Van Al Quada tot IS: ook anti-reclame is reclame.

Op 11 september 2001, vandaag dus 14 jaar geleden, vond in New York plaats wat algemeen beschouwd wordt als de grootste terreuraanslag van de geschiedenis: de aanslag op de Twin Towers, getekend Al Qaeda. Doelwit: de VS, het Christendom, de Westerse wereld, de moderne civilisatie met zijn heidens-decadente uitwassen.

Daartoe gebruikten ze twee iconen bij uitstek van die moderne, 20ste eeuwse beschaving: het vliegtuig en de wolkenkrabber. Wat was er dan logischer, meer iconisch, illustratiever, dan de ene in de andere te laten crashen? Anders gezegd: dit is, horresco referens, kunst. Ondanks het onverwachts karakter van de aanslag bestaan er een paar live-opnames en fotobeelden, en die behoren tot de sterkste beelden van de hedendaagse iconografie.

Terreur vs veiligheid

Dat er in deze performance 3000 mensen het leven lieten, en dat de globale schade-impact op 40 miljard dollar wordt geschat, is uiteraard ook niet zonder betekenis. Integendeel, ze maakt er wezenlijk deel van uit. De bedoeling is namelijk om zoveel mogelijk lawaai en gekletter te veroorzaken, dat ons op de zenuwen werkt, vooral omdat het van overal en nergens komt, en op elk moment kan toeslaan.

En zo komen we bij het ogenschijnlijk simpele, maar eigenlijk zeer complexe begrip ‘terreur’ (terror). Hoe groot de onmiddellijke impact van een bomaanslag ook is, het is de nawerking die telt: de angst voor de volgende, die zich op elk moment en overal kan voltrekken. We leven dan in een tijd van de uitgestelde catastrofe, die sterke irrationele reflexen oproept. Sinds 2001 heeft er zich in de VS eigenlijk geen politieke aanslag van betekenis meer voorgedaan, maar men leeft er alsof het elk moment kan herbeginnen. Dat levert sterk patriottisme op, maar ook paranoïde toestanden, zoals onschuldige burgers die op Guantanamo terecht komen en water boarding leren smaken.

We zitten dan al in de volgende fase: de overheid, het systeem, dat de ‘war on terror’ uitroept, en de angst recupereert tot middel om zichzelf te versterken. Het toverwoord heet ‘veiligheid’, de antithese van terreur, maar er ook volstrekt complementair aan.

Geruisloos verlegt het systeem nu zijn grenzen, doorzoekt onze koffers en dringt onze privacy binnen, in naam van de veiligheid. We accepteren dat ook, want er is nu eenmaal de dreiging. Finaal wordt de burger (de wie?) haast verpletterd tussen terreur en anti-terreur, en versmalt het collectief bewustzijn tot de mentale absorptie van deze twee antagonistische krachten.

Postmoderne ironie

U voelt het komen: als Osama bin Laden niet had bestaan, dan had George W. Bush jr. hem moeten uitvinden. Afgezien van alle complottheorieën die hierover de ronde doen –en die op zich ook weer deel uitmaken van het angstklimaat- : terroristen en een sterke overheid hebben elkaar nodig. Dat is ook de reden waarom in Israël Netanyahu juicht bij elke Palestijnse voetzoeker die ontploft: kunnen ze weer eens Gaza platwalsen.

Terug naar 11 september. Het iconisch karakter van deze datum is verbonden aan enkele beelden die op ons netvlies zijn gebrand, zie foto in bijlage. Hoe schaars het beeldmateriaal ook is, het is de verspreiding ervan die de angst levendig houdt en ons verlangen naar veiligheid voedt. Weerom verwijs ik naar Jean Baudrillard: we worden beheerst door een soort sur-realiteit van het ‘gerucht’ die beeldmatig en mediatiek uitwoekert, via televisie, en nu het internet.

Het is pas de Islamitische Staat, ruim een decade later, die deze postmoderne logica zou doorzetten via een ongeëvenaard beeldoffensief, grotendeels via de nieuwe sociale media gevoerd. Hoe walgelijker het beeld, des te sterker de impact. Onze reclamebedenkers hebben al heimelijk hun bewondering geuit voor die virale campagne.

Terreur is en blijft verbonden aan de verspreiding van het gerucht. Het communicatietijdperk is het terreurtijdperk, en dat is geen toeval. Sommige media bannen de beelden van onthoofdingen, maar tevergeefs: net daardoor vestigen ze de aandacht erop.

Zowel communiceren als niet communiceren houden het doembeeld levendig. Ook dit bericht wil gedenken, herdenken, maar roept daarmee het beeld op en versterkt de terreur. Zwijgen betekent echter net hetzelfde (opvallend hoe weinig aandacht de kranten vandaag aan 11/9 besteden, in een goedbedoelde poging om de vijand geen extra reclameruimte te gunnen). Wat gedaan als spreker en schrijver?

Geef toe, de realiteit zit toch boordevol ironie: twee tegenkrachten die elkaar in stand houden; zwijgen en niet-zwijgen, of reclame en anti-reclame, komen op hetzelfde neer; en vooral: een anti-modern, middeleeuws fundamentalisme dat zich op een sublieme manier bedient van de moderne communicatiewetten.

Welkom in de 21ste eeuw en de valse bodems van Ground Zero. Als dit dan toch de eeuw van de ironie en de dubbelzinnigheid wordt, wil ik het spel graag meespelen. Moge de sterkste winnen.

Advertenties

46 Reacties op “Van Al Quada tot IS: ook anti-reclame is reclame.

  1. Ik vind uw gevoelloze iconisering tot ‘kunst’ van die duizenden doden op de rand van het pathologische, zo niet werkelijk pathologisch – vergelijkbaar met uw even gevoelloze voorstelling van vrouwen als louter sekssymbool die u soms in vorige artikels ten toon spreidde.

