Het carnaval der meningen

Joods Actueel, de excuuscultuur en het betere bochtenwerk

Zowat een week geleden liet professor emeritus Etienne Vermeersch zich in een interview ontvallen dat “de boerka als symbool veel erger is dan de swastika”. Een paar dagen later liet hij Joods Actueel weten dat het om een “stommiteit” ging.  Hij zou die volzin geponeerd hebben “in de hitte van het debat”. Maar welk debat? Het ging om een interview in de cultuurbijlage van De Morgen, waarvan hij, naar ik mag aannemen, de tekst ter inzage kreeg.

“Een mens heeft het recht om zich te vergissen”, aldus de moraalfilosoof. Dat is waar, maar mag men van de invloedrijkste intellectueel van Vlaanderen aannemen dat die zomaar wat uit zijn nek kletst en een vraaggesprek lardeert met vrijblijvende one-liners?

Het voorval doet sterk denken aan het moment in 2007 toen Bart De Wever de excuses van Patrick Janssens, omwille van het oorlogsverleden van bepaalde Antwerpenaren, misplaatst noemde, en in één moeite ook de annexatiepolitiek van Israël ter discussie stelde. Waarna… uitvoerige excuses volgden van de N-VA-voorzitter zelf, ter attentie van weeral hogervernoemd weekblad.

Recent werd dan minister-president Kris Peeters aan de klaagmuur in Jeruzalem gesignaleerd, mét keppeltje, waarbij hij zich fijntjes liet ontvallen dat “een muur twee kanten heeft”. Alweer fout: fluks volgde een reprimande vanwege Joods Actueel, en weer werd er gas teruggenomen: het betrof “een ongelukkige uitspraak”. Kwestie van geen buil over te houden aan die muur.

Excuuscultuur

Drie Vlaamse eminenties, drie uitspraken, drie excuses. Drie maal ook komen de lange tenen van de Joodse lobby in beeld, altijd met de Holocaust en Auschwitz in de binnenzak, en het antisemitisme als ultiem stigma.

Maar daar wil ik dit keer zelfs niet op focussen: dit gaat, breder genomen, over retorisch opportunisme, een gebrek aan beginselvastheid, en een té grote souplesse om uitspraken te herroepen als die ook maar enige controverse te weeg brengen. Ik mis de Stoicijnse standvastigheid. Want ofwel menen mensen als Vermeersch, De Wever en Peeters wat ze zeggen, en dan zijn excuses nergens voor nodig. Ofwel menen ze het niet, kletsen ze maar raak, en buigen ze als riet voor elke druk van buitenaf.

Het voortdurend bakzeil halen van politici, het vandaag A zeggen en morgen B, ook bekend als het betere bochtenwerk, maakt blijkbaar deel uit van een breder maatschappelijk fenomeen, waarin beweringen alleen nog een pragmatische betekenis hebben. Men zegt iets omdat het goed klinkt en omdat men er een effect mee beoogt. Wijzigen de omstandigheden, dan verandert ook de mening. Wordt bijvoorbeeld de druk van de publieke opinie of van een lobby te groot, dan is het beter om gewoon op zijn stappen terug te komen, het boetekleed aan te trekken en zowaar sympathie te oogsten voor deze “menselijke” attitude. Herroepingen, autokritiek en excuses zijn standaard geworden in de politieke retoriek en de marketingpsychologie,- de media spelen dit carnavaleske spel voluit mee. Met dank aan de Griekse sofisten en Machiavelli, maar ook aan de katholieke kerk en het sacrament van de biecht, kwamen de banken bijvoorbeeld weg met een simpel sorry, volgende keer beter.

Dit gaat over retorisch opportunisme, een gebrek aan beginselvastheid, en een té grote souplesse om uitspraken te herroepen als die ook maar enige controverse te weeg brengen.

“Verontschuldigingen” zijn hier weinig meer dan witwaspraktijken die de gevolgen van een uitspraak of démarche moeten neutraliseren. Jammer voor de zo bewierrookte debatcultuur: in een postmoderne democratie zijn meningen blijkbaar vormeloos, boetseerbaar en volatiel.

De waarheid is een passe-partout, alleen de extremen houden nog voet bij stuk, de zogenaamde fanatici die uit de fatsoenlijke fora worden geweerd. Een discussie tussen Fouad Belkacem en Filip De Winter, zoals in het fameuze Res Publica-debat van vorige herfst,- daar heb je tenminste nog het gevoel dat er iets op het spel staat, in tegenstelling tot het slaapverwekkend gekeuvel van de consensusdemocratie.

En toch beweegt ze

Grote bewondering heb ik dan ook voor mensen die in hun zogenaamd fout-zijn volharden. De Socratessen, Galilei’s, Voltaires en Van Goghs (zowel de schilder Vincent als de filmmaker Theo) van deze wereld. De heliocentristische theorieën van Galileo Galilei werden voortdurend gecensureerd en brachten hem een paar keer aan het randje van de brandstapel. Toch bleef hij, als stokoude man onder huisarrest, volharden in de boosheid, onder het hem toegeschreven motto “Eppur si muove!” (En toch beweegt ze: nl. de aarde rond de zon).

De globalistische dwang om planetair te communiceren en constant zijn visie af te toetsen aan die van God en kleine Pierke,  bot de overtuigingen af tot opinies, meningen en meninkjes die er eigenlijk niet meer toe doen.

