Mijn laatste 11 juli speech

Vandaag, Vlaamse feestdag, is misschien een goede gelegenheid om nog eens op te frissen waarom ik Vlaams-republikein ben,- een term die ik verkies boven flamingant of Vlaams-nationalist.

Oppervlakkig zou men het als een familiale aangelegenheid kunnen zien: ik kom inderdaad uit een”zwart nest”. Mijn grootvader stond in de frontbeweging tijdens W.O. I en kreeg achteraf een paar maanden bak wegens “onvaderlandse activiteiten”. Nota bene als oorlogsinvalide, de sfeer was meteen gezet. Mijn vader vertrok op 17-jarige leeftijd naar het Oostfront en keerde behouden terug, althans fysiek, want het gezin dat hij achteraf stichtte beschouwde hij als een soort derde rijkje in zakformaat. Mijn moeder en zussen kropen bij elkaar, ik stond als enige en oudste zoon vooral in de hoek waar de klappen vielen: een man moest en zou deze langharige boekenwurm en operafanaat worden.

Soit, niet getreurd, aan de univ bloeide ik open. Ik had me als vrijzinnige en atheïst aan de VUB ingeschreven. Kon ik vermoeden dat ze me finaal zouden beletten om een (reeds uitgeschreven) doctoraat te verdedigen, omdat ze er achter waren gekomen dat ik uit een “foute” familie kwam. Vrije Universiteit dus. Vooral de lessen van de existentialistische filosoof Leopold Flam konden begeesteren en legden onverwachts een “fond” voor een politiek inzicht dat mijn verder leven zou bepalen: een liefde voor het Verlichtingsdenken en de republikeinse idealen van de 18de eeuwse denkers.
De vorm van de “Res Publica”, zijnde een vrije maar ook solidaire burgergemeenschap, gebaseerd op een evenwicht tussen rechten en plichten, wordt in hoge mate bepaald door een culturele verbondenheid, die tevens over taal gaat. De vrijdenker en rebel J.J. Rousseau wees erop dat deelname aan de democratie onmogelijk is zonder “dezelfde taal te spreken”. Het is een voorwaarde voor onenigheid. In de Babylonische verwarring is er geen debat, alleen chaos.
Toegepast op de Belgische situatie, betekent dit dat er in dit land geen democratie van de onenigheid mogelijk is, alleen een consensusdemocratie die, paradoxaal genoeg, van het ene misverstand in het andere sukkelt. De monarchie is als het ware de groteske bezegeling van die permanente degradatie die elk politiek debat bij voorbaat verkruimelt tot een koehandel in naam van het fameuze compromis.
Daarenboven is het francofoon taalimperialisme, waardoor de taalgrens al sinds dag 1 van de monarchie naar het Noorden schuift, tot op vandaag (hoor zonet Maingain zeggen dat een nieuwe uitbreiding van Brussel “onvermijdelijk” is ), een sluipend gif dat maar niet wijkt, en vrijwel alle politieke energie naar zich toezuigt. Altijd maar weer, van staatshervorming naar staatshervorming. Van bevoegdheidspakketten naar bevoegdheidspakketten, van grenscorrecties naar grenscorrecties.
Dus neen, België is een 19de eeuwse rem op een 21ste eeuwse dynamiek, waarin jonge, relatief kleine republieken het voortouw nemen, tegen de EU-moloch. Vlaanderen moet, kan daarin zijn plaats zoeken. Niet als xenofoob/ingedommeld bananenrepubliekje, maar als zelfbewuste cultuurnatie met –ook heel belangrijk- een hoge graad van sociale rechtvaardigheid en ontwikkelingsdenken. Estland en Letland zijn, meer zelfs nog dan Catalonië, het model. Het donkerblauwe elk-voor-zich-flamingantisme is mijn ding niet.

Dat brengt me op mijn doortocht bij het Vlaams Belang, waar ik toch ook iets over wil zeggen. Uit afkeer van het “cordon sanitaire” en het begeleidende “cordon médiatique”, die ik een aanfluiting vond en vind van elke democratisch principe, heb ik een zekere sympathie voor die partij opgevat. Temeer omdat ze me de enige partij leek die iets van een radicaal-republikeins potentiaal in zich had, midden een amalgaam van Belgicistische en of kleinburgerlijk/conservatieve kiesverenigingen.
Als copywriter schreef ik de teksten voor Valkeniers en nadien Annemans (bezoldigd uiteraard, ik betaalde er ook een zware sociale prijs voor), hen ondertussen duchtig inpeperend dat ze zich van dat ranzig discours moesten ontdoen, waarin ene Filip Dewinter de toon zette.
Het VB moest een intellectueel slagvaardige, rebelse anti-establishmentpartij worden, met één oog al gericht op het tijdperk na de Belgische monarchie. De Vlaamse republiek dus. Niet alleen een klassiek rechts-flamingant verhaal, maar iets waar zelfs de aanhangers van de huidige Piratenpartij zich thuis zouden voelen, samen met alles aan de linkerzijde dat nog niet hopeloos verkalkt is. Ze knikten, maar geen van beiden had de ballen om tegen Dewinter in te gaan, met zijn voor de partij als geheel dodelijke tirades over de pocket van Mohammed en de verbruining.
Ondertussen werd de N-VA groot en enterde ze de complete Vlaams beweging die ze dan vervolgens voor dood verklaarde. Het contrast tussen de eloquente, strategisch uitgekookte Bart De Wever en het zielig, ideeënloos gebalk van Dewinter heeft geleid tot de afgang van 25 mei. Maar ook daarna bleven de kaken binnen het VB op elkaar geklemd en durfde niemand, op Bart Laeremans na, publiek de vinger op de wonde leggen. Ook de jongeren niet, die zogezegd orde op zaken gingen stellen. Met Filip Dewinter en zijn accoliet Jan Penris in het federaal parlement zijn we weer verzekerd van nog een rondje van het slechtste toogflamingantisme dat alle andere geluiden uit die partij hopeloos zal overstemmen.
Ze doen maar, het zal zonder Sanctorum zijn.

