“Arm, oud en dom”: het profiel van de Brexit-kiezer als anti-politieke randdebiel

neen

Na de talloze Brexit-voorspellingen, waarbij vooral de doemscenario’s elkaar opstapelden, vergelijkbaar met de millennium-catastrofe die ons op 1 januari van het jaar 2000 te wachten stond, is het nu tijd voor een nieuwe stroom koffiedik-sessies van meestal dezelfde analisten, maar dan rond de vraag welk soort (on)mens die leave-stemmer eigenlijk wel is. Want u moet weten dat analisten nu eenmaal tot de beter gesitueerde helft van deze samenleving behoren (journalisten, oud-politici, proffen, al wat eindigt op het achtervoegsel ‘-loog’), ook wel genoemd het establishment, en dat de foute uitslag gewoonweg ligt aan foute kiezers. Een profiel van de Britten die zich uit de EU stemden, tekent zich nu duidelijk af. Ten eerste zijn ze arm en hebben ze uit pure miserie ‘neen’ gestemd, de sukkels. Ten tweede zijn het chagrijnige oudjes die de hippe jongeren een stralende Europese toekomst hebben ontnomen. Maar vooral, ten derde: ze zijn laag-ontwikkeld en dom, ze snappen het niet, en ze hebben zich laten belazeren door rattenvangers als Nigel Farage.

Arm, oud en dom. De ongeschoolde, stinkende plebejer met rotte tanden (François Hollande: ‘les sans-dents’) heeft gesproken en de ondraaglijke walm hangt tot in de TV-studio’s. Ze hebben dan wel gewonnen, maar wat is de overwinning waard van een opgehitste meute bange blanke oude randdebielen?   Gisteren, 24 juni, nam analist Herman Van Rompuy, ex-voorzitter van de Europese Raad (en dus zeker onbevooroordeeld), in VRT-Terzake voortdurend het woordje ‘haat’ in de mond als het ging over de anti-EU-kiezers, terwijl hij zelf zijn haat met moeite kon verbergen tegenover dit domme plebs waaraan werkelijk geen democratie besteed is. Het moge een troost wezen dat hij spoedig zal uitsterven, die godverdomse anti-EU-stemmer. Is het niet van ouderdom, dan van armoede of van mentale insufficiëntie.

Populisme’

Dat misprijzen voor de anti-politiek van de foutstemmers is niet nieuw. Het heet dat ze de democratie misbruiken via een foert-stem die het normale politieke spel van de serieuze politici zoals Daniël Termont verpest. In 2004, daags na de fameuze Zwarte Zondag, bulderde professor Vermeersch doorheen de radio tot het kwart Vlamingen dat op de verkeerde partij had gestemd: “Ge moest beschaamd zijn!”. Legendarische woorden die eigenlijk impliciet pleiten voor een herinvoering van het cijnskiesstelsel: wie politisch unfähig is (de term stamt uit de nazi-retoriek), verdient eigenlijk zijn stembrief niet. Wie modern is, hip, progressief, goed opgeleid krijgt er integendeel drie, en zo naar beneden volgens talent, IQ, maatschappelijke verdienste en euh… inkomen want dat hangt dikwijls samen. Geleide democratie: het is de enige mogelijkheid om het afbraakwerk van de (extreem)rechtse populisten te counteren.

Populisme. Het is een vreselijk woord waaraan een enorm dédain kleeft voor het klootjesvolk. Het tracht zowel de politici te stigmatiseren die zich er zogenaamd aan bezondigen, als de kiezers die er zich zogenaamd aan laten vangen. Maar waarom is dit woord een scheldwoord? Mag het volk niet spreken? Gelooft de elite waarlijk dat er zoiets bestaat als politiek-correct en politiek-fout, en dat het gepeupel (een woord dat verwant is met ‘populisme’) in zeven sloten tegelijk loopt als het niet zorgvuldig begeleid en gestuurd wordt? Dan gelooft die elite ook niet in zoiets als buikgevoel en gezond verstand, en dat is een probleem, nog veel groter dan alle Euro-exits samen: het waanidee dat democratie enkel de genoeglijk spinnende motor mag zijn van de maakbare samenleving met weldenkende burgers die het systeem niet meer in vraag stellen.

