Migratie, anders bekeken: gun de moslims hun kalifaat en de rest een vrijstaat

Migrant of vluchteling? De uitdaging van gemengde migratieVandaag is het wereld-vluchtelingendag, een compleet gratuite bedoening waar niemand wat aan heeft, de vluchtelingen nog het minst. Een wirwar van economische, politieke en gewoon menselijke factoren creëert een onafgebroken stroom van mensen die elders een beter leven zoeken. Kan men het hen verwijten? Zouden wij iets anders doen?

Oorlog, honger, droogte, vervolging, dictatuur: er zijn een hoop places-not-to-be op deze aardbol, momenteel vooral gelokaliseerd in Afrika en het nabije Oosten. De ironie wil dat onze Europese beschaving uit die regio’s afkomstig is.

Inderdaad, migratie is immers van alle tijden. Ook Europa is gevormd door inwijkelingen, volgens de laatste studies afkomstig uit het Nabij Oosten (!). Zij zouden zo’n 10.000 jaar geleden hier de landbouw geïntroduceerd hebben en zich vermengd hebben met de inheemse jagerspopulatie. DNA-analyses zijn ondubbelzinnig: het merendeel van de blanke Europeanen is verwant met Syriërs, Libiërs, Irakezen,… die we vandaag proberen buiten te houden. Van je familie moet je het hebben.

Daarmee hoeven we het migratieprobleem niet te minimaliseren. Rechts in Europa heeft wel degelijk een punt: ongebreidelde migratie betekent finaal alleen de import van armoede, het ontwrichten van het sociale zekerheidsstelsel, en culturele desintegratie. Waarbij de Islam fungeert als een permanente trigger voor sociale spanningen, waardenconflicten en verzuring.

Om deze dag niet helemaal nutteloos te maken, stel ik voor om wat te brainstormen en aan out-of-the-box-denken te doen. Twee denkpistes.

Een 100% halal-staat

Ten eerste is het kalifaat, gepland door de Islamitische Staat, voor velen een apokalyptisch denkbeeld, maar dat is paniekzaaierij.  Het zou ons integendeel kunnen ontlasten van een enorm probleem. Waarom geen migratie aanmoedigen van orthodoxe moslims naar het kalifaat-in-wording? Ze kunnen daar ongestoord hun religie beleven, inclusief zweepslagen, het afkappen van handen, vrouwen in de boerka, enz. De rest kan hier blijven en moderniseren.

De 100% halal-staat die we in de Noord-Afrikaanse woestijn gedogen, misschien zelfs via onderhandelingen met IS kunnen afbakenen, moet zoveel mogelijk extremistische krachten wegzuigen uit onze samenleving. Een enkele reis voor de jihadi’s: ze krijgen een ticket cadeau voor het land dat zij toch als een paradijs moeten zien. Zionisten ga nu wat achteruit, want ik durf hier de parallel met Israël te trekken: dat was ook een woestijnzone die als Beloofde Land een uitweg moest bieden uit een lang slepend probleem, namelijk dat van de diaspora en de bijbehorende Jodenvervolging. Jammer dat ze daarvoor eerst de Palestijnen moesten verjagen: constructiefoutje, maar het idee van Theodor Herzl (‘Der Judenstaat’, 1895) klopte als een bus.

Een veelgehoorde opmerking daartegen: “de Islamitische Staat zal nooit stoppen, ze willen heel de aardbol islamiseren”. Wel, de haalbaarheid van dat wereldimperium is vrijwel nihil, alleen al vanuit militair-strategisch standpunt, zelfs onder een Jihad-vlag: op een zeker ogenblik worden de communicatie en logistiek door de uitgebreidheid hachelijk, en moet er gekozen worden voor consolidatie, met inbegrip van diplomatiek concert. Alle aspirant-wereldrijken zijn ten onder gegaan aan expansiedrift. Napoleon en Hitler toonden aan dat het zelfs heel snel kan gaan.