Ziezo, ik voel me nu totaal bevrijd en onthecht. Basta met de partijpolitiek, ik keer terug naar mijn oude liefde, de filosofie, die ik eigenlijk nooit verlaten heb, wel af en toe een beetje bedrogen. De ontrouwe minnaar heeft dus wat goed te maken. Ik zal blijven schrijven, polemiseren, eerder tegen dan voor iets, want ik besef steeds meer dat het positieve, liefhebbende, duurzame vooral tot de privé-sfeer behoort.
Ik heb nergens spijt van, want alles wat we doen en laten behoort tot een verhaal dat we meestal alleen achterwaarts lezen, zelden vooruit. Ik verklaar me vanaf vandaag politiek dakloos maar niet gemuilkorfd, net integendeel.
Het cultuurbeest in me zegt trouwens dat filosofie, kunst en literatuur het republikeinse thema nu moeten overnemen in Vlaanderen, daar is nog een enorme inhaalbeweging te maken.
Meteen een persoonlijk perspectief voor de komende 20 jaar. “Cultiver son jardin”, zoals Voltaire het noemde. De eigen tuin inrichten en onderhouden, als een plekje tussen plekjes in een grotere gemeenschapstuin die op één en dezelfde bodem gedijt.
De Res Publica zal divers zijn én verbonden, of niet zijn.

Ergens te velde, 11 juli 2014

Advertenties

31 Reacties op “Mijn laatste 11 juli speech

  1. Peter Urbanus

    Als opiniërend schrijver kun je je beter niet aansluiten bij één partij. Het belet je om afwijkende standpunten en rare figuren te bekijken en zo mogelijk te omarmen, dan wel belachelijk te maken. Zonder die vrijheid kun je beter ophouden.

  2. Het probleem Filip De Winter is dat hij in een zweeppartij gelijk heeft.

    Zoals we allemaal weten, is het om een uitslaande brand te blussen voldoende om één van de drie onderhoudende hoofdfactoren weg te nemen, namelijk ofwel de brandstof, ofwel de zuurstof, ofwel de temperatuur.
    Kies dus maar om het probleem op te lossen: ofwel Filip De Winter, ofwel een zweeppartij, ofwel gelijk hebben (dat iets anders is, om niet te zeggen; tegenovergesteld, aan gelijk krijgen).

    Chinees spreekwoord:
    Wil je gelukkig worden voor een dag – koop een fles bier.
    Wil je gelukkig worden voor een week – ga trouwen.
    Wil je een leven lang gelukkig zijn – word een tuinman.
    Filosoferen in mijn potager, dat doe ik al jaren en wens het ook u voortaan van ganser harte toe!
    Maar moge ook nog af en toe de zon schijnen op uw blog?

    Met vriendelijke groeten

  3. Eric Janssens

    Sanctorum vergeet één ding te melden, dat is de politieke uitsluiting van het VB. Die partij mocht iedere dag opnieuw de vinger op de open wonde van de ons opgedrongen multiculturele samenleving leggen, ze mocht iedere dag de islamisering en de imperialistische dictaten van de EU aanklagen, ze kreeg nooit gehoor. Er werd schamper over het VB gedaan, Dewinter werd tijdens interviews te pas en te onpas onderbroken, zijn troepen kregen nooit de kans wat dan ook te realiseren. Met dank aan het anti-democratische cordon sanitaire. Toen kwam De Wever, die volgens mij gewoon het geweer van schouder veranderde en de oorlog tegen België en haar compleet achterhaalde maar nog machtige monarchie met andere middelen voortzette. Ook zijn pogingen om een Vlaamse republiek te vestigen dreigen te mislukken, niet enkel omwille van de veel te grote belangen die voor het Belgische establishment op het spel staan, maar ook omdat het Vlaamse volk bijzonder manipuleerbaar is en zich nog al te graag gedraagt als een kudde onderdanig blatende schapen. Kijk naar de voorbije voetbalellende en het massale vlaggen- en vaandelgezwaai. Je hoeft maar een marionet als Stromae te fabriceren en half Vlaanderen staat met zijn rijmpjes mee te brullen. Zelfs VB-ers en NVA-ers. Nee, deze strijd is tevergeefs, ik geloof dat er nooit wat zal veranderen. De eerste aanslag door een met alle égards ontvangen teruggekeerde Syriëstrijder is al gepleegd, er zullen nog andere volgen. En eens weer aan de macht zal de PS, in samenwerking met haar Vlaamse collaborateurs, het land verder islamiseren en multiculturaliseren. Er is tegen de Belgische ziekte geen kruit of kruid gewassen. Het zij zo.

  4. Patrick Eggermont

    Het probleem is het volgende : als je aanleg hebt om pianist te worden, kan je beter geen beeldhouwer worden. Het omgekeerde is ook waar: een geboren beeldhouwer kan beter geen pianist worden… Voor hen die in de wieg zijn gelegd als hofnar, zijn er heden ten dage geen vacante betrekkingen meer op het koninklijk paleis… Voor de piraten geldt ongeveer hetzelfde probleem. Na de ‘squad’ en de ‘crew’ : ‘the end’? Wanneer je nu over de genen van een ‘Führer’ beschikt, waar moet je heen? België? Adolf Hitler in Duitsland, die wilde aanvankelijk architect worden. Het lot in Wenen, waar het ‘gemakkelijker was om voor een kameel door het oog van een naald te kruipen, dan om een degelijk politicus te ontmoeten’, heeft er daar toen anders over beslist. Je kan maar beter geboren worden met de genen van een prostituee, de vraag is dan ‘plenty’!
    Indien het waar is dat het volk waartoe je behoort, een cadeau is dat je ontvangt wanneer je geboren wordt, dan is dat ook het geval voor de leiders van dat volk. In Vlaanderen heeft men te veel de neiging te spugen op zijn leiders. Men zou er beter wat behoedzamer mee omspringen, ze zijn hier zeer zeldzaam. Velen zijn geroepen, weinigen uitverkoren! Bovendien laat men ze hier jarenlang aan de zijlijn trappelen, eerder dan hen de eer te geven die hen toekomt : ‘die falsche Politik’!
    De ‘verbruining’ waarmee men zou af te rekenen hebben eerder dan met de ‘vergrijzing’, ging ten slotte hand in hand met de ‘verblauwing’. “De deur op een kier, maar hoever op een kier?”, aldus een opwerping van dhr. Patrick Dewael in een tv-debat, nog in de tijd van vóór de snel-Belgwet. Men was zich dus wel terdege bewust van de problemen die op komst waren met de immigratie. Zij die toen furore maakten in de Wetstraat en omgeving, hebben daartegen niks of weinig ondernomen. Stop a.u.b. met het schieten op de boodschappers!
    Het einde van de tunnel – om een cliché te gebruiken – is nog lang niet in zicht. De radicale-moslimbekeringen zijn daar het zoveelste bewijs van… Het non-beleid inzake immigratie gaat elke dag door ! Eenheid in verscheidenheid!?

