R.I.P. België: een onverkoopbaar product haal je gewoon uit de rekken.

België

De door de regering Michel bestelde imagocampagne ‘Positive Belgium’, waar alleen een paar reclamebureaus beter van worden, laat zich voortdurend door de realiteit inhalen. De slogan keert zich boemeranggewijs tegen zichzelf: België is positief zoals iemand positief test op Aids. Een vogel voor de kat. No harm intended, HIV-patiënten.

Want jawel, de rode schlemiel die de domme flik (of hoe kwalificeer je anders een politiecommissaris die onbeschermd en alleen een groep opgehitste betogers achterna holt, als was het een kinderspelletje) een donder op zijn kop gaf,- dàt beeld ging de wereld rond. België heeft de status van rommelkrediet en geraakt daar niet meer vanaf. Het zij zo.

‘Imago’ is een raar begrip. Het is een marketingterm uit de bedrijfswereld. Maar elke marketeer snapt dat een goed imago voor een in se slecht product waardeloos is. Want het gaat echt niet goed met dit land, het lijkt versleten en uitbestuurd, wie er ook aan de macht is, vraag het maar aan de N-VA.

Doet internationale reputatie ertoe? Natuurlijk wel. De term failed state slaat op de ineenstorting van een politiek-bestuurskundig systeem, maar ook op de internationale paria-status waardoor een land economisch geïsoleerd raakt en investeerders er met en grote boog omheen gaan. Een paar weken geleden nog kreeg België een uitermate slecht begrotingsrapport van Europa. De begroting vertoont een tekort van 3%, maar voor het eerst in jaren gaat ook het primair saldo – de graadmeter voor de gezondheid van de begroting – weer in het rood. Alleen Italië en Griekenland laten slechtere groeicijfers optekenen. Hoezo, herstelbeleid?

Transgender

Maar terug naar de marketinglogica. Het is bizar dat uitgerekend een liberaal geïnspireerde regering zich vastklampt aan dat imago-gegeven, want in de bedrijfswereld wordt ook snel het product zelf in vraag gesteld en niet alleen het etiket.

Na de ramp in 1987 met de Herald of Free Enterprise, de ferryboot die in een paar seconden tijd net buiten de haven van Zeebrugge zonk en 193 slachtoffers naliet, veranderde de rederij van naam, werden de schepen herdoopt, maar ondergingen ze ook grondige transformaties (zo werd het Roll-on/Roll-off autolaadsysteem grondig herzien). OK, de aandeelhouders blijven dezelfde, maar de naamsverandering is toch meer dan een face-lift of ‘nieuwe wijn in oude zakken’.

Een sterker voorbeeld is de overgang van Luc naar Lucia. Iemand die slecht zit in zijn/haar lichaam en van geslacht verandert. Hier hebben we echt te maken met een identitaire omslag, een reïncarnatie die volgt uit een biologische ingreep. Zou België de transgender-logica kunnen volgen en zichzelf heruitvinden als Neder-Gallië, Bourgondië, of, moderner, Eurofocus,- een verandering die het sluitstuk is van een systemische omslag? Misschien, maar de realiteit van de taalgrens die een cultuurgrens is, lijkt onoverkomelijk. Meer en meer aspecten van de failed state hebben net te maken met de ingebakken Noord-Zuid-tegenstelling. De ironie is dat net de vakbonden, de laatste grote verdedigers van het Belgische eenheidsdenken, de communautaire scheuring vandaag het sterkst ondervinden, zie o.m. de cipierstakingen en de spooracties.

Blijft dan de ultieme optie: de splitsing. Entiteiten die niet meer werken, deel je op in kleinere gehelen. Defusering heet dat in de economie. Maar ook staatkundig zijn er interessante precedenten. Tsjechië en Slowakije gingen vreedzaam elk hun weg in 1993, in de nasleep van de val van de Muur. Al in 395 bleek het grote Romeinse Rijk onbestuurbaar geworden en splitste het zich in een Westelijke en een Oostelijke helft. Het Westen ging vrij snel ten onder, het Oosten, beter bekend als Byzantium, floreerde nog gedurende een millennium. Wat niet werkt, verdwijnt, zoals in de natuur. Of met de woorden van de Internationale: “Sterft, gij oude vormen en gedachten”.