    Wat 9/11 betreft blijven er nog honderden vragen onbeantwoord, die al in 2001 door een hele reeks samenzweringstheoretici van velerlei kunnen of geloofwaardigheid zijn gesteld. De zekerheid waarmee u sommige vooronderstellingen zonder meer voor waar aanneemt, – bijvoorbeeld dat Amerika zelf niets met die aanslagen te maken heeft -, wordt zowel door de feiten als die onbeantwoorde vragen gelogenstraft. Het internet mag dan vol samenzweringstheorieën staan, waarvan velen als onzin kunnen geklasseerd worden : dat betekent niet dat de lange reeks kritische, onbeantwoorde vragen die over 9/11 zijn gesteld ook onzin zijn, en elke twijfel voor eeuwig uitsluiten.

  2. Merkwaardig dat ook in dit artikel niet gecommuniceerd wordt over de enige echte ware oorzaak van de massamoord op 11 september: de islam zélf, de ideologie, de pseudo-religie en al de bronnen ervan.
    Net zoals de door de overheid gecontroleerde pers en de main stream media persen ook goed menende filosofen blijkbaar liever de lippen en de billen op elkaar om toch maar niet uitdrukkelijk de oorzaak van deze barbarij uit te spreken of voluit te schrijven.
    Zo’n gedrag heeft een definitie: islamofiele politieke correctheid. Wat neerkomt op feitenresistentie, cognitieve dissonantie, leugenachtigheid, lafheid of gewoon hypocrisie.

    • Om met de woorden van mevrouw Langenaken te spreken, uit één van haar reacties elders op dit forum, mijnheer Lucky9 : de extremistische angst voor ‘Het Islamitische Gevaar’ lijkt al te veel op de extremistische angst voor ‘Het Rode Gevaar’ in de jaren 60, en de angst voor ‘Het Joodse gevaar’ in de jaren 30. We hebben gezien waar zulke extremistische, fascistische angst toe heeft geleid : massale paranoia, bruut oorlogsgeweld, industriële uitroeiingskampen, en totale waanzin. Het lijkt mij even onnodig, onzinnig als onverstandig deze horrorscenario’s nu te herhalen, onder een andere naam.

      • Eric Janssens

        Nee, mijnheer Braeken, het islamitisch gevaar lijkt meer op het nazigevaar uit de jaren ’30 dan op het gehallucineerd jodengevaar uit diezelfde periode. De joden waren volkomen geîntegreerd toen de nazi’s hen met alle zonden van Israël belaadden. Ze hingen geen geloof aan dat haaks stond op de westerse beschaving die ze zelf hadden helpen opbouwen. Ga eens na welke bijdragen joden op vlak van kunst en wetenschap aan onze beschaving hebben geleverd en u zal inzien dat u appelen met citroenen vergelijkt. Pleegden joden aanslagen op treinen, vliegtuigen, doodden ze zomaar Europese burgers omwille van hun geloof? Er is een gevaar dat met iedere soennitische vluchteling die Europa binnenkomt vergroot en hoe langer het duurt voordat men dat gevaar wenst te onderkennen, hoe groter het gevaar wordt. De olifant in de kamer groeit zienderogen voor wie wil zien, wie zich wilt informeren. En je kan hem niet met wat goedkope reminiscenties wegtoveren, spijtig genoeg. En weest gerust: ik wil geen vervolgingen of gaskamers of uitroeiingskampen. Daarom tracht ik zoveel mogelijk mensen wakker te schudden en te overtuigen van de noodzaak om het aantal moslims in Europa op een humane manier te verminderen. Ze zouden beter naar Saoedi-Arabië of Qatar gaan, waar men rijk is en ze vrij hun geloof kunnen belijden. Onverdoofd slachten, in burka’s rondlopen, gescheiden zwemmen, naar moskees met torenhoge minaretten gaan, vrouwen en homoseksuelen hun essentiële rechten ontzeggen etc. Ik verzeker u: indien hun aantallen blijven toenemen zullen ook de aanslagen blijven toenemen, zullen ze meer en meer aanspraak maken op de macht en de invoering van de sharia eisen. En ik kan u ook verzekeren dat ik me tot mijn laatste snik zal verzetten tegen deze dreiging, die een reële dreiging is. U weet echt niet wat we te verliezen hebben, anders zou u zulke domme vergelijkingen niet maken.

      • Eric Janssens

        En als u zich toch een keertje werkelijk wilt informeren, lees dan eens het boekje van de pas overleden schrijver en kunstcriticus Joost Zwagerman: ‘Hitler in de polder & Vrij van God’.

      • Sorry, Eric, maar ik wens niet mee te gaan in uw strikt persoonlijke anticipatie van een razendsnel evoluerend, buitenproportioneel doemscenario, waarin ‘miljoenen’, ‘miljarden’, waarom geen ‘triljarden’ moslimextremisten, ‘vanuit het niets’, ‘vanuit de oerknal’, Europa in twee seconden zouden ‘overspoelen’, en op één tiende van een seconde overal de Sharia zouden invoeren. Op één nanoseconde !
        Hopelijk ziet u de absurditeit van die anticipatie nu in, en verdwijnt de angst. Anders bestaat de minimale mogelijkheid dat al uw inspanningen voorbarig zijn, met respect.

      • Je noemde de Joden in de jaren ’30 “volkomen geïntegreerd”, Eric. Volgens mij klopt dat niet met de historische feiten. Jodenhaat was omnipresent, toen, daarvoor, en nu nog altijd. Moslimhaat begint er nu sterk op te lijken, als je het mij vraagt. Communisten waren nog minder ‘geïntegreerd’, en communistenhaat was ook omnipresent. Het lijkt mij al te eenvoudig die vergelijkingen snel-snel uit de weg te gaan, om de potentiële, gruwelijk consequenties daarvan even snel onder de mat te kunnen vegen. Zowel communisten als Joden hadden een klein percentage extremisten, dat even snel werd uitvergroot en vermeerderd als dat van moslims nu.
        Waarom wordt het percentage Christelijke extremisten niet uitvergroot ? Opgepast ! HIER KOMT HET CHRISTELIJKE GEVAAR !

