Christendom, Islam, één strijd?

BouillonOp 15 juli 1099 veroverden de kruisvaarders, onder leiding van Godfried van Bouillon, de heilige stad Jeruzalem, op dat moment deel uitmakend van het Islamitische Rijk.

De socio-economische context van die 1ste kruistocht is interessant: de aanzienlijke bevolkingsaangroei in West-Europa leidde tot een overschot aan mensen en een tekort aan grond. Ook de ridderstand explodeerde: de geadelde ijzervreters struikelden gewoon over elkaar heen. Een heilige oorlog kwam prima uit om dat euvel op te lossen. Tenslotte bevatte het kruisvaartleger, door het uitzicht op amnestie en statusverhoging, een bonte mengeling van criminelen, avonturiers, naast verpauperde boeren met hun families. Uiteraard zat dat proletenleger niet mee aan de rijk gevulde riddertafels, ze overleefden van bedelarij en gestroop. Allen, rijk en arm, amuseerden zich onderweg met het sarren en bestelen van Joden: de Europese pogroms zouden tijdens de kruisvaarten ontstaan zijn.

Dit allemaal ter zijde. De herovering van Jeruzalem zou de start vormen van een eeuwenlange Jihad tussen twee godsdiensten die uiteindelijk sterk aan elkaar verwant zijn, samen overigens met de oudste tak, de Hebreeuwse godsdienst.

Woestijngodsdiensten

Jodendom, Christendom en Islam: zijn het hun verschillen of hun gelijkenissen die primeren? Of worden de verschillen gebruikt als alibi om de gelijkenis te ontkennen? De verbitterde strijd tussen de drie monotheïstische wereldgodsdiensten is er ontegensprekelijk een van verwante religiën die in elkaars vaarwater zitten, elkaar geïnspireerd hebben, en bovendien in dezelfde regio wortel hebben geschoten.

Alle drie geloven ze in de ene goddelijke patriarch die hemel en aarde heeft geschapen, in Satan als verpersoonlijking van het kwaad, de profeet Abraham als aartsvader, en in het hiernamaals. Het boek waarop ze zich baseren is tegelijk een kosmogonie, een geloofsleer en een morele handleiding: respectievelijk bevatten de Thora, de Christelijke Bijbel en de Koran verhalen die elkaar grotendeels overlappen.

Het statuut van Jezus Christus is eigenlijk nog de grootste struikelblok: voor de Christenen is hij de mens geworden god, voor de Joden een valse Messias en dus eigenlijk een charlatan, en voor de moslims is hij slechts een van de profeten. De Joodse godsdienst acht zich superieur omdat ze de oudste is, de Islam omdat ze de jongste is, en het Christendom (uiteraard in al zal zijn variaties…) hangt er tussenin, als mossel-noch-vis.

Alle drie claimen ze Jeruzalem als hun heilige stad, en zo zitten we terug in de sfeer van de heilige oorlog en de godsdienstwaanzin die vandaag sterker is dan ooit. Voor een buitenstaander heeft dit iets onwezenlijks en absurd. Drie fanatieke boekgodsdiensten, met grotendeels dezelfde verhalen, die elkaar toch uitsluiten. Drie vereringsvormen van dezelfde Almacht die geen concurrentie duldt, zelfs niet van zijn eigen schaduw.

Atheïstische godsdienstpsychologen beweren –en ze zitten er allicht niet ver naast- dat het met de geografie van het stamland te maken heeft: dorre, hete (bij nacht ijskoude), rotsige en/of zanderige landschappen leveren nu eenmaal een extreem wereldbeeld op, gedomineerd door één transcendente, almachtige god die de gehoorzamen beloont en de afvalligen uit de karavaan verstoot. De luchtspiegelingen leveren nuttige bijproducten zoals de verschijning, het visioen, het mirakel.

Vanuit dit gezichtspunt is de strijd om Jeruzalem, die zich ook vandaag voortzet, het lachwekkende resultaat van een eeuwenlange fata morgana in drie dimensies. Men moet er de humor van inzien, alvorens men eruit los geraakt: dit is een tot een planetair formaat uitgegroeid gekkenhuis. Maar zo zien de aanhangers van Jahweh,  God en Allah het natuurlijk zelf niet. Op 11 september 2001 kon laatstgenoemde nog eens met toeters en bellen scoren tegen zijn onbestaande rivalen. Allah Akbar!

