Politiek toerisme naar Syrië-bis: zou Filip Dewinter ook het foltercomplex van Saydnaya mogen bezoeken?

Google Earth-zicht op het Saydnaya-complex, mét massagraven

 
Het was al bekend via publicatie van het zgn. Caesar-archief, genoemd naar een voormalige beul die uit de biecht klapte, dat Assad er nabij Damascus een foltercentrum op nahield waarin duizenden mannen en vrouwen werden gefolterd, uitgehongerd, verkracht en willekeurig geëxecuteerd. Het ging hier niet om IS-militanten maar om (vermeende) politieke tegenstanders van het regime. Zopas gaf Amnesty International een nieuw rapport vrij, genaamd Human Slaughterhouse: in de beruchte gevangenis van Saydnaya, een voormalig Grieks-orthodox klooster (!), werden tussen 2011 en 2015 duizenden gevangenen opgehangen. Sommigen nog kinderen of tieners, waarvan door het geringe gewicht de nek niet brak en die soms een half uur lang aan de galg spartelden en gorgelden tot de doodstrijd ten einde liep. Soms gingen militairen eraan trekken om die nek te breken, met wisselend succes en onder enorm geschreeuw. Allemaal getuigenissen, alles nauwgezet beschreven, inclusief een hallucinante 3D-reconstructie. Ook hier ging het in hoofdzaak om burgers die een foute politieke gezindte werden toegeschreven. Alles wijst er bovendien op dat het martel- en executiecomplex tot op vandaag in gebruik is.
Al van voor de revolutie in 2011 was de naam Saydnaya een begrip. Sinds de staatsgreep in 1970, uitgevoerd door de vader van Bashar al-Assad, is Syrië een militaire dictatuur die geen enkele dissidentie duldt. De familie Assad heeft een spoor van dood en verderf achter zich gelaten waarbij de afwezigheid van enig respect voor een mensenleven het leidende criterium is. En dat laatste uitte zich tijdens de huidige burgeroorlog onder andere in de niets- en niemand ontziende barrel bombs die boven woonwijken werden gegooid en die talloze slachtoffers maakten, waaronder veel vrouwen en kinderen.
Hier en daar wordt gemompeld dat het kiezen is tussen de pest en de cholera, de minste van twee kwalen: IS of Assad. Edoch, voor objectieve analisten begint te dagen dat IS groot is geworden dankzij Assad. Via de groei van die organisatie kon hij alle politieke dissidenten als “terroristen” catalogeren en zijn strijd internationaal verpakken als strijd tegen terreur. Met als baseline: “als ik er niet meer ben, dreigt de chaos”. Het Westen liep met open ogen in de val, en verroerde geen vin toen Rusland Assad te hulp kwam.
Een groot deel van het actuele vluchtelingenprobleem valt dus op het conto van Bashar al-Assad te schrijven. Het Westen heeft een cruciale fout gemaakt door zich zo op IS te richten en de grootste en gevaarlijkste speler op het Syrische slachtveld te negeren. Waarbij de voormalige VS-president Obama zich onnoemelijk zwak toonde. De Syriërs hebben gelijk: was Assad in het begin van de opstand al van het toneel verdwenen, dan was er ook geen kalifaat geweest. De grootmachten hebben er anders over beslist.