  5. Raoul de Smet

    Bravo, Johan. Erg moedig deze “confession”. Zo herken ik in jou weer de filosoof en de kunstliefhebber.

  6. Hans Becu

    @ Eric janssens

    Er zijn rationeel onderbouwde argumenten genoeg om de multiculturele onzin en de krankzinnige migratiepolitiek van links onderuit te halen. Hetzelfde geldt voor de Belgische constructie. Helaas voor de Vlaamse republikeinen heeft een intellectueel onbenul -opportunist
    als Dewinter gekozen voor stijlloosheid, agressiviteit en onderbuikracisme als politiek credo. Dat heeft de multiculturele lobby en het Belgisch establisment 25 jaar de kans gegeven om de publieke opinie zand in te ogen te strooien, en alles wat Vlaams is te associeren met de genoegzaam bekende cliche’s.Eigen schuld, dikke bult.

    • Eric Janssens

      Ja, dit discours kom ik meer en meer tegen.
      Blijkbaar zijn mensen als u vergeten dat het Dewinter was die de kat de bel aanbond. Jaren voor Bolkestein, decennia voor Fortuyn en Wilders wees hij al op de waanzin van de multiculturaliteit en op het gevaar van de Islam. Die politieke vooruitziendheid legde het VB geen windeieren, in 2004 behaalde de partij 24 % in Vlaanderen.
      Wat Dewinter de das heeft omgedaan was enerzijds het anti-democratische cordon sanitaire, anderzijds het (frauduleuze?) verlies in 2006 tegen Patrick Janssens in Antwerpen. Nadien is er iets gekeerd, Dewinter werd agressiever, wat het VB inderdaad geen goed heeft gedaan. Daarvan heeft De Wever met zijn NVA geprofiteerd.
      Het gescheld tegen Dewinter ben ik kotsbeu. Ook toen hij keer op keer op tv zijn vingers in de open wonden van de Belgicistische, multiculturele waanzin stak werd hij afgeblaft en afgesnauwd. Hij werd verscheidene malen met de dood bedreigd, maar bleef doorgaan met op een democratische en vaak ludieke manier protesteren tegen het almaar gekker wordend politiek establishment. Dat ook mensen die weten waarover het gaat aan Dewinter-bashing doen vind ik beneden alle peil. Er zijn wel andere katten te geselen, dacht ik zo.

      • Volledig akkoord met Hans Becu.

        @Eric Janssens, toch een paar feiten:
        Het klopt helemaal niet dat Dewinter jaren voor Bolkestein wees op de gevaren van de multicul en de islam. Bolkestein (in een boek) en Guy Verhofstadt (in het tweede burgermanifest) deden dat in het begin van de jaren ’90. Filip Dewinter en Vlaams Blok wilden toen nog een “blank Europa”. Over de islam en de “multiculturele samenleving” werd toen niets gezegd. Het is natuurlijk héél makkelijk om te zeggen dat je je tijd vooruit was op vlak van multicul en islam wanneer je mensen die niet blank & westers & (cultuur)christelijk zijn allemaal over dezelfde kam scheerde en hier buiten wou. In die tijd werden perfect geïntegreerde zwarten die beter Nederlands spreken dan de gemiddelde Vlaming scheef bekeken als mensen die “nooit écht Vlaming onder de Vlamingen zouden kunnen worden”. De enige reden was de zwarte huidskleur. In 1996 zei Frank Van Hecke nog dat hij boeddhisten evenzeer zou terugstu­ren als moslims.
        Het is pas later -rijkelijk laat- dat het Vlaams Blok de islam als buitenbeentje ontdekte. (Dit is hoe Sanctorum het zelf ooit uitdrukte: “Die Islam, dit is gewoon geen religie zoals een ander. Is weldenkend Vlaanderen eindelijk ontwaakt uit zijn ‘eenheid-in-verscheidenheid’-idylle, waarbij de Islam één krent zou zijn van de multiculturele taart?” Inderdaad! Die multicul, het zou zonder snel aangroeiende islam nog kunnen werken ook!)
        Vlaams Blok/Belang veranderde later in die zin dat er naast het vroegere “opkrassen” nu ook een alternatief opdook, “aanpassen”. De vraag hoe ver die aanpassing moet gaan, hoe ver “assimilatie” moet gaan, daar geeft men natuurlijk geen antwoord op. “Vlaming onder de Vlamingen worden” is nogal vaag. Maar toch, met de mogelijkheid op “aanpassen” leek het Vlaams Blok/Belang anno 2004 het racistische discours achter zich gelaten te hebben. Men had het in de pers zelfs over “de bocht van het Vlaams Blok”, zo vlak voor het proces van 2004, waarbij de kopstukken afstand namen van een aantal standpunten die ze tot diep in de jaren ’90 verdedigden.
        Tot Filip Dewinter in zijn typische ranzige stijl, een jaar of 10 later, weer alle twijfel wegneemt en de boel stukslaat door over VERBRUINING te beginnen, er dus weer iets raciaals van makend. “Voila, zie je wel dat het gewoon (nog altijd) racisten zijn! Dat die zogenaamde bocht “maar om te lachen” was.”