De PvdA leidt de dans

HedebouwTerug naar de merkenstrategie. Als België niet wil eindigen als Aldi-product van deze planeet, moet het transformeren in iets anders. Maar dan ook totaal anders. Boeken toe en tabula rasa.

Staatkundig kan dit organisch proces zich alleen voltrekken via een complete boedelscheiding. Het ‘merk’ houdt op te bestaan, maar ook dat wat erachter zit. Het idee van de failed state moet gedepolitiseerd worden tot een rationeel begrip. Het boek ‘De ordelijke opdeling van België’ (2010) van VB-er Gerolf Annemans was op zich geen slechte oefening, maar het is vergeven van politieke premissen en oud-nationalistisch ressentiment. Terwijl we ons beter zouden toeleggen op het veranderingsdenken van de transgender, de biologische wetmatigheden en, jawel, de nuchtere bedrijfslogica: een onverkoopbaar product haal je gewoon uit de rekken.

Zo wordt, wat nooit aansloeg via een politiek-separatistisch discours, de evidentie zelve vanuit evolutionair-zakelijk standpunt. Laat de no-nonsense heersen, nonsens hebben we nu al genoeg gehad. De existentiële crisis van de Belgische constructie (want dat is het: België is nooit een natie geweest maar een artefact) kan alleen maar ten goede eindigen via de geboorte van twee nieuwelingen. Zie het als een zwangerschap, niet alleen een doodsreutel.

Het principe van Badinter (‘De bestaande binnengrens wordt staatsgrens’ ), waar Etienne Vermeersch zo aan hecht, is dan vanuit puur praktisch standpunt te verkiezen, naast uiteraard de bestaande cultureel-taalkundige kloof. Dat heeft niks met xenofobie of communautaire scherpslijperij te maken,- het is pure ratio en gezond verstand. Veel van wat zich vandaag afspeelt in het Belgische denkkader, ook en vooral bij de leidende politieke klasse, heeft te maken met scheidingsnostalgie en angst voor verandering.

Hetgeen vandaag in Wallonië gebeurt, is dan ook historisch: wat geen enkele Vlaamse partij voor mekaar kreeg, en wat verdronk in eindeloze staatshervormingsonderhandelingen (het woord alleen al), wordt nu door de marginale PTB/PvdA gerealiseerd, namelijk de euthanasie voor de Belgische staat, dankzij het opvoeren van de interregionale spanning. Binnen vijf jaar is Wallonië autonoom, met Raoul Hedebouw als president, want o ironie: de radicaal-linkse partij die helemaal niks heeft met separatisme blijkt vandaag de drijvende kracht achter de splitsing.

Vlaanderen ondergaat dan eens te meer de historische logica en zal ook eieren voor zijn geld moeten kiezen. Hopelijk met meer ambitie dan het triest-zure centrumrechts conservatisme dat de N-VA ten toon spreidt.

Ja, ik eis het woord ‘verandering’ terug op, in naam van de biologie, het leven en de dynamische handelsgeest die het humanistisch Europa heeft getekend. Wat zijn houdbaarheidsdatum heeft overschreden geef je zelfs niet meer aan je hond, dus weg ermee.

Oeps, nu waren we nog het Belgisch koningshuis vergeten, een van de laatste belanghebbenden bij het rekken van de doodstrijd van dit land. Wel, daarvoor zou het Plopsa-scenario uitkomst kunnen brengen: Brussel als Europees pretpark (‘Bruparck’), daar past altijd wel een paleis in. Bij elke geboorte hoort een nageboorte, ook dat is elementaire biologie.