“Alternatieve feiten”
Voor Poetin is dit uiteraard geostrategie op topniveau. Hij kijkt monkelend toe hoe Europa economisch en politiek kreunt onder een ongeziene vluchtelingenstroom, met de Turkse president Erdogan als sluiswachter. Niettemin lopen er in Europa, en vooral in Vlaanderen, een aantal creaturen rond die blijven applaudisseren voor de Syrische dictator. In hun naïeve denkwereld gelden de praatjes van Assad als alternatieve waarheid: ja, deze man is de ultieme dam tegen het wereldwijde moslimfundamentalisme. Kunnen we hier van populisme spreken, of gewoon van domheid? Ik opteer voor het laatste: zelfs louter politiek-demagogisch is deze zolenlikkerij genant en maakt ze geen indruk tegenover de overstelpende bewijzen omtrent massaslachting die door Amnesty International worden aangedragen.
Syrië is de laatste plek waar je wil zijn, zoveel is zeker. Geen enkele rechtse Europese politicus liet zich in de voorbije jaren nog maar in de buurt van Assad zien. Wilders, Nigel Farage, Le Pen,… deze laatste bewees wel enige lippendienst aan de dictator, maar hoedde er zich voor om ermee op de foto te gaan staan: met Assad gaan konkelfoezen in een penetrante lijkengeur van massa-executies, non merci.
Niet zo Filip Dewinter en zijn acolieten Jan Penris en Anke Van Dermeersch. Ook nu weer heeft een delegatie wasknijpers van het Vlaams Belang op kosten van het regime zijn opwachting bij de Syrische dictator mogen maken, om “aan feitenonderzoek te doen”, want die Amnesty International-rapporten zijn natuurlijk maar leugens, verspreid door linkse rakkers die heimelijk sympathiseren met de moslimterroristen.
Het heeft iets zielig. Welk feitenonderzoek? Is er iets dat we nog moeten weten, behalve de stereotype propagandapraat? Dewinter is politiek al lang uitgespeeld en acteert maar wat, troost zoekend in de schaduw van Wilders en C°, en zich nu optrekkend aan het succes van Donald Trump. Zou Bashar al-Assad weten dat Filip Dewinter bij ons een marginale brulboei is en dat de VRT-camera’s erbij waren om te bewijzen dat VB-voorzitter Tom Van Grieken een broekje is zonder gezag? Ja dus, ik voel een lichte gêne bij deze dictator die zich bijna excuseerde voor de tête-à-tête met de toekomstige niet-burgemeester van Antwerpen die alleen nog voor eigen rekening rijdt.
Tenenkrullend onderga je dit soort ondraaglijke lichtheid, met grote trots doorgetweet via ‎@FDW_VB (“President Bashar Al Assad ontmoet in Damascus. Lang gesprek van één uur. Moedig en indrukwekkend man.”) Zou Dewinter het nog steeds operationele foltercentrum van Saydnaya mogen bezoeken? De massagraven inspecteren? Ik vermoed van niet. Heeft hij ernaar gevraagd? Jawel, en de president deed het af als verzinsels, simpel toch. Een Syrisch president zonder de minste legitimiteit en een Vlaams politicus die door niemand nog ernstig wordt genomen: in vele opzichten is dit een grappig-pijnlijk spiegelspel van de dubbele leugen.
Ik begrijp niet waarom een stuk donkerbruin Vlaanderen zich, tegen beter weten in, aan deze alternative truth blijft vastklampen. Het is toch niet omdat links onvoldoende de gevaren van de islamisering onderkent, dat de andere zijde op de koffie moet gaan bij een beul in maatpak? (Extreem)rechts maakt een kapitale fout door zich te verbranden aan de man die ooit nog wel een proces wegens oorlogsmisdaden en genocide te wachten staat. Moreel is het onverdedigbaar, maar zelfs strategisch geeft het geen pas. Bashar Al Assad zal onze problemen niet oplossen, integendeel. Het beste wat hij voor deze wereld én voor Europa kan doen, is opkrassen. Maar dat zal dankzij Vladimir Poetin wel niet snel gebeuren. Of waarom we ons in de toekomst zeker nog mogen verheugen in méér VB-toerisme naar het land dat door de internationale pers wordt omschreven als ‘The worst place on earth’. Smaken verschillen. Prettige reis nog.
Advertenties

16 Reacties op “Politiek toerisme naar Syrië-bis: zou Filip Dewinter ook het foltercomplex van Saydnaya mogen bezoeken?

  1. Wat een lullige intro. Pater Maes is de enige bron die in het Nederlands die Assad en Poetin niet onvoorwaardelijk veroordeelt, en wordt dan door een “filosoof” belachelijk gemaakt.

    Ee, tip: lees eens wat andere bronnen dan “De Standaard”, en verruim uw blik eens op het Syrische conflict.

    De keuze is immers niet alleen maar tussen Assad en Islamitische Staat, maar ook tussen Assad en de “Gematigde” rebellen.

    Zie daarover eens een stukje van iemand die écht over de dingen nadenkt: Nassim Taleb, van wie het ouderlijk huis nog werd gebombardeerd door vader Assad, en die dus niet a priori voor het regime is:

    http://www.zerohedge.com/news/2016-12-15/nassim-taleb-syrian-war-condensed-almost-dummies

    Hier geeft hij een matrix met twee kolommen: Assad vs. gematigde rebellen, waarin Assad er keer op keer beter uitkomt (naar Westerse maatstaven dan) dan de “Gematigden”.

