Na het vuurwerk, het theater: het blijft vermakelijk (voor wie niet zelf de lucht in vliegt)

BegovDe macaberste mop over de slachtoffers in Zaventem (‘Al bij al zijn ze toch de lucht ingevlogen’) maakt op zijn manier ook duidelijk dat de 34 doden van 22 maart niet alleen slachtoffers zijn van de IS-terreur maar ook van een falend systeem dat onvoorstelbaar nonchalant omspringt met de veiligheid van zijn burgers.
De manier hoe de broers El Bakraoui, typische exponenten van een kruisbevruchting tussen zware criminaliteit en jihadisme, door alle mazen van het net konden glippen en mochten rekenen op grote menslievendheid van strafrechters (mede dankzij bevlogen advocaten van het Mary-type), tart eigenlijk alle beschrijving. Het Belgische systeem faalt over gans de lijn, en deze week werd duidelijk dat bureaucratie doodt, ook letterlijk. Als er hier dan toch zoveel goede advocaten rondlopen: ik zou als nabestaande een proces beginnen tegen de Belgische staat.
Dat een Turkse sultan de openingsaria van het derde bedrijf zingt, na het vuurwerk en de nationale emogolf, is natuurlijk dubbel hilarisch. En jawel, mijn opera-achtergrond komt hier van pas. Want vergis u niet, beste mensen: wat we nu meemaken is politiek theater van de bovenste plank. Of dacht u echt dat Jan Jambon en Koen Geens in acute gewetensnood hun ministerpet van zich af rukten, hierin net op tijd tegengehouden door de premier? Dit is de zoveelste coup-de-théâtre in een deurenkomedie. Langs voor buiten, langs achter weer binnen. Zelfs geen zondebok als zoenoffer, maar gewoon de toepassing van een tactische regel van de diep betreurde Johan Cruyff: “Je moet een gat voor je laten vallen en er dan zelf inlopen”.
De theatrale afwikkeling van het terreurdrama onthult een dieper liggende waarheid omtrent het Belgische systeem en zijn veelgeprezen ‘surrealistische’ creativiteit om hiaten steeds weer op te lossen met dubbele bodems tot niemand het plaatje nog kan overzien. Ceci n’est pas un pays.
Natuurlijk is het politieke toneel wereldwijd theatraal, omdat de de postmoderne democratie an sich door theatraliteit wordt gekenmerkt. Maar België is nog van een andere dimensie: dit land zonder samenhang is gedoemd om zichzelf te reproduceren via schimmige charades en holle retoriek. De monarchie geeft de toon aan, want vóór alles is België de existentiële bestaansreden van Filip en zijn entourage.
MuetteDeze genetische fout, waarvan ik de oorsprong situeer in de omgeving van de Nationale Munt-Opera en de welbekende première van La Muette de Portici op 25 augustus 1830, maakt dat heel de beleidsstructuur van dit land zich grotendeels in een virtueel kader afspeelt, als een dramatische komedie of komisch drama, enthousiast begeleid door het media-orkest en heel de socio-culturele polyfonie. De emoties en het effect zijn essentieel, de coulissen geven hun geheimen niet prijs. Niet toevallig zijn de strafste fans van het Belgische feit te vinden in artistieke milieus.
De cultuur van rotte compromissen, zoals J.P. Rondas ze noemde, is maar één facet van een middelmatig operascript waarin problemen nooit echt worden benoemd, laat staan dat ze opgelost zouden geraken.
Het zou amusant zijn, ware het niet zo triest. Dit land is gedoemd en verdoemd. Dat zogenaamde republikeinse regimecritici als Jan Jambon verder mee de Europees/Belgische ruïne onderstutten en dus eigenlijk medeplichtig zijn aan de verdere ‘casualties’ van deze staat-in-ontbinding, geeft een extra accent aan de tragikomische plot.
Terwijl 22/3 een zwarte zwaan zou kunnen zijn,- een soort katalysator voor een volksopstand die het einde van de Belgische monarchie inluidt én de EU-dictatuur. Het spelletje zwartepieten dat nu gespeeld wordt, interesseert me zelfs niet. Geen kaarsjes dus, bloemen noch kransen, maar doek zonder applaus. Geen quasi-ontslag van twee ministers, maar het échte einde van een regime, van een tijdperk. Dan zijn die 34 doden misschien toch niet voor niets gestorven.
Hoewel, ook dat is martelaarsretoriek, gewoon, weg met dit stinkend karkas, tijd voor een nieuw verhaal. Ik blijf pleiten voor een nieuw maatschappelijk project, identitair geprofileerd volgens de waarden van de Verlichting, uitmondend in een nieuwe staatkundige orde, gericht op levenskwaliteit en steunend op een sterke burgerdemocratie. Vlaanderen, Groot-Nederland,- de geografie valt nog te bezien. Het uitgewoonde Belgische huis kan dit project in elk geval niet bevatten.
Advertenties