De waarheid lijkt zich bij voorkeur rond brandstapels op te houden. Ook vandaag zijn het de fanatici, zonderlingen en onaangepasten die achteraf gelijk krijgen. En alvorens ik hier weer van antisemitisme zou kunnen beschuldigd worden: frappant is het verhaal van de Israëlische wetenschapper Daniel Shechtman. Hij ontving in 2011 de Nobelprijs scheikunde voor zijn ontdekking in 1982 (!) van ‘quasi-kristallen’, een mozaïekachtige scheikundige structuur die volgens hem van buitenaardse origine moest zijn.  Zedig verzweeg het wetenschappelijk Nobel-establishment dat Shechtman aanvankelijk voor knettergek werd verklaard met zijn ontdekking. Jarenlang werd hij uitgelachen door eminente collega’s, verbannen uit zijn onderzoeksgroep en zelfs een soort wetenschappelijk publicatieverbod opgelegd. Van 1982 tot 2011: zo’n dertig jaar vagevuur dus. Allicht zal zijn vrouw wel gezegd hebben, toen ze scheef bekeken werd in de supermarkt en zijn kinderen de pineut waren op school (Uw papa is zot!): “Stop toch met die gekdoenerij, Daniel, doe eens normaal, zodat we terug onder de mensen kunnen komen”.

Vind ik leuk

Niets nieuws onder de zon dus. Originaliteit betekent: de sociale uitsluiting erbij nemen, of hem zelfs uitlokken. Want terwijl er overal getoeterd wordt over vrijemeningsuiting, kenniseconomie, innovatie en opvoeding-tot-zelfstandig-denken, is de druk groter dan ooit om zich te houden aan de mainstream. Niet de pauselijke index is aan de orde, wel de dwang om erbij te horen en de schrik om uit de boot te vallen.

Dit verschijnsel van de pensée unique neemt niet af in het facebook-tijdperk, integendeel. De globalistische dwang om planetair te communiceren en constant zijn visie af te toetsen aan die van God en kleine Pierke via de zgn. sociale media, de drang om “leuk” bevonden te worden, bot de overtuigingen af tot opinies, meningen en meninkjes die er eigenlijk niet meer toe doen. Terwijl de weddingschap er nu net in bestaat, te volharden in de boosheid en “tegen beter weten in” tot het uiterste te gaan. Vergif is het, dat facebookgedoe, een afgrond voor niet-conforme denkbeelden. Tot de schaarse echte dwarsliggers van deze planeet zeg ik dan ook: blijf eraf en doe gewoon uw ding, leef gevaarlijk. Accepteer alleen de dood als sterkere, en zelfs die kan men naar zijn hand zetten door het juiste moment te kiezen.

 “Kies en bemin je keuze “: het is de titel van een boek van Ann Vermeiren over een ongeneeslijke ziekte en de beslissing om er een punt achter te zetten. Zonder schuldgevoelens en in het perspectief van de onomkeerbaarheid. Een sterker levensmotto is nauwelijks denkbaar.

Johan Sanctorum

Advertenties

24 Reacties op “Het carnaval der meningen

  1. Ben niet helemaal mee met de link naar Daniel Shechtman. 😦

  2. Mijnheer Sanctorum u moet leren onderscheid te maken tussen wat u denkt en de werkelijkheid die niet noodzakelijker wijze met uw hoogverheven (?) gedachten overeen stemt.

    Ik heb persoonlijk met professor Etienne Vermeersch gesproken over een ander onderwerp. Aan het einde van ons gesprek – ik heb de opname zelfs – zei Vermeersch letterlijk: “Nu ik u toch aan de lijn heb kan je de lezers van Joods Actueel laten weten dat ik een onterechte vergelijking maakte tussen een boerka en een swastika. Dat was een stommiteit”. Verder merkte hij op dat de uitspraak door de interviewer werd aangebracht en door hem in de hitte van het debat werd beaamd.

    Ik ben het met u eens dat het niet om een debat ging want uit lezing van het interview in De Morgen besluit ik dat het gesprek ontaardde in een onbeschoft kruisverhoor.

    Het artikel over dit voorval (op de website van Joods Actueel) concludeerde dat de professor zich dan mag vergaloppeerd hebben met zijn vergelijking maar dat zijn ruiterlijkheid (in dit geval ongevraagd zich verontschuldigen) velen tot voorbeeld kan strekken.

    Jammer genoeg is dat voorbeeld voor sommigen niet heilzaam terwijl ze zich op een pensée unique beroepen waaraan het alvast in hun artikels voortdurend ontbreekt.

    Guido Joris
    redacteur binnenland JOODS ACTUEEL

  3. Sam van Rooy

    Drie punten:
    1) De ‘annexatiepolitiek van Israël’ in één adem noemen met de Holocaust is pervers. (Over die zogenaamde ‘annexatiepolitiek van Israël’: het omgekeerde is waar. De Arabieren bezetten met hun zogenaamde ‘Palestijns volk’ een stuk dat Israël toekomt)
    2) Alsof Kris Peeters niet éérst zwaar onder druk werd gezet door de islamosocialistische/Palestijns-Arabische lobby om Israël te kapittelen, met zijn perverse uitspraken tot gevolg. (Alsof de veiligheidsbarrière van Israël op dezelfde lijn kan worden gesteld als de ommuring van het getto van Warschau. Wie dat zegt heeft een groot gebrek aan historisch perspectief en negeert de naakte feiten).
    3) Alsof Vermeersch niet werkelijk vond dat de vergelijking die hij maakte een stommiteit was. (Swastika en Boerka hebben bepaalde gelijkaardige kenmerken, maar om ze te vergelijken qua ‘ernstgraad’ is onzin(nig)).