    Over alternatieve feiten gesproken: op Doorbraak, de website waarop u zelf publiceert, stond hierover gisteren nog een een interessant artikel van Miel Swillens (niet van mij) over Phil Shiner en enkele andere Britse advocaten die rijk werden door mensen vals te beschuldigen van oorlogsmisdaden. Een filosoof zou bij elk bericht waaraan kan getwijfeld, zich de vraag moeten stellen “qui bono”? Wie heeft er baat bij. Als een advocaat veel geld verdient door mensen te beschuldigen, is de bewijslast voor die beschuldigingen zwaarder dan anders, en volstaan enkele verklaringen niet. Als ik dus twee verklaringen hoor, één van pater Maes, die in Syrië woont en effectief voor zijn leven mag vrezen als de salafisten winnen, en één van Amnesty International, die hun werking nog enkele jaren kunnen bekostigen met Syrië-solidariteit door hun “rapporten” van plaatsen waar ze geen mensen hebben wonen, dan moet Amnesty met meer afkomen dan loutere verklaringen. Een luchtfoto van een (Syrische?) gevangenis overtuigt ook niet. Zelfs als ze in zwart-wit is afgedrukt.

    • siegfried verbeke

      Het is niet “qui bono”, maar “cui bono”, als ik mij goed herinner.

      Betr.: het zgn. Human slaughterhouse Saydnaya” e.d.m. Zulke verhalen werden ook verspreid over Saddam Hoessein (o.a. de couveuse-prematuren in Koeweit, waarvan nadien bleek dat het vulgaire morbide horrorfantasieën waren, die zonder enige scepticisme door de westerse media verspreid werden).
      Daarom, filosoof, blijf bij uw leest.
      IS is niet uitsluitend het product van Assad, maar van het hele Westen, dat decennia lang moslimlanden bombardeert, potentaten aan de macht brengt of houdt, én voorwaardelijk voor Israël partij kiest.Trop is teveel voor, ook voor moslims.

      FDW: een feit is dat hij nog maar eens het VB-imago beschadigt. Cui bono? BDW zit zeker te schateren! Tom Van Grieken kan mooi praten, maar dat zal niet baten.

  2. Voor een minder filosofische, maar des te meer geïnformeerde beschouwing van het Syrische conflict, en de vuile rol van onze politici en media hierin, lees eens wat een journalist (een echte) hierover schrijft: https://willyvandamme.wordpress.com/

  3. De desinformatie is dermate dat ik mij tegenwoordig, paradoxaal genoeg, enkel nog op uiterlijkheden wil baseren: Assad draagt geen kaftan en heeft geen lange baard en mevrouw Assad is niet gesluierd. 🙂