Dhimmitude

Ondertussen moet de katholieke kerk in het Westen met lede ogen toezien hoe blanke, blonde en blauwogige jongeren zich bekeren tot de Islam. De rekkelijkheid van Rome en het moderne materialisme hebben een zodanige vorm aangenomen dat er blijkbaar nood is aan een onwrikbare religie met strenge principes en duidelijke regels, in het bijzonder bij mensen die nood hebben aan structuur en zekerheid. Vooral aan de conservatieve kant van het Christendom, waar men voorheen vooral dweepte met Israël en het Jodendom, wordt men ongeduldig. Is het daarom dat aartsbisschop Léonard zich in het interview met het tijdschrift Tertio opvallend positief uitliet over de Islam, als een bondgenoot in de strijd voor meer spiritualiteit en tegen de morele ontaarding?

Via de 16de eeuwse contrareformatie en het 2de Vatikaans Concilie (het “mei ’68 van Rome”) is het gif van de moderniteit binnengeslopen, en binnen fundamentalistisch-Christelijke middens wordt de Islam heimelijk, maar steeds sterker, gezien als een nuttige tegenkracht waar op termijn wel zaken mee te doen zijn. In Nederland riep Egbert Schuurman, fractievoorzitter van de ChristenUnie, zelfs op tot een moreel pact met de Islam. Ook paus Benedictus XVI liet al een paar keer noteren, “open te staan voor een dialoog met de moslims”.

De verborgen agenda hierachter gaat zonder meer over een halt toe roepen aan de seculariteit. De door de Franse revolutie afgedwongen scheiding van kerk en staat is misschien wel omkeerbaar als beide religiën de krachten bundelen, zo gonst het binnenskamers. De opmars van de Islam zou dan, ook voor het zieltogende Christendom, de retro-trein kunnen zijn in de richting van de zo vertrouwde waarden: nederigheid, deugdzaam leven, spiritualiteit, het kerkelijk gemeenschapsgevoel, en… de Heilige Oorlog tegen de ongelovigen. En passant kan ook Darwin worden afgeschaft en het scheppingsverhaal in ere worden hersteld, zoals nu al in sommige Amerikaanse staten met een dominante Christelijke meerderheid gebeurt.

Waarom zou de Islam, die wereldwijd in opmars is, een pact sluiten met een zieltogende religie als het Christendom? Als dat “pact” er komt, dan zal het een knieval zijn van de verliezer jegens de winnaar.

Islam-bashend politiek rechts, waar diezelfde conservatieve katholieken vandaag onderdak vinden, is er dan aan voor zijn moeite: de nieuwe morele orde is gefundeerd op het simpele theologische feit dat God en Allah twee namen voor hetzelfde opperwezen zijn, waarvan de verenigde legerscharen de wereld moeten redden van de agnostische decadentie. Uiteindelijk wordt hier slechts de logica doorgetrokken die in de drie woestijn- en boekgodsdiensten zit: de gehoorzaamheid aan de goddelijke almacht, geopenbaard in de schriftuur, staat boven alles. De verschillen, die zijn secundair en beheersbaar, in naam van het “actief pluralisme”, de tolerantie en de religieuze diversiteit, en als dam tegen het seculiere denken, zo meent Mark Van de Voorde, gewezen hoofdredacteur van Kerk en Leven, en ex-adviseur van Yves Leterme in zijn oneindige naïviteit. Zowel de Islam als het Christendom als het Jodendom beheren gemeenzaam het heilige dat niet door ongelovigen mag ontwijd worden, aldus nog deze intellectuele supertsjeef.

Helaas, gaat het om een zwaktebod. Waarom zou de Islam, die wereldwijd in opmars is, een pact sluiten met een zieltogende religie als het Christendom? Als dat pact er komt, dan zal het een knieval zijn van de verliezer jegens de winnaar. Het protocol van dit Christelijk Versailles zal in de komende decennia zijn beslag krijgen, er zal veel water in de miswijn worden gedaan. Let op mijn woorden: de dhimmitude komt eraan, zijnde de vrijwillige onderwerping van gelovige niet-moslims aan de Islam. Ze worden dan geduld als reserveleger van de Jihad en als nuttige vijfde kolonne in het politiek establishment waar ook hoger vernoemde Mark Van de Voorde zijn vredesverhalen slijt.

