Welkom in het cordon, Jonathan

afspraak

Geert Wilders won gisteren de Nederlandse verkiezingen (plus 5 zetels), maar zal niet in een regering komen. Dat hebben de andere partijen al weken voorheen gezamenlijk beslist, de huidige premier Mark Rutte voorop (“Het zal niet gebeuren!”), die zichzelf tot winnaar kroont met een verlies van acht zetels. Moet kunnen. Het punt is namelijk dat Wilders in de categorie “populisme” wordt ondergebracht, en populisten zijn lieden die teren op het (onder)buikgevoel van de samenleving, met loze kreten de aandacht trekken en met onwerkbare voorstellen de publieke opinie verder op hol brengen.
De realiteit is enigszins anders. Het fenomeen Wilders is het gevolg van een decennialange ontkenningspolitiek, waarbij fundamentele vragen rond migratie, islamisering en identiteitsverlies werden terzijde geschoven in het voordeel van een zelfstrelend cosmopolitisme bij de linksliberale upperclass: de toekomst is aan de wereldburger die de globe afreist, mensen ontmoet, andere culturen de hand reikt, zijn horizon verbreedt.
Dat toeristisch globalisme is tamelijk wereldvreemd gebleken: het zijn de lagere sociale klassen van minderopgeleiden, die geen aardbol op en af reizen om vriendelijk knikkende mensen tegen te komen, die de multiculturele utopie aan de lijve ondervinden, in de vorm van overlast, criminaliteit, geweld, vervreemding en aftakeling van het sociale weefsel.
Zij halen nu hun gram door op de PVV te stemmen, maar hun stem is bij voorbaat als waardeloos gedeclasseerd. Exact hetzelfde wat het Vlaams Blok/Belang overkwam, dat op zijn hoogtepunt 25% van de Vlamingen kon bekoren, maar quantité negligable bleef, dankzij het cordon sanitaire, in 1991 opgezet door de groenlinkse ideoloog Jos Geysels.

Mestkevers

wildersHet is een interessante vraag voor politicologen: waarom tendeert het politieke establishment naar de ontkenning en de verbloeming van de realiteit, in plaats van naar de controverse? Het heeft zeker met persoonlijkheden te maken: uitdagers zijn, hoe kan het anders, caractériels die de politieke markt openbreken en met veel lawaai het gezapige gekabbel der ideeën op zijn kop zetten.

Fundamenteler echter, is de hang naar het status-quo en de inkapseling in de macht van bepaalde partijen de reden waarom zogenaamde “populisten” als spelbrekers geïsoleerd worden. In de VS met het tweepartijenstelsel lukte dat niet, in Nederland en België kan er altijd wel een coalitie van verliezers op de been gebracht worden. Tandenknarsend ondergaan de foutstemmers dan de banbliksems van de media en de intellectuele bovenlaag (Prof. Em. Etienne Vermeersch in 2004, daags na de zgn. Zwarte Zondag, tot de VB-stemmers: “Ge moest beschaamd zijn!”).

Precies dit democratisch deficit creëert een nog grotere verzuring en een nog grotere haat jegens het politiek establishment. Het is vanuit die optiek dat VUB-politicoloog Jonathan Holslag, een van Vlaanderens betere analisten en opiniemakers, besloot in te gaan op de uitnodiging van VB-voorzitter Tom Van Grieken om voor diens boek het voorwoord te schrijven. Dat is niet evident voor een VUB-professor, docerend aan de universiteit waar politieke correctheid bijna heilig is, en logeklanten van socialistisch tot liberaal waken over de juiste leer die Vlaanderen moet doordringen. Ik zeg wel: moét. Scientia vincere tenebras, de wetenschap overwint de duisternis, en spuit meteen ook alle mestkevers (dixit Karel de Gucht) plat die in de Vlaamse klei nog rondwriemelen.