En daar komt het nu net op aan: in de volksraadpleging vervalt heel het systeem van filters, buffers, particratie en cordons, en krijgt de burger eindelijk de macht die hem toekomt maar steeds weer ontnomen wordt. Hij is, heel even, geen wieltje meer in het raderwerk, maar kan als nar, vanuit de onderbuik, het reguliere script van het politieke theater doorkruisen.

Grafdelvers

HamletHerhaaldelijk moest ik aan de allergrootste Brit, William Shakespeare, denken gedurende de afwikkeling van het Brexit-epos, omdat hij als autentiek Europees erfgoed eigenlijk heel dat EU-gezemel hemelhoog overstijgt. In Hamlet laat de schrijver, midden het drama, twee grafdelvers (clowns) verschijnen die met luchtige spot, in quasi-zinloze frases, heel het theater, zoals het zich tot dan toe voordoet, letterlijk op een hoopje vegen. Ze begraven de dode Ophelia, maar hebben vooral aandacht voor het weer, en prijzen de grafdelverskunst, “die een huis maakt dat moet meegaan tot de dag van het laatste oordeel”. Terloops delven ze zelfs een schedel op van hun voormalig idool, de nar Yorick (Nigel Farage?), en wuiven hem postuum alle lof toe.

In deze scène lacht Shakespeare met de hoofdacteurs, het theater, het stuk, met zichzelf, en met heel het systeem dat mensen als marionetten laat meedraaien. Voor mij zet de auteur de gravedigger in het verhaal neer als de neen-stemmer, de buitenstaander die vol ironie en sarcasme het verhaal parodieert en zelfs kaapt. De analisten hebben gelijk: de ‘neen’-stem is niet serieus te nemen, het is een grap, als veegde iemand zijn gat af met de stembrief, wat het daardoor juist bijzonder relevant maakt.

Het feit dat het grafdelven misschien wel het tweede oudste beroep ter wereld is, kan er op wijzen dat het zogenaamde populisme minder een zaak van opruiers is, dan wel van menselijk vanitas-gevoel (ijdelheid der ijdelheden) en zwarte humor die zich tegen de macht keert. De exit-stem is de ultieme tegenstem, een heilzame schok, het uiterste van wat een democratie vermag. Laten we deze clown koesteren, zeker nu die democratie door haar echte antipode wordt bedreigd, in de vorm van een religie die dood en terreur zaait.

 

Advertenties

17 Reacties op ““Arm, oud en dom”: het profiel van de Brexit-kiezer als anti-politieke randdebiel

  1. lucdevincke

    Democratie kan en mag alleen als het plebs kiest voor de keuze van het establishment. Was dat ook niet zo in Stalins tijd? Volksvergaderingen waar de aanwezigen met handgeklap eensluidend het volgende tienjarenplan goedkeuren.

  2. In Nigel Farage een nar zien ( verwijzing naar de schedel uit Hamlet ) zou te veel lof zijn. Zie hem eerder als een Harlekijn… een laat middeleeuwse harlekijn met kwaadaardige trekjes, maar dan eentje die zich daar zelf niet van bewust is…

  3. P. Eggermont

    “I’m in a European Super State. Every citizen required to debate (lees: REFERENDUM!).” Elk verhaal heeft een begin en een einde, zo ook dat van ESS ofte European Super State! Daar willen ze in Groot-Brittannië nu hun steentje toe bijdragen, nog voor ze er verzuipen… Ocharme, die Britten toch!

  4. Een goeie tekst die wordt ontsierd door een denkfout en een obligate politieke stommiteit. De denkfout is dat het woord “populisme” in de zinssnede “populistische politici” dezelfde betekenis zou hebben als in “populistisch gepeupel” — quod non. Populistische politici behoren evenzeer tot de elite die neerkijkt op het (werk)volk als de zgn. politiek correcten. Of zelfs nog meer. En die laatste xenofobe sneer naar ‘de Islam’ (als zodanig) haalt heel de waarde van uw tekst onderuit. Spijtig.