  4. lucdevincke

    Buiten de opmerking om mijn gemoed te luchten, dat de schrijver de ballen afweet van wat er in Syrië gebeurt, en dat de waarheid zoeken hem blijkbaar niet interesseert omdat hij denkt die toch al te weten, zou ik als historicus het volgende willen opmerken:
    Syrië is in oorlog, een burgeroorlog. Oorlog betekent doden of gedood worden. Hoe denkt de schrijver hoe WO II is gestreden? Zonder doden, moorden, verminken, verkrachten, opknopen, fusilleren? Hoe denkt de schrijver dat de Spaanse burgeroorlog (in ons toch zo geciviliseerd Europa…) is gestreden? Ganse dorpen werden uitgemoord, priesters en intellectuelen terechtgesteld, uiteraard zonder proces.
    Verder is naar mijn weten, de regering Assad (en niet een “regime” zoals onze politiek-correct denkende journalisten het graag noemen) de wettige regering van Syrië en aldus ook internationaal erkend. Zij heeft het recht en de plicht om zich te verzetten tegen een gewelddadige opstand waarbij een groot deel van de opstandelingen bovendien nog van buitenlandse oorsprong is. Ik kan me heel goed indenken dat als de regeringtroepen enkele “koppensnellers” in handen krijgen, ze er niet teveel woorden aan vuil maken. Wat denkt de schrijver dat er gebeurt met regeringssoldaten die in handen vallen van de opstandelingen? De 2 jaar oude beelden niet gezien op Youtube hoe ze met tientallen moesten gaan liggen in reeds klaargemaakte massagraven en dan met mitrailleurs werden afgemaakt? In oorlogen worden rekeningen vereffend, meedogenloos. Heeft de schrijver nooit de schertsvertoning bestudeerd die ‘Tribunaal van Nuremberg’ wordt genoemd? Honderden, zoniet duizenden werden na dergelijke tribunalen omgebracht, in naam van het recht van de sterkste, het recht van de overwinnaar. Heeft de schrijver nooit gelezen hoe in onze Europese contreien na WO II collaborateurs werden gefusilleerd Zelfs zonder bloed aan hun handen te hebben? Meegeheuld te hebben met de vijand was al voldoende. En wij hebben dan de arrogantie om de regering van Syrië te veroordelen die komaf maakt met opstandelingen en terroristen die de oorzaak zijn van duizenden doden, ontelbare menselijke drama’s, een totaal vernield land, en stromen vluchtelingen?
    We mogen tevreden zijn dat de Syrische regering het zootje tracht op te ruimen dat het Westen in Syrië heeft aangericht. Westerlingen zijn echter zo arrogant in hun overtuiging van morele superioriteit dat ze nooit een eigen fout zullen toegeven. Ooit een politicus een fout uit het verleden weten toegeven? Ik wenste dat we waren als Japanners. Fouten publiekelijk toegeven, een openbare schuldbekentenis met diep buigen als knipmessen als boetedoening. Een Seppuku (harakiri) daarbij op tijd en stond mag van mij eveneens. Ik gun het sommigen wel.

  5. De essentie van de zaak is dat het een drama is en een communicatieve blunder van de eerste orde dat Dewinter en Co bij Assad op de koffie gaan. En bij Gouden Dageraad. En Trump kritiekloos adoreren, met de nadruk op kritiekloos! Als dat soort mensen de voortrekkers zijn van de Vlaamse Republiek, bedankt. Koene Vlaamse “Voormannen” zijn weer bezig het foute kamp te kiezen, zoals in de jaren 30. Want het is niet dat omdat in de berichtgeving de nuance vaak ontbreekt, dat je je partij en dus ook je hoofdproject, de Vlaamse Onafhankelijkheid, mediatiek wereldwijd moet associeren metTrump, GD en Assad. We leren het nooit, Siegried Verbeke. Altijd weer is er een rechtse harde kern die het voor heel de Vlaamse beweging verknoeit. Dewinter is een politiek onbenul en een egotripper, die alleen met zijn persoonlijke machtspositie bezig is, met een lichtgewicht als Vandermeersch in zijn kielzog. En wat Amnesty betreft : die hebben hun huiswerk echt wel gemaakt, en er is geen enkele serieuze indicatie dat hun informatie niet klopt. Negationisme is een kwalijke ziekte. En Erna, als je denkt dat hoe gesluierder hoe Moslimmer, en omgekeerd, ken je van de Islam geen fluit. Niets in Moslimland is wat het lijkt.

