“Ketnet Junior”: publieke omroep wil met peuterzender nóg meer Vlamingen doen stil zitten

dikzak
Nu aan het licht is gekomen dat het aantal zwaarlijvige Vlaamse kinderen schrikbarend stijgt, neemt de VRT de juiste beslissing: een aanvraag doen bij de mediaminister Sven Gatz om een Ketnetkanaal op te richten voor kleuters en peuters van 0 tot 6 jaar. ‘We voelen ons verantwoordelijk om alle kinderen aan te spreken’, zo licht de VRT haar plannen toe. Bovendien wil de openbare omroep concurreren met de internationale zenders die ook het pamperpubliek bedienen. Wie zijn dat zoal? In de eerste plaats Nickjr van Nickelodeon, de van oorsprong Amerikaanse commerciële kinderzender die sinds mei 2004 op de Vlaamse kabel wordt aangeboden. Daarin worden kinderprogramma’s kunstig verweven met reclameblokken, afgestemd op de kids zoals ze in dat wereldje worden genoemd. De Nederlandse tak van Nickelodeon bekroonde vorig jaar de beste kinderreclame, zijnde een commercial van McDonald’s rond de Happy Meal. Obesitas dus, en waarom de audiovisuele media én de reclamemakers er vroeg aan willen beginnen.

Samsonseks
Het peuterkanaal van de VRT zal daarentegen reclamevrij zijn, zo wordt ons verzekerd. Dat is een magere troost. De calorie- en suikerrijke snacks zullen toch hun weg vinden tijdens de fratsen van Bumba, geproduceerd door Studio-100, die met de oprichting van Ketnet Junior een gouden zaak doet. Maar wat toch vooral opvalt is het defaitisme waarmee de VRT aanvaardt dat kinderen überhaupt moéten TV kijken, en liefst zoveel mogelijk. De afwezigheid van enige fysieke activiteit maakt volgens alle studies niet alleen dik maar ook lui en zelfs depressief, vooral bij de meisjes, want die TV-modellen huppelen wél fit en slank door het beeld terwijl de couch potatoes alsmaar vetter worden. Het zappen is dan nog de enige vorm van beweging, maar elke zender wil nu net beletten dat er gezapt wordt. Dus gaat het er om ter schreeuwerigst aan toe en wordt de lat zo laag mogelijk gelegd om niemand uit de boot te laten vallen. Of hoe het medium uiteindelijk ook de domheid bevordert.
In dat opzicht lijkt het internet nog een zegen, en ook dat wordt door studies bevestigd: het surfen en gamen leidt tot eigen zoekstrategieën en activeert de hersenen die door de televisie genadeloos worden uitgeschakeld. De jeugd- en kinderzenders zitten dus met een doelpubliek dat op de duur slimmer is dan de makers. Pijnlijk en hilarisch.
Blijft natuurlijk de dikker worden buikjes en het onderontwikkelde spierenstelsel. De televisie als babysit (waaraan we het woord “Samsonseks” danken) is in laatste instantie een subtiele vorm van verwaarlozing, een uitbesteding van opvoeding aan een lichtbak die maar blijft schetteren, terwijl buiten de zon schijnt en het echte leven zich afspeelt. Heel af en toe programmeren die kinderzenders eens een TV-loze woensdagnamiddag, als het echt zomerweer is, kwestie van hun imago van obesitas-veroorzakende kinderlokkers wat bij te schaven. Ik zou voorstellen dat de VRT veel verder gaat, en een kinderkanaal opricht dat helemaal niks uitzendt. Het zal in het begin wennen worden, zo’n zwart scherm, en uiteraard zal Nickelodeon wel wat kijkers terugwinnen. Toch kan daarmee een nieuwe trend gezet worden, en zullen ook de commerciële kinderzenders het McDonalds-stigma ondergaan van verslavende en ziekmakende brol (ondanks astronomische PR-budgetten boert de fastfoodgigant achteruit, er beweegt dus wel degelijk wat).
Een publieke, door de gemeenschap betaalde zender zou toch vooraan kunnen staan in deze trendbreuk, in plaats van de commerciële logica achterna te lopen. Een redenering die trouwens voor wel meer programma’s geldt. Naar schatting kost de obesitas-epidemie momenteel al een miljard euro aan de Belgische ziekteverzekering. Het probleem moet aangepakt worden aan het begin van de ketting: weg die suikerrijke drankjes en snoepautomaten op school, stimuleer het eten van fruit als tussendoor, maar vooral, leer kinderen de open ruimte terug ontdekken en het plezier in fysiek bezig-zijn, ravotten (lang geleden dat ik dit woord nog tegenkwam), het hoeft zelfs geen sport te heten.
Voor de marketing-punthoofden aan de Reyerslaan die met kijkcijfers bezig zijn, is dit wellicht de moeilijkste shift in hun loopbaan: ontdekken dat ze minder televisie moeten maken en hun publiek beter zouden afbouwen. Voor de rest is er natuurlijk nog die knop die kan omgedraaid worden door de meer bewuste ouder, tussen twee sessies Samsonseks door. Het beste TV-programma aller tijden, omdat het tot beweging aanzet, zij het niet bij de voorziene doelgroep.
Advertenties

Een Reactie op ““Ketnet Junior”: publieke omroep wil met peuterzender nóg meer Vlamingen doen stil zitten

  1. Zo kennen we hem weer. Messcherp en to the point. Zou ‘Sven Gatz dit lezen ?