De dakloosheid van Gaia

Ook dit jaar waren de protesten tegen de barbarij op het islamitische offerfeest miniem.

Milieubewustzijn en dierenwelzijn: het blijft iets oneigenlijks en marginaals in ons dagdagelijks universum. Interesseert het de doorsnee Vlaming niet dat een dier afziet? Toch wel, we hebben huisdieren, troetelbeesten, de hond mag nog eerder op de sofa dan oma, en vele oudjes sparen zich het eten uit de mond om de poes met Sheba-blikjes te verwennen. Er is anderzijds natuurlijk wel het algemene slachthuizennegationisme: we willen niet weten waar die kippenbout op ons bord vandaan komt. En wie het wel al gezien heeft, maakt veel kans om zich tot het vegetarisme te bekeren. Walgelijke praktijken, kalveren in kisten, legkippen die leven op de ruimte van een A4-velletje. De sensibilisering rond dierenwelzijn, als universele empathie en respect voor het leven, komt in elk geval niet op gang. En daarvoor mogen, vreemd genoeg, de Vlaamse Groenen met de vinger gewezen worden: in het huidige politieke landschap worden zij gepercipieerd als wereldvreemde Al Gore-adepten die voortdurend met het kijvend vingertje klaar staan, terwijl ze zelf meestal uit een sociaal-geprivilegieerde omgeving komen.  Echte bobo’s dus. Dat straalt negatief af op het ecologisch bewustwordingsproces (“klimaatverandering? Larie!”) en dus ook op de daaraan verwante thema’s zoals dierenwelzijn. Ik spreek met opzet niet over dierenrechten, want rechten worden aan mensen toegekend. Je leert kinderen om spinnen niét dood te trappen, niet omdat die beesten “rechten” hebben, maar gewoonweg omdat dieren ook pijn voelen, en er zoiets als een verbondenheid bestaat met alle levende wezens, buiten de utilitaire horizon van de vleeseter. Dat inzicht hebben we o.m. te danken aan de Engelse filosoof Jeremy Bentham (1748-1832).

In het essay “Kreeft op zijn Japanees”, geschreven na een etentje bij de Japanner waar ze levende kreeften middendoor sneden en op een gloeiende plaat gooiden terwijl de beesten nog minuten lang kronkelden, tot groot plezier van de gasten, heb ik dat gebrek aan fundamenteel mede-lijden vastgesteld en antropologisch omkaderd. De vleeseter wil macht demonstreren en zijn heerschappij over de natuur ritueel bezegelen. Terwijl tal van grote sportlui nauwelijks vlees eten, fysiek hebben we het niet nodig. Maar goed, de Groene beweging, en zeker de partijpolitieke fractie ervan, is veeleer spelbreker dan katalysator geweest in dat bewustwordingsproces.  Het Agalev van Pater Versteylen, ontstaan in de laten jaren ’70 van vorige eeuw, was nog  een echte activistische formatie met een Christelijk-fundamentalistische inspiratie. Maar onder impuls van Mieke Vogels en Jos Geysels werd die spirituele dimensie afgedempt. De partij werd een strak geleide machine die weinig tendensrecht, laat staan dissidentie, gedoogde. De sympathiek-alternatieve, enigszins anarchistische anti-establishmentkantjes werden er afgevijld. Voor ideologische zijsprongen naar meer enthousiasmerende verhalen rond levenskwaliteit, gezondheid, onthaasting, harmonie met de natuur, collectief identiteitsbesef, was geen plaats meer: allemaal te veel buik en onderbuik.

“De sensibilisering rond dierenwelzijn, als universele empathie en respect voor het leven, komt in elk geval niet op gang. En daarvoor mogen we de Vlaamse Groenen met de vinger wijzen…”

Vooral Jos Geysels was en is een extreme ideeënagent, op het Stalinistische af. Hij is de bedenker van het cordon sanitaire, waarmee het politieke establishment zich van een lastige outsider probeerde te ontdoen,- een aanfluiting van elk elementair democratisch fatsoen. Hij was ook jarenlang voorzitter van boek.be, organisator van de Antwerpse Boekenbeurs waar bepaalde uitgeverijen van rechtse signatuur nog altijd geweerd worden. Waarom? Omdat ze incompatibel zijn met de kijk-op-de-wereld van Jos? Binnen het toenmalige Agalev was Geysels een fervent tegenstander van de zgn. basisdemocratie, veegde het cumulverbod aan zijn laars, en duwde hij er een strakke, verticale partijhiërarchie door. Opgeruimd staat netjes.