Ziezo, probleem nr. 1 opgelost: creatie van een voldoende groot moslimreservaat, dat zij gerust kalifaat of Heilig Islamitisch Rijk mogen noemen, het zal me worst wezen. Natuurlijk zal er altijd nog wat osmose plaats grijpen van terroristen die het Westen met geweld willen bekeren, maar dat moet toch beheersbaar zijn via een consequente grenzenpolitiek.

Een Afrikaans Utopia: nieuwe groeipool en place-to-be

utopiaDaarmee is natuurlijk niet alles geregeld. Ik stel daarom de oprichting van een tweede zone voor, ergens in Centraal-Afrika,- waarom niet het huidige territorium van een ‘failed state’ als de Centraal-Afrikaanse Republiek.

Opzet: onder de hoede van de VN een nieuw thuisland creëren voor economische en politieke vluchtelingen wereldwijd, die zich willen schikken naar een democratisch-pluralistisch-seculier maatschappijmodel. Een multiraciale vrijstaat met een liberale grondwet en een sterk sociaal zekerheidssysteem, eventueel zelfs vanuit het basisinkomen.

Dit moet een veerkrachtige, ecologisch duurzame economie opleveren, gelinkt aan de onze (vooral export van landbouwproducten), een groeipool die migranten aantrekt, wie weet zelfs jonge Europeanen met know-how.  Noteer inderdaad dat nu al gediplomeerde Portugezen wegtrekken naar de oud-kolonie Angola omdat ze daar meer perspectieven hebben dan in het quasi-bankroete thuisland.

Dit postkoloniaal Utopia kan gelden als testmodel voor grote socio-politieke veranderingen die misschien ook bij ons ingang kunnen vinden. Maar vooral zal het de migratiedruk op Europa enorm verminderen, en ontstaat er een ‘beloofde land’ dat ook echt iets belooft en een perspectief biedt aan ontheemden wereldwijd.

Ziezo, wilde dromen op een zaterdagmorgen. Hoe fantastisch ze ook lijken, nietsdoen is geen optie, en het huidige politieke dagjesdenken, zowel ter linker- als ter rechterzijde, weerzinwekkend. Migratie is onvermijdelijk, het is een natuurlijk fenomeen zoals de wet van de communicerende vaten. Maar leiden, begeleiden, kanaliseren, het aanleggen van bekkens, is wel mogelijk. Liever deze ingenieuze hydrologie dan de chaos van bootdrenkelingen. Humanisme moet niet alleen met het hart maar vooral ook met verstand beoefend worden.

Advertenties

5 Reacties op “Migratie, anders bekeken: gun de moslims hun kalifaat en de rest een vrijstaat

  1. Siegfried Verbeke, Antwerpen

    Ik heb (tot nu toe) tevergeefs geprobeerd uw ideeën betr. Halal-staat via ’t Pallieterke in het milieu van de Vlaamse beweging te ventileren. De volledige integratie/assimilatie is in grote mate mislukt, en hoe meer moslims in dit land komen, hoe meer zij een staat in de staat zullen vormen. Een soort ‘natuurlijke’ (dus: niet-opgelegde) apartheid is enerzijds niet meer te vermijden en op zichzelf geen drama. Anderzijds zouden alle middelen moeten ingezet worden voor de re-emigratie van hen die wensen te leven volgens de Sharia (of wat er voor doorgaat) en die zich niet kunnen verzoenen met onze westerse normen en hun identiteit willen behouden. Dit kan bijv. door het verstrekken van emigratie-premies, te financieren door fondsen die nu gaan naar ontwikkelingshulp. En waarom ook niet het landsverdedigings-budget daaraan spenderen, want het is in de grond een vorm van landsverdediging. Of door bilaterale handels-verdragen met de landen die als gastnatie willen optreden. Ik meen te hebben vernomen dat het Vlaams Belang een dergelijk beleid niet ongenegen is. Dat is dan een eerste stap in de goede richting en veel positiever dan hun irriterende moslim-bashing.
    P.S. Wat is het verschil tussen jonge moslims die naar Syrië trekken om te vechten voor een Islamitische staat, en jonge Joden die naar Israël gaan om Israël te verdedigen?
    Siegfried Verbeke, Antwerpen