  7. Het spijtige van het succes van nva ,verpersoonlijkt door een geniale politicus Bart De Wever is dat hij nagenoeg uitsluitend rechtse vlaams-republikeinen verenigt.Vlaanderen heeft ook hoge nood aan “rode leeuwen” ofte linksgerichte vlaams-nationalisten,die de nva op maatschappelijk gebied bestrijden,maar als een blok met nva in de vlaamse strijd staan.Dit lijkt mij de enige mogelijkheid om ooit het ideaal van de onafhankelijkheid van Vlaanderen te bereiken.Destijds ging de volksunie eraan kapot dat ze rechts en links in 1 partij probeerde te verenigen,wat een heilloze poging is gebleken.

  8. Ze geven hier ondertussen mooi af op De Winter. Over De Lente niets dan goed. “Ergens te velde” dus ligt een tuin. Daar ga je naar Chinees-Voltairiaanse wijsheid 1 & ander verbouwen en telen. Ze geven hier ondertussen flink af op links en multiculti maar Alfons De Vulder vult die leemte gelukkig aan en in. Ondertussen geldt dat een onafhankelijk Noord-België niet voor morgen of overmorgen is en dat we dus beter, om van België af te geraken, elke provincie per opbod kunnen verkopen aan een “vreemde” zij het naburige mogendheid. Met de opbrengst delgen we de staatsschuld en daarna sluiten we de boeken.

  9. Marc Schoeters

    Beste Johan.

    We weten sinds Plato, Heidegger en Sartre dat het geen bijster goed idee is voor een filosoof om dienstmaagd te worden van het politieke bestel. Dat eindigt bijna altijd in een beschamende schertsvertoning waarin de filosoof de hofnar wordt van een dictator, een Hitler, een Stalin.

    Ik vind de “laatste 11 juli-speech” van jou dan ook een zeer wijs besluit. En dat zeg ik zonder enige ironie of leedvermaak. Integendeel – het zet me aan het denken om zelf ook eens voor eigen deur te vegen. Het wordt tijd dat ik mijn “laatste 1 mei-speech” schrijf over het verraad van links. Ik kom uit een familie die al generaties lang rood is geweest. Een van mijn voorvaderen heeft mee aan de wieg van de Belgische Werkliedenpartij gestaan. Mijn vader heeft communist gestemd toen Stalin nog leefde. En hij kreeg magazines uit China met portretten van Mao in vreemde pastelkleuren. Hij beheerde ons gezin zoals de grote roergangers hun communistische paradijzen. Daar kan jij je met jouw Oostfrontvader wel iets bij voorstellen. Mijn linkse vader hield ook niet van mijn lang haar. En nog minder van mijn grote bakkes. Dus wat stelt het voor – links of rechts? De klappen vallen altijd op dezelfde hoofden. Denkende hoofden – al of niet met weelderige haardos.

    Ik ken de linkse kerk nu meer dan een halve eeuw en ik zou er een heel zwart boekje kunnen over opendoen. Ik heb van de heren en dames die zich nu “links” noemen geen lesjes te krijgen in geschiedenis. Aan mijn muur hangt een grote reproductie van Picasso’s Guernica. Die stad werd door de fascisten gebombardeerd toen de ouders van de “linkse” heren en dames nog braaf katholiek waren. Opvallend trouwens hoe hun vijanden dezelfde zijn gebleven. Hun rechtse papa was tegen de Joden (kapitalisten!) en tegen de Russen (communisten!). En zij zijn nu heftig links tegen de Joden (Israël!) en tegen de Russen (revisionisten!).

    Ik zie met lede ogen aan hoe “links” alle idealen van de Verlichting aan de broek (en de rok) veegt. “Antinationalisten” die het Chinese en Arabische nationalisme verdedigen. “Feministen” die de hoofddoek goedpraten. “Atheïsten” die oogluikend het religieuze fanatisme van de islam toestaan. Het kan niet op.

    Ieder van ons heeft zijn of haar verleden. We zijn gevormd door familiebanden, sociale en culturele achtergronden, vriendschapsrelaties. En ieder heeft zijn of haar strijd te voeren. Jij voert de jouwe – in de leeuwenkuil van het Vlaamse nationalisme. Ik voer de mijne – in de slangenkuil van het “linkse” multiculturalisme. Misschien zijn er meer parallellen tussen onze beide gevechten dan we in het verleden soms zelf dachten.

    Net als bij jou heeft Leopold Flam een onuitwisbare indruk op mij gemaakt. Na Flam kan je nooit meer gewoon “nationalist” of “communist” of een andere “viezentist” (dixit Louis-Paul Boon) zijn. Het zijn donkere tijden. En het wordt nog donkerder. Het is de plicht van de nog weinig overgebleven authentieke mensen en denkers om het vuur van de Verlichting door deze donkere eeuw te dragen. Vóór het een piepklein vlammetje wordt en door een of andere laars wordt uitgestampt.

    Dus Johan – bedankt voor je (V)(F)lam.

    Marc Schoeters
    ni dieu, ni maître

    • Beste Marc,

      Ik ken u eigenlijk niet. Behalve dan van die twee voortreffelijke gastbijdragen op de blog van Marc Vanfraechem: http://victacausa.blogspot.be/search/label/Schoeters%20%7C%20Marc

      “Het wordt tijd dat ik mijn “laatste 1 mei-speech” schrijf over het verraad van links.” (…) “Ik ken de linkse kerk nu meer dan een halve eeuw en ik zou er een heel zwart boekje kunnen over opendoen.”

      Laat het ons weten waar en wanneer we die speech/teksten zullen kunnen lezen. Ik kijk er al naar uit! Het klinkt veelbelovend!