Geysels is de belichaming van een kil, bureaucratisch ecologisme dat zich vooral op de bovenbouw toelegt, de wetgeving, de regels, en niet op het Volksempfinden, zeg maar het gevoel van de dame met haar 19 katten. De partij hield zich voor de rest strikt aan de normen van de modieus-linkse political correctness, verdedigde bovendien een neo-Belgicistisch discours, kreeg het etiket van regelnevenpartij, en miste zo de Vlaamse grondstroom compleet. Groen! Is vandaag, met zijn schamele 7%, een echte establishmentpartij.

It ’s monotheism, you stupid

Gaia

Het is dan ook niet te verwonderen dat de relatie tussen politiek-groen en Gaia (Global Action in the Interest of Animals) op zijn zachtst gezegd nogal dubbelzinnig is. De Groenen lusten filosoof Michel Vandenbosch niet. Zijn visie is veel te radicaal en anti-establishment. Enkele jaren geleden kreeg hij een pak rammel van veehandelaars op de markt van Anderlecht, terwijl rijkswachters er lachend stonden op te kijken. De NMBS en de Brusselse Metro weigeren zijn (betaalde) affichecampagnes rond de productie van foie gras, omdat de beelden te choquerend zijn: het politieke establishment en de marketeers willen geen onrust rond dierenleed, zeker niet met Kerstmis.

Evenmin is hij voor het klassieke links-progressieve gat te vangen, het paarse gezemel dat we zo beu waren: in tegenstelling tot de Groenen zit er in zijn missie wél een buikgevoel. De naam van zijn organisatie verwijst namelijk ook naar de Griekse oermoeder Gaia, de aardegodin die eigenlijk veel ouder is dan de klassiek-Griekse mythologie, en die vrijwel in alle culturen onder allerlei benamingen voorkomt. Isis is het Egyptische equivalent. Vóór Mohammed in Mekka toesloeg was ze trouwens ook aanwezig om en rond de Ka’ba, en gedenatureerd en ontsexualiseerd komt ze zelfs terug in de Christelijke Maria-figuur. Zij is de vergoddelijking van alle empathische en natuurreligieuze waarden die we vandaag seculier vermommen als mensen- of dierenrechten.

In de jaren ’60 van vorige eeuw introduceerde ene James Lovelock  (en niet Lovecock, zoals hij door zijn critici spottend wordt genoemd) zelfs de Gaia-hypothese, een wetenschappelijk model dat de wisselwerking tussen alle elementen in de biosfeer en de aarde zelf als één groot vitaal-zelfregelend gebeuren beschouwt. In dat perspectief is de mens één deeltje van dat groot lichaam, dat vandaag de dag evenwel de neiging heeft om zich cancerogeen te gedragen, gericht op de vernietiging van het weefsel. We moeten dus terug landen, aarde worden. In wezen is deze Gaia-revival schatplichtig aan filosofen zoals Friedrich Nietzsche, wiens Zarathustra eveneens de ultieme bestemming van de mens in organische relatie met de aarde en het hier-en-nu zag (“Bleibt der Erde treu!”). Voor Lovelock, door de Flower Power beïnvloed, liep het eerder op een madeliefjesdans uit (Daisyworld),- een overigens correcte theorie die vaststelt dat lichtgekleurde madeliefjes vooral in de zomer voorkomen om meer zonnelicht en warmte terug te kaatsen, en de donkergekleurde in voor- en najaar om meer licht vast te houden. Zo zouden zij helpen om de atmosferische temperatuur te stabiliseren en de aarde tegen opwarming te behoeden: alles werkt met alles samen in één grote keten van het behoud. Immanente rechtvaardigheid, om het met André Léonard te zeggen…

“De Moslimexecutieve, die meer en meer de allures krijgt van een parallel overheidsorganisme, levert ook de slagers… die alleen maar enkele koranverzen hoeven van buiten te kennen. Er wordt dus nogal wat op los gekerfd door deze dilletanten.”