7 Reacties op “Na het vuurwerk, het theater: het blijft vermakelijk (voor wie niet zelf de lucht in vliegt)

  1. Helemaal akkoord. Geweldig artikel.

  2. Paul Defevere

    Verzonden vanaf mijn Samsung-apparaat

  3. ( Op een bevriende blog in het verleden al volgende commentaar mogen leveren, maar het kan volgens mij geen kwaad die in de paastijd eens te herhalen. Ik stel tot mijn afgrijzen vast dat ik namelijk een zeurende zager ben mét zweetvoeten, ondanks herhaalde wassingen ervan op Witte Donderdagen. )

    Het islamdilemma

    In de Koran staat dat de gelovigen de ongelovigen moeten doden. Zelf om het leven komen terwijl men dat doet, is een ticket eerste klas naar de islamitische hemel.

    Wanneer een moslim een natuurlijke dood sterft, zal Allah zijn zonden afwegen tegen zijn deugden, en een beslissing nemen richting hemel of richting hel. Maar aangezien Allah in de Koran voortdurend tegenstrijdige verklaringen aflegt, is die beslissing voor elke moslim hoogst onzeker. Christenen kennen de biecht om desnoods nog vanop hun sterfbed met een zondenvrij zieltje in de hemel te geraken, maar voor islamieten is dat onmogelijk(1). Vandaar…

    Radicale moslimterroristen zijn niet bezig met het tijdelijke hier en nu. Het kan hen niet schelen of zij gediscrimineerd worden, slechte schoolresultaten hebben, in zogezegde kansarmoede verkeren of kleine en grote misdrijven plegen. Het enige wat hen bezig houdt, is het eeuwige hiernamaals. Van mij mogen er gerust moslims rondlopen met het fanatieke idee dat zij door bertie te vermoorden zelf in de hemel komen, maar dan mag er geen één islamiet rondlopen naast mij. Ik kan namelijk aan zijn uiterlijk niet zien of hij voor zichzelf zopas een eersteklasticket richting hemel geboekt heeft. Ik heb alle begrip voor die winkelende autochtone dame vandaag op de Antwerpse Meir, die bij een tassencontrole uitriep dat het niet nodig was omdat zij er toch niet uitzag als een moslima en het ook helemaal niet was. Die dame is – misschien onbewust – beter bij de pinken geweest dan degene die haar inderdaad totaal overbodig controleerde – wellicht uit een bewuste ongezonde nieuwsgierigheid.

    Wanneer de overheid de islam erkent als religie, daarin begrepen dat de gelovigen de ongelovigen moeten doden, kan men die religie in de westerse beschaving onmogelijk toelaten om ze vrij en in het openbaar te beoefenen. Wat precies de bedoeling is van een erkenning als religie!
    Het alternatief is dat de overheid de islam niét erkent als godsdienst. Of inziet dat de eerdere erkenning een vergissing is geweest, ze terug intrekt, en de islam behandelt als elke andere (en in dit geval gevaarlijke) sekte, die weliswaar zeer vele volgelingen heeft (wat haar daardoor nog des te gevaarlijker maakt).
    Dat is nog iets anders dan een papiertje ter ondertekening voorleggen aan elke vreemdeling die hier binnenwaait, of de vrijmetselende Ode an die Freude hineininterpretieren als hét internationale vredeslied bij uitstek, waar tijdens een sentimentele openluchtopvoering totaal ongepast menig traantje wordt weggepinkt. (Freude = Vrede? Gelukkig heeft Schiller zich al jaren geleden subliem omgedraaid in zijn graf.)

    Linkiewinkies menen nog steeds dat de drie monotheïstische wereldgodsdiensten aan elkaar gelijk zijn. Zijzelf geloven in absoluut niks, maar zij weten 100% zeker, omhuld door wie(t)rook, wat de basis van alle religies is : love and peace. Enkel de naam van de godheid verschilt van Jahweh over God tot Allah, maar eigenlijk is dat volgens die nitwits eigenlijk drie keer hetzelfde zeggen. En “dus” moeten die drie religies ook op voet van gelijkheid behandeld worden. Die dwaling is gemakkelijk tegen te spreken. Vraag aan een jood, een christen en een islamiet eens waar de volgende personen zich volgens hun geloof momenteel in het hiernamaals bevinden: Hitler, Stalin en Osama bin Laden?