  10. Hans Becu

    @ Eric Janssens
    Wie in de jaren 70 en 80 ooit in café “de Beest” of VMO- stamkroeg Odal zijn oor te luisteren legde weet dat de basis van het VB primair en agressief racistisch en fascistoïde was. DeWinter verzette zich op basis van die ideeën tegen migratie, en niet omdat hij zo visionair was. Mocht hij dat geweest zijn, had hij zijn discours rationeel en op een beschaafde manier opgebouwd en niet met bokshandschoenen en bezems. Hetzelfde voor zijn Islamkritiek met vliegenmeppers en de pocket van Mohammed. Die benadering zet de tegenstander in een zetel, want die hoeft niet meer tegen te argumenteren en kan ermee volstaan “racist” te roepen. Einde debat dus, en strategisch een blunder van formaat, want Dewinter heeft op die manier zelf zijn tegenstanders de wapens in handen gegeven om hem te muilkorven en in een cordon op te sluiten, waardoor een aantal problemen die het VB terecht aankaartte idd. veel te lang onderbelicht bleven. En ohet Belgisch establishment lachte zich een kriek, want ook zij konden het debat ten gronde over België met de Vlaamsnationalisten als.gevolg van het strategisch geblunder van Dewinter comfortabel uit weg gaan.

    • Volgens een parlementaire vraag vanwege Filip De Winter en antwoord van de Minister van Landsverdediging in 1989(!), waren, de Vlaamse etablissementen Cafe Odal en De Leeuw van Vlaanderen blijkbaar in overtreding met het militair reglement op de garnizoensdienst om hen tot zogenaamde “verboden huizen” te bestempelen. Niet meer, niet minder.

      De kennis van vandaag, 25 jaar later, schrijft voor dat rassen niet bestaan.
      De kennis van vandaag, 25 jaar later, schrijft eveneens voor dat migratie een verrijking is.
      De kennis van vandaag, 25 jaar later, schrijft kritiekloos voor dat islam geen kritiek verdraagt.

      Vreemde redenering voor iemand die daar “in de jaren 70 en 80 ooit zijn oor te luisteren legde” om de basis van een en ander te duiden, met de kennis van vandaag.

      Einde debat dus maar. Visionair of niet, gelijk krijgen zit er toch niet in. Blijf maar “racist” roepen en daarmee wordt dan alles opgelost.

      Want er ontstaat dezelfde benadering wat rechtse politiek betreft als er tot stand is gekomen met de linksiewinksiewoordenschat van gastarbeider – immigrant – migrant – asielzoeker – gelukzoeker – medebewoner met een andere achtergrond; namelijk racist – ex-racist – verzuurde kiezer – nog-te hersenspoelen-kiezer – voor-de-enige-juiste-partij-stemmer – medebewoner met een andere achtergrond.

      Maar gaat het Land van Cocagne wel hetzelfde zijn als Luilekkerland met al die andere achtergronden?

    • Eric Janssens

      U maakt er een karikatuur van en u weet het. ‘Islamkritiek met vliegenmeppers’, ja ja, t’ lijkt een goeie, maar ze getuigt van dezelfde haat en kwade wil die de linkse struisvogels al decennia lang aan de dag leggen.

      • Eric Janssens

        Feit is dat Dewinters kritieken op de Islam, zijn boek over de Islam, zijn debatten zelden of nooit in de politiek-correcte (dus bijna de ganse) pers aan bod kwamen. Op een intellectuele wijze over de Islam schrijven en spreken was taboe. Koenraad Elst deed het, nadien Van Rooy, maar de Belgische media respecteerden duidelijk een stilzwijgen dat wellicht van ergens in de hoogste échélons werd opgelegd. Om politieke redenen werd Dewinter als straatvechter (wat hij inderdaad steeds geweest is) overbelicht, terwijl zijn intellectuele bijdragen onderbelicht, zo niet gewoon genegeerd werden. Wanneer u Dewinter een opportunist en intellectueel onbenul noemt is dat er dus ver over. Bovendien is hij, zoals u zelf aanduidt, strategisch vaak in de fout gegaan, dus begrijp ik niet waar u dat verwijt van opportunisme vandaan haalt (in mijn ogen zijn Verhofstadt en De Wever opportunisten, wat ik hen niet kwalijk neem want 95% van de politici zijn opportunisten. Wat ik Verhofstadt wél kwalijk neem is dat hij zijn stellingnames en inzichten eens aan de macht volledig verloochend en Vlaanderen verraden heeft).

  11. Johan,
    proficiat met je artikel. Reculer pour mieux sauter…OK?
    Filip

  12. Proficiat met je beslissing. Beginselvastheid is iets voor mensen die het totaalbeeld niet kunnen zien. Graag zie ik je zo partijloos transcenderen…

  13. Henry Snail

    Gemuilkorfd zijn: Neen!
    Maar ook consequent-zijn: Neen! (Paul Feyerabend: “Nicht die Ausrottung des Opportunismus macht uns zu guten Menschen – sie macht uns höchstens dumm -, sondern die Ausrottung der Tendenz, unsere selbstischen Träume von einem guten oder ‘rationalen’ oder ‘verantwortlichen’ Leben sofort zu objektivieren und anderen Menschen in der Gestalt objektiver Werte aufzuzwingen.”
    Dus eigenzinnigheid: Ja!
    Als Vlaming behoor jij voor mij tot de schitterende stroming van Van Ostaijen, Brunclair, enz…

  14. Herman B.

    Helemaal akkoord met deze prachtige “11 juli speech”. Wat een contrast met de zielige, zure praat van Jan Verheyen, die zoveel meer media-aandacht kreeg.
    Ik ben een VB-stemmer, tot het bittere einde. Binnen de partij beseft eigenlijk iedereen dat De Winter de partij heeft belet om te groeien, zich te openen. Nu is het te laat, vrees ik. Dewinter heeft het VB kapot gemaakt en iedereen keek ernaar. De N-VA wreef zich in de handen. Het Vlaams Belang kan zich enkel nog ontbinden en op dat puin kan dan misschien een nieuwe, republikeinse partij gesticht worden. Een partij die naar de toekomst kijkt.
    Ik hoop het nog mee te maken.