      • Eric Janssens

        Voordat Hitler de macht greep waren de joden volledig geïntegreerd, dat schrijf ik niet maar Stefan Zweig in ‘zijn wereld van gisteren’. U bent gewoon een banale betweter die onnozele zinnen uitbraakt, mij woorden in de mond legt die ik nergens geschreven heb (“‘triljarden’ moslimextremisten, ‘vanuit het niets’, ‘vanuit de oerknal’, Europa in twee seconden zouden ‘overspoelen’, en op één tiende van een seconde overal de Sharia zouden invoeren. Op één nanoseconde !” Teveel coke gesnoven of wat???) en die natuurlijk nooit ingaat op de wetenschappelijke, niet weerlegde gegevens die ik aanhaal. Ik ben het beu op dit niveau te moeten argumenteren. Eerlijkheid en geïnformeerdheid kunnen in een discussie niet van één kant komen. Ik leg er dus het bijltje bij neer, u bent een hopeloos geval waarin ik vanaf dit ogenblik geen moment meer zal investeren. Het leven is voor zoiets te kort!

      • Hm. Ik zal mij informeren op internet, zoals jij aangeeft. Uw oordeel over mij laat ik hangende. Geen probleem. Eveneens een goede nachtrust toegewenst.

      • Die triljarden moslims, etc., Eric, was bij wijze van overdrijving. Niet letterlijk te nemen, vanzelfsprekend. Coke was niet nodig, ik ben zo al hevig genoeg, soms.
        Verder onderschrijf ik zonder meer uw stelling dat men vooronderstellingen niet mag laten primeren op de feiten uit wetenschappelijk onderzoek. Dat is belangrijk. Het is echter ook een feit dat wetenschappelijk onderzoek zelf niet vrij is van vooroordelen, van moedwillige vervalsing van data en methoden, van financieel en politiek misbruik, en dat geen enkele universiteit ter wereld daar immuun voor is. Ook die dienen onderzocht, eer men conclusies kan trekken. De farmaceutische industrie heeft mij dat geleerd, onder andere.
        Ik zal dus ook het onderzoek van Ruud Koopmans en zijn Berlijnse Humboldt Universiteit zeer kritisch lezen.

      • Eric Janssens

        En verder: het laatste woord is aan u. Slaap zacht.

      • Het is inderdaad niet waar dat de joden volkomen geïntegreerd zouden zijn geweest in de jaren 30. En wanneer verwezen wordt naar ‘de wereld van gisteren’ van Stefan Zweig, als argument om de volkomen integratie van de Joden te bevestigen, dan wordt hier wel een fout gemaakt. De wereld van gisteren gaat voornamelijk over het Wenen dat de geboortestad van Zweig was en Zweig was zich toch wel degelijk bewust over de uitzonderlijke culturele en kosmopolitische aard van die stad in dat tijdperk, of niet?

  3. Marc Schoeters

    Op 11 september 2015 is in Mekka een enorme bouwkraan op de Grote Moskee gevallen. Het was een zwaar onweer en de bliksem sloeg op de kraan in. Resultaat: de moskee grotendeels verwoest en honderden doden en gewonden. Het tijdstip waarop de kraan zich in de Grote Moskee boorde was bijna exact hetzelfde als dat waarop veertien jaar eerder het eerste vliegtuig in de Twin Towers vloog. Zoiets verzint geen mens! De kraan was van een firma in handen van de familie Bin Laden. Ook zoiets zou je nooit kunnen verzinnen. Ik ga nu luisteren naar “Instant Karma” van John Lennon.

  4. Marc Schoeters

    Beste Jan. De schildering van 09/11 als kunstwerk door Johan Sanctorum is niet geheel nieuw. De Duitse componist Karl-Heinz Stockhausen waagde het kort na de iconische gebeurtenis hetzelfde te suggereren. Hij kreeg alle moraalridders ter wereld over zich heen. Misschien vereist het een muzisch gevoel – van een componist als Stockhausen of een filosoof-musicoloog als Sanctorum – om de dingen in zo’n perspectief te zien. Voorbij goed en kwaad – als het ware. En beste Jan – mag ik je verzoeken om niet langer te pas en onpas mevrouw Langenaken ter sprake te brengen. In Zonhoven – waar deze dame woont – is men voorlopig heel goed beschermd tegen de 21ste eeuw. Bijna geen inwijkelingen met anti-emancipatorisch gedachtegoed en nauwelijks armoede. Wel veel fris groen en fatsoenlijke Gutmenschen. De enige problemen in Zonhoven zijn de lengte van het gazongras en de endogene depressies van sommige huisvrouwen. Ik begrijp dat u dames met “vrouwelijke standpunten” wil verdedigen – ook als zij zelf “belangrijkere dingen” te doen hebben. Maar dat witte of rode ridderschap verleent je niet een vrijbrief om anderen van seksisme of fascisme te beschuldigen. Wie 09/11 als kunstwerk beschouwd is niet per definitie ongevoelig voor het leed van de slachtoffers. Misschien wel integendeel. Filosofie en krokodillentranende keukenmeidenmoraal verstaan zich slecht met elkaar. Oordeel niet te snel. Om het met een andere Duitse componist te zeggen – “Herr, gehe nicht ins Gericht” (BWV 105).