 

Advertenties

23 Reacties op “R.I.P. België: een onverkoopbaar product haal je gewoon uit de rekken.

  1. Koenraad

    Het wekelijkse pak reclame zojuist in ijltempo en met stijgende verbazing ingekeken. Eén opvallende constante, ondanks de communautaire “standstill”, bij Carrefour, Supra Bazar, BLOKKER, Molecule, bart smit {met BELGIUM op het voorblad}, HEMA “vanaf 0,75 euro in (driekleur) stijl voor de tv”, Shoe Discount, KRËFEL, “EK Deals” bij GAMMA, enz., enz., overal worden bladzijden vol rood-geel-zwarte prullaria aangeboden. Ontsnappen is schier onmogelijk. Voorlopig doen ALDI en LIDL (nog) niet mee. Zo nodig, ga ik de komende weken dan maar over de binnengrens in Frankrijk winkelen, uit respect voor de afgekondigde “standstill”.

  2. Hans Becu

    Geen zorgen Koenraad. Wilmots is een slechte trainer, en de voetbalbond een stel volgevreten amateurs, die vergeten hotelrekeningen te betalen. De Wilmots geeft ze ervan langs omdat de tickets te duur zijn. Onvoorstelbaar dat een trainer dat openlijk mag. Hij is ook vergeten dat ze aan dat stel miljonairs zoals Kompany nog portretrechten moeten betalen. Representatief voor het systematisch onderpresteren van Belgie.

  3. Jan Braeken

    Voor een Vlaams getto met alleen maar Vlaamse bleekgezichten bedank ik. Er zijn wel meer figuren geweest in onze geschiedenis die de wreedste monsterlijkheden als ‘natuurlijk’ voorstelden. Elke cultuurfilosoof weet dat. Ook de ironische. Maar goed, het begrip ‘cultuurfilosoof’ kan vele ladingen dekken, zoals elk van onze woorden dat kan. Welke lading, bepaalt diegene die interpreteert, mijzelf niet uitgezonderd, en iedereen kan zich vergissen. Wat ik echter helemaal niet begrijp, is dat elke cultuurfilosoof ook weet dat gelijk welke cultuur in onze geschiedenis, de Vlaamse en Belgische niet uitgezonderd, het resultaat is van een uitgebreide vermenging met vreemde culturen. Met andere woorden, elke cultuur heeft standaard multiculturele wortels. Al diegenen die dus menen in de toekomst voor eeuwig exclusief Vlaamse bloemen te kunnen blijven plukken, door een Vlaamse monocultuur op onze Vlaamse bodem toe te passen, hebben niets begrepen van onze wereldgeschiedenis, noch van landbouw. Tenzij ze beiden goed begrepen hebben. In dat laatste geval heeft men andere intenties, die het daglicht niet mogen zien ?
    Tot slot is het voor velen handig, gemakkelijk en veilig om het concept ‘Vlaanderen’ in een compartimentje te stoppen, het concept ‘Wallonië’, ‘België’ en ‘Planeet Aarde’ in drie andere compartimentjes, en vervolgens selectief te proberen de onbekendste, dus de moeilijkste en gevaarlijkste vakjes te vernietigen. Hoe groot moet de verbazing niet zijn wanneer men achteraf vaststelt, na dit leven, dat men de verkeerde vakjes heeft vernietigd, en dat men door dat te doen, ook zichzelf heeft vernietigd.

  4. Jan Braeken

    Toevoeging. De Arabische cultuur kan eveneens niet vergeten noch vernietigd worden, zelfs niet als vakje, noch de Chinese cultuur. Teruggaan in de geschiedenis en dat toch proberen te doen, is alleen weggelegd voor Vlaamse Terminators neem ik aan.

    • Frans Deridder

      De Arabische cultuur en de Chinese cultuur hebben dan wel in het verleden massaal andere culturen vernietigd, hetgeen de Belgische cultuur ooit geprobeerd heeft met de Vlaamse cultuur. Maar je hebt gelijk, in de geschiedenis willen teruggaan is een zeer gevaarlijke onderneming. Verenigen zonder rekening te houden met de gevolgen evengoed.

