. Ik hou van zindelijk redeneren. En ja, één levensbeschouwing afkraken voor mistoestanden die zowat overal voorkomen noem ik “hatespeech”.

  16. Het vlees is zwak, dat van misdienaars mals…

  17. Ik sta hier voor de zoveelste keer oprecht versteld van de naïeve en leugenachtige reacties op je correcte analyse JS.
    De rollen omdraaien is blijkbaar in sommige filosofische kringen verheven tot een kunst.
    Aan deze dames en heren wil ik alleen maar zeggen: Uw leugens zijn leugens. Geen wonder dat U ze ontkent. Uw naïeve reacties blijven reacties die onmogelijk in de praktijk kunnen gebracht worden. Of zou U ook bezwaar hebben tegen het in een hinderlaag lokken van een simili-Dutroux? Louter theoretisch bezwaar of niet? Indien U bezwaar heeft kan U voor mijn part rotten en oprotten.
    Qua “bashen” en hate-speech kan iedere oprechte christen en andere normale ethisch handelende mens blijkbaar nog àlles van U leren.

  18. Willem Sevenans

    Ik sluit me bij voorgaande reactie aan. Ik zie in de sublieme (maar scherpe) analyse van Sanctorum geen spoor van haat. Veeleer is er weer een dosis ironie en sarcasme, zoals meestal in zijn teksten. We zouden bij dat Jezuïetencomplex inderdaad ook nog Prof. Etienne Vermeersch kunnen halen,ook een geflipte kandidaat-priester en nu kampioen van de vrijzinnigheid. Beiden zijn even erg in hun fanatisme, dat men doorgaans alleen aan de islam verwijt.
    De pedofiliekwestie (die natuurlijk niet alleen in de kerk aan de orde is)is een ideale aanleiding om ons nog eens te verdiepen in het wezen van onze laatchristelijke cultuur. Met inbegrip van de Vlaams-katholieke roots die we allemaal hebben.
    Chapeau voor JS dat hij dit aandurft.

  19. Niet Johan Borremans

    Wanneer vrijmetselaars een kindermoord begaan (om respect te krijgen voor het leven en omdat ze geen respect horen te hebben voor mensen die het goede nastreven), schuiven ze die naderhand in de schoenen van een Ait Oud of een Janssens. Het zijn vrijmetselaarsfiguren als Wim de Troy die vervolgens de kerk het vuur aan de schenen leggen. Wat daarvan te denken? Of is Johan Sanctorum zelf ondertussen toegetreden tot het gilde van de knapenschenners?

    • Johan Sanctorum, een vrijmetselaar? Iemand die in zijn column pleit voor een verlicht heidendom of een zelfbewust protestantisme? Je kon er ook nog de roze balletten bij betrekken of witchcraft.
      Of is een weerzinwekkende kindermoord niet beter op zijn plaats bij de Satanisten. Blijkbaar doet Hollywood zijn werk goed.

      Met medelijden.Van harte zelfs.

  20. Beste Leo,

    Graag nog een reactie op uw laatste commentaar, met name de volgende : https://visionairbelgie.wordpress.com/2010/08/31/danneels/#comment-15199.

    Met alle respect denk ik momenteel het volgende. Indien u zo stellig absoluut niets kan vinden dat wijst op het verdedigen of vrijpleiten van gelijk wie, dan vroeg ik mij af over wie u in feite schreef. Ik dacht dat u toch diverse namen en groeperingen noemde, met bijpassende, specifieke eigenschappen en gevoelsmatige connotaties die uw eigen percepties u ingaven ? Gaf u daarmee niet impliciet uw oordeel over hen, positief of negatief, en impliceerde dat ook niet automatisch een verdediging of vrijpleiten ? Ik kan mij uiteraard vergissen, maar in dat geval stel ik u de vraag : wat is uw definitie van een oordeel, en wat is volgens u een correcte definitie van ‘verdedigen’ en ‘vrijplijten’ ? Als ik mij niet vergis ontstaan er immers aan de lopende band misverstanden door verschillen in definities. Volgens mij was uw oordeel onrechtstreeks, twijfelend misschien, een beetje angstig zoals we allemaal wel eens zijn, maar toch zeer reëel ? Het kan ook zijn dat u een Oosters standpunt innam, dat heden ten dage zeer in zwang schijnt te zijn : ‘Niet oordelen’. Maar daar lijkt u mij te intelligent voor.