  15. Kristine Verelst

    Mooie open brief. Komt ook op een goed moment.
    Vreemd dat hier en daar vanuit extreemrechts Sanctorum verweten wordt om “met de wind mee te draaien”. Als ik het goed heb zat hij juist bij de verkeerde partij om carrière te maken en zie ik ook nu geen sollicitatie naar de N-VA. Integendeel, hij gaat uitdrukkelijk voor “politieke dakloosheid”. Dit toch in tegenstelling tot vele nieuwe bekeerde “flaminganten”, ook uit de academische en culturele sector, die allemaal onderdak zoeken bij de winnende partij van het moment.
    Ik vind het een goede zaak dat Johan de politiek, althans de partijpolitiek opgeeft. Intellectuelen moeten idd hun handen vuil durven maken, maar het VB is een verloren zaak die geen gevecht waard is. Laat Dewinter rustig verder dat partijtje kapot maken. Een republikeinse partij hebben wij gewoon niet in Vlaanderen. Gat in de markt?

  16. @Eric Janssens (16 juli 2014 om 3:32): “Op een intellectuele wijze over de Islam schrijven en spreken was taboe. Koenraad Elst deed het”

    Heel juist! Maar leest u vooral eens zijn stuk “Bilan van het VB”: http://www.inflandersfields.eu/2010/05/bilan-van-het-vb.html

    • Koenraad Elst: “De buurlanden hebben inmiddels zonder een sterke partij van het VB-type restrictievere asiel- en migratiewetten gestemd dan België, en bovendien worden die wetten daar uitgevoerd terwijl ze hier ook in de uitvoering nog eens gesaboteerd worden. En als België dan eindelijk eens een wet in VB-geest wil goedkeuren, namelijk het boerka-verbod, dan gebeurt dit niet toevallig wanneer het VB op een dieptepunt beland is en zijn vijanden geen vrees meer inboezemt (analoog aan Nicolas Sarkozy’s migratierestricties tijdens het knock-out van het Front National). Het lijkt erop dat het electoraal succes van het VB contraproductief gewerkt heeft op het politiek project dat de partij tot het hare gemaakt heeft.”

      Nu, toegegeven, we moeten ook niet doen alsof we zonder Vlaams Belang zovéél beter af zouden geweest zijn. Vlaams Belang heeft gewoon iets slechts nog slechter helpen maken. Vlaams Belang vroeg op vlak van migratie “minder, minder, minder”, en links -met een rothekel aan het Vlaams Belang, en de vingers aan de knoppen van het beleid- gaf ons “(nog) meer, meer, meer”. Zoals Mark Elchardus eens zei in Knack: “Zonder het Vlaams Belang als tegenpool zou de reactie van links niet zo “overdreven multicultureel” geweest zijn.”
      En wat links stoorde aan het Vlaams Belang was niet alleen de “xenofobie”, maar ook -vooral?- het onafhankelijkheidsstreven. Dat streven een hak zetten door de invoer van mensen die niets geven om die politieke zaak, en bovengemiddeld voor partijen stemmen die voor het behoud van België zijn.

      • Eric Janssens

        “Vlaams Belang vroeg op vlak van migratie “minder, minder, minder”, en links -met een rothekel aan het Vlaams Belang, en de vingers aan de knoppen van het beleid- gaf ons “(nog) meer, meer, meer”.
        Ach, gelooft u dat nu echt? In landen als Frankrijk, Nederland en Groot-Brittannië is de situatie net zo verziekt als hier. Volgens dat soort logica zou Frankrijk na de antisemitische uitspraken van Le Pen overspoeld moeten geweest zijn door joden, het tegendeel is waar (ze sloegen er voor de moslims op de vlucht). De massale migratiestromen zijn op gang gekomen in de jaren ’70, toen er van een VB zelfs geen sprake was, ze werden op Europees niveau georganiseerd, en dàt niet alleen door linkse EU-dictators. Het VB de catastrofale migratiepolitiek in de schoenen schuiven is de wereld op zijn kop zetten. Ook zonder het VB waren links en centrum blind genoeg om hun katholieke ideologie tot in de waanzin toe uit te voeren en het echte Europese project, dat van de Renaissance en de Verlichting, definitief op de helling te zetten.

    • Eric Janssens

      Het zal u misschien verbazen, maar ik kan me zeer goed in deze tekst van Elst vinden. Hij geeft toe dat het salonfähig maken van het VB geen optie zou zijn, en dát reeds 4 jaren voor de verkiezingsnederlaag die volgde op een uiterst vriendelijke Annemanscampagne. In deze tekst zijn er ook argumenten te over om te stellen dat je Dewinter geen opportunist kan noemen, wat dhr. Becu hierboven wel doet. Dewinter heeft nooit onder druk van de politieke chantage van het establishment willen inbinden, wat vele anderen in zijn partij wel nastreefden. Je kan het de koppigheid van een kamikazekarakter noemen, feit is dat hij zowat de laatste is die ik uit opportunisme naar een carrière- en machtspartij als NVA zie overstappen. Ik vind mezelf ook niet in sommige van zijn ranzige uithalen, maar de verbetenheid waarmee hij steeds gevochten heeft, en zijn onwil om toe te geven aan de eisen binnen en buiten het VB om gemoedelijker en leugenachtiger te worden heb ik steeds gerespecteerd. Het gescheld aan zijn adres, dat gewoon de permanente zwartmakerij in de media voortzet, is dus niet mijn ding.
      Elst schrijft in 2010: ‘de kans dat het VB zich voldoende van zijn betwist palmares zal verwijderen om de schutkring te doen verzwinden, benadert nul. De harde kern, die de partij en haar succes opgebouwd heeft, wil dat ook helemaal niet, en zonder die ruggengraat is er gewoon geen VB.’ Die verwijderingsoperatie is mislukt, een verhardingsoperatie zou eveneens mislukt zijn. Het politiek-correcte establishment had besloten dat het VB geliquideerd moest worden, dus de partij, met of zonder Dewinter, had geen schijn van kans. Het enige positiefs dat ik over dat Belgisch establishment dan ook kan zeggen is dat het zich beperkt heeft tot een politieke, geen letterlijke liquidatie, zoals die zich in Nederland wel heeft voorgedaan.