    • Beste Mark,
      Misschien is het begrijpelijk dat u moraal met (een gebrek aan) gevoelens verwart, na een manier van lezen die u zelf het best kan analyseren en herbronnen. Ik voel mij in elk geval absoluut niet aangesproken door de kwaliteiten en omschrijvingen die u over mij noch Martine naar voor schuift, en de morele boodschap die u daarmee onwillekeurig zelf naar voor brengt, lijkt mij een emotioneel mechanisme te vertegenwoordigen dat de vernoemde analyse eveneens zal duidelijk maken.
      Verder kan ik mij niet voorstellen, zo blijkt uit uw al te eenvoudige omschrijving, dat u ook maar enige notie hebt van alle specifiek lokale eigenschappen en situaties rond en in elke individuele inwoner daarvan, of dat nu sociale, politieke, ecologische of bijvoorbeeld filosofische toestanden of standen van zaken zijn. Wat ik mij wel kan voorstellen is dat het u voorlopig aan goede en meerdere argumenten ontbreekt om uw standpunten staande te houden, vooral in de confrontatie met de vernoemde dame, en dat u in de plaats in de val van projectie loopt.
      Naar mijn gevoel zijn het gewoonlijk diegenen die anderen waarschuwen niet te snel te oordelen, en redelijk autoritaire, ethisch hoogst twijfelachtige verzoeken ‘te pas en te onpas’ richten, die zelf te snel oordelen.
      Voor mij is het niet de eerste keer dat Johan Sanctorum gevoelsmatig over de schreef ging. Het is wel de eerste keer dat iemand anders, in dit geval u, blijkbaar dezelfde, voor mij ongekende, gevoelloosheid naar overledenen en hun nabestaanden toe prijst, onder het bizarre mom van ‘kunst’, of nog erger, ‘filosofie’. Vooral dat laatste wil ik u nog zien uitleggen, beste Marc ; daar zullen heel wat “An Sich’en” aan te pas komen vrees ik, eer je compleet vastloopt. Abstractie heeft zo zijn eigen pathologieën, stel ik mij voor. Persoonlijk zou ik willen weten of jij zulk een standpunt nog steeds zou verdedigen indien uw zoon of dochter daar werd vermoord, of uw vriendin. Ik vrees dat je dan aan heel andere dingen denkt, en heel andere dingen voelt. Mensen bijvoorbeeld. Het is één zaak anderen snel en oppervlakkig, hoogdravend, neerbuigend en beledigend te veroordelen voor moraalridderschap, ‘krokodillentranende keukenmeidenmoraal’ of valse beschuldigingen : elementair respect en spontane empathie vanuit ondervinding is nog iets anders. Als vreemdelingenwerker zou jij beter moeten weten. Indien jij op die manier met vrouwelijke vluchtelingen of jouw eigen vrouwelijke collega’s zou omgaan, hoor jij volgens mij niet thuis op je werk – wie jou ook ‘op handen draagt’ of niet. Ik ken er wel meer die door velen op handen gedragen worden, en uiterst wreed zijn voor anderen.
      Vaag denk ik : ben jij ook reeds in het stadium van de verminderde gevoeligheid beland. Iets dergelijks kan ik alleen maar vermoeden, en zeker nooit hopen.
      Tot slot nog dit. De “Herr” die je in je laatste zin inriep, is voor mij dan weer een symbool. Zeker geen kunst. Eerder een nachtmerrie.

  5. Marc Schoeters

    Eric jongen. Ik bewonder je koppige volharding. Om het keer op keer op te nemen tegen de politiek-correcte zondvloed. Kant noemde de Verlichting de moedige poging om zich te bevrijden uit de zelf-opgelegde onmondigheid. Maar inmiddels heeft die zelf-opgelegde domheid op dit oude continent zo’n ongekende hoogten bereikt dat er geen kruid/kruit meer tegen opgewassen lijkt. De vleesgeworden domheid is de Gutmensch – uit Zonhoven of Zurenborg. Moslimfascisten die naar Syrië gaan om er te verkrachten en te moorden worden vergeleken met de linkse revolutionairen die in de Spaanse burgeroorlog tegen het fascisme vochten. En moslimfascisten die stap na stap Europa tot een Kalifaten-Reich willen maken – met de steun van miljarden oliedollars – worden gelijkgesteld met de echt arme Joden in het nazi-Europa van 1933-1945 – die geen van rijkdom bulkend thuislanden ter ondersteuning hadden. Wat een perverse vergelijkingen! Maar helaas gemeengoed bij de Gutmenschen van Zurenborg en Zonhoven. Echt Eric – verdoe je tijd niet. Het is een verloren zaak. Er zal veel bloed door de straten van dit continent vloeien. Het is oorlog – en velen voelen en weten het. Ook al ontkennen ze het – uit politiek-correct fatsoen. Veel mensen uit m’n omgeving – ook linkse mensen – denken net als Storme aan emigratie. Zeker voor hun kinderen – die worden aangezet om diploma’s te halen die in Amerika of Australië gegeerd zijn. Ikzelf weet het niet. Naar Portugal uitwijken – en hopen dat het m’n tijd nog wel zal duren. Of toch hier blijven. En vechten – net als Byron en Hemingway. Als het kan “ironisch en dubbelzinnig”. Als het moet met echte kogels. Love, peace and happiness! Morgen sta ik aan je kwetsbaar boekenkraam.

    • Ik zou niet weten wat jij met “Gutmenschen” in Zonhoven of Zurenborg bedoelt, Marc, maar met zulke lichtzinnige veralgemeningen begeef jij je zelf onder de mensen die jij respectloos de ‘dommen’ noemt. Los van de voorbijgestreefde ideeën van Kant, – hopelijk heb jij enige recente kritieken op Kant doorgenomen -, zou Kant zelf zich omdraaien in zijn graf indien hij zou lezen in welke context hij hier werd vernoemd, en vooral op welke manier. Die laatste staat haaks op de Verlichting, met respect.
      Verder kan ik alleen maar verbaasd zijn over de enorme, onwetende anticipatie die op dit forum als een gek rond raast, alle verhoudingen tussen het juiste, o zo kleine en beperkte aantal moslimextremisten en de overgrote meerderheid van gematigde moslims met de voeten tredend. Indien ik intelligentie, geduld, evenwichtigheid en moed in deze discussie zou moeten samenvatten, dan zou ik dat een gevoel voor verhoudingen noemen. Dat gevoel heeft slingeren met extreme vergelijkingen niet nodig, omdat daar alle verhouding zoek is.

  6. Eric Janssens

    U bent echt niet ingelicht. Uit sociologisch onderzoek door Ruud Koopmans, directeur van de onderzoeksgroep migratie van het WZB onderzoekscentrum in Berlijn en hoogleraar aan de Berlijnse Humboldt Universiteit, blijkt dat bijna zeven op tien moslims de islamitische wetten willen laten prevaleren op de westerse, seculiere wetten. Bijna zeven op tien moslims kan je dus niet als gematigd omschrijven. Vanuit westers, verlicht oogpunt hangen ze een extremistische visie op politiek en recht aan. Hun aantallen zijn dus niet ‘beperkt’ maar op zijn minst onrustwekkend. Hoe beter u zich zult informeren, hoe meer zorgen u zich zal maken.