    De bekende quantumfysicus Werner Heisenberg zou op uw reactie mogelijk het volgende hebben gezegd, indien hij het koppelde aan zijn eigen twijfels en tekortkomingen : “Men moet zich niet in nevels hullen.” Heisenberg had hele grafheuvels op zijn kerfstok, onder andere de dood van vele dwangarbeiders die voor hem moesten werken tijdens de Holocaust, maar zijn uitspraak over nevels blijf ik ondanks alles uitstekend vinden (hetgeen niet betekent dat ikzelf ook geen nevels zou hebben). Aansluitend, en ik zeg dit met de beste bedoelingen, kan ik mij niet van de indruk ontdoen dat u toch lichtjes probeert te vermijden kleur te bekennen.

    Wanneer ik de reacties van Danneels las, dan hou ikzelf in elk geval niet van zijn mistige omwegen als het om een ondubbelzinnige en glasheldere uitdrukking gaat van (misdadige) feiten, acute problemen, mensen met namen die daarbij betrokken zijn, en waarheidslievende dan wel leugenachtige spirituele overtuigingen. Ik hou niet van zijn semantisch bochtenwerk waarin men wel alles wil zeggen op zijn manier, een impliciete en vage manier liefst, maar niet rechtstreeks naar buiten wil komen met de waarheid – dus in feite ook niets zegt. Tenzij men zeer acute, levensbedreigende redenen heeft om vaag te blijven, lijkt mij zulk een houding niet oprecht of constructief, en totaal ontoelaatbaar bij misbruik. Het mag niet zijn vind ik, dat er op dat vlak een vergelijking mogelijk zou zijn tussen u en onze mistige vriend Danneels – ik druk mij voorzichtig uit. Danneels bediende zich van een al te doorzichtig semantisch bochtenwerk, in plaats van schuld te bekennen, een slachtoffer van pedofilie gelijk te geven, en onmiddellijk contact op te nemen met die instantie die verantwoordelijk is voor het onderzoek van kindermisbruik : de politie. Mocht Danneels dat laatste gedaan hebben, dan had hij moed getoond en was hij eerlijk geweest. Dan kon hij voor de rest van zijn leven elke morgen opgewekt in de spiegel kijken. Nu vrees ik dat die spiegel stilaan rood kleurt van schaamte, en zwart van leugens.

    Toegegeven, man en paard noemen, de waarheid eer aan doen, openlijk, eerlijk, rechtlijnig en rechtstreeks zeggen of schrijven wat men te zeggen of te schrijven heeft kan ook voor mij soms zeer pijnlijk zijn, zeer confronterend, en bij momenten te moeilijk. Het houdt voor iedereen grote gevaren in, dat is bekend, niet in het minst dikwijls in de eerste plaats voor zichzelf, en zoals ik al zei kunnen levensbedreigende omstandigheden het omgekeerde eisen. Zelfs in goede omstandigheden is er moed nodig om dat te doen. Maar is het hier niet aan ons om datgene te doen wat getraumatiseerde, misbruikte kinderen en volwassenen nog niet kunnen doen, omdat hun waarheid op dit moment terecht zo vreselijk pijn doet dat ze er niet over kunnen spreken ? Is het niet zo dat mensen die niet getraumatiseerd zijn, in vergelijking met getraumatiseerden, geen enkele reden hebben om de waarheid over dit probleem te verbergen, te verdraaien of om te keren, wat ook de consequenties daarvan zijn, omdat een herhaling van dat misbruik in de toekomst nooit meer acceptabel mag zijn, of worden ?

    JB

    • Beste Jan,

      Ik moet me dus eens verdiepen in de geschriften van Werner Heisenberg, met dank voor de hint.

      Maar goed, het draait allemaal om het tema. Mijn tema was en is de gerechtigheid. “Vrouwe Justitia” als je me met alle geweld wil horen zeggen dat ik “iemand” verdedig. Wat jouw vraag betreft: oordelen in de zin van verdedigen of vrijpleiten komt rechters toe, niet mij en dat doe ik dus ook niet. Je slaat de nagel op de kop als je zegt dat naar het gerecht gestapt had moeten worden, zeg maar langs de geëigende kanalen zoals de politie en wel door het slachtoffer en ook door niemand anders.

      Jouw tema in je reaktie op mijn beschouwingen was het slachtoffer. Ik ben het trouwens onverkort eens met wat je inzake slachtoffers allemaal zegt. Alleen, dat was mijn tema niet, zie hierboven.