  17. “Ach, gelooft u dat nu echt? In landen als Frankrijk, Nederland en Groot-Brittannië is de situatie net zo verziekt als hier.”

    Verschillen we hier dan echt zo erg van mening als u lijkt te impliceren? Daarom net dat ik zei: “Nu, toegegeven, we moeten ook niet doen alsof we zonder Vlaams Belang zovéél beter af zouden geweest zijn.” En het is precies de situatie in onze buurlanden die mij ertoe brengt dat te zeggen. De situatie is algemeen verziekt; en bij ons nog wat meer dan in het buitenland.

  18. Hans Becu

    @eric
    Massamigratie en multiculturaliteit kan je afwijzen op rationele gronden wegens in essentie niet haalbaar of realistisch, of je kan ze afwijzen op principiële grondslag : geen vermenging van (minderwaardige) rassen en culturen op eigen grondgebied. Dewinter is duidelijk gestart op basis van de laatste, maar is na verloop van tijd overgeschakeld op een meer rationele modus. Om dan om de haverklap terug te vallen op de primaire versie. Pdw is dus een opportunist die zijn argumentatie constant switchte van rationeel naar primair-irrationeel in functie van de geviseerde doelgroep. Dat maakt hem een barslecht politiek strateeg, omdat hij door het vermengen van de twee registers zijn politieke tegenstanders steeds weer de kans gaf om de rationele component in zijn betoog te negeren op basis van zijn primair discours. Allesbehalve visionair dus, maar plat populist. Kijk maar hoe Marine le Pen papa LP constant moet terugfluiten als ie weer eens uit de bocht gaat. Of nog : als je met de pocket van Mohammed en vliegenmeppers uitpakt kan je onmogelijk au sérieux genomen worden als je de dag daarop met een “serieus” boek over de Islam komt aanzetten. Elementary, my dear.

    • Eric Janssens

      Wat u weigert te zien is dat u gewoon de denktrant overneemt die de media zowat iedereen inlepelen. Aan het duistere verleden van Dewinter en het VB werd door de pers te pas en te onpas gerefereerd met de bedoeling hem monddood te maken. Annemans heeft eens gezegd, en dat klopt, dat Dewinter enkel nog in de zgn ‘vrije en democratische’ pers kwam als hij stuitende uitspraken deed. En omdat slechte aandacht beter is dan geen aandacht (zeker voor een politicus) werd Dewinter de laatste jaren steeds wat u ‘irrationeler’.en ik “driester” noem(t). Stelt u zich dan nooit eens de vraag waarom er nooit naar het verleden van een Frank Vandenbroecke (de Trotskistische geldverbrander), een Guy Verhofstadt (de verloochende burgermanifesten), een Dehaene (de Dexiacrisis, die de Belgische economie half om zeep hielp) werd en wordt gerefereerd? Wanneer het over Dewinter ging ging het meestal over uitspraken in een ver verleden, zijn intellectuele werk kwam nooit aan bod, hoe urgent de onderwerpen die hij erin aansneed ook waren (hetzelfde moest een Oriana Fallaci ervaren, een Ibn Warraq, een Wim van Rooy). Als je iets stelt tegen de islamofiele stroom in, dan wordt er wel voor gezorgd dat ze je kraken. Fallaci kreeg een proces aan haar been (nochtans was haar kritiek erg rationeel – in irrationele tijden wordt alles wat rationeel is onderuit gehaald, vervolgd, of zoals in het geval Fortuyn vernietigd, en dat dan in naam van de zogenaamde rationaliteit van de weldenkenden), Van Rooy kwam niet meer in de pers aan bod, ook het werk van Bruce Bawer of Bat Ye’or bijvoorbeeld werd nergens besproken. Dit wordt de dictatuur van de pensée unique genoemd, en het is steeds Dewinter geweest om tegen die pensée unique te schoppen, rationeel of irrationeel doet er in deze context niet toe.
      Die pensée unique is niet alleen in Vlaanderen of België, maar in gans Europa en zelfs in de States werkzaam. Hij heeft ervoor gezorgd dat de Europese leiders de terroristen tegen Assad, Khadaffi en Moebarak steunden, dat de Arabische Winter zich kon voortplanten en dat er heden zelfs een kalifaat van supermoordenaars onder het zwarte banier van de Islam is ontstaan. Maar goed, slaap maar verder, veroordeel Dewinter – zowat de enige politicus in België die weet waarover het gaat – omdat hij niet strategisch genoeg en wat te impulsief zou zijn. Daarmee huilt u met de wolven mee. Het zij u gegund, want het is middernacht en de maan is rood als bloed. En de toekomst van Europa sluit zich verder als het touw om haar weke hals. En de blinden strompelen onwetend verder, ze helpen elkaar mooi … de afgrond in.

      • Hans Becu

        Ben het eens dat de media selectief en vooringenomen zijn, en weinig ruimte geven aan o.m. Islamkritiek. Net daarom is PDW mislukt : je tegenstander een stok geven om de hond te slaan is niet slim. En ook al wordt de term racisme te pas en te onpas (mis)bruikt : het betekent niet dat het niet bestaat.

  19. Dit is op Marcus' s Space herblogden reageerde:
    Laten wij even kijken wat een ‘omzwerveling’ over zijn vaderland kan vertellen. Vermoedelijk zou ik best dit niet als België mogen aanschouwen maar eerder als Vlaanderen, het land dat niet meer bestaat of nog zal komen te herleven. Want hoe zal men de nieuwe republiek, waar velen naar uitkijken wel mogen genoemd worden?