      • Jan Braeken

        Volledig akkoord met die vernietiging van andere culturen Frans, inclusief je vaststelling over Vlaanderen en België wat dat betreft. Hopelijk proberen sommige Vlamingen nu niet het omgekeerde te doen : vanuit een imaginair België dat ze liever kwijt willen maar toch gebruiken, de Waalse cultuur te vernietigen. Dan maken ze historisch gezien dezelfde fout.
        Ik ben eveneens contra destructief verenigen, uitstekend opgemerkt van u, zoals Europa nu doet met haar besparingspolitiek, en met haar zelfdestructieve financiële dans met het IMF. De constructieve manier zou een grotere, gezamenlijke macht gebruiken om het kapitalisme een halt toe te roepen. Dat vereist echter eerst het uitmesten van de Europese stal van superrijke varkens, vrees ik.

  5. Marc Schoeters

    Twee citaten uit het artikel “België – Failed State” in het dodebomenmedium De Morgen (zaterdag 28 mei 2016 – pp. 14-15). Meyram Almaci (de vrouw van Groen met het voor haar lucratieve dubbele paspoort van Belgistan én Erdoganistan): “Ons land is niet mislukt, maar de coalitie wel. […] Wat de stakingen betreft, merk ik dat de vakbond de mensen van zich vervreemdt.” Tom van Grieken (de man van Vlaams Belang met het door hem verfoeide paspoort van Belgikske-Nikske): “Is België een falende staat? Honderd procent. […] Veel eisen en verzuchtingen van de vakbonden zijn terecht.” Duidelijk zo – werkmens? Links – Rechts? Noord – Zuid? LOL. Tijd voor mensen die écht kritisch genoeg durven te zijn om een einde te maken aan het denken in wit-zwart, goede indianen en slechte cowboys. Hé?

    • Jan Braeken

      In goede traditie van ‘échte kritiek’, waarvoor jij hier zelf aandacht vroeg Marc, zal je perfect begrijpen dat ik verplicht ben u te vragen wat uw definitie is van het concept ‘échte kritiek’, van het begrip ‘failed state’, en van ‘zelfkritiek’. De al te veel gehanteerde denkrichting van omnidimensioneel nihilisme op dit discussieforum lijkt mij geen waardevol antwoord meer daar op, zoals in ‘België-Vlaanderen-Niets’, ‘Belgische Cultuur-Vlaamse Cultuur-Niets’, of ‘Sanctorum’s artikels-Enkele reacties-Niets (inclusief het nihilistisch afsluiten van de discussie door Johan zelf). Ik verkies de omgekeerde denkrichting, met name die van de omnidimensionele oneindigheid : ‘België-Europa-Wereld-Oneindigheid’, Belgische Cultuur-Europese Cultuur-Wereldcultuur-Oneindige Cultuur’, ‘Sanctorum’s artikels-Enkele reacties-Een regen van commentaren en antwoorden op die reacties-Oneindige discussie’.

  6. 🙂

  7. Marc Schoeters

    HET KRUKJE VAN HERGE. Nog niet zo lang geleden bezocht ik in Brussel het legendarische café “Het Goudblommeke in Papier”. Dit was tientallen jaren de stamkroeg van de Brusselse surrealisten (ik bedoel niet de politici maar de artiesten). Bekende klanten waren Magritte, Appel, Alechinsky, Boon, Lucebert… Hugo Claus vierde er zijn eerste huwelijk. Ach, verdriet van België! In het café hoor je nog het uitstervende dialect van de Brusselse ket. Ik nam plaats op een oude kruk aan de toog. De cafébaas vertelde dat het de vaste zitplaats was van Hergé. Van oneindigheid weet ik niets. Dat laat ik over aan Kuifje op de maan. Maar het krukje van Hergé was aards warm – en vooral heel wankel. Amateuristisch aangebrachte bouten hielden het min of meer overeind. Ik vond het heerlijk erop te zitten – maar zou er toch niet graag heel mijn leven op moeten zitten. Wat deze anekdote met België of surrealisme of oneindigheid te maken heeft, weet ik ook niet.