      Het tema van Johan daarentegen is de kerk, het pedofilieslachtoffer werd daarin slechts als schaamlapje gebruikt om er eens goed tegen van leer te kunnen gaan. Vrouwe Justitia’s weegschaal blokkeren en haar blinddoek afrukken zou ik zo zeggen en dat was de ergernis die me naar mijn pen (nou, ja…toetsenbord) heeft doen grijpen. Niet meer maar ook niet minder.

  21. Misschien had ik het voorrecht niet door een triomfantelijke kerk, misschien was ik blind voor sommige zaken, maar ik zat ook in de collegescouts en heb de indruk dat nogal wat mensen de verhalen over die schooltijd echt niet voor iedereen dezelfde waren. En nog iets, waarom sturen ouders hun kinderen zo massaal naar het vrij onderwijs? Het blijft mij een raadsel. Ook het nieuwe succes van internaten blijft wonderlijk. Het gaat om mensen die een taak vervullen, sommigen menselijk, andere helaas enkel met het oog op hun eigen welzijn. Herinner u de film met Frank Aandenboom in een jaren zestig setting. Dat is het problematische van het verhaal…

  22. Jan Braeken

    Onder mijn motto “Afwijken van een onderwerp is noodzakelijk om bij het onderwerp te blijven”, (alles is immers verbonden), wil ik opnieuw een poging wagen om deze discussie open te trekken, in de richting van u weet wel.

    Donderdag 2 september verscheen er in DS een artikel van Stephen Hawking, getiteld ‘God niet nodig voor ontstaan universum’. (http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20100902_097).

    Gezien ik hier boven reeds schreef over de spirituele leegte van de massa, die de Kerk in het verleden trachtte op te vullen met God en pedofilie, lijkt het mij zinvol ook onze allerliefste wetenschap eens van stevige kritiek te voorzien. Want ook daar moeten we immers voorkomen dat pedofilie een fundamenteel deel van het opvulsel blijft. Pedofiele wetenschappers bestaan ook.

    Onze lieve vriend Hawking, of moeten we zeggen Paus Hawking van De Wetenschap, beweert in het vernoemde artikel dat het heelal spontaan uit het niets zou zijn ontstaan. Heel de wetenschappelijke wereld buigt nu nederig het hoofd, (ook de atheïstische, of humanistische), en beaamt zijn uitspraak. De Paus van De Wetenschap heeft gesproken. Is iedereen akkoord ? “Gelooft” iedereen dat nu weer klakkeloos ? Zal iedereen die er nu toch stilaan aan begint te denken het woord “God” definitief bij het grof vuil te zetten, – de huidige tijd is er rijp voor (in tegenstelling tot die van Nietzsche) –, die ‘God’ vandaag gaan vervangen door “Wetenschap“, of door “Hawking” ? Met andere woorden : wordt “De Wetenschap” weer een nieuw Geloof met nieuwe Pausen ? Hebben we dan niets geleerd van dat valse Geloof in ‘God’, en gaan we weer opnieuw dezelfde fout maken ? Leve de pedofilie in de wetenschap ?

    Wie gaat er in De Wetenschap moed tonen om Paus Hawking tegen te spreken, en wie gaat ook hier het onderscheid durven of niet willen maken tussen moed en roekeloosheid ?

    Mijn kritiek op de uitspraken van Hawking is als volgt.

    Inderdaad, God is niet nodig. Tot daar ga ik met Hawking mee, en niet verder. Ik verschil stevig van mening met de huidige wetenschappelijke verklaring voor het ontstaan van het universum, waarin men stelt dat het “spontaan uit het niets” ontstond.

    Iets dat spontaan uit het niets zou ontstaan, lijkt mij niet logisch, niet duidelijk, zeer vaag en niet zinvol. Waarom zou er “spontaan” iets uit het niets zijn ontstaan ? In dat geval was het toch even goed en even spontaan mogelijk geweest dat een dergelijk “iets” juist niet was ontstaan, even spontaan, en dat er nu nog altijd spontaan “niets” was ? Het begrip “spontaan” kan toch bezwaarlijk als een gefundeerd argument voor dat ontstaan gelden ? Tenzij “Spontaan” een nieuwe God wordt ?
    In dat verband is het woordje “plots” ook reeds een tijdje een nieuw modewoord in de wetenschap. “Plots” ontstond het heelal. “Plots” was er de oerknal. “Plots” was er zwaartekracht. “Plots” waren er sterren, “plots” waren er planeten, en “plots” waren er eiwitverbindingen. Hoeveel Plotsen moeten we nog horen eer iemand zegt : Plots is onzin ?