    • lucdevincke

      Hans, je kunt niet ontkennen dat met Irak, Libië en Syrië men de zowat enige SECULIERE leiders in het MO uit de weg heeft willen ruimen. Leiders die niet zomaar naar de pijpen van het Westen en Israël wilden dansen. Of zie je dat als een positieve verwezenlijking? Leiders die niet toevallig op etnische kruitvaten zaten. Het Midden Oosten is een mengelmoes van volkeren en godsdiensten, schakel het centrale gezag uit, en je opent de doos van Pandora. Het Midden Oosten heeft trouwens NOOIT democratie gekend. Men respecteert er enkel een sterke leider. Ons zogenaamde parlementaire democratie willen opdringen is een waandenkbeeld en bovendien een uiting van een narcistisch wereldbeeld. De zogenaamde democraten in het MO die wij willen installeren zijn eenvoudig opposanten die comfortabel in het buitenland zitten en die vinden dat het stilaan hun beurt is om aan de vetpotten te zitten. Vind je dat Irak, Libië en Syrië er nu beter aan toe zijn dan enkele jaren geleden voor deze ‘color-revolutions’? Vind je dat Europa er nu beter aan toe is met deze miljoenen vluchtelingen dan voor onze inmengingen?
      Ik ken Filip Dewinter niet van karakter. Ik vind wel dat zijn bezoek getuigt van ‘Realpolitik’. Gezond verstand dus. Assad en de toestand van voor de revolutie zijn toch veruit te verkiezen dan de toestand nu? Als je dat durft te ontkennen, getuigt dit van dwaasheid of intellectuele oneerlijkheid.
      En laat je beoordeling van buitenlandse situaties niet beïnvloeden door persoonlijke aversies voor Belgische partijen, voor politieke ideeën die niet met de jouwe overeenstemmen, of door personen waaraan je een persoonlijke hekel hebt. De Syrische bevolking verdient beter, vind je ook niet? Mij lijkt het trouwens dat een partij of persoon die in haar programma een Vlaamse zaak centraal stelt, een ruimere interesse mag hebben dan enkel hetgeen rondom de kerktoren gebeurt. Los van het feit dat het hier het VB is, juich ik het toe als politici nu eens niet meehuilen met de wolven. Democratie, nietwaar? Mag ook wel eens, in ons zogenaamd democratisch bestel.
      Trouwens wat Amnesty International aangaat. Ik zou een boek kunnen vullen met door hen gepubliceerde tendieuze berichtgeving en blunders. Heb je het rapport gelezen? 80 blz? Ja? Nee? Ik wel. Ronduit magertjes. Voornaamste bewijsvoering; enkele luchtfoto’s die mij niks zeggen, en die niemand die objectief is kunnen overtuigen. Iemand die overtuigd is van het eigen gelijk, wel. Cognitieve consonantie/dissonantie heet zoiets.

  6. @ Hans Becu: toevallig heb ik meer dan drie jaar in het Noorden van Irak gewoond en ook nog twee jaar in Nigeria: ik heb zo mijn ideeën over de Islam. Er middenin leven is iets anders dan in Sharm El Sheik gaan zonnebaden. En tenslotte: mijn opmerking was ironisch bedoeld…Ik durf te hopen dat u niet alles gelooft wat in de media verschijnt?

  7. In vroegere tijden ontvingen de mensen heel weinig berichtgeving. Het overgrote deel hiervan was echter gebaseerd op eigen ervaring of vernomen uit de heel nabije omgeving. Tegenwoordig worden we overstelpt met nieuws maar dan uit bijzonder dubieuze en ver verwijderde bronnen. Hierbij dus mijn eigen ervaring.
    Eind jaren ’70 streefden de enigszins ontwikkelde Irakezen ernaar om zich Westers te gedragen. De jonge vrouwen waren ongesluierd, de mannen Westers gekleed. Ze wreven zich met een mengeling van ontzag en afgunst aan het westerse “succesmodel”. Zoals geweten was Sadam Hoessein evenmin een religieuze fanatiekeling. Zelfs de Bedoeïenen poogden zich ruimdenkend op te stellen en een Europese vrouw werd er gelijk behandeld als een man als je hun tentenkamp bezocht … terwijl hun eigen, uiteraard gesluierde vrouwen uit de buurt moesten blijven. Er bleef echter het fundamentele onvermogen om onze westerse normen te begrijpen en toe te passen. Telkens weer werd je geconfronteerd met minachting, geïnduceerd door het onvermogen om onze gelijkheid van man en vrouw, onze vrijheid van denken te begrijpen. Zo moest je bijvoorbeeld je geloof aangeven bij aankomst in het land. Atheïsme of agnosticisme waren daarbij geen optie: totaal onbegrijpelijk voor hen. We waren dus allemaal “christelijk”. Kortom, er heerste een totaal onvermogen tot onafhankelijk denken. Ik zou het geen verbod willen noemen, want dat veronderstelt een mogelijkheid tot begrijpen. Hoe zou je dan willen dat dergelijke landen succesvol in een democratie stappen? Ze moeten eerst nog de stap naar de Verlichting maken. Zolang de moslims niet kunnen lachen met Charlie Hebdo, zijn ze incompatibel met onze samenleving.
    Om terug te keren naar Syrië: zonder cynisch te willen zijn, meen ik dat het bijzonder moeilijk is om te oordelen over gelijk en ongelijk. De kloof in denken is gewoon te groot. Elke oorlog is smerig en elk lijden van onschuldige mensen is afgrijselijk maar ik denk dat wij nooit in staat zullen zijn onze normen en waarden op te dringen. Oost en West vechten om hun invloedssfeer en belangen te versterken in deze – voor mij – achterlijke gebieden. Oorlogspropaganda van beide zijden.
    De moslimlanden zouden hun vrijheid van handelen en denken, hun democratie, met scha en schande zelf moeten veroveren maar daartoe zullen ze noch tijd, noch gelegenheid krijgen, daarvoor is de wereld te klein geworden. Ze storten zich dus op het Westen als een zwerm sprinkhanen: uitgehongerd naar een vrijheid die ze niet kunnen begrijpen.