    • Mag ik een URL ? Wil ik onmiddellijk lezen.

      • Kan je mij enkele argumenten geven Eric, waarom ik het nieuwe artikel (over de 80% van Turkse jongeren) dat je deelde, zonder meer voor waar moet aannemen ?
        Ik geef voorlopig één klein tegenargument waarom niet.
        In zulk een onderzoek kan ik mijn fiat geven voor gewelddadige Syrië-gangers, en er niet bij zeggen dat ik moedwillig, of bijvoorbeeld onder druk van vrienden, het omgekeerde zeg van wat ik denk, of dat ik het als grap bedoel. (Volgens mij gebeuren die dingen meer dan men denkt). Resultaat : ik ben één van die tachtig procent, en toch hoor ik niet bij die tachtig. Statistieken …

      • Eric Janssens

        Even ter bevestiging: zolang u zich als een idioot voordoet (of het bent, ’t is één van de twee) ga ik niet met u in discussie, Braeken.

      • Ik ben blij dat u er ook zo over denkt, P. Fend. Ikzelf vroeg mij af hoe een gedeelte van de Joden in de jaren dertig, die niet bemiddeld maar straatarm waren, ‘volledig geïntegreerd’ konden worden genoemd. Ik moet daarvoor alleen maar even aan de straatarme Belgen van vandaag in hun eigen land denken, zelfs zonder godsdienst als kenmerk in beschouwing te nemen. Zelfs die Belgen zijn in hun eigen land niet ‘geïntegreerd’ te noemen ; zij worden uit de samenleving buitengesloten. Hoe weinig geïntegreerd waren dan de arme Joden in 1930, die noch in hun eigen land woonden, noch vrij waren van autochtone haat tegen het eigen volk gericht, en noch onroerend eigendomsrecht hadden, zo las ik recent.

        Gezien de heer Janssens mij een idioot blijft vinden, en om die reden weigert nog verder met mij van gedachten te wisselen, zal hij dit waarschijnlijk niet meer lezen. Desondanks blijf ik benieuwd naar zijn tegenargumenten.

      • Beste Eric,
        Ik wens mij in een discussie niet te gedragen zoals een Islamfundamentalist of een aanhanger van ISIS, die volgens mij eveneens denken dat ‘ongelovigen’ idioten zijn, dat zij alleen de waarheid kennen, en dat zij daarom elke discussie onmogelijk maken. Ik krijg de indruk, misschien is die alleen maar impulsief, dat u dezelfde fout als uw vijanden maakt.

    • “Hoe beter u zich zult informeren, hoe meer zorgen u zich zal maken.”

      Inderdaad!
      (wat een idioot cliché, dat we bang zijn van wat we niet kennen. En dat we dus bij het beter leren kennen ook onze angst zullen zien verdwijnen.)

      • De vraag blijft welke zorgen precies, waar, en wanneer. Er zijn een miljard dingen waar men zich zorgen over kan maken, en veel daarvan zijn onterecht. ‘Zich informeren’ is allemaal goed en wel, maar het beantwoordt niet de vragen ‘waar’, ‘hoe’, en ‘wanneer’ bijvoorbeeld.

    • De uitspraak ‘niet ingelicht’ lijkt mij een verregaande overdrijving, Eric. Ik ben redelijk ingelicht, net zoals jij ook redelijk ingelicht bent, zo kan ik vaststellen in uw commentaren. Maar jij noch ik zijn ooit ‘volledig ingelicht’. Stellingen innemen of conclusies trekken op basis van een redelijk pakket van informatie, die maximalistisch kritisch, voortdurend verder wordt doorgelicht – volgens mij ontbreekt het dikwijls daar aan volharding en geduld -, sluit volgens mij het minimalistisch voorwenden van de waarheid uit, en misschien ook wel minimalistische scheldpartijen.

      Inmiddels ben ik begonnen met het analyseren van het onderzoek van Ruud Koopmans, en de besprekende artikels en het videomateriaal die ik daarover op internet vond. Mijn bespreking volgt. Maximalistisch.

    • Zuivere en absolute wetenschappelijke objectiviteit, en een even absolute wetenschappelijke zekerheid zijn volgens mij nog altijd de twee voornaamste vooroordelen of vooronderstellingen, illusies of waanbeelden, en bewuste of onbewuste wensdromen, van zogenaamde ‘kritische denkers’ en ‘wetenschappelijke onderzoekers’.

    • Beste Eric,

      Naar aanleiding van mijn zoektocht op het web naar betrouwbare informatie over het geciteerde onderzoek van Ruud Koopmans, heb ik nu, zoals reeds vermeld, diverse artikels en contexten doorgenomen waarin het werd vernoemd, zoals bijvoorbeeld het artikel ‘Omvang van moslimfundamentalisme valt niet weg te nuanceren’, door- en op de website van Carel Brendel. Ik las ook een Engelstalige PDF van het originele onderzoek, mag ik veronderstellen, en verder las ik dat er nog een ander onderzoek van Dhr. Koopmans in Nederland plaatsvond. Het Brendel-artikel beschreef en besprak het onderzoek relatief uitgebreid. Volgens mijn eerste interpretatie van dat artikel valt er meer te zeggen over het vernoemde ‘wegnuanceren’ dan de heren Koopmans en Brendel voorlopig naar voor schuiven. Ik zag ook het interview met de heer Koopmans, in een uitzending van Brandpunt, verbonden met de politieke recuperatie van dit onderzoek door Geert Wilders.