In dat voorwoord, jammer genoeg ontsierd door een paar taalkemels (“Er zijn de laatste jaren meer Europeanen omgekomen door Russische agressie (…) als door het geweld van IS.”) erkent Holslag het recht en zelfs de noodzaak van een Vlaamse identiteitsbeleving. We hebben recht op eigenheid, moeten cultureel op onze strepen staan, we mogen eisen stellen aan nieuwkomers, maar dan moeten we ook willen loskomen van de kleinburgerlijke gezapigheid die van onze cultuur een karikatuur maakt. De (post)moderniteit omarmen dus, loskomen van de 19de eeuwse schoorsteengarnituren die de Vlaamse beweging nog altijd (ont)sieren.
Anderzijds pleit hij ook voor een eigen industriële relance in een anti-globalistisch perspectief: in plaats van de zoveelste Ikea-opening te vieren, eens zelf onze meubelnijverheid herwaarderen en promoten. Lokale industrie voor eigen werkgelegenheid en welvaart, wat ook weer ons patriottisme ten goede komt.
Van dat woord patriottisme, dat Holslag graag bezigt, gruw ik eerlijk gezegd een beetje. Als er nu één woord is, dat kleinburgerlijke benepenheid uitdrukt, dan is het wel dat. Maar voor de rest snijdt zijn analyse hout. De VB-voorzitter en de VUB-professor kunnen het duidelijk goed met elkaar vinden (Holslag in DM: “Ik voel sympathie voor zijn strijdlust”), en dat zal progressief-links Vlaanderen niet zijn ontgaan.

Zuivering

HemerrechtsIn het VRT-praatprogramma De Afspraak (13/3) mocht schrijfster Kristien Hemmerechts al de aftrap geven van een diffamatiecampagne: Jonathan Holslag heeft duidelijk een scheve schaats gereden. “Als je het mij had gevraagd, ik had gezegd: doe het niet”, fulmineerde ze knorrig.
Maar Jonathan heeft het aan niemand gevraagd, dat is het hem net. Reken maar dat in een volgende fase, ondanks de wetenschappelijke reputatie van de professor, en ook al dekte hij zich tijdens dat interview wel tien keer in (“Ik ben niét voor het VB”), men hem rekenschap zal vragen over deze misstap.
Dat Holslag zich onverbloemd tegen het cordon uitspreekt en voor een grensoverschrijdende dialoog, ook met mensen van de “foute” partij, is voor de intellectuele en culturele elite in Vlaanderen absoluut not done. Ze hebben zich namelijk zelf in een cordon vastgemetseld, maar dan een positieve schutkring tegen alle politiek-incorrecte wolven in het bos. Hoor je niet bij die club, dan kom je ook niet meer in de reguliere media en ben je voorwerp van een zuiveringsactie, tot en met regelrechte broodroof.

Zelf was ik tussen 2008 en 2014 als speechschrijver van twee VB-voorzitters, Bruno Valkeniers en Gerolf Annemans, nauw betrokken bij het reilen en zeilen van deze partij. Het was een boeiende tijd, waarin ik ook sterk pleitte voor een sloping van dat ondemocratische cordon en voor een open debatcultuur mét het Vlaams Belang. Het was de periode dat de VRT nog in een officiële interne nota journalisten op het hart drukte dat “het VB niet mocht behandeld worden als een andere partij”. Een nota die, bij mijn weten, nooit is herroepen.
Tijdens en na deze doortocht bleken tal van deuren te zijn dicht gegaan op professioneel én privévlak. Het is een prijs die men betaalt en die men ook moet aanvaarden: wat men verliest aan netwerken, wint men aan onafhankelijkheid, wie weinig vrienden heeft hoeft ook niet veel vriendendiensten te bewijzen.
Voor een universiteitsprofessor zou dat echter wel eens kunnen tegenvallen. Ik vermoed dat Jonathan Holslag, in zijn breed out-of-the-box-gebaar, niet beseft hoe fanatiek en ongenadig het intellectuele en culturele ons-kent-ons-clubje afrekent met wat zij als overlopers zien. Ondertussen is er effectief op de webstek van De Morgen al een opiniestuk gepubliceerd, waarin acht VUB-docenten hun collega kapittelen om zijn misstap (sic).
Ik hoop oprecht voor hem dat de Hemmerechts-hysterie tanend is, maar op de brede N-VA-sympathie moet Holslag ook al niet meer rekenen omwille van die genuanceerde kijk op de aartsrivaal. Het blijft een hachelijke onderneming, zich in Vlaanderen als onafhankelijke intellectueel opstellen. Hopelijk krijgen we morgen of overmorgen geen mea culpa uit bittere noodzaak. Sterkte, Jonathan.

Advertisements

17 Reacties op “Welkom in het cordon, Jonathan

  1. Hans Becu.

    De nva heeft zich herhaaldelijk uitgesproken tegen het cordon sanitaire. Dat is de essentie.
    Met de groeten van het nva-hoofdkwartier.