Geuzenpartij

Al wie zich geroepen voelt om in dit groot-Abrahamitisch monsterverbond te treden: ga uw gang. Het is de ondertussen gepensioneerde hoogleraar islamkunde en arabistiek Urbain Vermeulen, auteur van o.m. “Islam en christendom – Het onmogelijke gesprek?” (1999), die de puntjes op de i zet: het superioriteitsgevoel van de Islam is verankerd in de Koran, en daar is elke moslim van doordrongen. Elke zogenaamde dialoog is een stap voorwaarts in de islamisering van Europa. Vermeulen, die door de traditionele media nauwkeurig gemeden wordt, voorspelt dat de islamitische wetgeving (de sharia) in toenemende mate ons rechtsstelsel zal infiltreren. Niet alleen als moslimrecht, maar als recht tout-court, terwijl weldenkend Europa zichzelf nog steeds wijs maakt dat het met integratie bezig is.

Het vereenvoudigt alleszins het warrige multiculdebat en het hertekent de ideologische krijtlijnen: de echte inzet is deze tussen geloof en vrijdenken. Niets meer of minder. Vergeet het “Christelijk-humanistische” tegengewicht, het stelt niets voor.

Als er nog geen Geuzenpartij bestaat die zich geroepen voelt om heel de ontstane troep op te ruimen, dan zal ze dringend moeten uitgevonden worden.

Het actieve, geëngageerde atheïsme is meer dan de slappe was van de hele en halve ontkerkelijkten. Het gaat om een nieuwe, liberaal denkende beweging (niet te verwarren met het partijpolitieke liberalisme) die zowel opkomt voor het wetenschappelijke, ondogmatische vrijdenken als voor het democratische recht op vrijemeningsuiting, samen met alle daaraan verbonden principes inzake de rechtstaat, de lekenstaat en het vrijwaren van de publieke sfeer tegenover opdringerige/intimiderende religieuze symbolen.

Als er nog geen Geuzenpartij bestaat die zich geroepen voelt om heel de ontstane troep op te ruimen, dan zal ze dringend moeten uitgevonden worden. Ik weet zelfs niet of we ze links of rechts moeten noemen, ze zal zich politiek vanaf de grond moeten constitueren. Rechts is aangetast door de illusie van de Christelijke leitcultuur, links zit nog altijd met de multiculdoctrine opgescheept die het moslimimperialisme vrij spel geeft. Samen zullen ze uiteindelijk het dhimmi-leger bevoorraden.

De radicale anti-religieuze beweging zal zich hartsgrondig tegen het politieke, sociale en culturele establishment moeten keren, want de god van Mozes en Abraham zit diep in onze cultuur en instellingen, veel dieper dan we kunnen vermoeden. Theo Van Gogh en Ayaan Hirsi Ali kunnen o.m. als mentor gelden: intellectuele stoorzenders die de Islam bekritiseren vanuit een radicaal vrijdenkersperspectief, niet vanuit een kruisvaardersideaal of een belegen katholiek fatsoensdenken.

Maar goed, Van Gogh werd met kogels en messteken afgemaakt door een moslimfundamentalist, die als visitekaartje ook nog een doodsbedreiging achterliet, gericht aan Hirsi Ali. Een gezondheidswandeling wordt het niet, maar boeiende tijden kondigen zich alleszins aan voor wie nog het hoofd boven het maaiveld durft te steken.