    • Marc Schoeters

      Beste heer Verbeke. Of zal ik zeggen – Siegfried? Ik hoop dat uw laatste vraag puur retorisch bedoeld is. U geeft het antwoord op uw vraag al zelf in uw eigen woordkeuze. De “jonge” jihadisten gaan om “te vechten” – de Joodse jongeren om “te verdedigen”. Het ene is een offensieve aanvalsoorlog in dienst van een totalitaire autocratie – het andere een verdediging van een democratisch land. Wellicht ontgaat die “nuance” u?
      Sommigen durven de Syriëgangers zelfs te vergelijke met de mensen die in de Spaanse Burgeroorlog van de jaren dertig bij de Internationale Brigades gingen vechten. Fout natuurlijk! Die laatsten gingen een democratisch gekozen (linkse) regering verdedigen tegen de fascistische staatsgreep van generaal Franco. Als er al een vergelijking kan gemaakt worden dan is het tussen de huidige Syriëgangers en de (Vlaamse) SS’ers onder de nazi-bezetting. Ook deze laatsten waren “idealisten” die in landen waar ze absoluut niets te zoeken hadden mensen gingen uitmoorden uit naam van een totalitaire ideologie.
      En om alle misverstanden te vermijden toch nog het volgende. Natuurlijk kan en moet men kritisch blijven over de politiek van de staat Israël – zoals over elke staatspolitiek van om het even welk land. Maar dan liefst zonder verborgen agenda. Maar al te vaak wordt de regeringspolitiek van Israël alle Joden ter wereld aangewreven. Men beweert tegen de “Israëlische regeringspoltiek” te zijn maar men bedoelt eigenlijk “zionisten” – en men denkt gewoon “Joden”. “Irriterende Israël-bashing” is in dat geval niets meer dan een nauwelijks verholen dekmantel om vrijuit antisemitisme te kunnen ventileren. Niet alleen rechts maar vooral ook politiek “links” blinkt daarin uit. En op de beschuldiging van antisemitisme antwoordt men dan meestal heel “slim” dat men onmogelijk antisemitisch kan zijn omdat men pro-Palestijns is – en “Palestijnen” zijn “ook semieten”! De historische betekenis van antisemitisme als Jodenhaat wordt daarmee volledig uitgehold. De misdaad mag dus zelfs geen naam meer dragen.
      Ik zeg dit alles vooral omdat in mijn geboortestad Antwerpen het antisemitisme (lees: Jodenhaat) weer even welig tiert als tachtig jaar geleden. En weer zijn het dezelfde duistere krachten die dit antisemitisme aanwakkeren: het gebruikelijke zootje nazi’s, maar ook moslim”jongeren” daarin gesteund door linkse fascisten. Vergeet niet de diepe en nooit verdwenen collaboratie van de islam met de Duitse nazi’s en de vele pogroms onder het stalinisme.
      Wie dus het IS-kalifaat en Israël op één hoop gooit – is ofwel een gevaarlijk warhoofd ofwel iemand met weinig frisse politieke opvattingen. En “P.S. Wat is het verschil” tussen deze beiden?
      Een anarchistische groet.

      • Siegfried Verbeke

        De vraag of Israël een demokratie is valt feitelijk buiten het thema en daarom wil ik het beknopt houden. Ik raad Marc Schoeters aan het boek “De verwoesting van Palestina” uitgegeven door “Stichting Palestina Publikaties” te lezen. Daaruit pik ik enkele cijfers : In 1918 (het einde van het Turks-Osmaanse Rijk) leefden er 700.000 Palestijnen en 60.000 Joden in Palestina. In 1938 : 1.070.000 Palestijnen en 460.000 Joden (met de hulp van Engeland). Tussen november 1947 en maart 1949 vluchtten 700.000 Palestijnen. Door de Wet inzake Burgerschap en de Wet Toegang tot Israël verloren zij hun recht op terugkeer en natuurlijk hun stemrecht en werden hun eigendommen en bezittingen verbeurd verklaard. Anderzijds hadden alle Joden wereldwijd wél het recht tot toegang tot Palestina/Israël. Tot 1918 (Balfour Declaration) bezaten Joden 2% van het grondgebied, na 1948 : 78% . Eind 1950 verbleven er nog 160.000 Palestijnen in hun heimat. In het raam van de etnische zuivering van 1948 werden 531 Palestijnse dorpen met de bodem gelijk gemaakt. Ze bestaan niet meer in ‘demokratisch’ Israël.