    Los van deze drie voorbeelden waarmee je de bal misslaat, ben ik het volledig eens met de essentie van je betoog, namelijk:
    “Het retorisch opportunisme, een gebrek aan beginselvastheid, en een té grote souplesse om uitspraken te herroepen als die ook maar enige controverse te weeg brengen.
    (…)
    Een discussie tussen Fouad Belkacem en Filip De Winter, zoals in het fameuze Res Publica-debat van vorige herfst,- daar heb je tenminste nog het gevoel dat er iets op het spel staat, in tegenstelling tot het slaapverwekkend gekeuvel van de consensusdemocratie.”

    • Kan u mij eens verduidelijken welk stuk grond door de Palestijnse Arabieren wedrrechtelijk wordt bezet en op basis van welke rechtsgrond dit stuk grond aan Israel zou toekomen? ’t ismaar een kwestie om duidelijk te weten waarover we spreken.

  4. Eric Janssens

    Natuurlijk had de prof met zijn vergelijking gelijk, de boerka, als symbool van de deshumaniserende Islam is gevaarlijker dan de swastika als symbool van het deshumaniserende nazisme. De reden is duidelijk: de onderdrukking door de Islam, die net als het nazisme een oorlogsideologie is (met planetaire expansie als hoofddoel) duurt reeds 1400 jaren, het nazisme heeft daarentegen ongeveer twintig jaar stand gehouden. Islam en nazisme zijn de enige verschijnselen die men qua kwaadaardigheid met elkaar kan vergelijken, maar na vergelijking kan je er niet onderuit te concluderen dat de Islam van deze twee het gevaarlijkste totalitarisme is (dat zouden ook intelligente joden op basis van objectieve gegevens kunnen bevestigen).
    Ik begrijp dus ook niet waarom Vermeersch zich heeft verontschuldigd. Net zoals Galilei gelijk had had Vermeersch gelijk. Sanctorums artikel is daarom ook de nagel op de kop. Blijkbaar is het onmogelijk geworden om doorheen alle politiek-correcte, godsdienstige en opportunistische waandenkbeelden nog één enkele objectieve gedachte te koesteren en uit te spreken. Of gelden vrijheid van mening en denken voortaan enkel nog wanneer het om aangename en voordehandliggende waarheden gaat?

  5. Mark VanOppen

    Wat heeft de U-bocht van Etienne Vermeersch ivm de boerka in godsnaam te maken met “de lange tenen van de joodse lobby”…? Eerder met het appeasen van de islam, dunkt me. Maar het zal wel weer racistisch, “verzuurd” en/of niet politiek correct zijn om zulks op te merken.

  6. Jan Vissers

    Etienne Vermeersch de invloedrijkste intellectueel van Vlaanderen(????) Ik zie Etienne Vermeersch als een stormram, die van open deuren inbeuken, zijn hobby gemaakt heeft. Eigenzinnige onafhankelijke moraal-filosofen heeft Vlaanderen niet, enkel door de links-rode jounalistiek geprepareerde individuen, die menen voor de “massa” te moeten spreken.

  7. Ik geef Johan Sanctorum groot gelijk! Het moet nu maar eens gedaan zijn met dat eeuwige oplaten van ballonnetjes om vervolgens toch weer van mening te veranderen.
    Ik bemerk het trouwens in het algemeen ook van politiek partijen. Een politieke partij zou eigenlijk geen standpunten mogen innemen enkel en alleen maar om de kiezer te behagen.
    Volgens mij moet een politieke partij een ferm standpunt innemen en vervolgens verklaren: “Als ge het met ons eens zijt, stem dan op ons, als ge het niet met ons eens zijt, ga dan op een ander!”
    Dát is durven! Dát is politiek bedrijven!

    • Jan Vissers

      Intellectueel Vlaanderen maakt er blijkbaar een sport van om de hedendaagse politieke malaise te benaderen met filosofische aannames, die zelf elke grond missen.

      Als je pseudo-moraal-filosofen zoals Etienne Vermeersch wil counteren, dan ben je verplicht om zelf alle cultuur gerelateerde aannames achter je te laten, en zo intellectueel te transcenderen.
      Zo kan je de populist Vermeersch counteren en bijgevolg ontmaskeren.

      JS spreekt ook vanuit een bepaalde overtuiging, waardoor een ‘verdachte’ mening ontstaat, die enkel gelezen wordt door gelijkgezinden.

      De kracht van het woord is in mijn ogen universeel en ondeelbaar, en is daarom exponentieel krachtiger als die geen heren en ideeën dienen.

      • Heer Vissers
        Ik begrijp wat u bedoelt wanneer u zegt dat het woord des te krachtiger is als het geen heren of geen ideeën dient, maar als we het over politieke partijen hebben dan zullen we toch moeten toestaan dat zij bepaalde ideeën aanhangen. We moeten toch weten achter welke maatschappijvisie we gaan staan als we straks stemmen.

  8. BBW, we hebben een nieuw letterwoord: het Betere BochtenWerk. Waarom stond mijnheerke Peeters daar trouwens, ik bedoel aan de klaagmuur? Hij had durven klagen, in casu over mevrouw Lieten, minister. En dus kreeg hij een enkel ticket naar de klaagmuur. Voor de rest kan ik uiteraard het maatschappelijke isolement dat de goedgekken treft, enkel met klem veroordelen. Wat ook geen zoden aan de dijk brengt uiteraard. “Schat, je wist toen je trouwde dat ik goedgeks bezig was, dus hou nu op met zeuren”.