Dit aards-sacrale karakter van het ecologisme is voor de groenen een taboe, want de aarde ruikt voor hen naar stront,  carnaval, en het fascisme, en het zou maar eens de monotheïstische gevoeligheden van de geïnstitutionaliseerde godsdiensten (jodendom, christendom én islam) kunnen verstoren. Bovendien is Gaia in wezen een conservatief concept, gericht op behoud, evenwicht en zelfregulering, niet op expansie en maakbaarheid. Ook over dat monotheïsme in onze geïnstitutionaliseerd-bureaucratische brave new world heb ik al grote bomen opgezet. In wezen gaat het terug op de oertiran Mozes, die met de veelgoderij en de natuurreligie korte metten maakte, omdat het zijn politieke beheersingsstrategie in de weg stond. Vandaar de stenen tafelen, de oervorm van het politiek-correcte denken. Het brein van Jos Geysels is monotheïstisch, vertikaal en exclusief.  Mozaïsch zelfs. Het “offert” dingen en mensen op aan de Goede Zaak, het elimineert, verdringt, purifieert. Het ideologiseert en transcendeert, op zo’n manier dat de essentie van het leven zelf verloren gaat. In mijn ogen is het zelf een soort fascisme (men spreekt dan van “eco-fascisme”) al zal Jos daar niet mee akkoord gaan.

Het mag ons dus niet verwonderen dat groen-links geen kik gaf n.a.v. het jaarlijkse Offerfeest van de moslims, gisteren, 16 november: het multiculturele dogma is blijkbaar belangrijker dan het protest tegen deze barbarij, die overigens voor heel de groeiende halal-markt van toepassing is. Het gaat er nochtans bloederig aan toe. De keel van het onverdoofde schaap wordt overgesneden, waarna men het spartelende dier laat leegbloeden op de grond. De Moslimexecutieve, die meer en meer de allures krijgt van een parallel overheidsorganisme (dat in een later stadium ook de sharia mag toepassen?) levert ook de slagers… die alleen maar enkele koranverzen hoeven van buiten te kennen. Er wordt dus nogal wat op los gekerfd door deze dilletanten. De joodse lobby is trouwens achter de schermen actief om een verbod tegen het onverdoofd slachten tegen te houden, omdat zij net hetzelfde doen, zij het met minder poeha. De regels voor kosher en halal lijken als twee druppels op elkaar…

Het is de erfvijand van Groen, het Vlaams Belang, dat actie voert tegen de onverdoofde slachtingen, maar dan wel alleen als het over moslims gaat, want de barbarij bestaat ook in onze “Christelijke” slachthuizen. Ook de zgn. rechterzijde, waar zelfs de anti-abortus-beweging nog actief is in naam van het “respect voor het leven”, deelt in de onverschilligheid als het over andere levende wezens gaat. Terwijl nu juist dat heidens naturalisme, met een lichte matriarchale toets, gefundenes Fressen zou kunnen zijn voor een partij die zich rechts-conservatief opstelt.

Moeten we nu in sneltempo tempels oprichten voor Gaia of Isis? Neen, natuurlijk niet. Wel laat de ontkerstening van het Avondland een lacune, en hebben we nood aan nieuwe vormen van spiritualiteit en zingeving. Anders staan we binnen de kortste keren zelf schapen te kelen in naam van Allah.   Er is beslist zelfs een electorale markt voor een groen-rechtse gelukspartij, gefocust op levenskwaliteit, natuurlijk evenwicht en spiritualiteit, maar men gaat er achteloos aan voorbij. In Nederland bestaat er wel een Partij voor de Dieren (PvdD) onder leiding van de schone Marianne Louise Thieme, maar zo’n one-issue-partij doet geen recht aan de veel bredere Gaia-onderstroom. Een groot deel van de publieke afkeer tegen politici, techneuten, overgesubsidieerde cultuur, bureaucratie, platte commerce, volksverlakkerij allerhande, valt nochtans in die bedding: een zoektocht naar zuiverheid en autenticiteit, het helende, een rechtzetting van wat krom is, terug naar “the real thing”. Geert Wilders zit er iets dichter op, en wil dierenwelzijn in de grondwet opnemen, maar zijn roep naar meer autowegen en de opheffing van het rookverbod in de horeca is dan weer wansmakelijk.