    • siegfried verbeke

      De laatste sneer naar de islam is inderdaad zeer spijtig en doet afbreuk aan het artikel. Ik ben geen islamknuffelaar, want op mijn 16 jaar heb ik “salut en merci” gezegd aan alle godsdiensten, het katholicisme in de eerste plaats, want ik zat op een bisschoppelijk college. Ik heb daarna bijna 25 jaar in Borgerhout gewoond en de gemeente met tegenzin zien veranderen. Nochtans heb ik nooit een schijn van moslim-vijandigheid gemerkt, al wisten al mijn moslim-buren welk vlees ze in de kuip hadden met mij. Recentelijk ben ik mij gaan interesseren voor de islam en heb ik mij het nodige aan boeken aangeschaft, in de eerste plaats de Koran zelf. Daarin vind ik geen enkel vers, dat aanzet tot “dood en terreur” zonder goede reden.
      Meer zelfs. Indien iemand, die behoefte heeft aan een religie, mijn opinie wil weten, dan kan ik hem/haar enkel de islam aanbevelen. In de vlaams-nationalistische middens, waar ik altijd heb vertoefd, schrikt men zich natuurlijk een aap. Dat komt uit onwetendheid.
      En nog maar eens: wil men ‘moslimterreur’ vermijden, dan begint men het beste met de terreur tegen moslimlanden te stoppen.

    • johan hulsbosch

      Wat nuanceringen aanbrengen in het begrip “populisme” en dan botweg, zonder enige nuance, uitpakken met “xenofoob” Dit haalt heel de waarde van uw reactie onderuit.

    • Eric Janssens

      De Islam “als zodanig”. Weet uw wat dat is, mevrouw? Leest u dan eens de Koran, bestudeert u eens de (mis)daden van de profeet en zijn hadiths, kijkt u eens naar wat de sharia voor u als vrouw in petto heeft. Natuurlijk zijn er negationisten met nazi-sympathieën zoals Verbeke die niet toevallig ook de Islam sympathiek vinden. De Islam is immers in de kern identiek aan het nazisme, alleen is dat eerste geloof véél ouder en is het springlevend. Nee, mevrouw, ik verdenk u niet van nazi-sympathiëen, wel van een gebrek aan objectieve kennis omtrent dit onderwerp.

  5. Hans becu

    @karin
    Die sneer is terecht. Niet toevallig zijn al die weldenkenden die het over populisten, gepeupel en klootjesvolk hebben vaak dezelfden die volkomen onkritisch staan tegenover de Islam, en er geen woord kritiek op durven te uiten. Ze vinden immers Farage, Le Pen en Dewinter veel gevaarlijker voor de democratie en de mensenrechten dan de Islam. De feiten tonen onweerlegbaar aan dat ze ongelijk hebben. Kijk maar naar Iran, en de tientallen andere Moslimdemocatieen.. Het Islamgeknuffel is de emanatie van het “eigen volk laatst”, en Baudet heeft een punt met zijn oikofobie. En wanneer komt er nu eindelijk een cordon sanitaire rond groen en spa ? Hun Turkse kiezers stemmen massaal voor Erdogan. Maar Turken mogen dat, “eigen volk eerst” roepen, Vlamingen niet.

  6. Marc Schoeters

    Ik ben arm. Toch in vergelijking met George Soros – de Hongaars-Amerikaanse geldmagnaat die de Britten opriep in het referendum van 23 juni te stemmen tegen de Brexit. Maar die tegelijkertijd op de beurs druk speculeerde voor het geval het resultaat zou uitdraaien in het voordeel van de Brexit. De dag na het referendum betekende voor de heer Soros – kassa! Hij heeft weer ettelijke miljoenen winst gemaakt – zoals hij dat in het verleden al meermaals deed. Nee – durf dat geen cynisme te noemen. Dat is gewoon – business.