  9. Nemo Xeno

    @ mijnheer JS : ik beaam de vrij- en vranke attitude van iemand die voet bij stuk houdt en die zich niet steeds verontschuldigend gaat opstellen maar soms is het even moedig, zo niet nog moediger – om de gegronde atittude van de ‘Redemption’-ist aan te nemen en zich écht te veronderschuldigen daar waar zulks totaal genoodzaakt is (cfr. de Holocaust) om daarna in stilte (en dus helemaal niet ‘andere mensen’-uitsluitend) samen aan een betere wereld te werken. Dat evenwel deze mensen vaak te goeder trouw zijn aan waarden die ze zichzelf steeds hebben voorgehouden en zodoende hun eigenwaardigheid beleven (vanuit een eigen referentiekader en tunnelvisies en fixaties en gekwetstheid) is hun goed ‘menselijk recht’. Maar dat is ook evengoed het recht van andere mense.
    @ mijnheer Guido Joris : Ik beaam dus in één adem uw kanttekening aan het adres van dhr. JS : ‘Jammer genoeg is dat voorbeeld voor sommigen niet heilzaam terwijl ze zich op een pensée unique beroepen waaraan het alvast in hun artikels voortdurend ontbreekt’.

    @ Mijnheer Sanctorum : u schreef in uw essay ‘Het verdriet van Vlaanderen’ een aantal zeer juiste bedenkingen maar uw finaal engagement kan ik niet delen, noch uw geïmpliceerde gangmakerij voor ‘de rechten van de sterkste’ als natuurwet binnen een natuurfilosofie (die u blijkt aan te hangen) lijkt al evengoed tot dat buikgevoel te behoren (ook al is de Vlaming de ‘germaanse neger’, een rol die hij dan maar te spelen heeft)… Wie de natuur als regelgever aanvaart, aanvaart zodoende ook het sociaal darwinisme. Ofschoon ik de evolutieleer wel aanvaard, aanvaard ik niet het sociaal-darwinisme dat (evenwel) daaruit – logischerwijze – voortvloeit. Zulke ogenschijnlijk bizarre attitude wordt me ingegeven door het erkennen van een bovenatuur van waaruit ik de ‘waarlijke regelgeving’ erken. Ik stel als ‘GELOVIGE mens’ enkel dat de aarde en zelfs “geheel onze gekende kosmos” (die door wetenschappers als enigste onderzoeksobject kan worden onderzocht) niets meer is dan een reminiscentie aan ‘de Eerste Schepping Gods’. God schiep terdege wel een totaal andere wereld zonder alle wreedaardigheden van de ons gekende wereld(en). Ja, ik ‘geloof’ dat. Zodoende is ook elk ‘model’ dat wilt bewijzen dat God al dan niet bestaat niets meer dan ‘GELOOF’. Het resulteert in een Gods-GELOOF of een “geen Gods”-GELOOF. Ik kan gemakkelijk allerlei fysische kosmologische hypothese-modellen (tijdelijk) aanvaarden omdat ze insé het GELOOFS-kosmologische model dat ik aanhang nooit kan uitsluiten.

    T.a.v. prof Vermeersch :

    in die zin kan prof. Vermeersch – noch kunnen de Sceptici-groepen rond hem – iets reëels aanbrengen waarmee mijn GELOOFS-kosmologisch model dreigt in het ‘niets’ te verzeilen. Binnen dit artikel breng ik deze dicussie ook even op gang omdat Jeruzalem ook een grote religieuze betekenis heeft die nooit kan worden losgekoppeld van zoiets als ‘GELOOF’. Jeruzalem is immer de ThuisStede van de Tempel van Salomon (waarin Jezus ‘Zijn ding’ deed : door het ‘Romeinse kristendom’ eeuwenlang totaal verkeerdelijk en vaak ook antisemitisch uitgelegd) en waar ook de Islamieten aanspraken op maken.
    Ik snap ook wel dat niet-God-GELOVIGEN nu nét de religie vaak aanmerken als oorzaak van oorlogen. Op dat punt kan ik hen niet helemaal ongelijjk
    geven hoewel elke oorlog vaak vooral een economisch en eigen (buik)belang dient. Ik ben dan ook geen ‘christendommer’ maar heb wel voeling met het apostolische en dus vooral pre-ceasaropapistische Constantijns christen-zijn en ben daarin alsnog een pleitbezorger van de notie omtrent de (Joodse) ‘PetrusRots’ (maar dus niet verweven met Oud-Romeins keizerlijke aspiraties/expansionistische ambities die vaak heel antisemitisch waren). Volgens mij heeft het post-Constantijns “christendom” twee aardsvijanden van het Oude Rome (zijnde én de Joden én de Nazareeërs, volgelingen van Jezus van Nazareth) met als twee vliegen in één klap – met hun Monsterverbond met de ‘Ecclesia’ – verslaan… De Oud-Romeins keizerlijke denken, pragmatisch als ze waren wat betreft machtsbehoud en machtsexpansie, hebben die twee niet-Romeinse groepen (die ‘vijanden’ waren) nog grondig tegen elkaar uitgespeeld, het Machiavelliaanse ‘verdeel en heers’-spelletje hierbij indachtig. De rest is geschiedenis dito (zijn) godsdienstoorlogen alom omdat aards eigenbelang zich verweven heeft met een vlaagje vernis van ‘een Koninkrijk dat niet van deze wereld is’ en waarmee de goedgelovigen en kristen-gewilligen binnen deze Romeins-Pragmatische Kerk werden aangetrokken … Ik vind dienaangaande de film over de ‘Mens’ “Jesus of Nazareth” nog steeds een uitmuntende filmprent aangaande het echte hart en de ziel van een kristenmens, of die nu joods of heidens was… Die ‘Man’ was een oeverloze Zonderling. Dat is het minste wat we nu allemaal kunnen getuigen.