    Volgens mij is het fundamentele begrip “niets”, als voorloper van het ontstaan van alles, een vergissing. Niets is op niets gebaseerd, letterlijk en figuurlijk. Om te beginnen is het woord “niets” immers al een taalkundige tegenspraak. Het woord “niets” op zich immers, dat verondersteld wordt de toestand aan te duiden vóór het ontstaan van het heelal, is wel degelijk “iets”. Een woord is altijd “iets”, en gezien ook het woord “niets” een woord is, kan het niet gelijk zijn aan de afwezigheid van alles omdat woorden ook tot dat “alles” behoren. Dus bij de afwezigheid van woorden kan men niet het woord “niets” als verklaring gebruiken, spontaan of niet spontaan, plots of niet plots. Ten hoogste zou men bijgevolg kunnen zeggen dat er in het begin alleen maar “het onbenoembare” was, indien men de stelling van het “niets” wil aanhouden, maar ook dat “onbenoembare” is onmiddellijk weer een taalkundige tegenspraak. “Het onbenoembare” “noemt” immers wel degelijk datgene wat zogenaamd “niet genoemd” kan worden : “het onbenoembare”. Ook de mystici zullen nu wel op hun achterste poten gaan staan, en ook daar zal het misschien Spontanen en Plotsen gaan regenen, maar volgens mij is hier geen speld tussen te krijgen.

    Voor mij mag het zogenaamde “ontstaan” van alles één van de fundamenteelste en moeilijkste problemen in de filosofie en de wetenschap zijn : mijn voorlopige opvatting daarover is dat er helemaal geen “in het begin” was, en gewoon geen “ontstaan”. Er was en is geen begin aan het heelal, noch een einde. Voorlopig kan alleen de oneindigheid correct aanduiden wat het heelal precies is, want alleen de oneindigheid is zonder begin en zonder einde.

    Ik ben zeer benieuwd naar andere meningen. Spontaan, en Plots. 🙂

    JB

    • Marcel Van Lysebetten

      ….. Gezien ik hier boven reeds schreef over de spirituele leegte van de massa, die de Kerk in het verleden trachtte op te vullen met God en pedofilie,….

      Luister meneer van iemand die met dergelijk braaksel begint – hij moge dan nog veel uitleg hebben en andere meningen willen horen – hoef ik zelfs de mening niet meer te kennen.
      Uw spirituele leegte mag u zelf opvullen.

      • Jan Braeken

        Beste mijnheer Van Lysebetten,

        Met dergelijke grofheden bewijst men alleen een gebrek aan gefundeerde meningen, goed overwogen argumenten en empathie. Grofheden en beledigingen zeggen niets, buiten het feit dat ze louter een projectie zijn van eigen tekortkomingen. Dat lijkt mij niet erg gunstig voor uzelf, noch zinvol.

        JB

    • Beste Jan Braeken,

      Ik beken spontaan dat ik het ook niet weet. Waarvan ik wel 100 % zeker ben, is dat ik het niet weet.
      Weten en weten is twee. Want veel hangt af van de definitie die men hanteert of hanteerde.

      Hoewel atheïst, was ik dus ook agnost. Ik heb mezelf echter omgevormd tot een theïst met een eigen definitie van God.

      Voor mij is God (*) = “De sublimatie der verzameling van alles wat het menselijk ras tot op dit ogenblik nog niet begrijpt bij gebrek aan logische verklaring.”

      God bestaat dus en wordt alsmaar kleiner doch zal nooit = nul worden. In traditionele zin ben ik dus atheïst maar in de – althans voor mezelf – enige ware zin bestaat God absoluut en is zelfs logischerwijze noodzakelijk.
      Niet de pretentie hebbend mij te willen meten met Hawking, meen ik toch te mogen stellen dat hij met mijn definitie geen rekening houdt.

      God bestaat dus wel, want ik geloof in mijn definitie als zijnde juist en onomstootbaar. Alle andere definities zijn naar mijn geloof onjuist, onjuister of onvolledig. Dit impliceert dat ik ook vind dat elk individu het recht heeft te geloven wat hij of zij wil. Geloven is een actie van het menselijk brein.