    Ik ben oud. Ik kijk elke morgen noodgedwongen in de badkamerspiegel en zie door mijn hoofdhuid al de schedel doorschemeren. “Alas, poor Yorick!” roep ik dan luid en ruk me de laatste haren uit het hoofd. Grollend en grappend op weg naar het einde. Ik bevind me in goed gezelschap. John Cleese is tegen de EU – omdat hij terecht niet houdt van grote circussen die geen greintje humor toelaten. Michael Caine is voor de Brexit – omdat hij even terecht een afkeer heeft van slecht acterende beroepspolitici. En ook Roger Daltrey – Who? – heeft zijn gitaristenmiddelvinger opgestoken tegen de amuzische gerontocraten in Brussel. Ik geef het toe – allemaal oude mannen. Net goed genoeg om op het balkon van de EU-Muppetshow boe! te roepen tegen de schertsvertoning die zich op het toneel afspeelt. Ach.

    Ik ben dom. Ik ben voor de Brexit. En ook voor de Bexit, de Nexit, de Frexit en de Dexit. Eender welke exit – als het maar wég is uit het verstikkende gekkenhuis dat zich EU noemt. Ik koester domme onderbuikgevoelens tegen wereldvreemde eurocraten, besparingen afdwingende neoliberalen, bakfietsende Gutmenschen die zich plots ontpoppen tot antidemocraten die een nieuw referendum eisen, en al die wegkijkers die niet willen zien tot wat die vloedgolf van antiwesterse migranten in Europa uiteindelijk zal leiden. Dom van mij.

    Dom van mij dat ik niet zie hoe jong en fris al die eurofiele politici ogen – Merkel, Juncker, Schulz, Tusk, Verhofstadt. Dom van mij om niet te begrijpen dat ik het beste af ben als ik gewoon heel mijn leven aan hen overlaat en voortaan mijn stoute mond houd. Dom van mij dat ik niet besef dat de eurocraten nooit aan eigen gewin denken maar dag en nacht in hun pluchen zetels zorgen voor de welvaart van mensen als u en ik – mensen die elke dag proberen te overleven in de dolgedraaide economische tredmolen. Dom van mij om niet te begrijpen dat één grote EUSSR met vijfhonderd miljoen cultuurloze consumenten – onder leiding van bankiers, industriëlen en globalisten – de ware Brave New World is waarvan ik altijd gedroomd heb.

    Ach – ik ben arm, oud en dom. Ik ben zo dom om al die populistische politici te geloven die voor de Brexit pleitten. En niet slim genoeg om te gehoorzamen aan al die bezadigde en verstandige politici die ons bezwoeren dat er na de Brexit “geen water meer uit de kraan komt” – of zelfs dat “de oorlog in Europa zal losbarsten”. Dat zijn vanzelfsprekend géén populistische uitspraken – en ook geen bangmakerij. Ik ben ook dom genoeg om niet in te zien dat de miljoenen mensen die tegen de EU stemmen geen visie op lange termijn hebben. Te dom om te begrijpen hoe geniaal het inzicht van Merkel was toen ze zei: “Wir schaffen das!” Van hoeveel visie op lange termijn die drie woorden getuigen! “Sesam open u!” Hoe zoiets onmiskenbaar de vrede en de welvaart op het Europese continent ten goede komt! Wie twijfelt daaraan?

    Ja – de bewijzen van mijn domheid stapelen zich op. Zo vond ik het “bloedbad” op de beurzen op de dag na het referendum veel minder erg dan de echte bloedbaden in Parijs en Brussel. Ik beken – dat is niet alleen dom maar getuigt ook van een kwade inborst. Dat ik bovendien geloof dat de massale immigratie van mensen uit het Midden-Oosten naar Europa gewoon een smeermiddel is van de EU-meesters om met goedkope arbeidskrachten hun economie draaiend te houden, de moeizaam opgebouwde sociale zekerheidssystemen in de Europese landen kapot te maken, en de plaatselijke culturen te ontwrichten door een ‘verdeel en heers’-politiek – dat maakt mij niet alleen tot een dom haramzwijnbeest maar tot een haatdragend sujet. Ja – ik ben zo dom om helder en duidelijk de grote olifant te zien die in de Europese porseleinkamer staat. Het dier dat we van de overheden en hun politiek-correcte achterban niet mogen zien – laat staan erover spreken. Het dier dat in toenemende mate een gevaar vormt voor het continent. Ik zie dat reuzendier – en zeg dan ook nog eens openlijk dat ik het zie. Dom natuurlijk. Volgens de elite ben ik helemaal geen olifantenwaarnemer maar een islamofoob. Een xenofoob. De vleesgeworden fopfoob die – gezien zijn kwalijke ouderdom – best zo snel mogelijk zou uitsterven. Zodat niets nog de Brave New World van de EU met al die succesrijke, jonge en slimme mensen zou kunnen bedreigen.