Advertenties

14 Reacties op “Christendom, Islam, één strijd?

  1. Eric Janssens

    Er zijn momenteel erg veel factoren die op politiek vlak een rol spelen, en de Islam is daar, ook in Europa, één van. Maar Sanctorum vergeet enkele zaken te vermelden die de toekomst van Europa, de westerse wereld én bij uitbreiding de mondiale politiek zullen bepalen. De westerse hedonistische moraal die openlijk de waarden van het het lichamelijke en seksuele genieten (sado-masochistische voorkeuren en toeristische exuberanties incluis) propageert is wereldwijd verspreid en komt tot in de uithoeken van deze planeet in botsing met de doorgedreven moraalridderij van door S. aangehaalde geloofsdictaturen. In Brunei werd onlangs de sharia tot basis van het recht uitgeroepen, met afgehakte handen en gestenigde overspelige vrouwen tot gevolg. Maar elders, zoals in Turkije en Egypte, kwamen grote massa’s op straat om de islamisering van de politiek en de samenleving te verhinderen. In Marokko bestaat een progressieve beweging waarvan de huidige koning de exponent is die vrouwen een beter leven wil geven, terwijl de Marokkaanse regering fundamentalistisch is en de rechten voor vrouwen wil terugschroeven. De Arabische Revoluties hebben voor een lawine van onheil gezorgd, maar ze hebben in tweede instantie ook getoond dat heel wat Arabieren meer voelen voor secularisme dan voor islamisering (zie de straatprotesten van Istamboel tot Caïro). In Europa, ondanks de legers sociologen en politicologen die aan onze universiteiten jaarlijks afstuderen, werd nooit ernstig onderzoek verricht naar wat de Europese moslims werkelijk denken. Zijn ze in de meerderheid seculier en meer westers gezind, of gaan ze voor de introductie van een islamitische wetgeving met alle gevolgen voor de westerse vrijheden vandien? Over de stilte die deze vraag oproept hangt een waas van politiek-correct moralisme dat niet uitgaat van moslims maar van hoogopgeleide, in meerderheid linkse betweters. Zij zijn bang dat dit soort onderzoeken, zoals eerder deze van Van San en Fleur Jurgens, tot het plaatsen van grote vraagtekens bij de ideologie van de 21ste eeuw, het benepen multiculturalisme, zouden leiden. Van communisme, van verwaterd socialisme en liberalisme en van een op de helling staand katholicisme zijn deze dwaalgeesten terecht gekomen in de verheerlijking van de ander, in het exotisme en een dwangmatig pluralisme dat voor de verschrikkingen van talrijke primitieve tradities stekeblind is (net zoals Rousseau dat meer dan 200 jaren geleden was, maar die kon nog als excuus aanhalen dat in de 18de eeuw de antropologie pas in de kinderschoenen stond).
    Eergisteren zei een moslima (met hoofddoek, maar ze had hem niet op) me dat je overal goede en slechts mensen hebt. Die vaststelling is zo oud als de straat, maar het wordt misschien tijd ons er weer aan te herinneren dat ze klopt. Wanneer er een burgeroorlog uitbreekt, waar ook ter wereld, zijn het de wraakzuchtigen van beide kampen die deze hebben ontketend. Na een tijdje worden ook de rustigere, meer verdraagzame types het bloedbad ingetrokken. Om dit soort situaties te verhinderen heb je juist geen Bosnisch multiculturalisme, maar integendeel het principe van de gescheiden werelden nodig. Alles wat in essentie niet verenigbaar is moet je ook niet proberen te verenigen, je kan beide partijen beter uit elkaar halen en ze gescheiden houden. Wanneer ook de multuculturalisten dit in zullen zien, en het geloof in hun achterhaalde ideologie zullen verliezen, kan de wereld weer aan haar toekomst gaan denken.

  2. Taalgaardenier

    Buiten enkele Oikofobische uitzonderingen, zoals establishment, in de oorspronkelijke tekst ben ik het ditmaal wel volledig eens met Johan, ook met Erik. Zelfs de taal is nu aanvaardbaar, dat is een grote stap vooruit. Ik zal dan ook het stukje met plezier mee verspreiden, ook aan mijn eigen prekende familie in de VS.
    We dachten te vroeg dat we hier van religiemaniakken bevrijd waren. De huidige jongeren zullen de opkuis moeten doen en hoogstwaarschijnlijk zal dat niet zonder horten en stoten gaan.

  3. Ralph Bisschops

    Sanctorums analyse staat theologisch en filosofisch vrij goed op zijn poten, maar we blijven in de de ideeëngeschiedenis steken. Het radikale atheïsme als tegengif voor de Islam of voor religies als dusdanig is een zeer cerebrale bedoening. De Islam heeft immers met geloof eigenlijk niets te maken. Wat massa’s mensen tot de Islam aantrekt zijn de tonnen nestwarmte die hij aan arme of gedesoriënteerde mensen biedt. Hierin heeft hij de rol van het communisme overgenomen. Studies tonen aan dat bijv. in de maghrebijnse landen het islamisme door de regeringen werd gepromoot om het communisme in te dijken. Dit lijkt me in het Westen ook het geval te zijn.
    Gisteren nog stelde Luc Ferry (Franse filosoof en gewezen minister van onderwijs) dat de Islam even schrikbarend zou zijn als het nazisme. Hij voegde er meteen aan toe, dat hij de Koran een prachtig boek vond. Wie durft tegenwoordig nog hetzelfde te zeggen van Marx’ “Das Kapital”?
    In een notendop: 1. We importeren honderdduizenden moslims om de bevolkingspyramide op te krikken (hierin hebben we geen andere keus) en de arbeidersklasse aan te dikken;
    2. we trachten te verhinderen dat dit nieuwe proletariaat communistisch wordt.
    3. Oplossing: we schenken aan de Koran (en andere religieuze texten) kunstmatig intellectuële grandeur (op die manier zijn anderhalve eeuw marxistisch denken & publiceren van de kaart geveegd).

