Tower inferno bis: met één klap evenaart Theresa May het totale aantal Britse terreurslachtoffers sinds 2005.

grenfell-tower-fire-1704-hero

Op 58 doden staat de teller momenteel van de brand in het Londense flatgebouw Grenfell Tower. Men schat dat het er uiteindelijk veel meer zullen zijn, namelijk minstens 100. Een cijfer dat gelijk loopt met het totaal aantal slachtoffers van terreuraanslagen in Engeland sinds 2005.
Waarom ik die cijfers tegenover elkaar plaats? Omdat de brand in het Londense flatgebouw géén ongeluk is, maar een gevolg van nalatigheid en zwaar politiek verzuim.

Brandexperts hebben de Britse regering vorig jaar in een rapport gewaarschuwd dat steeds meer flatgebouwen worden bekleed met brandbare materialen. Dat was ook het geval bij de Grenfell Tower, bekleed met plastic dat extreem giftige rook ontwikkelt. May, jarenlang minister van Binnenlandse zaken, kende het probleem maar deed niets.
Straffer nog, het conservatieve parlementslid Nick Hurd is de nieuwe minister van Politie en Brandbestrijding in de regering van Theresa May. Vorig jaar was hij één van de conservatieve parlementsleden die tegen een voorstel tot wetswijziging van Labour stemde waardoor alle private huiseigenaars verplicht zouden worden hun eigendommen “geschikt voor menselijke bewoning” te maken. Hurd heeft twee eigendommen en ontvangt jaarlijks 114.000 euro aan huurinkomsten.

Mensen onderaan de sociale ladder als legbatterijkippen in krap bemeten betonnen torens steken is een vondst van de modernistische architect en nazi-sympathisant Le Corbusier, die al in de jaren ’20 twee complete arrondissementen in Parijs met de grond liet gelijk maken om er zijn Plan Voisin te realiseren.
De betonnering van het plebs met zo goedkoop mogelijke materialen is sindsdien over alle regimes en ideologieën heen een populaire praktijk gebleven.
De ondertussen beruchte plastic-bekleding van de Grenfell Tower diende enkel om het gebouw van buiten uit wat te fatsoeneren, kwestie van de skyline niet al te zeer te vervuilen met die grijze torens waar toch maar paupers in wonen en zeker geen Tory-stemmers, temeer daar ze vlakbij Kensington liggen, de duurste wijk van Londen.

Terwijl na de brand de stokoude queen Elizabeth zich naar de plek van onheil haastte om de overlevenden en nabestaanden toe te spreken, bleef Theresa May zorgvuldig uit de buurt, en waar ze kwam werd ze uitgejouwd.
Stoere taal spreken en de massa kaarsjes laten branden na een terreuraanslag is één ding, maar het is misschien ook wel een nuttig afleidingsmanoeuver om het eigen wanbeleid te camoufleren en het woord te vermijden dat, horresco referens, nu toch opduikt: staatsterreur.
Terloops: onlangs stemde België in de EU tegen de verstrenging van dieseluitstootnormen. Geschat aantal slachtoffers per jaar ingevolge te sterke fijnstofconcentraties: 12500. Amateurs zijn het bij IS, me dunkt.

Advertenties

Een Reactie op “Tower inferno bis: met één klap evenaart Theresa May het totale aantal Britse terreurslachtoffers sinds 2005.

  1. Le Corbusier werd op handen gedragen door links, omdat collectivisme ook in het wonen tot uitdrukking moest komen, ook al waren dat konijnenhokken. Die toren dateert uit dezelfde periode, 1972. May heeft de boter gegeten, maar waarom blijft de lokale beheerder, de Royal Burough of Kensington, de lokale overheid en zijn beheersmaatschappij dus, grotendeels buiten schot ? En waarom zijn emo-politici betere politici dan zij die enige cool en afstand bewaren bij rampspoed ? The Queen weet er alles van : ze jankte niet genoeg bij de dood van Diana, en kreeg een tyfoon over zich heen. Teflon Tony Blair was er als de kippen bij om te recupereren met zijn geslijm over de ” queen of Hearts”. Ik hou niet van emo-politici en drama Queens, en ik lust de conservatieve “stiff upper lip” wel. Maar eigenlijk is dat de kern van de zaak niet. De Britten stapten uit de EU door de uit de hand gelopen migratie, en niks anders. Ze hebben er daar al 20-30 jaar langer last van dan continentaal Europa, want na de dekolonisatie werden honderduizenden Indiërs, Pakistani etc. Brits staatsburger : de Collonwealth, weet je wel. Het grootste slachtoffer van dit fenomeen is de Britse autochtone onderklasse, en die hebben de Brexit erdoor gekregen. Trop is teveel. De Grenfell tower, bevolkt door allochtone en autochtone paupers, met veel illegalen en onbekende passanten en logeerders is het symbool van het failliet van de sociaaldemocratie. Net zoals in Molenbeek wist de overheid op geen honderd jaar nog wie er woonde en wat er gebeurde. Totaal controleverlies dus, dat zich ook,elders in de UK uit in no-GO zones waar de streetmob en de sharia heerst. En ten tweede wordt het maatschappelijk onderhouden, en dus ook het ordentelijk huisvesten, van honderduizenden uitkeringsafhankelijken financieel onhoudbaar. Want het zou toch eens interessant zijn te weten hoeveel huurders van Grenfell op tijd betaalden, of helemaal nooit want verdwenen met de noorderzon. En dan wordt er onvermijdelijk uiteindelijk bespaard, tja…Trump werd verkozen door de Fly Over Amerikanen, The Grenfell people schopten het UK uit de Unie. De verschoppelingen uit Molenbeek en de Corbusier torens uit de Franse banlieu’s halen ook al jaren hun gram. Eerst met jarenlange straatterreur, no GO zones en criminaliteit, het jaarlijkse festival van “steek een auto in de fik” en recentelijk met pure moord en terreur. Dalrymple had het bijna 20 jaar geleden al over die tijdbom,en expliciet over Le Corbusier. Hij werd als een onnozelaar weggelachen. En wanneer worden de EU bonzen daar in Brussel eens wakker ? Misschien moet Charles Michel eens twee zaken doen : voor het volledige Eurocratensanhedrin een geleide wandeling door Molenbeek organiseren, gevolgd door een bezoek onder leiding van de onvolprezen Pascal Verbeke aan de Borinage, het volgende Belgische hellhole dat in hun gezicht zal ontploffen. The best is yet to come.