    • lucdevincke

      Wij moeten ons losmaken van ons Westers denken. Wij gaan uit van onze normen; parlementaire democratie, scheiding kerk en staat, gelijkheid man en vrouw enz enz. Ok, dat wij dat eisen binnen onze eigen grenzen Ik vind het echter Westerse arrogantie om dit te eisen van andere volkeren. Laat ze hun eigen waarden ontwikkelen, op hun eigen tempo. Ze zijn thuis in hun eigen land, hun eigen cultuur. Ze doen wat ze willen. Juist onze bemoeienissen, dikwijls zelfs een drogreden om hun grondstoffen in te pikken of afzetmarkten te creëren, leidt tot rampzalige toestanden in andere landen.
      Willen ze geen parlementaire democratie? Mij goed. Willen ze een dictator? Mij goed. Willen ze geen gelijkheid man/vrouw? Vrouw in de keuken? Kindhuwelijken? Mij goed. Willen ze elk 10 kinderen bij diverse vrouwen? Mij goed. Willen ze handen afhakken bij diefstal? Mij goed. Homosexualiteit strafbaar houden? Ok voor mij. En zo zou ik kunnen blijven doorgaan met gewoontes in andere landen die vloeken met onze Westerse waarden.

      Het klinkt hard. Het is het ook. Ik wacht wel op een degelijk onderbouwd alternatief. Moeten we dan weer aan (neo) kolonialisme doen? Weer de alwetende blanke man spelen? Opnieuw “onze beschaving” opdringen? Onze waarden, waarvan ze niet eens willen weten? Vergeet niet dat in vele Arabische/Afrikaanse landen men ons juist veracht om onze Westerse waarden die diametraal op de hunne staan, die ze decadent vinden, en waarvoor velen bereid zijn ons de keel over te snijden.

  8. Luc
    Ik ga dat rapport eens lezen. Verder ging mijn post over het VB, en niet over het MO. Ik vind het zeer erg dat de traditionele politiek de Islamkritiek overlaat aan mensen als Dewinter. Nva durft ook niet. Deze fout gaan we ons zwaar beklagen.
    Erna : als het ironisch bedoeld was, heb je gelijk.

  9. Marc Schoeters

    Ik kan me volledig vinden in de nadruk die Erna legt op de eigen ervaring en de nabije omgeving voor de ontwikkeling van een wereldbeeld dat min of meer beantwoordt aan de werkelijkheid. Vaak zijn islamofielen mensen die in de safe-space van hun room(s)blanke middenklassebuurten nauwelijks of niet met de echte multiculturele problemen in aanraking komen. Hun deugdmoraal is even bovenaards als hun vooruitgangsgeloof. Maar omgekeerd zijn moslimbashers vaak mensen die nog nooit met een mohammedaan een echt gesprek hebben gevoerd. Het mohammedanisme als veroveringsideologie moet men los kunnen zien van de mensen van vlees en bloed die toevallig in een mohammedaans milieu werden grootgebracht. De werkelijkheid is complexer dan een multicultureel zeezicht of een verhaaltje van eigen waarden eerst. Mijn eigen ervaring als leerkracht voor anderstaligen zet me telkens weer met beide voeten op aarde. Zo vergeet ik nooit de Marokkaanse jonge vrouw van wie het zoontje door manlief naar IS-gebied werd ontvoerd. Hoe ze snikkend zei: “Je ne veux pas que mon fils soit élévé dans la mentalité arabe.” En dat waren de woorden van een Arabische – geen Berberse – Marokkaanse vrouw! In mijn huidige cursistengroep zit een Turkse man – moslim met baard. Hij vertelde me enkele dagen geleden dat hij van beroep sommelier is en dat hij me graag een fles goede Franse wijn wou schenken. Maar ik zei hem dat ik sinds enkele weken volledig gestopt ben met alcohol drinken. We keken elkaar aan – beiden even verbaasd – en begonnen toen allebei te grinniken. Zo heerlijk politiek incorrect en tegendraads kan de echte wereld dus zijn…