      Alvorens daar op in te gaan wil ik duidelijk zijn dat ook ik zeer beducht ben voor een potentiële terugkeer naar een bijna prehistorisch bijgeloof, met als tussenstap het Moslimfundamentalisme en de invoering van de Sharia. Geen sprake van daar ook maar iets te willen wegnuanceren.
      Ik wens ook absoluut niets af te doen van de inspanningen van de heer Koopmans. Vooral wil ik niets afdoen van de inspanningen van zijn vele medewerk(st)ers, in het bijzonder omdat die medewerk(st)ers zelden of nooit bij naam worden genoemd. In tegendeel.
      Ik wens echter het wegnuanceren zelf ook niet weg te nuanceren. Zo dadelijk meer daar over.

      Verder ben ik even beducht voor een nieuwe Christelijke heksenjacht, op Moslims ditmaal, voor binnenlandse Kruistochten, en voor nieuwe, ongezonde, fundamentalistisch Christelijke nonnenkapjes en alles toedekkende nonnengewaden, als onwillekeurige reactie op de ongezonde hoofddoeken of volledige lichaamsbedekkingen van Moslima’s (en de dreiging van de Sharia). Ik noteer in mijzelf systematisch alle andere hoedanigheden, omschrijvingen, interpretaties en onderzoeken van al dan niet fundamentalistische Moslim(a)’s, en ik vergelijk. Vooral die interpretaties die het woord ‘achterlijkheid’ vernoemen vergelijk ik met andere achterlijkheid, zowel uit het verleden als het heden, om een beter beeld daarvan te verkrijgen. U weet reeds enkele weken dat ik geen voorstander ben van simplistische, impulsieve impressies of interpretaties. Ik ben niet van plan daar nu een uitzondering op te maken in mijn mening over een potentieel Moslimgevaar, vooral niet wanneer “wetenschappelijke onderzoekers” aan “gerenommeerde universiteiten” plots hun opwachting maken. Kritische bezorgdheid, scherpe aandacht en onafhankelijke oplettendheid zijn gezonde eigenschappen, maar paniek heeft de veel voorkomende eigenschap voorbarig te zijn, op verschillende vlakken, en op verschillende momenten. Wat die paniek betreft spreek ik uit ondervinding.

      Brendel nuanceert volgens mij het vernoemde onderzoek meer dan uw voorlopige conclusie op dit moment laat uitschijnen, Eric, en zelfs Koopmans doet dat zelf met zijn eigen onderzoek.
      Ikzelf vroeg mij het volgende af. Wat betekent het precies wanneer een overgroot deel van Moslim(a)’s, in een telefonisch interview dat erg verschilt van een fysieke persoonlijke ontmoeting, – beiden zijn voor mij zeker niet ‘wezenlijk gelijkwaardig’, zie de discussie over de GGO’s -, hun mening geven over zowel onze als hun (religieuze) wetten, waarden en gebruiken, en hun toekomstige plannen daarover ? Betekent dit automatisch en universeel dat die mening en plannen altijd persoonlijk, uniek en authentiek zijn, dat zij onveranderlijk en eeuwig zijn, dat er niemand (controlerend) meeluistert, of dat er per definitie altijd een zee van tijd was of is (geweest) om goed over die mening en plannen na te denken of te willen nadenken ? Betekent dit automatisch dat die mening of dat plan per definitie reeds volledig gevormd is of zelfs volledig aanwezig is, dat beiden absoluut niet en nooit van iemand anders zijn, of dat groepsdruk voor eeuwig is verdwenen ? Betekent dit dat er altijd en universeel een individuele mening wordt meegedeeld, of juist enkel en alleen een collectieve, en dat mensen plots nooit meer liegen ?
      In mijn voorstelling begin ik hier opnieuw de tienduizend variabelen, verschillen en parameters van een (telefonisch) interview te bedenken, die volgens mij in elk (wetenschappelijk) onderzoek altijd aanwezig zijn. Vroeger heb ik gewezen op de volgens mij ontoelaatbare en bedrieglijke ‘parameterreductie’ in elk wetenschappelijk onderzoek, en ik doe dat nu opnieuw.
      In dat verband heb ik ooit, meer dan waarschijnlijk goed voor mij was, deelgenomen aan diverse enquêtes en interviews, handelend over de meest uiteenlopende onderwerpen. Ik heb ook zelf een aantal enquêtes afgenomen, eveneens handelend over verschillende onderwerpen. Wat mij altijd opviel in de rol van deelnemer, en op de duur zozeer stoorde dat ik er definitief de brui aan gaf, is dat ikzelf nooit of te nimmer fatsoenlijk kon antwoorden op gelijk welke vraag, omdat de voorgeselecteerde antwoorden standaard te stereotiep, te eenzijdig, te algemeen, of, te weinig genuanceerd waren. Met andere woorden, zij schenen niets met de oneindig complexe praktijk van de realiteit te maken te hebben. Of moet ik reduceren, mijn perceptie van mijn realiteit. ‘De realiteit dwingt’, versus ‘mijn perceptie van de realiteit dwingt’, of van mijn realiteit.
      Het aantal telefonische en andere interviews, aanmeldingsgesprekken, intakegesprekken, vraag- of begeleidingsgesprekken met vreemdelingen dat ik in het verleden zelf heb gedaan, – ik wil elke overdrijving uitsluiten –, moet ongeveer 4500 bedragen, over een periode van 5 jaar. Mijn voorlopige conclusie daaruit is dat elke individuele vreemdeling, in alle mogelijke facetten, domeinen en dimensies, totaal en absoluut verschilde van elke andere vreemdeling, zowel wat hun familiale, financiële, sociaal-economische of andere situatie betrof, als hun buitengewoon uiteenlopende wensen en verlangens, ervaringen en meningen, waarheden en interpretaties, of (politieke en religieuze) overtuigingen. Die zo talrijke verschillen die ik bijna dagelijks ondervond, sluiten volgens mij elke veralgemenende conclusie uit, over gelijk welk onderwerp, en wijzen in de richting van oneindige nuancering. Ik kan mij niet voorstellen dat de heer Koopmans en zijn vele medewerk(st)ers in het vernoemde onderzoek niet met dit oneindige aantal verschillen werden geconfronteerd.