    • Jan Braeken

      Als ik dit lees ben ik blij dat ik in een drietalig land genaamd België woon, en dat ik nu, al gedurende 54 jaar, de weldadige invloed van 3 culturen heb mogen ondergaan : de Franstalige Cultuur, de Duitstalige Cultuur, en de Nederlandstalige Cultuur. Er zijn niet veel landen op deze planeet waar dat mogelijk was, en nog altijd mogelijk is. Ik veronderstel dat sommigen de Franstalige namen van René Magritte, Hergé en Geert Bourgeois willen schrappen, opdat ze gezellig kunnen gaan ‘samenleven’ in hun kleine vervlaamste getto, waar alles en iedereen Vlaams is, en waar alleen maar kleine Vlaamse bleekgezichtjes wonen. Hopelijk zijn hun Vlaamse krukjes zeker klein genoeg, want anders passen ze er niet in. Het herschrijven van de hele Vlaamse geschiedenis, en het uitwissen van elke Franstalige of Duitstalige naam of cultuuruiting daarin, moet één van die surrealistische Vlaamse dromen zijn veronderstel ik, die men alleen op een Vlaamse krukjes kan hebben. Al dan niet onder invloed.

    • Christel Van den Maegdenbergh

      Morgen is het precies eenenzestig jaar geleden dat Hugo Claus in het Goudblommeke in Papier zijn eerste trouw vierde, in het midden van zijn artistieke vrienden Raveel, Appel, Corneille, Cox, Lucebert, Vinkenoog, Walravens, Saverijs, Boon… maar gisteren trok de Brusselse mekka van schrijvers en schilders de alarmbel en was het te lezen op de facebookpagina : ‘Noodkreet: Laat Brussel toch eindelijk tot rust komen….
      Het is echt niet meer plezant. Als gevolg van de treinstaking in Wallonië en als gevolg van de betoging van dinsdag 24 mei 2016 annuleerden de afgelopen week liefst 85 personen hun reservatie in het Goudblommeke. Als reden werd er opgegeven:
      We geraken niet in Brussel wegens de treinstaking;
      En, aangezien het parcours van de betoging via de Cellebroersstraat liep kregen we die middag 40 annulaties van gasten die het niet aandurfden naar het Goudblommeke te komen terwijl de betoging voorbij trok. Het omzet verlies van afgelopen week bedraagt eens te meer +/- 40% en dit door omstandigheden waar wij totaal machteloos tegenover staan. Sinds november vorig jaar is het echt vechten tegen de bierkaai om het Goudblommeke boven water te houden. Dit is niet lang meer vol te houden en nieuwe stakingen en betogingen kondigen zich weer aan. Laat Brussel toch eindelijk tot rust komen….’.
      Dus is de crisis in België niet enkel te wijten aan terreur en het wanbeleid, maar ook aan de houding (of eerder mentaliteit) van de medemens. In plaats van online zure reacties te droppen zou men beter in dat café een pintje pakken, levendige discussies te houden of met veel humor het leven te relativeren zoals de surrealisten en de Cobra – kunstenaars het destijds deden. Of is dit misschien ook voorbijgestreefd – ‘out of date’?