        Mocht het boek van 480 blz. wat teveel leesvoer vormen, kan u zich beperken met het bekijken van de kleurenplaatjes in het begin van het boek.
        Siegfried Verbeke, Antwerpen

      • Marc Schoeters

        En je hoeft geen vuistdikke boeken uit partijdige hoek te lezen om te beseffen hoe grotesk de vergelijking tussen IS-kalifaat en Israël is. Gewoon een simpele vraag beantwoorden: waar zou je als homo op vakantie willen gaan? In Mosoel of in Tel Aviv? QED

  2. Kris Pedant

    “Immigratie is immers van alle tijden” : fout!
    Sinds de paradigmawissel van gelijkheid man/vrouw heeft plaatsgevonden zijn migratie en feminisme twee handen op één buik, wat uiteindelijk een massamigratie op de been bracht du jamais vu. Het verband zit ‘m in het geboortecijfer. Doordat ‘geëmancipeerde dames’ het verblijf in het kraambed zoveel mogelijk beperken, worden minder kinderen geboren. Terwijl de Vlaamse man hier vroeger gemakkelijk meer dan tien kinderen – mogelijks bij meer dan één vrouw – verwekte, moet hij het vandaag stellen met een zeer bescheiden inbreng bij de voortplanting van zijn nageslacht. Geboorteregeling is een ingeburgerd fenomeen geworden. Sinds de democratisering van het hoger onderwijs beschikken heel wat dames over zegmaar een master en wensen daarbij aansluitend carrière te maken. Vanzelfsprekend geschiedt dit binnen de randvoorwaarden van de voorhanden zijnde kapitalistische logica! Daarbij wordt best zoveel mogelijk de aftakeling van het eigen lichaam vermeden, wat een rem is op een volgende zwangerschap. Iets waar bijv. moslima’s blijkbaar heel wat minder last van hebben… Wanneer men hier aan een katholieke universiteit een eredoctoraat uitreikt met het doel het feminisme verder aan te moedigen, toont men aan achterop te hinken op de evoluties in het buitenland. Wat eveneens met argusogen moet bekeken worden, is de positieve discriminatie die men er via de examinering wenst door te voeren. In de VS volgen nu immers reeds meer vrouwen dan mannen hoger onderwijs.
    Vanuit het hoger onderwijs werd de idee van diversiteit gepropageerd door feministen. Daarenboven werd massamigratie juist op Europese schaal door politici mogelijk gemaakt met de argumentatie dat het dalende geboortecijfer voor het algemeen belang zo nodig diende te worden opgekrikt. De regering zou zich beter behoeden om al te veel gehoor te geven aan de punten die feministen op de politieke agenda willen plaatsen en kan deze beter op “hold” plaatsen. De problemen van de radicalisering mogen dan wel doorgrond zijn, ze zijn nog lang niet van de baan! Anders zou het wel eens kunnen gebeuren dat men tegelijkertijd vooruit en achteruit peddelt, met het bekende resultaat : men blijft ter plaatse en alle inspanningen zijn tevergeefs!
    “Das Volk ist in seiner überwiegenden Mehrheit so feminin veranlagt und eingestellt, daß weniger nüchterne Überlegung als vielmehr gefühlsmäßige Empfindung sein Denken und Handeln bestimmt.”
    De gedachte komt van niet minder dan Adolf Hitler.
    Een korte bezinning misschien om te ontsnappen aan het hectische leven?