      Is er een wezenlijk verschil tussen het telefonisch communiceren van een mening, en het stemmen in een stemhokje ? Ik meen van wel.
      Is er een wezenlijk verschil tussen het telefonisch communiceren van een mening, het hebben van een andere mening, het in de praktijk brengen van nog een andere mening, en het ontwikkelen van een vierde mening in de toekomst ? Ik meen van wel.
      Was elke Moslim(a) in dat onderzoek, die onverwacht, of zelfs niet geheel of helemaal niet onverwacht, een onbekende, half bekende of zelfs zeer bekende stem aan de telefoon hoorde, plots volledig vrij van angst om haar of zijn mening onmiddellijk, ongezouten, zonder de minste twijfel, glashelder en in perfect Duits of een perfecte andere taal, perfect te formuleren ? Ik meen van niet. En wat met de interviewers zelf ? Waren zij altijd perfect ? Werkten zij met tolken, of was een (redelijk gebrekkige) vreemde taal van respondenten, of van de interviewers zelf in hun antwoord daarop, acceptabel ?
      Geïdealiseerde, perfecte interviews met perfecte, absoluut zekere vragen en antwoorden, resultaten en conclusies zijn volgens mij alleen mogelijk in de verbeelding, of, gereduceerd, in een roman. Zelfs romanschrijvers zijn niet in staat zulke paradijselijke interviews, of horrorgesprekken, volledig op papier te zetten. Wat ons rest in de realiteit is volgens mij het tegenovergestelde. Naar mijn ondervinding is (subjectiviteit in) het werken met tolken nog een apart hoofdstuk, dat eveneens verre van perfect en volledig kan zijn.

      Al deze nuanceringen maken alleen voorlopige conclusies mogelijk meen ik, en zeker geen definitieve acties. Is definitieve zekerheid mogelijk ? Ik vrees van niet.

      Voorlopig besluit ik met een vraag over het wegnuanceren van nuanceren.
      Is het zo dat slechts de graad of schaal van nuanceren, of de grootte van de gehanteerde complexiteit daarvan, het wegnuanceren mogelijk maakt, en dat er een kritische limiet van complexe nuancering bestaat, waarboven wegnuanceren niet meer mogelijk is ?

      • Eric Janssens

        Het spijt me dat ik u een idioot noemde, u bent echt veel te slim en stelt hier iedereen in de schaduw.

      • Ik ben even bang, even kwaad en even machteloos als jij, Eric. Volgens mij helpt het ons niet dit acute probleem van een zich verspreidend moslimfundamentalisme tot op de bodem uit te graven, te analyseren, te bespreken en op te lossen door elkaar persoonlijk aan te vallen met emotionele technieken. Dat werkt tegen ons, en speelt in de kaart van fundamentalisten. Indien ik werkelijk slim zou zijn, had ik dit probleem al lang opgelost, en moesten wij ons hier niet zo uitputten in extreem vermoeiende discussies.

  7. http://nageltjes.be/wp/?p=18290
    Sorry voor de verstoring van uw gemoedsrust.

  8. Marc Schoeters

    Jan Braeken. Mijn vriendin werd in februari 1993 om vier uur ’s nachts in Wilrijk vermoord. De dader(s) werden nooit gevonden. Ik zelf werd in augustus 2014 voor de rest van mijn leven in het centrum van Antwerpen kreupel geschopt door een “strijdvaardige” vrouw met witte hoofddoek. En toch blijf ik ongelooflijk houden van mijn anderstalige cursisten. Met of zonder hoofddoek – dat doet er voor mij niet toe. Maar jij! Verzorg om te beginnen al eens je Nederlands als je iets aan mij of anderen schrijft. Het zou een teken van respect kunnen zijn. Gvd.

    • Mijn deelneming, Marc, en mijn respect. Ik ben geschokt door wat ik lees.
      Ik heb zelf meer dan tien jaar in Wilrijk gewoond. Ik heb mijn oud huurcontract nagelezen, en ik stel vast dat de aanvangstdatum 31 maart 1993 is.
      Dit plaats uw reacties in een ander perspectief. Mijn excuses.

  9. Heren, ik ga me niet laten verleiden mee te gaan in het haantjesgedrag bij reacties van sommigen onder jullie.
    Met respect voor ieders mening, zou ik willen voorstellen het boek ” IX-XI ” te lezen van Jef Lambrechts, o.a. het hoofdstuk ” Wir haben es nicht gewusst ” en het boek van Scott Ritter : ” Oorlog tegen Irak “- Wat G. Bush ons niet vertelde.
    Dit geeft misschien een meer genuanceerde kijk op het immense leed van veel Amerikanen.

    • Eric Janssens

      En binnen tien jaren lezen we allemaal een boek waarin staat wat Obama ons allemaal niet vertelde, wat Sarkozy ons allemaal niet vertelde, wat Verhofstadt ons allemaal niet vertelde, wat Führer Schultz ons allemaal niet vertelde, wat Frau Merkel ons allemaal niet vertelde etc. Ik zal dat boek niet moeten lezen, want wat zij allemaal niet ‘vertelden’ weet ik nu al. Och, sorry, mevrouw, voor dit ‘haantjesgedrag’. Ik hoop dat u zich daarbij als een kippetje zo lekker voelt, maar eigenlijk laat ook dàt mij koud. Ook voor u dus, slaap lekker verder, daar in uw zonnig hofje in het verre, vredige Limburg (en veel warmhartige groeten aan Steve Stevaert).

    • Volgens mijn bescheiden opinie doen ‘haantjes’ hier eigenlijk niet ter zake, Martine. Ik ken geen enkele haan op een erf die schrijft, laat staan op een forum. Ik vernoemde zelf geen ‘kippengedrag’ in mijn reacties, omdat ik argumenten en tegenargumenten bevorderlijk vind. Maar dat weet u al.