    De Abrahamische religies worden dus heel dringend uitgenodigd om zowel op het grondgebied van Jeruzalem alsook op het Belgische (Vlaamse, Brusselse, Waalse, Duitse) grondgebied een Godsvrede uit te werken en te garanderen waardoor elkeen vredelieved naast elkaar samenwonend ‘zijn/haar ding’ kan doen. Aan de andere god/goden-(dito religieuze)-aanhangers en de pleitbezorgers van niet-God-GELOOFS-overtuigingen wordt gevraagd om actief mee te werken aan deze “Gods”-vrede (of moet ik niet eerder zeggen GELOOFS-vrede?).

    T.a.v. sceptici in het algemeen’ :

    elk levenszingevingssysteem – dat uitermate belangrijk is voor de mensen om aan ziekte/lijden en de dood een plaats te geven – verdient op z’n minst erkenning als ‘gegevenheid’ en dient te mogen rekenen op een respectueuze basisbehandeling. Wie zulks niet kan, lijkt de ‘kunst van het leven’ niet echt goed begrepen te hebben. Finaal zijn we allemaal sterfelijke mensen en zoekers naar (eeuwig) geluk en voorspoed. Leven en laten leven. De zon gaat voor iedereen op.
    Ik snap wel dat de sceptici vooral – en volledig terecht trouwens – benauwd zijn voor elke vorm van discriminatie die kan uitgaan van godsverering, religie in het algemeen en religieuze voorschriften dito geboden en verboden.

    het blijft allemaal een uitermate moeilijke ‘dans op een koord’…

    De GELOOFS-modellen blijken immers in elke discussie determinerend te zijn. Ook als meest zuivere, postitivistisch-ingestelde wetenschapper neem je
    , willens nillens, een GELOOFS-model-standpunt in. Ik kan aannemen dat een agnostisch standpunt het dichtste staat bij het ‘wetenschappelijk denken’.
    Ik denk dat de nieuwe ‘gnostici’, en met hen vooral ook de nieuwe tijdsdenkers, daarop inspelen. Toch blijven zij de natuur en kosmos als sacraal en heilig en volmaakt beschouwen. Vaak leidt dat zelf ook tot de aanname van heel wat discriminerende noties.

    Gods-geloven, godsdiensten en religies zijn vaak discriminerend. Ze zijn ook bijna altijd hypocriet omdat mensen vaak niet doen waarin ze heilig geloven (of waarde aan hechten en ook al omdat de geboden niet altijd even gemakkelijk zijn en vaak haaks staan op onze menselijke natuur. Dat is juist.

    Doch kan het leven alleen maar zin hebben als ‘het leven ansich zin heeft’. En die zin moet er dan maar aan gegeven worden zoniet dreigt het ‘agnosticisime’ wat vaak niets meer is dan een soort verholen nihilisme vol sofistische grootspraak (dat vaak kant noch wal raakt)… In dat verband verglijdt het nihil-isme (een densksysteem van een gelovige die stelt dat ‘het leven ansich in feite geen enkele zin, noch een doel heeft) toch wel gemakkelijjk tot een vrijgeleidde van de “menselijke willekeur” (menselijke wispelturigheid en vooral onverschilligheid) en die finaal alleen maar een eigenbelang dient (en zodoende dus steeds hypocriet is), allerlei ‘alle mensen worden broeders’-toneelopvoeringen in deze wereld – als rookgordijnen opgezet – ten spijt. Elke mens zoekt zich hierbij een eigen filosofie en eigen leermeesters op. De mensenrechten worden immers – keer om keer – gekelderd en dit omdat er even zovele (grote) belangen op het spel staan. En wie ligt daarvan wakker? Het genereert vaak niets meer dan een enorm laakbaar defaittisme en cynisme en waarbij – op gepaste ogenblikken – ‘de pot de ketel verwijt dat hij “zwart” ziet’… (en dan in alle ‘betekenissen’ van dat woord)… en je hierbij wordt gevraagd om ‘standpunt in te nemen’…

    De agnostische filantroop die het eigenbelang niet laat primeren op het algemeen belang en diens leven geeft voor het ‘(Verdere) Niets’ maar wel voor dit leven op aarde voor iedereen : zo’n mens ben ik persoonlijk nog niet tegengekomen maar hij/zij zal heel zeker wel bestaan.

    Misschien ligt de oplossing ook (deels) in een “verlichte kristenheid die niet van deze wereld is” maar die daarbij de menselijke natuur minzaam aanneemt en die stelt dat de mens gewoon niet kan oordelen en dat de mensen elkaar te ‘verdragen’ hebben omdat ze allemaal zo verschillend zijn… en die gewoon sereen aanvaardt dat we elkaar vaak ook niet te kennen, noch echt kunnen ‘begrijpen’ (lees : ‘te vatten’) in de uniciteit van elkeen, in onze genetische gebreken (die ons niet bij de geboorte duidelijk zijn), in onze merkbare fysische problemen, in onze steeds originele conjunctie van socio-demografische gegevenheden met hun unieke manier waarop we allerlei levenservaringen verwerken die mede het filtersysteem construeren waarmee we naar alle volgende levenservaringen gaan kijken… In die zin dient “de staat” als organisme de voorwaarden te vervullen die aan elke enkeling deze fundamentele vrijheden kan garanderen.

    Misschien dienen zich van alle soorten ‘godsgeloven’ verlichte versies aan te bieden die het eens geraken over de noodzaak van het samen beheren van een zo neutraal mogelijke “staat” (scheiding van kerk en staat) die het evenwel voor elk individue mogelijk maakt om zijn GELOOFS-leven te beleven.

  10. Jan Vissers

    Nemo Xeno, het is zeer lang geleden dat ik nog zulke nonsens gelezen heb…
    Het christen-dom of het algemeen vereren van godsbeelden, zijn de filosofieën van de gewone man, dat gemakkelijkheidshalve wordt voorgekauwd door vroegere en huidige machthebbers om de dociele massa volgens hun maatschappijbeeld te kneden.