Gaia blijft dus politiek dakloos en maatschappelijk eenzaam, en Vandenbosch krijgt alleen maar muilperen op zijn toch al scheve smoel. Misschien moet hij wat harder worden, militanter, semi-illegaal, meer Greenpeace. Daar ligt, ben ik zeker van, de toekomst van het nieuwe burgerverzet. Een Gaea met de deegrol dus, een Dulle Griet misschien zelfs. Daar hebben we zelfs meteen een oer-Vlaams ikoon, een vrouw met meer ballen dan Neleke op de schoorsteen.

Advertenties

21 Reacties op “De dakloosheid van Gaia

  1. Weer bijna 10/10, half puntje afgetrokken want César is voor hondjes, katten verkiezen Sheba. 🙂
    De quote:
    “De Moslimexecutieve, die meer en meer de allures krijgt van een parallel overheidsorganisme, levert ook de slagers… die alleen maar enkele koranverzen hoeven van buiten te kennen. Er wordt dus nogal wat op los gekerfd door deze dilletanten.” is dan weer 100% geslaagd.

  2. Wat de heer Geysels betreft:ik kreeg en krijg steeds de
    onaangename indruk dat dit heerschap stront ruikt zoals
    hij steeds arrogant de neus tegen alles ophaalt!Er zijn nog van die personages die plat geslagen lijken door frustraties zoals ene Pol Goossens.En wat de rituele
    slachtingen betreft:dat de heer Vandenbosch zich maar
    geen illusies maakt,het blijft een gevecht tegen de bier
    kaai!In naam van de Islam is alles gepermiteerd!Vraag het maar aan de groenen en de roden!

  3. de essentie is dat de linkse zijde nu nog alleen nog maar show-rebellen zijn. Er wordt alleen maar strijd geleverd als het duel al gestreden is. Als er nog sprake is van tegenstand geeft men niet thuis. Dus De Kerk afbreken tot en met en de Islam gerust laten. Vrouwenrechten in bedrijven promoten maar vrouwenrechten in de islam doodzwijgen.

  4. We zijn al met ruim 6,5 miljard mensen op deze aardbol. Als bijna iedereen of zelfs nog maar de helft, elke dag hun dagelijkse portie vlees op het bord willen, wil dat gewoon zeggen dat mensen dagelijks miljoenen dieren afslachten om de menselijke soort te voeden.
    Dieren in het wild hebben nog een kans door te vluchten of terug te vechten, wij kweken ze om op te eten. Deze dieren hebben geen schijn van een kans.
    Stel u maar voor dat er ergens in het heelal een andere beschaving leeft die mensen op het menu heeft staan. Ze kweken mensen om op te eten.
    De apenplaneet in de realiteit.

    • Sandra Vervynck

      Dieren maken nog een kans in het wild? Dat is dan wel een erg kleine kans. Er zijn toeristen die er genot in scheppen om op ‘jachtvakantie’ te gaan. Bovendien wordt het territorium van de dieren steeds kleiner dankzij de mens. Het is om bij te janken. De apenplaneet van Pierre Boulle is nog te braaf voorgesteld. Wat wij doen met de dieren gaat voorbij alle grenzen van beschaving en respect! Dieren worden geboren om pijn te lijden en om vermoord te worden. Ze hebben zelfs geen recht op leven terwijl er in de (teken)filmindustrie veel geld verdiend wordt met verhalen over sprekende dieren met gevoelens en een leven vol avonturen… en of course met een ‘happy end’.
      Het (slacht)offerfeest en het dieren’welzijn'(?)onder de aandacht brengen via dit forum is een goede zaak! Met dank aan Johan Sanctorum.

    • Wel 1 paradox hierbij: mochten we die dieren niet kweken, hadden ze zelfs nooit enige kans gehad. Miljoenen dieren zijn enkel geboren bij gratie van de vleesindustrie, en hadden anders nooit enige vorm van bestaan gehad.

      • “Menig mens zou liever niet geboren zijn door toedoen van zijn medemensen”. (ALV)
        Er is dus niets vreselijkers dan geboren te moeten worden om te dienen te worden opgegeten. De mens schiep God naar zijn beeld, daarmee eigende hij zich het recht toe, over andere levende wezens te beschikken zoals het hem past.
        We zijn terug bij het begin: “in naam van God slachten wij.”