  10. Marc Schoeters

    Mevrouw Lanaken uit Zonhoven. U zult ongetwijfeld verheugd zijn te vernemen dat ik de door u aanbevolen werken alreeds heb gelezen. Ja – er zijn nog mannen die lezen en toch helaas heterofiel zijn! Ik ben er zeker van dat u net als ik ook hebt gelezen: “Hitler in de polder & Vrij van god” (Joost Zwagerman), “Terwijl Europa sliep” (Bruce Bawer), “Weg uit de Islam” (Ibn Warraq), “Eurabië” (Bat Ye’or), “De malaise van de multiculturaliteit” (Wim van Rooy) en natuurlijk de werken van Oriana Fallaci die zij kort voor haar dood schreef en waarin zij als linkse vrouw waarschuwt voor het fascisme van de islam. Ik ben er zeker van dat u breeddenkend en verdraagzaam genoeg bent om net als ik ook boeken te lezen die niet voortdurend het eigen wereldbeeld bevestigen. Ik ben al heel m’n leven een linkse anarchist en ik vind politiek-correct denken porno voor maagdelijke geesten. Men moet altijd tegendraads zijn. Altijd. Tussen rechtse mensen lekker links. En tusren linkse mensen lekker rechts. Daar worden ze allemaal gek van! Lekker! Maar ik geef toe dat u het bij het juiste eind hebt. De islam is veel vredelievender dan het in werkelijkheid is. Er zijn ongetwijfeld veel gematigde moslims zoals er natuurlijk ook veel gematigde nazi’s waren. En weet u wat? Ik denk dat de islam een zionistisch complot is om de moslims in een kwaad daglicht te stellen! Ik wens u echt een mooie avond en morgen. Maar dat zal geen probleem zijn in het superdiverse Zonhoven. Bijos!

    • Beste Marc,
      Graag had ik precies en omstandig geweten wat u met ‘anarchist’ bedoelt, en hoe u dat anarchisme in de praktijk brengt op verschillende vlakken, bijvoorbeeld op het vlak van uw manier van omgaan met kritiek op uw persoon.
      Verder lijkt mij de zeer algemene en veralgemenende uitspraak ‘altijd tegendraads zijn’ een fundamentele tegenspraak : men kan niet tegendraads zijn tegen het tegendraads zijn zelf. Persoonlijk verkies ik vasthoudendheid in het verdedigen van een standpunt, wars van het feit of dat standpunt nu enkele miljarden medestanders, of even veel tegenstanders heeft. Dat betekent voor mij in de praktijk dus soms tegendraads zijn, en soms niet, maar niet voor eeuwig afhankelijk zijn van het standpunt van anderen om moedwillig tegendraads te kunnen zijn. In dat verband vrees ik dat sommige van uw tegenstanders uw automatische tegendraadsheid kunnen uitleggen als “gemakzuchtig draaien met de wind van tegendraadsheid”. Dat wens ik u absoluut niet toe.
      Mijn (on)tegendraadse groeten !

  11. Marc, ik heb veel sympathie voor linkse anarchisten.
    Persoonlijk ben ik militante van de P.v.d.A. Dit is voor mij de partij, waarbij de mens eerst komt voor de winst.
    De P.v.d.A. wil voorop lopen in het sociaal verzet. In welke richting lopen de anarchisten ?
    Ik heb de boeken die je vernoemd hebt, gelezen, met uitzondering van Joost Zwagerman.
    Ik zou er nog een resem willen aan toevoegen, die de moeite waard zijn om lezen, o.a. : ” De mythe van de goede oorlog ” en Big Business met
    Nazi-Duitsland ” van Jacques Pauwels en ” De buitenlandse politiek van de enige supermacht ter wereld ” van William Blum enz…
    Sommigen zeggen dat ik wel het het zonnetje ben in het superdiverse Zonhoven, maar het weer denkt er anders over !!

  12. Marc Schoeters

    Ze had man en kinderen in het hotel achtergelaten. Ze klauterde langs de steile rotskust naar beneden. Daar bij de inham woonde hij. Ze had hem drie dagen geleden ontmoet. Ze trok haar kleren uit en waadde het zeewater in. Ze wachtte. Toen voelde ze weer zijn lange armen rond haar lijf. Vol gelukzalige zuignappen.

    • Waterjuffertje

      😀 Gekkerd! Met gelukzalige zoentjes van het waterjuffertje. PS. Uiteraard zou ze naast jou zwemmen, maar in Wolvenberg 😉

      • Ik herhaal mijn vraag, Marc, en mijn bovenstaande opmerking. Graag had ik precies en omstandig geweten wat u met ‘anarchist’ bedoelt, en hoe u dat anarchisme in de praktijk brengt op verschillende vlakken, bijvoorbeeld op het vlak van uw manier van omgaan met kritiek op uw persoon.
        Verder lijkt mij de zeer algemene en veralgemenende uitspraak ‘altijd tegendraads zijn’ een fundamentele tegenspraak : men kan niet tegendraads zijn tegen het tegendraads zijn zelf. Persoonlijk verkies ik vasthoudendheid in het verdedigen van een standpunt, wars van het feit of dat standpunt nu enkele miljarden medestanders, of even veel tegenstanders heeft. Dat betekent voor mij in de praktijk dus soms tegendraads zijn, en soms niet, maar niet voor eeuwig afhankelijk zijn van het standpunt van anderen om moedwillig tegendraads te kunnen zijn. In dat verband vrees ik dat sommige van uw tegenstanders uw automatische tegendraadsheid kunnen uitleggen als “gemakzuchtig draaien met de wind van tegendraadsheid”. Dat wens ik u absoluut niet toe.
        Mijn (on)tegendraadse groeten !

  13. Marc Schoeters

    Hij wist niet welke kant op. Achter hem lag de uitgestrekte ijsvlakte. Voor hem de ijzige zee. Wat te doen? Met dat breekbare ei tussen zijn poten. Alle anderen wisten waarheen – de walrussen en stormvogels. Maar hij? Hij had alleen dat ene ei. En hij wist het niet. De juiste richting. Hij – de laatste pinguïn.

    • Zuivere en absolute wetenschappelijke objectiviteit, en een even absolute wetenschappelijke zekerheid zijn volgens mij nog altijd de twee voornaamste vooroordelen of vooronderstellingen, illusies of waanbeelden, en bewuste of onbewuste wensdromen, van zogenaamde ‘kritische denkers’ en ‘wetenschappelijke onderzoekers’.