    Maak je weg met je leugens van het hiernamaals, waar rijstpap met gouden lepeltjes worden gegeten….

    • Nemo Xeno

      @ Jan Vissers

      Ik denk dat u me maar voor een fractie begrepen hebt van wat ik in haar geheel bedoel of misschien hebt u me heel juist gehoord, dat weet ik niet.

      Alle mensen, inclusief uzelf, leven vanuit één of andere ‘aanname’ (noem het maar even een ‘geloof’)… Al die mensen zijn, willens nillens, verplicht om samen te leven. Misschien spreken ze – linguïstisch – dezelfde taal maar daar eindigt vaak ook hun ‘verwantschap’. Hoe laat je die mensen samenleven in één huis, in één straat, in één wijk, in één gemeente, in één provincie, in één land, in één gemenebest, op één continent en op deze blauwe planeet?

      Welke gemeenschap houdt u zich voor ogen? :Een samenleving waarin de mensen alleen maar denken en voelen en ‘geloven’ zoals u denkt en voelt en ‘gelooft’? En de rest mag opkrassen of wordt ‘uitgesloten’? Tja, … veel geluk met zo’n houding… maar dat bedoelt u heel zeker toch niet…

      De adeist-agnosticus die vanuit de harde natuurwetten – volgens the struggle for life of the fittest – zijn levensvisie opbouwt is misschien nog de meest ‘wetenschappelijk gegronde persoon’ maar dit veronderstelt het aanhangen van een meedogenloos conflict- en competitiemodel.

      Sinds het begin van de mensheid – en zowat in alle culturen over heel de wereld – werd er (op één of andere manier) geloof gehecht aan een ‘Afterlife’. Ook in de film ‘Gladiator’ – waarin nochtans de roep tot de heroprichting van de republiek wordt verdedigd – wordt deze oeroude notie aangehangen. Deze Notie behoort tot de Universalia… m.a.w. tot de schatkamers van alle tribes, culturen en beschavingen. Alle culturen waren gebouwd op een ‘cultus’, een ‘eredienst’ die verwees naar iets ‘hogers’ dan wat we ‘natuur’ noemen…Vandaar het woord ‘cultuur’.

      Maar misschien bent u wel een natuurfilosoof die de natuur, zoals ze is, als ‘lief’ aanziet.

      De breuk met deze Afterlife-concepten is er gekomen door wat ‘Verlichting’ wordt genoemd en deels is dat ook een terechte verlichting, t.w. een correctie op heel wat duistere discriminaties die in allerlei bovennatuur-geloven impliciet zitten ingebakken. Maar voer die ‘verlichtig’ dan ook direct door naar de ons gekende natuur wat die is gebaseerd op ‘natuurlijke selectie’ (en dus op ‘discriminatie’)…

      Daarom ben ik voor een ‘verlichte kristenheid’ – alleen voor mensen die dat in totale vrijheid voor zichzelf wensen aan te nemen. Het is hier niet de plaats om dat ‘begrip’ (iets wat quasi ooit bestaan heeft) in zijn genuanceerde volledigheid uit de doeken te doen. Ik heb op deze website en op de website van Res Publica vele commentaren geschreven, en sommigen gaan over de laakbaarheid van het Romeinse christen-DOM maar blijkbaar is u zulks ontgaan, tenzij u het zelfs met die verlichte vorm niet eens bent. Tja, dan hebbe we inderdaad een probleem. Het volstaat om u doorheen al deze commentaren te wurmen om een beter zicht te krijgen op wat ik waarlijk bedoel.

      Toch even een vraagje als afsluiting : welke levenszin hebt u iemand aan te bieden die ziek geboren wordt of al heel vroeg in het leven (als kind, dus) chronisch ziek wordt, waarbij die ongeneeslijke ziekte een heel sterke levenskwaliteitsverlaging tot gevolg heeft en waarbij zodoende de gehechtheid aan dit aardse leven door die chronisch zieke mens heel wat minder wordt en zodoende het hoopvol uitzien naar een beter leven (desnoods dus ‘na dit leven’) door diezelfde chronisch zieke mens toch wel begrijpelijk wordt ?

      Wat zegt u dan : “o, effe brute pech voor jou maar maak je weg met jouw probleem dat ik totaal verban uit mijn leven : wég zieke mensen, weg al wat ‘dood is, weg mislukkelingen’…

      of “Maak jezelf van kant en kom niet meer onder mijn ogen?”…

      of “Het aardse leven is enkel een voorrecht van het sterkste volk, het sterkste ras”…

      Ik kan er maar naar gissen hoe u denkt en voelt…

      Stel even dat diezelfde chronisch zieke mens beter wordt en er daarna zijn levenstaak van maakt om een brug te maken tussen dit leven en het leven-na-dit-leven (en intussen ijvert voor een menswaardig bestaan voor iedereen op deze planeet) : wat hebt u daarop in te brengen?

      Ik ken een mens die zich gebonden heeft met al die ‘Afterlife’-culturen en alle culturen die voeling hadden met één of andere levensboom, met hun ‘heilige planten’ en met de medicinale potenties van het planten-, dieren- en mineralen-rijk.. Dat laatste is trouwens zijn levenswerk (geworden).

      We zullen moeten leren samenleven. Hoe ziet u dat samenleven? Als ‘de hakbijl in de andere’? of ‘Scheer uw weg!!!’ of …. (Ik laat het echte antwoord aan u over).

      .Zo slecht kan u toch niet zijn. En dat geloof ik ook niet.

      • Jan Vissers

        De arrogantie om het wezen “de mens” boven de andere levende wezens te plaatsen, omdat ze gezegend zijn met een grotere hersencapaciteit, is per definitie “dom”. Ook een opperwezen(God) verbinden aan die grotere hersencapaciteit, is op de keper beschouwd hilarisch.