  2. P. Eggermont

    Alles wat politici vandaag voor staan, is bedacht door filosofen die leefden in (etnisch) homogene samenlevingen, wat vandaag niet meer het geval is. Voor de verdediging van particuliere eigendom en individuele rechten komt men dan uit bij John Locke, grondlegger van het liberalisme. Gevolg is een politiek bedrijf dat steeds achterna loopt op de maatschappelijke realiteit. Zoals met de Roma-krakers die prompt hun intrek nemen in een leegstaand pand in de Gentse binnenstad. Kraak raak! Spektakel in de media, en de lokale politici, verlegen door gebrek aan initiatief op het terrein zelf, voelen zich aangepord, weten niet beter dan wat paraplupolitiek uit de hoed te toveren en op het hoogste politieke echelon over te gaan tot aanpassing van gerechtelijke procedures en uitbreiding van het bestaande arsenaal aan wetten. Meer wetten, meer overtredingen, meer politie om PV op te maken, meer juridische rompslomp, en zo worden de zaakjes dan geregeld. All in the public’s best interests!

  3. Van Linden Danny

    Als men nu eens een schutskring legt rond “Kenau” Hemmerechts? Dat zou een verademing zijn voor heel Vlaanderen! 🙂

  4. Johan Verleye

    “Geert Wilders wint vandaag de verkiezingen, maar zal niet in een regering komen.”
    Toen ik deze morgen de commentaren op de Nederlandse televisiezenders bekeek en beluisterde, dacht ik dat ik gisteren andere verkiezingen had meegemaakt. Had ik naar de verkiezingsuitslagen van een ander land zitten kijken??? Rutte de grote winnaar? Rutte de grote triomfator? Rutte de redder des vaderlands? Hoezo, dacht ik, de man is 8 (ACHT) zetels kwijt! Zijn coalitiepartner, de PVDA verliest 29 (NEGENENTWINTIG!) zetels. Wilders de grote verliezer? Wilders wint 5 (VIJF) zetels. Wat is dit allemaal? Hoe groot moet de politiek correcte kramp wel zijn als je dat als media aan de bevolking durft te verkopen?
    De westerse media: de werkelijkheid negeren, van de problemen wegkijken, de politieke vijanden demoniseren en ondertussen in ivoren torens drinken op het grote, moreel hoogstaande gelijk.

  5. Heb in Humo ooit eens een naaktfoto van Kristien Hemmerechts gezien,was daarna maanden impotent .Ging naar een psycholoog met de vraag of alle vrouwen nu zo lelijk zijn?

  6. siegfried verbeke

    Prof. Holslag zal het zich nog beklagen. Zijn sympathiebetuiging t.o.v. Van Grieken is zoveel als een godslastering in de Linkse Kerk. Ketters eindigen meestal slecht.
    En is Tom Van Grieken dit waard? Hij is weliswaar gedreven, maar tegelijk oude wijn in nieuwe zakken en kan niet op tegen de verzuiling in het Vlaams Belang. Deze partij is door de schutskring bovendien politiek impotent. De NVA, het alternatief, heeft het grootste kiezersbedrog op haar actief.
    Lijst De Decker is een lichtpuntje.
    Siegfried Verbeke, Antwerpen

  7. Marc Schoeters

    Maar allez, Johan. De politiek correcte partijen en hun aanhang kennen toch geen wij-zij denken? Zij verdelen het kiespubliek toch niet in simpele hokjes – in goede Deugmensen die altijd verstandig zijn en slechte racisten/xenofoben die hun onderbuik volgen? En ook de mohammedanen kennen toch geen wij-zij denken? Zij verdelen de mensheid toch niet in ware gelovigen die naar het paradijs gaan en kaffers die naar de hel moeten worden gestuurd? De islam is trouwens compleet vredelievend – daarom bestaat er natuurlijk ook een gematigde vorm van. Dus nee, Johan. Mensen als Hemmerechts en Geysels VERBINDEN. Nee – die goede en verdraagzame Deugmensen zijn niet verblind door hokjesdenken. Zij sluiten niemand uit. Zij denken totaal inclusief. Bij Florence Hemmerechts thuis ligt al een hele apotheek klaar aan verband en zwachtels. Om ons te VERBINDEN als het geweld losbarst. En er is nog meer Goed Nieuws! Vroeger moest je voor een kruisvaart helemaal naar Constantinopel of Jeruzalem. Tegenwoordig kan dat gewoon hier bij ons. Zalig toch? En dat spaart dan weer een benzineverslindende reis met het vliegtuig of de auto uit. Zodat de aarde niet nog meer opwarmt. Nee, echt: die verbinders hebben daar allemaal goed over nagedacht. Slimmerikjes!

    • Johan Verleye

      LOL

    • P. Eggermont

      STRESSVOL

      Een mens zijn dagelijkse leefwereld draagt niet altijd bij tot een blijmoedige ingesteldheid tegenover de medemens of is de mohammedaan stricto sensu hier geen medemens?