    Kan men heden ten dage nog zeggen dat er een culturele verbondenheid bestaat in wat wij nu zien in de provincies West-Vlaanderen, Oost-Vlaanderen, Antwerpen en Limburg. Kan men dar een volk aantreffen dat zich één voelt in hart en nieren?
    Wordt er in die streken de zelfde taal gesproken. Behoren de Limburgers uit België (Vlaanderen) niet samen te gaan met de Limburgers uit Nederland? Ik geloof echter niet dat het enkel de taal is die de mensen verbind en een reden tot verbintenis is om tot een landgemeenschap te vormen.
    De vrijzinnige schrijver mag dan wel de monarchie aanschouwen als de groteske bezegeling van de permanente degradatie die elk politiek debat bij voorbaat verkruimelt tot een koehandel in naam van het fameuze compromis. De koning of koningin mag er voor proforma bijzitten maar zal steeds een goedkopere oplossing zijn dan presidenten, die als hun termijn ten einde is elk hun ‘presidentspensioen’ zullen opstrijken, terwijl een koningshuis telkens tot aan de dood de monarch zal voorzien.
    Wel is het zo dat de Nederlandstalige provinciën zich moeten verenigen en zich moeten ontdoen van de Waalse ketens. Al veel te lang zijn de Walen een blok aan het Vlaamse been. De melkkoe is meer dan eens uitgemolken en nieuwe verzinsels voor weer andere geldtransfers zullen nooit enig soelaas brengen noch de gemoederen kunnen sussen.
    Dat België geen echte democratie meer is, met zijn “cordon sanitaire” en het begeleidende “cordon médiatique”, staat als een paal boven water.
    Het continue spelletjes spelen van de polititci mag de burger echter niet doen weglopen en zich laten verbergen in de eigen cocon, weze het die van de filosofie of van wat anders. De Vlaamse burger is dakloos gemaakt mar hoeft zich niet nog verder te alten ontkleden, dan zijn nakie.
    Als ieder voor eigen deur schoon maakt en de eigen tuin cultiveert zullen wij nog niet verder geraken, als de burgers niet eensgezind zich willen verbinden en samen voor iets gaan waar zij willen in geloven.

    Vlaanderen is nog niet overwonnen noch verloren.
    De burger kan het nog steeds Waar maken. Eerst moet hij in zich zelf geloven, dan in zijn kunnen, vervolgens in de mensen rondom hen, dan in het mogelijk zijn van iets te presteren dat van betekenis kan zijn in een eigen regio maar ook in een groter geheel dat wij met fierheid Europa zullen mogen noemen.

  20. Koenraad Elst (2007): “Alweer 15 jaar geleden sprak ik op een VB-colloquium over het islamprobleem, en ik vermeldde daarbij het verschijnsel van de islamitische jodenhaat. De enige VB-er die ik toen persoonlijk kende was Marc Joris, uitgesproken zionist, en ik nam voor logisch aan dat mensen die tegen de islamterreur in het geweer komen, dus ook sympathie voor Israël zouden hebben. Nou, dat viel tegen. Het VB had toen de islam als probleem maar amper ontdekt, en een deel van het voetvolk was nog helemaal niet mee met deze nieuwe marsrichting. Mensen van de oorlogsgeneratie bleken vaak net als Hitler en Himmler alle sympathie te hebben voor de islam, bondgenoot tegen “de joden”.

    Zo kwam iemand zich aan mij voorstellen als een ervaren bestrijder van het terrorisme, waarmee hij dan niet de moslimvariant bleek te bedoelen, wel de weerstand tijdens WO2 (deze zelfverklaarde SS-man bleek de roemruchte Paul Debaes te zijn, die enkele jaren later zijn VB-lidkaart met veel drama zou verscheuren). Een andere oude heer kwam een boom opzetten over de theorie dat de Asjkenazische joden eigenlijk Chazaren zijn, een Turks volk dat zich tot het jodendom bekeerd heeft en bij gebrek aan bloedband geen recht heeft op Palestina — nog steeds een geliefd thema op anti-joodse websites. Ik had de populariteit van De Protocollen van de Wijzen van Zion in de moslimwereld vermeld, en een VB-parlementslid kwam mij in alle ernst vragen hoe het daar nu juist mee zit: “Is dat echt een vervalsing?” Ik dacht: God, waar ben ik nu terecht gekomen?” (http://www.brusselsjournal.com/node/2130)

    Ook een absolute aanrader: Het VB en de islam (http://koenraadelst.bharatvani.org/articles/dutch/isvb.html) Lees vooral wat onder “Het VB-standpunt” en “Koerswijziging” staat. Uittreksel: “In zijn boek Grove Borstels (p.120) citeert Marc Spruyt uit mijn collo­quium­tekst de waarschuwing dat islamisti­sche krachten “de assimilatie van de moslims koste wat het kost willen voorkomen” en daarom “hard werken om de de-islamise­ring van de moslims in Europa tegen te gaan”. En Spruyt voegt daar prompt, en volkomen terecht, aan toe: “In dat verzet tegen die de-islamiserende assimilatie kan het Vlaams Blok zich volledig terugvinden.” Zelf had ik het toendertijd nog niet helemaal door, maar naar Spruyt aantoont, wilde het VB toen expliciet “de neiging van vreemdelingen om hun cultuur te behouden, bevor­deren”. Het VB-standpunt was toen duidelijk gericht op segregatie, en dat had het gemeen met de islamisten, die hun schaapjes in een aparte moslim-zuil onder hun controle willen houden.” (…) De situatie in 1992 was niet dat er enerzijds de foute VB-oplossing was en anderzijds de goede oplossingen van de andere partijen, wel dat het VB één mogelijke oplossing naar voren schoof (die dus niet de mijne is) terwijl de andere partijen het probleem negeerden. Deze laatsten volharden in hun struisvogel­politiek, maar bij het VB beweegt er wel iets.
    Destijds kon men het VB ervan verdenken, in de slecht gereputee­rde islam slechts een stok gevonden te hebben om de eigenlijke hond te slaan, nl. de vreemdelingen. Het zou dan slechts om een niet-raciale dekmantel voor rassendiscriminatie gaan. Nog op 12 juni 1996 verklaarde kersvers voorzitter Frank van Hecke aan de Gazet van Antwerpen dat hij boeddhisten evenzeer zou terugstu­ren als moslims. Nochtans brengen boeddhisten geen doctrine van onverdraagzaamheid en djihaad mee, maar ze zijn meestal wel minder blank dan Turken of Marokkanen.” (…)