Kuifje in Parijs: waarom de Belgische klimaatbijdrage er echt niet toe doet

kuifje3Volgens Howard Gutman, voormalig VS-ambassadeur, is België helemaal geen ‘failed state’ maar een Luilekkerland waar cholesterol het grootste gevaar vormt, wegens de Bourgondische geneugten die ons land te bieden heeft. Een levensgenieter als Gutman kan het weten. Komt daarbij dat deze ambassadeur alle 589 Belgische gemeentes persoonlijk heeft bezocht, behalve Lanaken, omdat het eenvoudigweg niet bestaat, zoals de Duitse stad Bielefeld.

Ondertussen kibbelen vier (!) milieuministers nog altijd over de cijfers achter de komma voor een klimaatplan dat ze moeten indienen in een wereld-klimaatconferentie die al begonnen is. Al zes jaar zijn die palavers bezig, maar toch is België geen ‘failed state’. Want daarvoor moet er eerst een ‘state’ zijn, en dat is nu net het punt.
Niemand zal zich in Parijs druk maken over de Belgische bijdrage,- en nu komt het,- omdat België eigenlijk niet bestaat. Lanaken is een glimp van het niets, maar heel het koninkrijk België an sich is een fictieve entiteit, een gerucht, een wolk tussen Frankrijk en Nederland.
België komt dan ook alleen in het nieuws als er niets ernstigs te melden valt in de wereld. Molenbeek was een uitzondering, een accident-de-parcours dat gelukking door een imagocampagne kan worden rechtgezet, want dit land ís alleen maar imago, een soort fata morgana die van buitenaf wordt gemanipuleerd.
Deze ultieme complottheorie is niet nieuw.  Volgens de gezaghebbende webstek Zapatopi.net is België een nuttige legende die door linksliberalen al in de 19de eeuw op de kaart is gezet als een multicultureel Utopia. Heel de driedimensionele scenografie wordt gecontroleerd vanuit een reusachtige computerzaal in de kelders van Disneyland Paris, en van daaruit verder planetair gedistribueerd. Het begon anno 1830 met een derderangsopera in de Brusselse Munt, en vandaag zijn we een hologram: leve de vooruitgang.

Als dit waar is, bestaan wij zelf natuurlijk ook niet echt. Ik vermoedde dat al langer vermits alle stukjes die ik naar buitenlandse kranten stuurde, onbeantwoord bleven. Sire, il n’y a pas de Belges! Wij zijn verenigd in de virtualiteit en zullen dat blijven. Chocolade, wafels, spruiten en bier zijn onderdelen van deze fantasmagorie, maar ook het politieke gekwebbel, het koningshuis, tot en met het Vlaamse separatisme: niets is wat het lijkt, en alles is een façade. Onze grote stripverhaaltraditie is er een afgeleide van.
Dat, en niets anders, is de reden waarom de vier klimaatministers met lege aktentassen in Parijs aankomen, zonder iemand te verontrusten, zodat ze zelfs rustig in hun hotel kunnen blijven of wat kunnen rondwandelen: ze zijn letterlijk stripverhaalfiguren die bestaan bij genade van een tekenaar.

We moeten ons daar bij neerleggen: het is ongepast en alleen maar deprimerend als fictieve personages zich een schijn van werkelijkheid zouden willen aanmeten. Ik heb me alleszins verzoend met het feit dat ik niet besta, en geloof me: het bespaart veel ergernis en frustratie. We zijn de figuranten van een show, en moeten niet zeuren over onze rol.
Maar, zult u tot slot vragen, wie is dan Howard Gutman, de goede man die waakt over het Belgische imago?  Wel, deze eminente diplomaat, maar ook gewezen filmacteur, is onze enige band met de realiteit. Hij is in én uit België, reëel en niet reëel: de ‘go between’ tussen het beeld en zijn ontwerper(s). Ook dat is een normaal procédé in de dramaturgie: de goden die in het Grieks theater neerdaalden om orde op zaken te stellen, of Alfred Hitchcock die in zijn eigen films opdook bij wijze van grap én intermediaire spookfiguur.
Anders kan ik het niet verklaren dat de ex-ambassadeur van de VS gisteren eensklaps als een Deus ex Machina opdook in De Zevende Dag: het lijkt alsof er iets was misgelopen in de scenografie, dat moest worden rechtgezet. Bij deze dus.
Verder geen reden tot bezorgdheid. België zal noch iets bijdragen tot het planetair klimaat, noch dat klimaat verpesten: stripverhaalfiguren zijn daar niet toe in staat. Ik zou zelfs meer zeggen: dit land is lucht, wij hebben hier helemaal geen klimaatplan nodig en dus is er ook geen.
Getekend, Jansen & Janssen.

Advertenties

3 Reacties op “Kuifje in Parijs: waarom de Belgische klimaatbijdrage er echt niet toe doet

  1. Maria Plasmans

    Dank, Johan Sanctorum voor je troostende woorden in droevige tijden, ik kijk uit naar meer!!

  2. Natuurlijk kon België niet tot een klimaatakkoord komen. Het is in Wallonië standaard enkele graden kouder dan in Vlaanderen. Waarom zouden de Walen, die zegge twee graden Celcius méér opwarming kunnen verdragen dan de Vlamingen, zich dan uit de naad willen betalen om de temperatuursstijging te beperken tot anderhalve graad Celcius (waar ze genoegen kunnen nemen met drieënhalve graad)?
    Dat komt ervan als je in een federatie zit met een kouder gebied.

  3. Ook het West-Vlaamse Heuvelland is een fusiegemeente die niet bestaat.
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Heuvelland_(gemeente)

    En ja, als de oppervlakkige oppervlakte van België procentueel afgezet wordt tegenover de aardboloppervlakte geeft dat 0,005986%.
    Dat zijn “onze relevante” cijfers na de komma.

    Op zijn Bevergems gezegd :
    “Gjeen keure da widder in Belgieje 4 komma 0 miljeuministers van doen êijn om da ollemolle te kun bereddern.”