    • Hmmm….jarenlang leraar geweest in multiculturele klassen. Het probleem is inderdaad ingewikkelder dan het lijkt; “allemaal moslims.”. De haat die er bleek te bestaan tussen Koerden en Turken, tussen Berbers en Marokkanen. In één en dezelfde klas. Dan pas besef je welke wonden er moeten zijn bij Syrische vluchtelingen die hun onderlinge etnische conflicten meedragen naar Europa. Sommigen kunnen niks anders zijn dan tikkende tijdbommen.

  10. Zeer goeden en juiste reactie, Marc Schoeters. Het is oppassen geblazen om iedereen in een hokje te steken. Ik ken genoeg Turken die helemaal niet blij zijn met Erdogan, en die je heel goed begrijpen als je zegt dat godsdienst iets is voor je privé leven. Het grote probleem is dat er veel te weinig contact is tss. beide groepen, maar iedereen toch zijn mening vormt. Mss. moet er daar eens aan gewerkt worden. Meet a Muslim. Meet a Kafir ? Ik heb zorgen dat dit uitmondt op een Burgeroorlog, die de meerderheid van beide groepen zeker niet wenst.

    • Altijd opletten met die zogenaamde “spijtoptanten” . Herinneren we ons die hoge Irakese militair die net voor de Irak-oorlog overliep naar de Amerikanen en bij hoog en laag beweerde wat ze wilden horen, namelijk dat Saddam Hussein aan chemische en bacteriologische wapens werkte. Overlopers hebben al heel snel door van waar de wind komt en overdrijven hun eigen belangrijkheid en kennis. Voor hun eigen veiligheid en toekomst uiteraard. Dat is ook telkens gebleken met Russische spionnen die overliepen naar het Westen tijdens de Koude Oorlog.

  11. In elk geval moet er dringend komaf gemaakt worden met het multiculturalisme dat ontspoord is in een nieuw soort racisme. De morele suprematie van de blanke Europese christen werd gewoon vervangen door de suprematie van de multiculturele anders- en veelkleurige mens, en van de Moslim. Van gelijkheid is totaal geen sprake. En het is niet enkel cultureel, maar ook etnisch racistisch : vermenging en “superdiversiteit”, cfr. Calvo, is superieur aan mono-etnisch blank. Zeker met Moslims heeft dat catastrofale gevolgen : idioten zoals Calvo bevestigen bij Moslims hun vermeende superioriteit, en remmen elke ontwikkeling van zelfkritiek af o.m door het bannen van elke kritiek op Moslims (islamofobie) en door de instandhouding van een redeloze slachtoffercultuur, die geen enkele verantwoordelijkheid bij de Moslim legt. Alles is de schuld van de autochtoon. De feitelijke segregatie, het bijna totaal ontbreken van gemengde huwelijken en ons gul sociaal systeem doen de rest. Moslims kunnen hier perfect materieel overleven zonder de minste integratie-inspanning, en altijd in de geschiedenis zorgde huwelijksvermenging voor integratie. De families leerden elkaars cultuur kennen, en er ontstond een gemeenschappelijk patrimonium, waarin het belangrijkste element de kleinkinderen zijn. Dat gemeenschappelijk belang zorgde voor pacificatie. Niets daarvan gebeurt bij Moslims, en maakt deze immigratiegolf, onuitgegeven in de geschiedenis, bijzonder problematisch en gevaarlijk. Een migratie-stop voor Moslims, afschaffing van de dubbele nationaliteit, samen met een no-passaran beleid qua essentiële normen, en streng beperken van huwelijksmigratie en gezinshereniging en het faciliteren van gemengde huwelijken is de enige mogelijkheid tot integratie op middellange termijn, en dus tot ontmijning van het conflict. Zoete broodjes bakken met de Islam, zoals nu ook weer met de regering die “de gematigde Islam” ondersteunt en verder niks doet zal geen zoden aan de dijk zetten.