      En hier kom ik terug bij het onderwerp. In tegenstelling tot de vorige mening vind ik tevens dat niemand het recht heeft te doen wat hij of zij wil. Dit is een actie van het menselijk lichaam en geldt zowel voor handelen als voor spreken – of preken – want dat is een handeling van de lippen, tong en stembanden.
      Zeker en vooral niet als dit strijdig is met wat iemand anders wil dat ge niet doet met U als lijdend voorwerp.
      Pausen, bisschoppen, pastoors, dominees, imams, moeftis, ayatollahs en alle alle andere bedienaars van erediensten en alle overige gezagsdragers moeten hun handen thuis houden en het geslachtsorgaan binnen de perimeter van hun kledij.
      Ze hebben onder meer ook geenszins het recht opdracht te geven of aan te sporen tot iets immoreel zoals geweld, doding, steniging, foltering, mishandeling, verkrachting of aanzetten tot ongewenste seksuele intimiteiten. Ze hebben allemaal betrekking op de islam maar alleen het laatste is hier ter zake.
      Zo hebben ook niet het recht slachtoffers te discrimineren of – wat in casu relevant is – te laten discrimineren of onheus behandelen. Ook niet door daders van immorele feiten te beschermen en de normale rechtsgang te laten ontlopen.

      Het zal U niet ontgaan dat ik van mening ben dat net zoals systematische afpersing voor het bieden van zogenaamde bescherming (door de maffia bvb.) dat bescherming van criminelen een voortdurend misdrijf is dat niet verjaart en ook nooit kan verjaren omdat het in feite nooit gestopt heeft te bestaan. Daarom noemt men het ook ‘voortdurend’.

      De vrijheid van Godsdienst geeft geen carte blanche om te zeggen en te doen wat en wanneer men wil. Niet voor gewone gelovigen en ook niet voor functionarissen of hoogwaardigheidsbekleders.
      Slachtoffers willen niets liever dan vergiffenis schenken. Dit echter voorstellen als een alternatief voor rechtvaardigheid en gerechtigheid is in hoge mate hypocriet.

      De schijn-heilige spelen kan iedereen. Met een beetje acteertalent gekoppeld aan wat oefening en ervaring lukt dat iedereen. Veronderstellen dat daarmee voor iedereen het goddelijk(*) karakter van die simulatie daar gesteld is en boven elke twijfel verheven werd is niet alleen naïef en uitdagend maar beledigend.

      Zeker en vooral voor slachtoffers.

    • Marcel Van Lysebetten

      ….de Kerk in het verleden trachtte op te vullen met God en pedofilie….

      Is inderdaad geen grofheid, maar evenmin “gefundeerde meningen, goed overwogen argumenten en empathie”.
      Wat de kerk met god heeft gedaan is haar goed recht en niemand is verplicht daar in mee te gaan, maar wat u er aan toevoegt is gewoon een leugen.
      Casuïstiek veralgemenen, nee verabsoluteren is nooit meer dan een argument van zwakte.

  23. Beste Marcel,

    Met uw welnemen wil ik graag op deze manier reageren. Gezien God het fundament is van de RKK, pedofilie het fundament van deze discussie, en de zin die u herhaalde één van de fundamenten van mijn betoog zoals u kon lezen, aangevuld met de nodige argumenten elders in al mijn reacties, en met empathie voor alle slachtoffers van kindermisbruik, lijkt mij uw persoonlijke perceptie daarvan en uw oordeel daarover onjuist. Ik ken weinig gebouwen met 3 funderingen, maar ik meen toch dat driedubbele funderingen garant staan voor een zeer stevig gebouw.

    Verder tracht u volgens mij zelf de Kerk, met haar leugenachtige, verborgen promotiecampagne voor een valse God, gekoppeld aan pedofilie, in buitengewoon veralgemenende en wel erg beknopte casuïstiek goed te praten en te verabsoluteren, en geeft u daar zelfs geen argumenten voor. Met respect Marcel, dat betekent toch weer opnieuw dat u projecteert, vind u zelf niet ? Voor mij is dat projecteren in elk geval geen zwakte, – zwak en sterk zijn voor mij zeer relatief indien men beseft dat er honderden soorten sterkten en zwakten zijn -, maar gewoon menselijk. No offence.

    Vanzelfsprekend hanteren wij beiden absoluut nog te weinig argumenten, veralgemenen we één en ander, en idealiseren we ook ons eigen standpunt. Ook dat is menselijk. Het ontbreekt ons op dit moment eenvoudig de tijd en de juiste context denk ik, om dieper, gerichter en zeer specifiek daar op in te gaan. Die tijd en context zal nog komen, daar heb ik alle vertrouwen in.