  11. Jan Vissers

    De Heer Drs. Johan Arendt Happolati, hoe kan je intellectueel eerlijk zijn als je heren of ideeën dient….

    Het zijn de verlichte geesten die alle culturele aannames van zich afgeschud hadden, die sinds het begin der tijden voor de grote veranderingen gezorgd hebben,..en niet diegene die hun intellectuele capaciteiten ten dienste stellen.

    Politici zijn in mijn ogen een soort ‘huishouders’, en hebben weinig of niets te maken met filosofie.
    Dictators of andere gekken daarentegen, die hun ideeën willen bewaarheid zien, zijn meestal een gesel voor de mensheid, omdat de organische mens niet kan gecatalogiseerd kan worden door een idee of filosofie.

    • Heer Vissers
      Wederom begrijp ik u. Maar het is niet aan iedereen gegeven zo hoog te vliegen als de adelaar. Ik heb niet flink doorgestudeerd in de materie die filosofie heet, noch heb ik ideeën ontwikkeld die helemaal van mezelf zijn. Ik zal mij dus moeten mengen onder de mussen, luisteren naar wat anderen te vertellen hebben en vervolgens de ene of de andere mening genegen zijn. Meer zit er voor mij niet in.

      • Nemo Xeno

        In de Native American-culturen kon elkeen, via de Vision Quest, het standpunt van de adelaar innemen. U kan dat ook. U behoeft daartoe geen andere mensen die voor u alles moeten vóórdenken.

    • Nemo Xeno

      Kan u me eens iets meer vertellen over die ‘organische mens’? Misschien bent u wel een “deep ecology”-groene medemens…
      In dat geval zal de christian anarchy primitivist in mij (je weet wel : de “geitenwollensokken”-mens die ik echt wel eer en erken als één van ‘mijnen’) de hobbits-oren spitsen…

      Tenzij u zelf één of andere mythe over ‘dé organische mens’ aanhangt… Toch zou ik er meer wille over weten…

      Wat ikzelf voorsta laat zich immers ook heel moeilijk catalogeren, vandaar…

      Wat vond u trouwens van een film zoals AVATAR?

      • Jan Vissers

        De organische mens is geen mythe… We worden geboren, uit vlees,… en worden uiteindelijk voedsel voor andere organische wezens.

        Organische wezens laten zich niet in vakjes plaatsen.
        Dat is zo op genetisch vlak, maar ook voor de mens op sociaal- maatschappelijk vlak.
        Dit laatste is tevens de grootste fout van alle ‘grote’ historische leiders-denkers, die we gekend hebben.

        “De mens” in een ideologie plaatsen, is geen linkse of rechtse bezigheid, maar een bezigheid van de organische mens zelf.
        Die ideologie als wereldbeeld is dan niet meer logisch, maar een abstract gegeven dat enkel leeft in de hoofden van de volgelingen, waardoor mensen die dat niet volgen, per definitie uitgesloten worden.

        De mens moet in mijn ogen gewoon, ‘zijn’, en zo weinig mogelijk bestuurd worden.

        De film Avatar was in mijn ogen een draak van een film, omdat juist die organische wezens, nooit door een digitaal poppetje kan weergegeven worden.

        Zolang de mens arrogant blijft, door meer te willen zijn dan hij zelf is, blijft hij blind voor zichzelf.

        Ik ben zeker geen groene jongen ala Groen, maar een overtuigd Vlaams Nationalist, die er van overtuigd is dat je kan verder bouwen op een cultuur, maar wel met een open geest.

  12. Niet veel anders dan “la” Johan Sanctscrotum is ook “‘la” Etienne Vermeersch een oud-nazi die nog steeds zit op te roepen tot sterilisatie van iedereen die niet zo’n walgelijke smoel heeft als hijzelf.

    • Nemo Xeno

      Een samenleving die haar zwakkere medemens niet helpt, maar eerder pleit voor sterilisatie of ergens die zelfdoding openlijk promoot, is gewoon ‘niet goed bezig’… wat zeg is : ‘is uitermate slecht bezig!’…

      Ik snap niets van die man (Vermeersch) of misschien toch wel : de zwaar geërgerde persoon van een Romeins christendom – maar die blijkbaar nog nooit heeft gehoord van andere vormen van christenheid die vaak doorheen de RK kerkgeschiedenis bloedig werden afgeslacht door het Oud-Romeins-geaccapareerd- christenDOMs-model – maar die zelf bijna een tegenkerk heeft opgericht van niet-God-GELOVIGEN en veel te gemakkelijk – via de scepitci – uithaalt tegen alles dat van nabij of van verre toch iets te maken kan hebben met een ‘God’, dito ‘creatie’ dito ‘hiernamaals’ dat in hun heilige huisjes ‘des duivels’ lijkt te zijn… hoewel ik heel wat artikels van sceptici ook goed vind (vooral als ze zich weren tegen allerlei vormen van discriminaties die voortvloeien uit ‘religieuze overtuigingen’ idem dito diverse vormen van ‘reïncarnatiedenken’ dat vaak nogal wat impliceert… Ze moeten ook veel meer een genuanceerd onderscheid leren maken…

      Intussen heb ik wel de bottomline van de Gravensteenmanifesten begrepen, denk ik, wat een linkse variant is om ‘op te komen voor het behoud van een eigen taal en cultuur versus een koloniale annexatiepolitiek’ en dat insé (in alle andere landen) een daad van antifascisme is… en dat alleen in de Belgische context steeds vereenzelvigd wordt met extreem-rechts (en/of wat daar allemaal – terecht en soms ten onrechte – moet onder begrepen worden)… Maakt u hierop soms een allussie? Kan u het onderscheid wel maken?