      • Jan Braeken

        Het lijkt mij al te gemakkelijk de schuld in de schoenen van Wallonië te schuiven, weg te dromen en in te slapen in gelijk welk café, nostalgisch op zoek naar de verloren tijd. De enorme problemen van Waalse armen en Vlaamse armen zijn dezelfde. Die problemen lost men niet op met pintjes drinken, fantaseren en relativeren. Zij worden nog erger door besparingen, waartegen Wallonië terecht protesteert. Deze besparingen gewoon laten begaan, vanuit een soort verheven artistieke gelatenheid ten voordele van de superrijken, bestendigt het trickle-up effect. Dat zou superrijken te goed uitkomen, Christel. Stakingen zijn blijkbaar nog altijd het enige middel om rijkenpolitiek te blokkeren, en de balans tussen zeer arm en zeer rijk terug in evenwicht te brengen. Aan de rijken om te zorgen dat die stakingen niet meer nodig zijn. Dus ook de middenstand, alle verhoudingen in acht genomen.

      • Christel Van den Maegdenbergh

        Ik ben deze avond jenevers gaan pakken met een goede vriend. Hij reist de wereld rond en is zelfstandig. Ik werk als ziekenhuisapotheker. We zijn allebei sinds geboorte doof. We konden evengoed bij FOD sociale zekerheid aankloppen om tegemoetkomingen voor gehandicapten te vragen, maar doen dat niet. We willen allebei onze bijdrage leveren aan de maatschappij om weerloze mensen zoals ouderen, chronisch zieke mensen, hulpbehoeftigen te ondersteunen. Onlangs moest ik meer dan 4000 euro belastingen betalen. En ja, onze regering is niet goed bezig, maar welk recht hebben de Waalse stakers om het leven van duizenden werknemers en studenten ( in het midden van de examenperiode!) die dagelijks de trein moeten nemen en die van zelfstandigen, waaronder de cafébaas van bovenstaande café, die elke dag opnieuw tegen de bierkaai vechten om boven water te houden, zuur te maken? En u, die wellicht via ons belastinggeld een uitkering ontvangt, hebt u het recht om ons de levieten te lezen?

      • Jan Braeken

        Ik vind dat jij even veel recht hebt op het presenteren van uw mening op dit forum dan ik. Indien die mening wederzijdse kritiek op elkaar bevat, zoals hier, dan is dat voor mij vanzelfsprekend en constructief – tenminste wanneer men niet in dooddoeners zoals het woordje ‘onzin’ of in scheldwoorden vervalt, en daarmee alleen maar een gebrek aan degelijke argumenten bewijst. Bij u is dat laatste nu niet het geval. Ik kan alleen maar hopen dat we beiden iets uit die mening leren. Jij bent alleszins vrij om dit ‘levieten lezen’ te noemen, en die kritiek zo te interpreteren. Ikzelf noem uw laatste kritiek op mij zo niet. Voor mij is dat niet zinvol.
        Volgens mij is het echter niet constructief de redenen waarom mensen staken opzij te schuiven en te vergeten, of dat nu Waalse stakers of Vlaamse zijn, zeker niet op een moment dat onze eigen portefeuille wordt geraakt. Waarom wordt onze solidariteit plots zeer selectief, en verdwijnt ze samen met die redenen, wanneer we zelf rechtstreeks schade daarvan ondervinden ?

        Ikzelf heb niet het geld om regelmatig op café te gaan zoals jij, en een treinticket kan ik gewoon niet betalen. Bijgevolg ondervind ik op dit moment geen hinder van deze stakingen, en is het voor mij nu gemakkelijker om over redenen van stakingen te spreken. Kunnen persoonlijke voordelen of nadelen echter een morele vrijgeleide of vrijspraak zijn, om die redenen uit een netwerk van argumenten pro of contra stakingen en separatisme te halen, of bijvoorbeeld uit argumentaties over ‘Panama Papers’, werkloosheid en selectieve schuld ? Ik meen van niet.

        Zoals je al weet hou ik er niet van om alle mogelijk mensen en dingen in aparte vakjes te stoppen, alleen diegenen te selecteren die het bekendste, gemakkelijkste en aangenaamste zijn, en al de anderen te misbruiken als zondebokken voor alle problemen van de wereld. Dat lijkt mij iets te opportunistisch, kortzichtig en egoïstisch, maar ook laf. De grootste specialisten in dat soort selectieve compartimentering, met extreme financiële voordelen, vindt men niet op dit forum. Die hangen rond op hun superjachten, in de eigenaarsloge van hun voetbalclubs, en in de duurste hotels en restaurants. Zij hoeven nooit te argumenteren, tenzij hardnekkige, onomkoopbare journalisten hen het vuur aan de schenen leggen.