    Hoe oliedom en vooral oeroud voel ik me! Dat ik me nog de welvarende tijden herinner van vóór de Euro- en Schengenzone. Toen Europa nog Europa was en bloeide. Toen reizen naar andere Europese landen een feest was omdat het werkelijk ándere landen waren. Ik beloof dat ik die zalige jeugdjaren zo snel mogelijk zal vergeten. Zodat “de jongeren van tegenwoordig” niet al te gefrustreerd zouden zijn over hun wegzinkende continent en hun verdwijnende toekomst – als al die ambitieuze en slimme urban professionals tenminste niet die earplugs uit hun oren halen en ook even willen opkijken van het blauwe schermpje van hun smartphone. Om de wereld te zien zoals onze grootouders en overgrootouders dat deden. Ontdekken dat in Berlijn een machtige vijand zit die voor de derde keer op een eeuw tijd het continent naar de ondergang drijft. Zo’n Schulz – voorzitter van het Europees parlement – zit niet voor niets in een rolstoel. Het is de vleesgeworden Dr. Strangelove. Even dat filmpje checken – ambitieuze en slimme jongeren? In jullie eigenbelang – want ik ben arm en oud en dom. Ik zie helemaal niets fris en nieuws aan heel die eurocratische constructie. De EU is net zo rock-’n-roll als een coproliet – een versteende dinosaurusdrol. Toekomstgericht? Ik zie alleen maar verleden – een heel bruin verleden. Het is geen stralende toekomst waar de EU ons naartoe leidt. Echt niet. En de doodgravers van onze veiligheid en welvaart heten niet Poetin of Trump – zoals de superdemocraten en hun mediacircus ons proberen wijs te maken – maar Merkel, Juncker, Schulz, Tusk, Verhofstadt en Erdogan. Zij brengen ons met hun ministeriële en presidentiële ‘silly walks’ aan de rand van de afgrond – en erover. Hoe dom en oubollig van mij om zoiets te denken – laat staan te zeggen! Ik ben een “bange, blanke man” – weg ermee!

    Inmiddels is er een officiële petitie opgestart om een nieuw referendum te houden – tegen de Brexit. Dat is voor het weldenkende deel van de bevolking dat succesrijk, jong en slim is blijkbaar de enige juiste manier om democratie te bedrijven. Als een democratisch bereikt resultaat je niet bevalt – dan doe je de stemming gewoon nog eens over. Zo simpel is dat! En intussen orkestreer je op de beurzen zo’n chaos dat de angst er diep in zit. Tot de arme en oude en domme meute uiteindelijk lamgeslagen stemt zoals dat door de overheden verwacht wordt. Er zijn op de door de Britse overheid opgezette petitie-site al bijna drie miljoen digitale handtekeningen verzameld. Vreemd genoeg kan iedereen ter wereld zijn of haar handtekening zetten. Zelfs meerdere keren. Zo zijn er ook al bijna dertigduizend handtekeningen binnen uit Vaticaanstad. In de pauselijke staat roepen dus dertigduizend mensen op tot een nieuw referendum tegen de Brexit. En dat terwijl daar officieel maar 800 mensen wonen. Dat begrijp ik dus weer eens niet. Dom van mij.

    Voor de eurofielen ben ik blijkbaar een lepralijder. Ik pas niet in hun Goedgevoelland. Daarom ga ik deze – misschien laatste – zomer een T-shirt dragen met onder elkaar de geuzennamen: ARM, OUD, DOM. Als waarschuwing voor alle ambitieuze, jonge en slimme mensen om toch vooral uit mijn buurt te blijven.