      • Nemo Xeno

        Misschien dien ik mezelf wat te corrigeren. Prof. Vermeersch lijkt bij de Jezuiëten opgeleid te zijn (cfr. een uitzending over zijn persoon door dhr. Rik Torfs). Hoewel : ‘correctie’ : is dat wel het juiste woord?

        Tja, die Romeinse kerk heeft de eerste Romeinse kristenen in haar zog aangetrokken en transformeerde hen tot ‘poppetjes van het Romeinse Rijk’. In plaats van in de arena’s van Rome te sterven voor hun geloof in de Blijde Boodschap van Jezus van Nazareth mogen ze nu blijven leven. Als compensatie dat ze nu niet meer vervolgd worden (en dus niet meer kunnen lijden voor een ideaal) moeten ze in de passieweek 4x/dag mediteren over het lijden van Jezus en ‘mogen’ ze hierbij zichzelf geselen. Langs de achterpoortjes van het Caesaropapistische Rome mogen de kloosterordes ‘paternalistisch’ de verslagen volkeren verzorgen. Dat was immers de ‘deal’ met de Romeinen.

        Intussen annexeert Rome allerlei gebieden van ‘barbaren’ en treedt er op als onverbiddelijke kolonisator want – zo weten ze van zichzelf te getuigen : ‘Rome is het licht van de wereld’. Deze waan zal ook de Franken aantasten waarbij (het) Frank(en)-Rijk (of de blauwe bloedslijn dito Romeinse Pater Familias-adelheid) zich als snel ontpopt tot “La France, Fille l’ainnée de l”Eglise”… Finaal keren de Fransen zich tegen de Roomse kerk en beklede de ‘Franse Revolutionairen’ zich met een nieuwe zending en roeping waarin ze zich in feite ook weer als ‘de besten’ beschouwen.

        Op die manier zijn de Vlaamse boerkes – binnen de logica van de Franse logica en eigenwaan – niet veel meer dan de ‘Germaanse negertjes’ (dixit Johan Sanctorum) die de Verlichting enkel en alleen te danken hebben aan de Fransen en waarvoor ze overal ‘dank u’ moeten zeggen.

        Overal moet de Franssprekende in feite als heer en meester behandeld én dus onthaald worden. Geen haar op hun hoofd dat eraan denkt om dat ‘Germaanse negertaal’ (“une langue si locale”) te gaan gebruiken.

        Elke “aanmatiging” van de Vlaamse medemens om het (gaandeweg, meer en meer, zichzelf bevrijdend van een slavenrol) toch evident te vinden dat de meester ook wel eens de taal van “de slaaf” mag aanleren (en haar ook daadwerkelijk te spreken) wordt door diezelfde meester beschouwd als hyperarrogant, als een daad van ‘muiterij’, als iets dat ongehoord en ‘barbaars’ en bijna ‘onmenselijk’ is opdat zulks onrecht maar eens voorgoed over heel de wereld getrompetteerd moet worden als een enorme aanslag op… tja, … inderdaad, op wat eigenlijk? Misschien gewoon op het zo evident beschouwde superioriteitsgevoel van de Frans-sprekenden die zichzelf niet eens kunnen gadeslaan vanuit een objectief gesteld vogelperspectief…

        Een objectief-schouwende buitenlandse waarnemer die geen enkel belang heeft om voor één of andere groep partij te kiezen kan al snel tot dit inzicht komen. Daar moeten zelfs geen speciale audits voor worden uitgevoerd. .

        En toen ontdekte Vlaanderen voor zichzelf dat zij het nieuwe uitverkoren volk Gods was : AVV-VVK… en gaat zelf de superioriteitstoer op en de V-hardliners houden er ook irredentistische geheime agenda’s op na (die zelfs niet eens zo geheim zijn).

        Die twee ‘superioriteitsdenkende’-denkende groepen betriggeren elkaar en bepalen het klimaat van dit land. En iedereen speelt dit spel, op één of andere wijze, mee.

        En elke groep wentelt zichzelf in haar Calimero-rol en het FDF schets vanuit haar Calimero-rol de rol van de Grote Boze Wolf Vlaanderen en dit terwijl de SS haar mosterd is gaan halen bij de Pretoriaanse lijfwachten van de Romeinse keizer.

        Ik kan me soms doodergeren op dit land maar het is beter om er mee te lachen en een manier te vinden waarmee alle groepen over zichzelf de spot gaan drijven. Misschien moet het buitenland hen daar een handje in mee gaan helpen.

        Het wordt hoog tijd om een Internationale Denktank rond Plan Switzerland én Plan X op te bouwen die als groep een objectief schouwend vogelperscpectief innemen (van de Zwarte Zwaan § Witte Merel) en deze panoramisch verkregen visie voorleggen aan alle andere ‘buitenlanden’ want de Vlamingen, Walen en Brusselaars (en hun media) zijn niet in staat om zichzelf bezig te zien noch zichzelf gade te slaan.

        We zullen vragen dat neutrale, externe audit-studies worden gemaakt. U zal merken dat hun verslagen in grote lijnen zullen overeenkomen met de visies van de “Plan S § X”-denktank.

        Het “rapport van de Fransen” is een giller omdat ze zelf betrokkenen zijn en dus ‘rechter en partij’ spelen van een eigenbelang en hierin plots blind zijn voor hun eigen taalwetten die hallucinanter zijn dan de ‘Vlaamse Wooncode’ .

  13. Nemo Xeno

    @ Jan Vissers

    Bedankt voor de toelichting. Dit gesprek zullen we ooit wel eens verder zetten.