  5. Gaia is vooral een vruchtbaarheidsgodin.

    Het gevaar van het idealiseren van de idee ‘Gaia’ is dat het vrouwelijke wordt gereduceerd tot een barende baarmoeder. Vrouwen hebben dan vooral nut als fokzeugen.

    Goh, waar hebben we toch eerder iets gelezen over zeugvrouwen?

  6. Toch nog even “Groen!-gelachen”, zij het vanuit politiek incorrecte ‘lichtbruingebakken’ visie, met evenzo de uitwassen van een in wezen even fundamentalistisch ‘islamachtig’ donkerblauw-zwart fenomeen : “De Vrije Markt”.
    (cfr. http://pieterstuurman.blogspot.com/2010/11/vrije-markt.html)

  7. Johan, weeral de nagel op de kop! Werk aan de winkel (voor je zoon). Als hij niet teveel tegenstand zal ondervinden van supertjeef & jezuiet Joske-de-groene-(f)(k)oor(kn)aap. Schrappen wat niet past.

    achtbare maar ongeregelde groetjes.
    Frank

  8. De “beleidsverantwoordelijken” zijn allemaal dhimmi’s geworden. Nu nog de kiezer…

  9. Marc Bergmans

    Twee kleine opmerkingen bij dit overigens uitstekende stuk.

    Er wordt een enigszins vertekend beeld opgehangen van Lovelocks theorieën, doordat Gaia en Daisyworld met elkaar worden verward. ‘Daisyworld’ is een gedachte-experiment – de beschrijving van een (zeer rudimentair) door negatieve feedbacks gekenmerkt ecosysteem, alleen bedoeld om de principiële bestaanbaarheid van dergelijke systemen aan te tonen. Een soort ‘proof of principle’ dus, waardoor de hypothese dat de Aarde zich als een zelfregulerende Gaia gedraagt, inderdaad plausibel(er) wordt. Een realistische beschrijving van het ecosysteem Aarde is Daisyworld zeker niet (en voor de “correcte (sic) theorie die vaststelt (sic) dat lichtgekleurde madeliefjes vooral in de zomer voorkomen om meer zonnelicht en warmte terug te kaatsen, en de donkergekleurde in voor- en najaar om meer licht vast te houden” zou ik alvast mijn hand niet in het vuur willen steken ;-)) … maar dat heeft Lovelock (die ik als ‘orthodox’ bioloog overigens niet zonder meer bijtreed) bij mijn weten ook nooit beweerd.

    Verder moet misschien een flink vraagteken worden geplaatst bij Johans advies aan Gaia om meer te worden als Greenpeace. Laat ik vooraf stellen dat het geenszins mijn bedoeling is de enorme historische verdienste van laatstgenoemde organisatie te ontkennen. Ik kan me echter niet van de indruk ontdoen dat zij zich (net als bijvoorbeeld WWF) inmiddels een al te knusse en comfortabele niche binnen de liefdadigheidsinstellingen-fondsenwervingseconomie heeft verworven om nog voldoende radicaal te durven/kunnen zijn. Mijn verwijt aan het adres van Greenpeace is voor een deel hetzelfde als dat van Johan aan het adres van Groen! : ze zijn eigenlijk (raar maar waar) te braaf, te oncontroversieel. Mediagenieke acties genoeg, dat wel (en die zijn als instrument van bewustmaking natuurlijk wel nuttig), maar intussen ontbreekt het aan de radicale drive om veranderingen waarvan men het belang met de lippen belijdt, ook metterdaad na te streven – hetgeen inhoudt dat men het aandurft om een confrontatie (soms, desnoods…) op de spits te drijven. Als ik Michel Vandenbosch’ GAIA dan ook een eigen advies mag geven, dan luidt het niet “word meer als Greenpeace”, maar wel “word nog meer wat je eigenlijk al bent”!