  4. Taalgaardenier

    Wel overtrokken, bovendien: Laat ze maar naar China, Cuba, enz. trekken. Ze zullen nogal een post pakken. Overigens zei Karl Marx zelf dat religie opium voor het volk is.
    Wat of waar bestaat het communisme nog, buiten voormelde landen? Mie Vogels, kameraad Frank Van Den Broeck,enz., Amadagalev kort gezegd, heeft zijn biezen moeten pakken en verstopt zijn stommiteiten achter andere rokken. Die zijn op hun beurt zo goed als opgedoekt. Rest nog hier en daar wat nesten van ronddwalende spiritaliërs/postjespakkers.
    Bevolkingspyramide? Aan de zogezegde vrouwenemancipatie, met als gevolg het weigeren van meer dan 0,71 kind te krijgen, dat hebben we inderdaad aan de communisten te danken. Excrementeeraanvragers hebben daar echter geen boodschap aan, en onze eigen pseudo onnozele wetgevingen helpen hun konijnenkweek.
    Wij (de kiezers algemeen) zijn de verantwoordelijken hiervoor, en niemand anders. Wij zadelen onze nazaten er mee op. Jaag al het schorremorrie terug naar van gekomen, geef onze vakmensen het loon wat hen toekomt en er zullen er meer dan genoeg bereid zijn, onder eigen rangen.
    Als ik bekijk hoe jij het over de arbeidersklasse hebt, zal je er waarschijnlijk nooit toe behoren, noch behoord hebben.
    Rest slechts één ding: Echte vaklui die les geven aan de grootste klassen, met de moeilijkste leerlingen en de meest te kloppen uren, niet minder, maar het driedubbele te betalen van collegeleraars. Je zal dan ook niet enkel ontlastingsaanvraagoppassers krijgen noch nodig hebben!

  5. Het valt op dat J.S zijn betoog start met een langgerekte islamofiele leugen. De herovering van Jeruzalem was helemaal niet de start van een eeuwenlange Jihad. Deze politiek correcte stelling overgenomen door JS is geschiedkundig nonsens en dus als uitgangspunt waardeloos. De lijst van auteurs die dit wetenschappelijk aantoonden is lang. Onder de Nederlandstaligen kan ik Hans Jansen, Koenraad Elst en inderdaad Urbain Vermeulen aanbevelen. Voegt men hier werken van Franse Duitse en Engelstalige auteurs er bij en men vult een behoorlijk brede boekenkast.

    Dit om duidelijk te maken dat de islamofiele nonsens van de eerste paragraaf weinig indruk maken en de toon zetten. Toch heb ik, zij het niet zonder enige weerzin, verder gelezen.
    Als objectivistisch atheïst betwist ik dat het christendom ooit een woestijngodsdienst zou geweest zijn. Ook deze stelling is wetenschappelijk en geschiedkundig nonsens. Ook de tweede paragraaf is dus aangetast door een verkeerd uitgangspunt waardoor de waarde van de analyse nog verder zakt tot op het niveau van betweterij uitgekraamd in sommige officiële tempels van vrijzinnigheid waar men ook voor geen leugen terugdeinst.

    Gelukkig herpakt J.S zich volledig in de tweede helft van zijn betoog. Over dhimmitude en een geuzenpartij schrijft hij zinvolle dingen op basis van objectieve waarnemingen. Ik sluit me aan bij de bedenkingen van Eric Janssens en Taalgarnierder over resp. multiculturalisme en collectivisme.

    Wie de koran echt gelezen heeft weet dat dit boek al 14 eeuwen lang een bron van inspiratie is voor alles wat indruist tegen de mensenrechten, de individuele vrijheden, de wetenschap, de beschaving en de verdere ontwikkeling van de mensheid. Daar is niets Islam-bashend aan of mee gemoeid. Het is een objectieve vaststelling met existentiële dimensies. Het is nutteloos te onderhandelen met nomadische roofdieren.