        Het komt onze regering voorlopig nog heel goed uit dat burgers zoals jij en ik, Waalse stakers en Vlaamse ontevredenen zich tegen elkaar keren. Men noemt dat ‘verdeel en heers’. Op die manier blijven ze zelf buiten schot, hoeven ze de superrijken niet lastig te vallen, en kunnen ze rustig op onze rug verder besparen om die rijken nog meer miljarden cadeau te doen. Aan u, uw vrienden en mij om niet in die val van verdeling te trappen, en de ware schuldigen niet te vergeten, Christel. Trappen we er wel in, dan komt hier nog een burgeroorlog van. Ik moet u niet meer uitleggen wie door die burgeroorlog miljarden zal verdienen.

        Mocht gelijk wie op dit forum medeplichtig deelnemen aan de vernoemde verdeel-en-heers-politiek, dan wens ik ze veel geluk. Wanneer die burgeroorlog is begonnen, zullen we nog zien of er nog voordelen over blijven, en voor wie.

      • Jan Braeken

        Toevoeging.

        Wat mijn uitkering betreft, zal ik mij niet meer verlagen om u een gebrek aan ervaring met langdurige werkloosheid te verwijten. Wat ik daar wel nog over wil zeggen is dit, als herhaling.
        Mocht jij gedurende meer dan twintig jaar duizenden sollicitatiebrieven hebben verstuurd zoals ik, en de duizenden afwijzingen die daarop volgden paradijselijk gelukkig, breed lachend en met de grootste dank hebben aanvaard, nippend aan uw champagne op uw superjacht, – het komt mij voor dat men werklozen nog altijd als superrijken voorstelt, ra-ra hoe komt dat –, dan zou ik dit hier niet hoeven te schrijven. Het is één ding te spreken over de ‘immense onrechtvaardigheid’ van uitkeringen omdat men er zelf nadeel door ondervindt, of veronderstelt dat te ondervinden. Een ander is inzicht in de redenen daarvan te hebben, en de nadelen te overwegen van het afschaffen van die uitkeringen, voor het geval men zelf werkloos zou worden. Het overwegen van die nadelen van afschaffing is voor u een luxe. Voor mij is dat levensbedreigend.

        Volgens sommigen ben jij ongetwijfeld immuun voor werkloosheid. Dat is omdat die sommigen gevaccineerd zijn tegen werkloosheid, neem ik aan.
        Wie weet zijn ze ook gevaccineerd tegen het schrijven van één sollicitatiebrief. Een depressieve.

        Over de onmenselijke wreedheid waarmee sommige werkenden werklozen behandelen mag uiteraard niet gesproken worden. Dat zou niet goed staan op het CV van deze ‘harde werkers’, voor het geval ze dat CV opnieuw nodig zouden hebben. Decennialang verplicht en tevergeefs solliciteren, terwijl het ondertussen verboden is om te werken, is een regelrechte martelpraktijk, Christel. Jij wil die eindeloze marteling niet ondervinden.

      • Jan Braeken

        Tweede toevoeging.

        In tijden van crisis moet het oneindig gemakkelijk zijn voor sommigen, vanop welk gestoelte dan ook, om hun pijlen van frustratie en hypocrisie te richten op uitzonderlijke, afwijkende personen die nooit meer van hen kunnen verschillen dan vandaag. Het contrast met die uitzonderlijke personen zal nooit groter worden dan de onwetendheid over hun job, want in dat werk riskeren ze elke dag hun leven, zonder daar ook maar een woord over te zeggen. Die job wil niemand doen, en niemand kan ooit genoeg betalen voor het risico dat zij lopen.
        Surprise, surprise.
        Die uitzonderlijke, afwijkende personen zijn cipiers.
        En de reden waarom zij nog altijd staken is de massa, die mee brult met hun verkozen ministers dat zij zelfs teveel verdienen.
        Geen grotere lafheid dan die massa.