    Inmiddels, beste groeten.

    JB

    • Marcel Van Lysebetten

      Mijn beste,
      Ik heb mij in deze steeds beperkt tot het “lezen” en in meerdere gevallen inderdaad het “niet verder lezen”, zoals bijvoorbeeld het gejank van een zekere (pdw)in de Standaard.
      U gebruikt het woord “projectie” nogal vaak.
      Ik projecteer (in mijn betekenis) helemaal niet.
      Ik formuleer alleen mijn ergernis bij het simpele feit dat u kerk god EN pedofilie op één rij zet en het bovendien als fundament betiteld.
      Wat zich afspeelde (en afspeelt) is eigenlijk te erg voor woorden.
      Maar het feit dat men van de gelegenheid gebruik maakt om met één grove borstel slogans te schilderen is als “signaal” al te duidelijk.
      Ook al gehoord van de veroordelingen in Portugal ?
      Er zullen wellicht “verlichte” geesten zijn om ook daar de spirituele leegte op te vullen.
      Voor uw informatie, ik verdedig noch de kerk, noch individuele personen, en in geen geval “mijn stelling”.

  24. Wat doet die zwart-wit foto van Hermanneke Wijns als misdienaar hier bij een reportage over pedo-jeanetterij door een ontaarde
    “katholieke” geestelijk en over fratsen van censuur-kardinaal ?
    -Vanaf dit schooljaar worden de trappen van vergelijking in Katholieke scholen met het volgende paradigma aangeleerd :
    “schijnheilig – hypochrietER – kardinaalST ”
    -objectieve info over het misdienaarke in kwestie, vindt u op de
    webstek ; http://WWW.HERMANWIJNS.BE

  25. Ik heb zelf mijn katholieke kap al jaren over de haag gegooid, maar ik blijf vinden dat de christelijke cultuur én ook de kerk ons ook zeer veel goeds heeft gebracht. Reeds in de middeleeuwen waren de kloosters oases van cultuur, kennis en beschaving. Ik kan ook niet ontkennen dat ik in het college veel heb geleerd van intelligente priester leraars die veel voor hun job overhadden. En er zijn de nonnekens van de caritas, en de nonkel paters in de Kongo. Ik wil zeker niets van wat gebeurd is goedpraten. Ik vind de bijdrage van JS erover erg to the point, en er waren ook talloze zeer interessante reakties op, waarvan ik heelwat heb opgestoken. Maar toch stoort me iets : ik huiver van wat ik de seculiere of de vrijzinnige kerk zou noemen, die net hetzelfde doet als wat ze het instituut kerk terecht verwijt : op zéér onverdraagzame wijze je mening als de enige ware propageren, gekoppeld aan gebrek aan verdraagzaamheid en zin voor nuance en proportie. Dat laatste bleek o.m. uit die perfect voor de media in scène gezette huiszoeking in pure hold-up stijl in het aartsbisdom Dat bleek ook uit het voorstel van Jean Jacques De Gucht om nu maar eens komaf te maken met de kruisen op het kerkhof. Laten we het kind niet met het badwater weggooien. Want de katholieke kerk verliest in onze contreien net zoveel terrein omdat ze veel van haar fanatisme is verloren en is gaan nuanceren en debatteren. Danneels was in dat opzicht eigenlijk een slechte kerkmanager in termen van het behalen van doelstellingen : zijn kerk liep leeg. Danneels heeft ongetwijfeld een zware beoordelingsfout gemaakt, maar hij heeft zich nooit schuldig gemaakt aan fanatisme, wat voor een religieus leider geen geringe verdienste is. Kijk maar wat andere fanatici in de loop de geschiedenis hebben aangericht in hun ijver om anderen van hun grote gelijk te overtuigen. Lenin met zijn communistische religie, om er maar eentje uit te pikken.

