De grote droogte van 2017: pas als het schaars wordt, zie je wat het voor ons betekent

sadc-food-crisis
Het was me nog niet opgevallen omdat ik zo weinig water drink, maar volgens meteorologen zitten we wel degelijk in een abnormale droogteperiode die nog minstens heel de zomer kan aanslepen. Men vergelijkt het nu al met de lange hete zomer van 1976, het jaar dat ik mijn licentiaatsthesis schreef en onder het dak van een ziedende zolderkamer zinnen bakte die ik nu nog altijd niet begrijp.

Salvator Dali: “De verzoeking van de H. Antonius”
Warmte en droogte doen wat met een mens. Het is geen toeval dat de drie grootste wereldgodsdiensten, Judaïsme, Christendom en Islam, onder de blakende zon en in droog zand zijn ontstaan, de ideale voorwaarden om middels een aantal fata morgana’s de wereld te belagen met gevaarlijke onzin, die nu in de ramadan extra wordt opgewarmd. De woestijn is de dood en de waanzin, zie Dali, we zijn waterdieren en hebben er niets te zoeken. Water is ons element, en als het water er niet meer is, stort alles ineen: infrastructuur, politiek systeem, economie, cultuur.
Het feit dat we hier in West-Europa met vluchtelingenstromen geconfronteerd worden, heeft met de oorlog ginds te maken, maar daarachter zitten economische factoren die tot voor kort rond olievoorraden draaiden, maar nu steeds meer rond de aanwezigheid (of afwezigheid) van water. Zou u in een gebied blijven wonen waar al jaren geen druppel regen meer is gevallen? Mensen gaan op de loop van de dorst en gaan waar water te vinden is, het is zo simpel als dat.

De Westvlaamse migrant

Boer uit Knesselare kijkt beteuterd naar verpieterde aardappelplant
Die overweging kan nu ook voor de nieuwe gebieden gelden die in aanmerking komen voor verwoestijning: de droogte van 2017 zal mogelijks een mini-catastrofe veroorzaken, hier, op onze eigen bodem. Als Westvlaming en Oostendenaar gaat het me nog meer ter harte, nu blijkt dat vooral in die provincie de waternood zal toeslaan. Het grondwater staat historisch laag, de waterlopen eveneens, boten lopen vast en hun passagiers waden zonder te betalen naar de oever, de boeren hebben verbod gekregen om te sproeien en moeten dus hun gewassen zien verkwijnen, terwijl het uitgedroogde gras het vee niet meer kan voeden. En vooral: vuile auto’s, want verboden te wassen.
De warmte jaagt vervolgens de mensen uit het binnenland naar de kust, een toeristische stroom die tot een nog hoger waterverbruik leidt en nog minder water voor de dorstige Westvlamingen en hun akkers. Dan volgt de exodus der Westfluten: boeren met verpieterde aardappelen in hun handen, die hun schulden niet meer kunnen betalen en naar het Oosten vluchten, weg van de zee, behalve de enkelen die tijdig hun centen konden beleggen in vijfsterrenhotels met zwembad.

En zo krijgen we in miniformaat wat zich mondiaal voltrekt: een toeristische stroom naar resorts die al het water opzuipen, en een migratiestroom in omgekeerde richting. Sukkelaars proberen massaal uit Afrika weg te geraken tegen woekerprijzen op gammele bootjes, wij boeken in promo een vakantie naar ginder in een vliegtuig met airco. Dat is een cynische grap, en de waterlijn vormt de scheidingslijn tussen deze werelden.
Soit dus, een paar droge seizoenen verder is West-Vlaanderen een verzilte, uitgedroogde vlakte met hier en daar een gebleekt karkas, en aan de kust een lint van toeristische enclaves waar bij té heet weer een uitstap naar Brugge op het menu staat, een stadspretpark grotendeels overkapt met airco. Welkom in de Sahara aan de Noordzee. Best mogelijk dat deze Belgische klimaatcollaps ons eindelijk wakker schudt en de ontkenners met de neus op de feiten drukt: er is wel degelijk wat aan de hand.

Er is water in overvloed maar…

Ontziltingsinstallatie in Hadera, ten Noorden van Tel Aviv, geopend 2010
Maar daarmee wil ik dit stukje niet besluiten. Want je zou denken: meer droogteperiodes, ok, maar het water van de oceanen rukt op, dus is er toch water in overvloed? Welja. In Israël –en niemand kan mij beschuldigen van teveel sympathie voor dat land en zijn regime- is al enige jaren een enorme ontziltingsinstallatie actief die uit zout zeewater drinkwater produceert aan 0,53 euro per kubieke meter, terwijl de prijs voor kraantjeswater bij ons 4,3 euro bedraagt. In Singapore staat zelfs een installatie die het voor 0,49 euro per kubieke meter doet. Het gewonnen zout krijg je er gratis bij.
En zo kom ik weer tot mijn onderwerp van gisteren, dat we teveel onze energie steken in een industrie van gadgets. Het wordt tijd dat wetenschappers, die voortdurend jammeren dat ze in het klimaatdebat niet voldoende gehoord worden, zich bezig houden met wat er echt toe doet, en dat de innovatie meer vraaggeoriënteerd wordt, vanuit de basisbehoeften, in plaats van elk half jaar een nieuw, “nog beter” type smartphone op de markt te gooien. Of, godbetert, dat privé-bedrijven het drinkwater zouden monopoliseren en peperduur in flessen verkopen.
Beleidsmatig zijn we al veel te laat, onze politici hebben geen tijd voor dit soort beslissingen want ze moeten zich bezig houden met collega’s die daklozen beroven. Begin dan toch maar al te studeren en te ontwerpen, academici en techneuten, liever vandaag dan morgen. Krachtige, rendabele publieke installaties in heel het Westvlaamse poldergebied, tot in Tielt waar de dierenbeulen zich kunnen herscholen tot serene sluiswachters.
Meteen kunnen ook de droogtegebieden in Afrika bewaterd worden, kunnen de vluchtelingenstromen opdrogen en kan ook daar het menselijk brein tot zichzelf komen. Want zoals ik met Dali en de woestijnvisioenen aangaf: water houdt ons lichaam maar vooral ook onze geest gezond. Ontzilting tegen verdorring, wetenschap tegen waanzin. De genezing van de Heilige Antonius (niet die met het varken) en van al de andere heiligen en profeten kan beginnen.
Advertenties