  8. Hans Becu

    Jan Braecken. Wat een onzin. Moet je nu in perse in 1 en dezelfde staat leven om andere culturen op te snuiven ? Je kan dat perfect vanuit een zelfstandig Vlaanderen. En die Vlaamse bleekscheten, dat is pas oikofobie. Nog raar dat je het niet over Vlaemsch hebt. Het opgefokt Brussels dorpsnationalisme van de Ketjes, overgoten met een misselijke makende sentimentele saus van Bruxelles Ma Belle is natuurlijk veel opener, kosmopolitischer en toleranter. En het torpederen van het groteske Belgisch staatsnationalisme laat ik met genoegen over aan Johan Sanctorum.

    • Jan Braeken

      Hans Becu, je bevestigt gewoon mijn punt. Misschien toch eens over onzin nadenken, eer je het in iemands gezicht slingert. Wij hebben geen zelfstandig Vlaanderen nodig om vreemde culturen te delen. Dat gaat nu in België al goed genoeg. Zulk een staatsopdeling is dus niet alleen overbodig, het is gewoon belachelijk. Kleinzielig en bekrompen.

    • Jan Braeken

      Nog een toevoeging, Hans.

      Volgens mij is de richting die een zelfstandig Vlaanderen zou uitslaan een evolutionaire omkering van onze geschiedenis. Het is een terugkeer naar de Middeleeuwen. De volgende stap van deze opsplitsing zou immers een nog verdere opsplitsing van Vlaanderen zijn, in afzonderlijke Stadstaten, precies zoals in de Middeleeuwen. Dat laatste moet ongeveer de naïeve droom zijn van Bart De Wever : Antwerpen opnieuw als feodale Stadstaat, met hemzelf als regerende Vorst, en een leger van slaven en onderhorigen die hij naar hartenlust kan uitbuiten en publiekelijk aan de schandpaal kan nagelen. Ondernemers aller Vlaamsche streken : een nieuwe niche opent zich in onze markt. Weldra zullen we opnieuw een enorm tekort hebben aan zwepen en beulskappen, zotskappen en narren, bijlen, schavotten en guillotines. Haal uw paard opnieuw van stal, en maak snel nieuw karren !

      Ik moet eerlijk toegeven dat het subliem conservatief is en geweldig intelligent om de postmoderne evolutie van afzonderlijke natiestaten naar een verenigd continentaal Europa, en verder naar een verenigde planeet aarde een halt toe te roepen, en terug Middeleeuwse gebruiken in te voeren. Fantastisch ! Ultiem conservatief ! Verbrand al uw boeken, gooi uw smartphone op de mesthoop, en uw tablet op de brandstapel ! Weg met uw auto ! Weg met de Wetenschap ! Dit zijn de Nieuwe Middeleeuwen in uw nieuwste stadje Handwerpen, en uw Vorst heet Hart De Wever !

      Welke rol zou jij jezelf in deze Nieuwe Middeleeuwen toebedelen Hans ?
      Grootinquisiteur, misschien ?

  9. Hans Becu

    Jan, ik geef het op. Ik stel voor dat je ‘Bart Dewever even contacteert, en vraagt of hij de teletijdmachine van Professor Barabas al heeft besteld. En de rol van Grootinquisiteur zegt me wel iets. Alle anti-Vlaamse onzinverkopers zoals jij opsluiten in Pairy Daiza. Kan je met Elio Di Rupo, Paul Magnette en Laurette kleurenwiezen in het 1e kot links.

    • Jan Braeken

      Ik noteer uw opgave. De zin van het overige wat je nog schrijft mag je zelf beoordelen.