  26. Johan Praats

    Beste mensen,
    naar aanleiding van de massale hoeveelheid sexueel kindermisbruik dat binnen de Katholieke Kerk is gepleegd, én de manier waarop daarmee wordt omgegaan heb ik de volgende bedenkingen.
    Wat is het nut van een wet die stelt dat misdaden kunnen “verjaren”? Als iemand een misdrijf pleegt – of dat nu gisteren was of vijftig jaar geleden – zolang het slachtoffer in leven is heeft het toch recht op en nood aan rechtspraak ? Ik vind dat men het verjaren van misdrijven zou moeten afschaffen, tenzij iemand daar een grondig bezwaar tegen kan inbrengen.
    Ik vind het intriest en soms zelfs misdadig hoe de Katholieke Kerk zich als instituut gedraagt. Ik denk daarbij aan uitspraken van de paus over anticonceptiemiddelen, abortus, de plaats van de vrouw in de Kerk, homosexualiteit, sexualiteit binnen het celibaat.
    Niet alleen het instituut Katholieke Kerk, maar vele geinstitutionaliseerde godsdiensten richten veel kwaad aan.
    Een godsdienst, een geloofsovertuiging, een levensbeschouwing, een filosofie….worden gevaarlijk wanneer de aanhangers een zekere absolute waarheid claimen. Toch is juist deze absolute waarheid datgene wat de meeste mensen aantrekt : een illusie van zekerheid, een schijnbare houvast, een geloof.
    Ik vind dat ieder het recht heeft te geloven wat hij wil zolang hij de andere in dat recht niet schendt.
    Om dit in de practijk mondiaal te realiseren – een dringende noodzaak – zouden democratische landen die mensen- en kinderrechten onderschrijven er werk moeten van maken bij wet kinderen tot hun 18 te beschermen tegen alle godsdienstige indoctrinaties, opvoedingen en rituelen, ze vanaf bvb hun 15 over alle godsdiensten en levensbeschouwingen objectief te informeren en ze pas vanaf hun 18 desgewenst een eigen bewuste vrije keuze te laten maken. Godsdienstige, religieuze en levensbeschouwelijke organisaties zouden geen leden onder de 18 mogen hebben. Doopsel, communie, biecht en andere sacramenten zouden pas toegankelijk mogen zijn vanaf 18. Hoe kan een kind immers doordacht en redelijk objectief en uit vrije wil uitmaken of het wel of niet gelooft in een godsdienst en zijn rituelen en aannames?
    Ik ben zelf katholiek opgevoed – ben van 53 – en had veel verbeeldingskracht, en daarom was ik ook, vermoedelijk zoals vele anderen, ontvankelijk voor de indrukwekkende beeldtaal van de katholieke kerk. Ik zoog deze op als een spons en ze kwam mogelijks wel tegemoet aan een zekere spirituele honger maar de giftige schuldinductie en de intimidatie was de prijs die mij daarvoor uiterst subtiel afhandig werd gemaakt.
    Verder vind ik het ondemocratisch dat alle schrappingen uit het kerkregister geen enkel verschil uitmaken voor de overheidsbetoelaging van de kerk. De overheidsbetoelaging van de Katholieke Kerk gebeurt op basis van een zeer oude wet die geen rekening houdt met het aantal effectieve leden maar enkel met het aantal inwoners. Uitsluitend om historische redenen gaat 96% van de overheidsfinanciering voor erediensten en levensbeschouwelijke organisaties naar de rooms-katholieke eredienst. Dit terwijl wetenschappelijk onderzoek aantoont dat het aantal kerkgangers nog nauwelijks een kleine 11,2% van de bevolking bedraagt. Zie voor meer info :http://www.vub.ac.be/vo/images/ontdopingsfolder.pdf. Dat vind ik totaal onrechtvaardig. Het verbaast me dat niet meer mensen en vooral politici hun mond hierover eens opendoen. Dat bewijst misschien hoe diepgeworteld de katholieke kerk nog steeds zit in onze cultuur?
    Ik ben van mening dat religieuze, godsdienstige, spirituele, levensbeschouwelijke organisaties ofwel allemaal op gelijke voet gesubsidieerd worden ofwel helemaal niet.
    Natuurlijk is het zo dat de Kerk en het Katholisisme bijgedragen hebben aan veel positiefs in onze cultuur. Dat neemt echter niet weg dat we de schaduwzijden ook moeten durven toegeven en wegwerken waar mogelijk. Van Gheluwe en anderen die misdaden pleegden zullen ook wel goeds gedaan hebben, maar dat maakt hen daardoor toch ook niet meteen onschuldig aan hun misdaad ?