  6. Pingback: Johan Sanctorum: “ni dieu, ni maître” | Golfbrekers

  7. Johan, Johan, waar ga je heen? Een atheïstische levensbeschouwing, een geuzenpartij die de abrahamitische godsdiensten wil aanpakken? Maar dan zal die meer in de aanbieding moeten hebben dan een rationalisme dat alleen feiten aanvaardt en de mens ziet als een wezen dat door zijn passies misleid wordt maar dankzij de heldere reden op het juiste pad blijft. Het sciëntisme gaat uiteraard nog een reuzenschrede verder, wat die stroming staat het voor dat alleen wetenschappelijke kennis ons kan sturen. Dat die wetenschappelijke inzichten over het brein brengt waarin de hormonen en bij uitbreiding sensaties, emoties hun plaats hebben, lijkt velen in het rationalistische kamp te ontgaan. In die zin, zo lijkt mij, is het vrijzinnig humanisme dezer dagen niet zo ver af komen te staan van de abrahamitische religies. UIteraard omdat ook dat voor het vrijzinnig humanisme het woord een centrale rol speelt, maar anders dan bij die religies gaat het niet om regulering in het bestaan van onze individuele levensvervulling. Het vrijzinnig humanisme maakt ook al te vaak abstractie van de individueel beleving van de dingen. Op dat vlak kan men bij wijlen Leo Apostel en Ludo Abicht best interessante reflecties en aanvullingen vinden.

    Overigens is het beeld van de kerk, zowel ten tijde van Godfried van Bouillon als later, maar ook nog vandaag verre van volledig. Op wat J.S. schrijft valt op het oog niet veel af te dingen, maar alleen al het feit dat de bevolkingsaangroei in Europa aan het einde van de 11de eeuw zorgde voor problemen in de landbouw, bracht ook de steden tot ontwikkeling, maar ook had dit te maken met toenemende ordening van de samenleving, door toedoen van de kerk die J.S. Verkettert. Zonder het organiseren van Vredes, op bepaalde dagen, maar ook bepaalde plaatsen en tegen bepaalde vijanden, was de samenleving in de roofridderij blijven steken.

    Het is om die reden dat ik vele kritiische opmerkingen aan het adres van de Europese cultuur, waarin de kerk, later de RKK een belangwekkende rol speelt, niet echt dorodacht kan vinden; J.S. brengt hier een visie die naar mijn inzicht echt de toets van de kritiek niet kan doorstaan. Wat het gesprek tussen Islam en RKK betreft, we weten toch dat net vele vrijzinnig humanisten nog veel verder gaan in de zelfverloochening?

  8. Pingback: Christendom, islam, één strijd? | E.J. Bron

  9. Karina Uyttersprot

    wie wat hindoe mythologie leest, ziet opeens dat er niets nieuws is onder de zon of waar alle abrahams hun mosterd halen. Waarom zijn Indiërs zo vriendelijke glimlachende mensen, precies omdat ze geen monotheïstische godsdienst hebben, geen boek dat goed en kwaad onderscheidt naar wie het het beste uitkomt en vooral geen macho gedrag van wij hebben gelijk of wij zijn de besten en vanuit die optiek anderen het recht op spreken, ja zelfs bestaan ontnemen. En er is natuurlijk altijd het verschil tussen wat des mensen is, en wat echt spiritueel beleven is. Wie zich in zulke levensbeschouwing begeeft, heeft eigenlijk nergens problemen mee, alle mensen broeders toch …. en komen we daar opeens uit bij de Chinezen, Confucius of all places …

  10. wim van rooy

    Ook de islam is geen woestijngodsdienst maar hij is een stedelijk fenomeen! Hhet begin van het betoog klopt niet: dat jihad-verhaal is inderdaad een erg islamofiele visie, al lang weerlegd.
    Toen Benedictus XVI nog geen paus was maar Ratzinger heette, was hij een soort islambasher. Dat veranderde na de Regensburger-toespraak.

  11. Wat wij nodig hebben, is een godsdienst die euthanasie in veel gevallen toelaat. Mensen die euthanasie altijd immoreel vinden, en de Antifa komt daarbij in de buurt, zullen eeuwig branden in de hel!!!

  12. Reblogged this on oogenhand and commented:
    Voeg hier je gedachtes toe.. (optioneel)