  7. De Graeve Freddy

    Hoe dan ook is de Brexit misschien een goede zaak voor de Europese burger.
    Misschien gaan de politici nu stoppen met straffe uitspraken en gaat men eindelijk beginnen met het bekijken van wat er in de EU mis gaat en hopelijk starten met het te veranderen…..maar dan moet men in de eerste plaats kijken hoe men kan besparen. Men zou kunnen starten met de vergaderingen op één plaats te houden, maar dan gaan of de Belgen of de Fransen niet tevreden zijn. Men zou een Europa kunnen maken met verschillende snelheden, maar dan zijn de oosterse en Zuiderse landen niet tevreden. Men zou ook het Shengenakkoord kunnen opdoeken, maar dan zijn al diegenen die naar het “rijke West-Europa” willen komen werken niet tevreden. Men zou ook de Europese buitengrenzen beter kunnen bewaken, maar dan gaat men onmenselijk zijn en laat dat liever over aan andere landen om onmenselijk te zijn, tegen betaling natuurlijk.
    In andere woorden als de EU iets veranderd waar het nu misloopt, gaat men steeds tegenwind krijgen.
    Is het dan te verwonderen dat mensen nadenken en als ze de kans krijgen (wat de meeste Europeanen niet gekregen hebben tot nog toe) om uit dit kluwen te ontsnappen?
    Er wordt heel wat gezegd dat de Britten nu alles gaan verliezen. Dat is lariekoek..dacht men werkelijk dat de EU landen nu plotseling de UK als vreemdelingen ging behandelen?
    Alleen de USA zullen de grootste verliezers zijn…ze zullen hun wensen niet meer in de EU kunnen loodsen via hun vrienden de Britten.

  8. P. Eggermont

    Om het hier nog eens te hebben over de islam : op de webstek van de BBC, waarop jongeren er hun opgedane kennis over religie kunnen testen, een lesje islam met de focus op de milieuproblematiek, o.m. over ‘The Assisi Declarations on Nature’ (p. 2), een initiatief dat nog genomen werd door Prins Philip – God save the Queen! – indertijd voorzitter van WWF International : http://www.bbc.co.uk/schools/gcsebitesize/rs/environment/isstewardshiprev1.shtml.

  9. P. Eggermont

    Assisi, gelegen in Umbrië, het groene hart van Italië, waar de verklaring werd opgesteld, kan niet anders dan inspirerend werken als trefpunt van boeddhisme, christendom, hindoeïsme, islam en jodendom om over de natuur van gedachten te wisselen… Imposant zicht toch op de heuvel met de Sint-Franciscusbasiliek, bij zonsondergang, weliswaar met een dreigende, donkere wolkenhemel… De basiliek bestaat uit een crypte, benedenkerk en bovenkerk en is gebouwd in de 13de eeuw op het graf van de heilige Franciscus, met fresco’s van Giotto di Bondone, die bij een aardbeving in 1997 in zo’n 300 000 stukjes van de muren zijn gevallen… De kerk werd dan gerestaureerd en staat nu op de werelderfgoedlijst van UNESCO.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Basilica_of_Saint_Francis_of_Assisi#/media/File:Assisi-skyline.jpgi

  10. P. Eggermont

    Francesco d’Assisi heette eigenlijk Johan, of voluit in het Italiaans Giovanni di Pietro Bernardone, maar omdat zijn vader veel handel dreef in Frankrijk en daar op het moment van zijn geboorte ook verbleef, noemde hij zijn zoon Francesco ofte Fransmannetje… Volgens de legende kon de stichter van de Franciscanen of Minderbroeders praten met dieren. Daarom gaat Werelddierendag door op de gedenkdag van de heilige, die gevierd wordt op 4 oktober. Wist u trouwens dat hij samen met een medebroeder, Illuminatus – de Verlichte – geheten, op kruistocht trok, maar ongewapend en zo de sultan van Damiate bezocht? https://nl.wikipedia.org/wiki/Vijfde_Kruistocht#/media/File:Giotto_-_Legend_of_St_Francis_-_-11-_-_St_Francis_before_the_Sultan_(Trial_by_Fire).jpg