    (Voor wie het interesseert: mijn eigen Damascus-moment in verband met Greenpeace was het zien van de (nota bene met medewerking van Greenpeace zelf gefilmde) documentaire ‘Battleship Antarctica’ over de “zeeoorlog” (aanhalingstekens zijn hier heus wel op hun plaats) tussen het Greenpeace-schip Esperanza en een Japanse walvisvaarder. Sjonge sjonge: ik heb nog maar zelden zo’n stel nutteloze huilebalken en zachte eitjes aan het werk gezien als die Greenpeace-bemanning. Als mijn contributie moet dienen om dit soort non-actie te financieren – nee, bedankt, geef mij dan maar hun concurrenten van “Sea Shepherd”, die zich in dezelfde omstandigheden wél … op ramkoers begaven!
    (Voor iets meer duiding, zie http://www.seashepherd.org/news-and-media/editorial-080707-1.html)

    Maar goed, het zijn details. Met de algemene teneur van bovenstaand stuk ben ik het (alweer, zoals zo vaak) van harte eens. Puik werk, Johan! Leve Jeremy Bentham – leve ook Arthur Schopenhauer – … en weg met Jos ‘cordon sanitaire’ Geysels.

  10. Marnix van Sint-Mishima

    Intellectuele masturbatie. Met tromgeroffel onthaald door francofiel links. Bravo. Niets hievan is echter nog besteed aan intelligente geesten.

  11. Pingback: De dakloosheid van Gaia - Horecatrend

  12. Heer Sanctorum,
    Ik verbaas mij telkens en telkens weer over de vreemde hoek van waaruit u de gebeurtenissen bekijkt. Maar toen ik op ‘Kreeft op z’n Japanees’ klikte, bleef ik pas helemaal verbouwereerd achter. Met mijn simpel boerenverstand (ik ben maar tot aan mijn achttiende naar school geweest) zocht ik naar barsten in uw betoog, maar ik vond er geen. Misschien ligt het dus wel aan mij. Of anders klopt het gewoon wat u uiteenzet. 😉
    Met vriendelijke groeten,
    De Drs.

  13. Marc Schoeters

    Nog een verhelderend beestenverhaal. Ik was begin jaren negentig aanwezig op een ledencongres van het toenmalige Agalev. Het was het beruchte ledencongres waarop de Bende van Drie – Jos Geysels, Eddy Boutmans en Maria Vogels – definitief de macht over de partij zouden grijpen. In puur stalinistische stijl – de stijl die past bij drie producten van een katholiek college – werd definitief afgerekend met elke interne oppositie. Vooraan in de zaal zat Geysels. Telkens een spreker een interventie deed die volledig paste in de plannen van de Bende van Drie keerde de bedenker van het cordon sanitaire zich om en begon te applaudiseren – de handen hoog in de lucht, zodat iedereen die het misschien nog niet goed doorhad, ook zou meeapplaudiseren. Ik stond achteraan en sprak luidop mijn verbazing uit over dit uit Animal Farm geplukte schouwspel. En toen siste een mannetje in schoon-Hollands in mijn oor : “Weg met de basisdemocratie !” Het was de heer Los – partner van Tom L’Ennui – die toen nog hoopte op een mooie zetel in het parlement.
    Dus wees niet verbaasd over het stilzwijgen van de Groen-Linkse hypocrieten over dierenleed. Zij hebben hun Animal Farm al lang netjes op orde. Het politieke ecologisme in dit land is niet meer dan een skelet in de politieke hoerenkast – een skelet in handen van stalinistische slagerszonen met of zonder brilletje.
    Schrijf dus voort – Johan. Laat over dat skelet geen gras – pardon vlees – groeien !

  14. JohanVerwoerd

    Hoelang gaat deze geboren west-vlaamse racist nog een forum krijgen op internet ? Is het niet tijd dat een keer goed ingegrepen wordt in die zogenaamde ‘vrijheid-blijheid’ die maakt dat welke onzin ook via het net mag worden verspreid ? Is het uiterlijk van dit walgelijke personnage op zich al geen reden om hem van het net te halen ?

  15. Veritas opprimitur

    Het West-Vlaams vet stinkzwijn dat een niche denkt te hebben ontdekt in de Vlaamse beweging, dient niet meer dezelfde agenda als Joods Actueel of Yves Desmet of le roi Albert II, als het neukhol Anja Hermans of haar pooier Bart Debiel. Dood aan de intellectuelen. Leve Pol Pot! Altijd beter dan omhooggevallen debiele vrijmetselaars als die Verdonck of hoe heet ie uit Antwerpen.

  16. Nou, tot die twee laatste heerschappen hier hun opwachting maakten, ging het er nog beschaafd aan toe.
    En van mij mag iedereen een forum krijgen op het internet, als er maar niet opgeroepen wordt tot geweld.