    Het joodse antwoord zal zijn: in de hel, in de hel en in de hel.
    Het christelijke antwoord zal zijn: in de hel, in de hel en in de hel.
    Het islamitische antwoord zal zijn: in de hel, in de hel en in de hemel!
    Allemaal gelijk?

    (1) De biecht wordt wel eens omschreven als de beste uitvinding in de religie. Maar aangezien er aan de Koran, de opgeschreven woorden die Allah himself let-ter-lijk gedicteerd heeft, nog geen komma kan veranderd worden, heeft geen enkele moslim tot in de eeuwigheid een kans om op die manier vergiffenis van zijn zonden te krijgen, hoe inspannend Nederlandssprekende imams hier ook hun best voor doen. Zonden moeten en zullen dus in de eerste plaats vermeden worden : vrouwen volledig gesluierd enzovoort, want als een man wellustig wordt, begaat hij al een zonde, die na zijn dood bij het afwegen op Allahs apothekersweegschaaltje, nét die zonde teveel kan zijn. In de ogen van geradicaliseerde moslimterroristen-zelfmoordenaars zijn gewone islamieten lafaards. Voor gewone moslims – die wij dan weer gematigd noemen – zijn islamitische terroristen-zelfmoordenaars martelaren, die rechtstreeks in de islamitische hemel geraakt zijn. Met of zonder 72 maagden – dat merken ze wel als zij d’r zelf ooit geraken – maar die dappere helden zijn volgens het islamitisch geloof wél zonder de minste twijfel in de hemel, hé! Men moet dringend ophouden met moslims aan de hand van westerse beschavingsnormen te beoordelen. Anders zal men het steeds onbegrijpelijk blijven vinden, waarbij het geen enkel belang heeft of ze nu in Mekka dan wel in Brussel geboren werden en hier alle kansen hebben gekregen. Daar gaat het immers niet om. Het terrorisme aan de ene kant, is sterven-voor-zijn-geloof aan de andere kant. Die twee zijn onverenigbaar, want ge krijgt dat voorgewend martelaarschap tot het einde der tijden onmogelijk uit de islam.

    PS. Als minister “bijna ontslag nemen” lijkt sterk op het kinderspelletje tikkertje-met-verlos. In hun geval “van lotje getikkerd met verlos”.

    • Jan Braeken

      Volgens mij geeft uw persoonlijke interpretatie van de feiten en hun achtergrond, gebaseerd op uw subjectieve, gekleurde persoonlijke achtergrond die niemand kent, geen antwoord op de noodzakelijke vraag waarom sommige geradicaliseerde moslims in een korte of langere tijdspanne een enge, exclusief gewelddadige interpretatie van de Koran ontwikkelden, en tenslotte in de praktijk brachten met aanslagen – in tegenstelling tot de meerderheid van moslims die dat niet deden. Volgens mij kan men niet ontkennen dat de koude omgeving waarin zij opgroeiden, een koude samenleving stel ik mij voor, die interpretatie voor een deel mee ontwikkelde, en geen alternatief kon bieden dat voor hen persoonlijk die gewelddadigheid zinloos maakte. Het blijft mij in die zin opvallen hoe veel er onbekend blijft van het specifieke, persoonlijke leven van zelfmoordterroristen, en van het minutieuze proces dat zich enkele jaren, maanden, weken en dagen vóór hun aanslagen voltrok. In dat onbekende leven, en in dat proces, blijft ons inzicht tot nu toe verborgen.

  4. Marc Schoeters

    België heeft niets met België te maken. Europa heeft niets met Europa te maken. En islam heeft niets met islam te maken. Dat spreekt vanzelf.

  5. Hans Becu

    Mee eens. Zeker met Nederland integratietraject afspreken. Wallonie bij Frankrijk, en Brussel is een verloren zaak, ondanks het gekakel aldaar. Het is economisch niet leefbaar, en totaal verziekt. Europa moet de curatele overnemen. En ze moeten niet zeuren in progressieve kringen van die enge Vlamingen moet van Bru niks hebben, het omgekeerde is het geval. De verbeulemansing van de Vlaamse intellectuele elite is een jammerlijk feit, mss. Kan aansluiting bij NL het mentaal tij keren.

  6. Jan Braeken

    En zelfs de onderkoelde teneur van dit artikel en haar reacties maakt voor mij, ook nog achteraf, duidelijk deel uit van de context waarbinnen de aanslagen plaatsvonden.