3 Reacties op “De grote droogte van 2017: pas als het schaars wordt, zie je wat het voor ons betekent

  1. Al Gore voorspelde in 2007 ( of was het 2008?) dat de ijskappen op beide polen binnen de vijf jaar verdwenen zouden zijn. De relevante video is op YouTube helaas niet direct meer te vinden.
    Diezelfde Gore heeft daar zelfs een (nep)Nobelprijs voor gekregen.

    Op vandaag herhààlt Gore diezelfde onzin opnieuw. Ondertussen heeft dhr. Gore zowat de hele kust van Florida opgekocht. Die nota bene onder water zou staan.

    Hou toch eens op met die klimaatonzin. Het is een religie geworden. Met alle gevolgen vandien.

    Follow the money.

  2. Zo een ontziltingsinstallatie aan de Vlaamse kust, dat zou nog eens een nuttige aanwending zijn van die schone windenergie! Volgens het groene journaille zorgt elke nieuwe molenoplevering telkens en telkens opnieuw voor de energievoorziening van minstens tig duizenden en duizenden gezinnen. Met die van de pot gerukte bij elkaar opgetelde cijfers, zouden de lukraak te land en ter zee ingeplante mastodonten in Vlaanderen alleen, ondertussen de ganse West-Europese bevolking moeten onderhouden. Ik heb mijn energiefactuur en belastingafrekening eigenlijk niet nodig om tot mijn afgrijzen vast te stellen dat deze hinderlijke en landschap verstorende bouwsels dat in de verste verte niet doen.
    Daarbij heeft nog geen enkele dwaas van een groene journalist al eens de moeite genomen zich af te vragen in welke specifieke energiebehoefte die overal her en der opduikende luidruchtige kerncentralevervangers dan wel voorzien, voor intussen miljoenen gezinnen? Om de GSM op te laden? Of de batterij van de elektrische fiets, op voorwaarde dat het maar hard genoeg waait, en dan quasi hetzelfde effect genereert als rugwind? Alvast niet om een lamp te kunnen doen branden…

    NB. In Israël, een land waar het licht (niet alleen van de zon) beduidend meer schijnt dan in België, draait de ontziltingsinstallatie van Hadera op elektrische energie die integraal opgewekt wordt door een steenkoolcentrale, en zelfs niet gedeeltelijk afkomstig is van zonnepanelen. De lage kostprijs per kubieke meter zuiver water is – vanzelfsprekend – daaraan te danken.
    In Singapore is hun derde ontziltingsinstallatie gecombineerd met zonnepanelen op het dak. Daardoor en ook door hun vierde centrale die weldra in gebruik genomen wordt, zal de prijs van de waterlevering aan de bevolking, die was vastgelegd sinds het jaar 2000, stijgen tot meer dan het dubbele.
    Groen is dom, onwetend, of te kwader trouw.

    PS. En nu ga ik de politiek verderzetten in mijn groententuin en de prei en selder sproeien. Met water van mjn regenwaterput, die ik al jarenlang heb. In sommige jaren overbodig, in andere niet. Hobbytuinieren is vooruitzien.

  3. Hans Becu

    Water. Zeer juist. Opvallend dat aan dit geopolitiek probleem zeer weinig aandacht wordt besteed, samen met dat andere geopolitieke probleem van formaat, de overbevolking. De combinatie van beide is bijzonder onrustwekkend en vormt een gigantische bedreiging. Ik ben geen klimaatnegationist, maar het miltiantisme en de selectieve belichting van de klimaatproblematiek storen me buitenmate. Zo controleert Turkije via de in Noord Koerdistan ( ja ja, nu weet je waarom de Koerden niet onafhankelijk mogen worden !) op de Eufraat gebouwde Ataturk-dam in belangrijke mate de watertoevoer van het oude tweestromenland, nu Irak en Syrië. Explosieve materie tot en met, maar nauwelijks vermeld in de analyses over de problemen in de regio. Net zomin als de vraag gesteld wordt waarom de steenrijke golfstaten, en de smoorhete hoorn van Afrika nog altijd geen ontziltingsinstallaties hebben om hun bevolking van water te voorzien, zodat het voor de mensen ginds leefbaar wordt. Op die manier kan de Apocalyps van massamigratie als gevolg van de klimaatverandering, waar de klimaatalarmistenn altijd zo voor waarschuwen misschien vermeden worden, zoniet beduidend afgeremd. Raar is dat.