    • Geachte heer Praats,

      Ik vind dit een sublieme reactie van u. Het is één van de beste reacties die ik ooit op dit forum las. Het is een eer uw woorden te lezen. Ik ben volledig akkoord met datgene wat u schrijft. U somt de belangrijkste problemen van de misdadige organisatie genaamd “de Rooms-Katholieke Kerk” op, en deze problemen zijn naast Belgisch zoals ik reeds vernoemde, vooral mondiaal. België zal een voorbeeld moeten stellen voor de rest van de wereld, indien geen enkel ander land waar precies dezelfde problemen zijn het initiatief neemt om deze criminele organisatie te ontmantelen. Een Christelijk of Rooms-Katholiek geloof is perfect mogelijk zonder Kerk.

      JB

    • Inderdaad prachtige voorstellen van Johan Praats.
      Ik vrees echter dat de gevestigde religies een verbod tot indoctrinatie tot op de leeftijd van 16 jaar nooit zullen aanvaarden.

      Het lijkt me beter een verplicht vak “elementaire logica en kritisch denken” in te voeren met stijgend aantal lesuren vanaf het eerste leerjaar. Zo zouden de religies ook enigszins gedwongen worden het individu van het kind te respecteren in hun geloofsleer.

      Compromisloze aanvaarding van deze minimum vereiste zou tevens een voorafgaandelijke voorwaarde moeten zijn om als religie erkend te blijven en het recht uit oefenen in alle vrijheid een eredienst te organiseren.
      Alleen de religies of levensbeschouwingen die dit aanvaarden komen mijns inziens in aanmerking voor repartitie van de werkingskosten analoog met de door de vrije keuze van de belastingsbetaler bepaalde kerkbelasting, analoog met het systeem dat bestaat in Duitsland (kirchensteur).

      Valt de islam dan uit de boot? Ongetwijfeld in de meeste gevallen. Het is dan ook helemaal geen religie maar een totalitaire ideologie vermomd als religie.
      Als de gematigde islamieten zich geroepen voelen het tegendeel te bewijzen en het beschreven principe compromisloos te aanvaarden en te blijven garanderen, des te beter.

      Volledigheidshalve wil ik hieraan toevoegen dat de heisa die nu in België ten tonele wordt gevoerd in hoge mate walgelijk en hypocriet is, wegens zonder meer laattijdig. Diegenen die nu “onthutst” zijn en “schande” roepen zijn allen medeplichtig geweest in de beste traditie van de Italiaanse “omerta”.
      Ik pleit voor vergiffenis nà schuldbekentenis en boetedoening. Diegenen die collectief of individueel van uit hun positie in zuilen en structuren decennia de plegers van pedofiele misdrijven hebben beschermd met voorgewende argumenten zijn in feite mededaders en moreel minstens even schuldig als de seksuele delinquenten zelf.
      Voor alle duidelijkheid ik walg dus van het gedrag van de gereraties hogere clerus die handelde uit eigenbelang ten nadele van een christelijke naastenliefde.

      Dat het Belgisch gerecht uitgezonderd één zondebok nu het episcopaat uit de wind zet met een serie goed geregisseerde schijnvertoningen vind ik moreel al even verwerpelijk. Ook omdat ik er van overtuigd ben dat de lagere rooms-katholieke clerus in meer dan vijfennegentig procent van de gevallen geen enkele schuld treft en integendeel ook handelde in volledige overeenstemming overeenkomstig het christelijk ideaal.

      Wat de actuele medeplichtigheid van de regimepers en -media betreft is de houding niet alleen immoreel maar ook walgelijk omdat ze ook louter ingegeven wordt door partijpolitieke overwegingen.

  27. @lucky

    Dit vind ik echt knap en coherent geredeneerd. doen.

  28. GilisFrederique

    Het geloofsextremisme zorgt ervoor dat, de niet erkenning, bescherming en respect voor de onbaatzuchtige behulpzaamheid naar de onafhankelijkheid van het individu toe, misbruikt kan worden om alzo macht in te winnen als gemeenschap ten koste van anderen. Vandaar men kan stellen,dat geloofsextremistische groeperingen er onderling baat hebben, bij de niet erkenning van de onafhankelijkheid van het individu. Dit om machtsredenen, financieel en hun grootheidswaanzin. Gezichtsverlies en erkenning naar inzet, kunnen en goedheid (dus ook geld) zijn hun vijand. Daarom dat ik pleit voor, naar aanleiding van de kerkelijke speech “geld is het kwade”, hun subsidies en offergelden af te nemen om te vermijden dat zij dan nog langer met het duivelse (geld voor hun)geconfronteerd worden.